MasukSa loob lamang ng ilang araw, ang kontrobersya tungkol sa umano’y plagiarism ni Haile ay lumaki mula sa isang simpleng usapin sa industriya ng disenyo tungo sa isang pambansang iskandalo.Ang mga artikulo ay sunod-sunod na lumabas.Ang mga social media platforms ay puno ng mga debate.At habang lumalakas ang usapan, tila may isang hindi nakikitang kamay na patuloy na nagtutulak sa apoy upang lalo itong lumaki.Nang magsimulang magsalita ang ilang kilalang design critics, lalo pang naging mabigat ang sitwasyon.Ngunit ang tunay na pagsabog ay dumating nang maglabas ng pahayag si Marco Benedetto, ang silver medalist ng Paris Global Design Show.“If the inspiration behind the gold-winning work is questionable, then it is unfair to every participant. Perhaps the judging results should be reconsidered.”Parang bomba ang naging epekto nito.Ilang oras lamang ang lumipas, nag-post din si Ayako Yamamoto, ang third-place winner.“Sometimes, second place is the real first place.”Agad na umakya
Nakaupo si Amelia sa kanyang opisina sa Galindez Group, tahimik na nakatanaw sa lungsod mula sa floor-to-ceiling windows habang hawak ang isang tasa ng kape na matagal nang lumamig.Nag-ring ang intercom.“Director Pineda, naipadala na po sa email ninyo ang lahat ng dokumentong hiniling ninyo. Nakumpirma na rin po ang meeting ninyo kay Mr. Kyle Veneracion sa Peninsula Hotel, alas-tres ng hapon.”“Sige.”Pagkababa ng tawag, agad niyang binuksan ang email.Isa-isang lumitaw ang mga dokumentong inihanda ng legal department—mga rekord tungkol sa custody case ni Bidzill, financial reports ni Kyle, at maging ang mga detalye ng mga ilegal nitong operasyon.Habang binabasa niya ang mga ito, dahan-dahang umangat ang sulok ng kanyang mga labi.Bagsak na si Kyle.Matapos mabigong makatakas palabas ng bansa, isa-isang ipinasara ng mga awtoridad ang kanyang mga underground businesses sa BGC. Ang dati nitong maunlad na network ay tuluyang gumuho, at ngayon ay nakatira na lamang ito sa isang maliit
Naghari ang isang nakakabinging katahimikan sa loob ng silid-aklatan.Nakatayong walang kibo si Elizabeth sa ilalim ng malamlam na liwanag, bakas ang magkakasalungat na emosyon sa kanyang mukha.May galit dahil sa pagkabunyag ng kanyang mga lihim, may katigasan ng ulo mula sa maraming taon ng pagtanggi… at may isa pang bagay na nakabaon nang malalim sa ilalim ng lahat ng ito.Pagsisisi.“Si Camelle…” sa wakas ay ibinulong niya, bahagyang nanginginig ang kanyang boses. “Masyado siyang maraming opinyon. Ang kailangan ng pamilya Montinola ay isang disenteng asawa—someone obedient, ang taong susuporta sa asawa at mag-aalaga sa pamilya. Hindi ang isang babaeng patuloy na hinahabol ang sarili niyang ambisyon.”Mapait na napangiti si Arthur.“Nagbago na ang panahon, Mom. Hindi na lang basta nananatili sa bahay ang mga babae ngayon. Pwede na silang magkaroon ng career, mga pangarap, at sariling ambisyon. Ganoon si Camelle. Ganoon din si Haile. Walang mali roon.”“Walang mali?” Mabagal na muli
Matapos maglaho ang ingay at gulo ng birthday banquet, muling bumalik ang lumang mansyon ng pamilya Montinola sa dati nitong tahimik at tila walang kibo na balot.Sa loob ng silid-aklatan, nakatayo si Arthur sa tabi ng bintana habang nakatalikod sa kanyang ina. Matapos ang isang mahabang katahimikan, sa wakas ay nagsalita na siya.“Mom, lumampas ka sa guhit ngayon.”Nakatitig lang si Elizabeth habang nakaupo sa likod ng mesang gawa sa mahogany, habang ang isang tuhog ng mga dasalan ay mabagal na umiikot sa kanyang mga daliri. Nanatiling kalahating nakapikit ang kanyang mga mata.“Anong ginawa ko? Pinatingnan ko lang naman kay Haile ang mga desserts. Mali ba ’yon?”“Alam mong hindi ’yan ang ibig kong sabihin.”Humarap si Arthur, seryoso at madilim ang kanyang ekspresyon.“Sadyang pinatabi mo si Haile para lang magkatabing maupo sina Meleck at Elena, saka mo pa binalikan ang mga bagay na ’yon sa harap ng lahat. Mom, si Haile ay anak ko—apo mo. Alam mo ba kung gaano siya napahiya?”Idila
Pagkalipas ng ilang araw, sumapit na ang ikapitumpung kaarawan ng matandang Montinola—si Elizabeth.Ang mansyon ng pamilya Montinola ay mas maliwanag at mas masigla kaysa sa mga nakaraang taon. Ang mga parol at eleganteng streamers ay nagpapalamuti sa mga bulwagan, habang ang banquet hall naman ay napuno ng mga panauhin—halos lahat ng maiimpluwensyang pangalan sa BGC ay dumating.Nang pumasok si Haile na suot ang isang champagne-colored gown, habang nakakapit sa braso ni Hudson, agad siyang naging sentro ng atensyon ng lahat.Ngunit agad ding napatigil ang kanyang paningin.Sa pangunahing lamesa, tuwid na nakaupo si Elizabeth sa kanyang pwesto ng dangal. At sa tabi nito—na maingat at tapat na umaasikaso sa kanya—ay hindi isang miyembro ng mas nakababatang henerasyon ng pamilya Montinola.Kundi si Elena.Naka-suot si Elena ng isang pino at malalim na asul na terno-style gown, at ang kanyang buhok ay maayos na nakapusod nang mababa. Bahagya siyang humilig kay Elizabeth habang nakikinig
Ang mansyon ng pamilya Montinola ay tahimik na nakatayo sa isang burol sa Fort Bonifacio, isang lumang ancestral home na may halos isang daang taong kasaysayan.Ngayong araw, dinala ni Haile si Hudson dito—upang pormal na makaharap ang kanyang lola, si Elizabeth.Maaga silang dumating, dala ang mga maingat na inihandang regalo. Si Haile mismo ang nagdisenyo ng isang set ng alahas na gawa sa pearm at diamante para sa kanyang lola, habang si Hudson naman ay personal na nag-commission ng isang bihirang antique landscape painting mula sa isang auction—isang bagay na napakamahal ngunit pinili nang may pagpipigil at paggalang.Ang bulwagan ay napupuno na ng mga kamag-anak at malalapit na kaibigan ng pamilya Montinola. Sa sandaling pumasok sina Haile at Hudson, bumangon ang mga pagbati mula sa lahat ng direksyon.“Hsile, Meleck—you’re here.”Si Arthur, ang ama ni Haile, ang unang lumapit. Tinapik niya si Hudson sa balikat nang may pamilyar na pag-apruba.“Been busy lately?”“Kaya naman po, D
At the hotel penthouse suite.Tahimik na sumara ang pinto sa likuran niya, hinihiwalay sila sa ingay ng mundo.Ibinaba ni Hudson si Haile. Halos hindi sumayad ang mga paa nito sa sahig, at nanghihinang sumandal ito sa kanya. Hinubad ni Hudson ang kanyang itim na trench coat at isinampay sa sofa.Tu
Tatlong araw ang lumipas.Nakatayo si Alex Dela Flor sa harap ng salamin, inaayos ang kanyang sarili at humihinga nang malalim.Hindi lang niya pinag-aralan ang mga industry materials na ibinigay ng kanyang ama, kundi paulit-ulit din niyang ni-rehearse sa isip ang mga sasabihin—lalo na kung paano n
Dahan-dahang lumapit si Conrad, ang kanyang expression ay sobrang dilim na tila ba anumang oras ay sasabog na ito sa galit.Ang kanyang tingin ay direktang tumama sa natatarantang mukha ni Amelia.“Bakit siya nandito?”Naramdaman ni Amelia na biglang nawalan ng laman ang kanyang isip, nanlalamig ang
Maaga pa lang kinaumagahan, nakatayo na si Conrad sa harap ng salamin sa kanyang cloakroom. Ang kanyang dark suit ay perpektong lapat sa kanyang katawan, at ang kanyang buhok ay maayos na naka-style.Ang lalaki sa salamin ay gwapo at mukhang disente—eksaktong itsura ng isang taong handang harapin a







