LOGINNagdilim ang paningin ni Stephen nang sandaling iyon, habang umuuga ang kanyang pandinig dahil sa lakas ng impact. Marami na siyang hinarap na unos sa mundo ng negosyo—mga patraydor na balak, panlilinlang, at malupit na kumpetisyon—ngunit hindi pa siya kailanman naatake nang ganito kabilis at kabrutal. Higit sa lahat, mula sa isang taong matagal na niyang itinuring na walang silbi... isang taong hinahamak niya.Sa loob ng ilang segundo, nawalan siya ng malay—hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa matinding pagkabigla sa kahibangang nangyayari. Iniling niya ang kanyang ulo, idinura ang dugo sa kanyang bibig, at biglang tumayo nang matuwid. Ang kalmado at pino na lalaki kanina ay naglaho na—ang kanyang mga mata ay matalas at malamig habang nakatitig kay Conrad.“Conrad,” malamig niyang sabi, “have you lost your damn mind?!”Bago pa man siya makapagsalita nang higit pa, hindi na siya nag-aksaya ng laway. Sa isang mabilis at tumpak na galaw, bumaon ang isang matigas na suntok sa sikmura ni
Tumanggi si Conrad na sumuko. Ang alak ay pansamantala lamang na nagpahupa sa hapdi—ngunit kailanman ay hindi nito kayang burahin ang sakit. Kailangan niyang malaman kung sino ang lalaking iyon—ang lalaking ngayon ay nakatayo na sa pwestong dating sa kanya sa tabi ni Haile.Ang hindi niya matanggap ay hindi lamang ang katotohanang iniwan siya ni Haile. Kundi ang posibilidad na baka tunay na itong nakabangon... at mas masaya pa ito nang wala siya. Sa kanyang isip, humantong lang ang lahat sa ganito dahil masyadong matagal na "nagtanim ng galit" sa kanya si Haile.Matapos ang dalawang araw na pilit na pagpapahinga, habang pilit na ikinukulong ang kanyang mga emosyon sa ilalim ng malamig na lohika, sa wakas ay nagawa ni Conrad na kontrolin ang sarili. Nagsimula siyang mag-imbestiga. Gamit ang kanyang mga koneksyon, sinundan niya ang mga malabong pahiwatig na ibinigay ni Talia—BGC, bata, gwapo, may luxury car, at may ugnayan kay Haile.Noong una, wala siyang mahanap. Ang lungsod ay puno n
Kinabukasan, ang sikat ng araw ay tumagos sa mga bintanang salamin, na nagkalat sa makintab na sahig ng opisina. Gaya ng dati, dumating si Haile sa joint design department ng Montinola Group at Miller Group nang eksaktong oras. Ibinaba niya ang kanyang bag sa mesa at awtomatikong napatingin sa workstation ni Shine.Bakante.Madilim ang screen ng computer nito. Bahagyang nagsalubong ang mga kilay ni Haile. Kahit na masama ang pakiramdam ni Shine at kailangang mag-leave, siguradong tatawag ito. Hindi siya ang tipo ng tao na mawawala na lang nang walang pasabi. Isang bahagyang kaba ang gumuhit sa kanyang dibdib.Nang walang pag-aalinlangan, inilabas ni Haile ang kanyang phone at tinawagan ang numero ni Shine. Tumunog ang linya—isa, dalawa... pito. Noong akmang ibababa na niya ito, kumonekta ang tawag.Ngunit ang boses na sumagot ay hindi kay Shine.“Hello?”Isang malalim at malumanay na boses ng lalaki. Pamilyar. Natigilan si Haile, muling tiningnan ang screen para siguruhing hindi siya
Ang tila kaswal na tanong ni Hudson na—“Did you have fun?”—ay nagpahinto kay Haile nang sandali. Tumingin siya sa malalim at hindi mabasa nitong mga mata.“Masaya?” sagot niya, ang tono ay kalmado na may bahid ng kaunting pagkapagod. “Hapunan lang ’yon. Kasama naman namin si Shine.”Binigyang-diin niya ang presensya ni Shine, na tila nililinaw ang isang bagay na hindi direktang nabanggit.“Mm.”Walang sadyang pinaglalaruan ni Hudson ang isang hibla ng buhok ni Haile sa kanyang mga daliri. “Mukhang nag-e-enjoy naman kayo—naglalakad at nag-uusap nang ganoon.”Magaan ang kanyang boses, pero malinaw ang kahulugan sa ilalim nito. Naintindihan ni Haile ang ibig nitong sabihin.“Nangungumusta lang sa isang lumang kaibigan. Wala nang iba,” simpleng sabi niya, ayaw nang magpaliwanag pa—lalo na tungkol kay Stephen.“Isang lumang kaibigan?” pag-uulit ni Hudson. “He looked familiar... Stephen Madrigal? Ang founder ng Alon Entertainment?”Nakilala nga niya ito. Sa estado ni Hudson, hindi na nak
Nang itanong iyon ni Stephen, ang pag-iingat sa kanyang tono at ang emosyong hindi niya lubos na maikubli ay hindi nakaligtas sa paningin ni Shine. Hindi ito isang karaniwang muling pagkikita ng magkakilala lamang. Ang paraan ng pagtingin niya kay Haile ay banayad ngunit pigil—ngunit malayo sa pagiging inosente.Mataman lang na nag-oobserba si Shine.Bahagyang humigpit ang pagkakahawak ng mga daliri ni Haile sa kanyang tasa ng tsaa. Ibinaba niya ang kanyang paningin, iniwasan ang mga mata ng lalaki, at kalmadong sumagot, “Napakabuti niya sa akin...”Tila hindi nasiyahan si Stephen sa malabong sagot na iyon. Nagpatuloy siya, mas mahina ang boses ngunit may bakas ng tahimik na pagpumilit. “Kung ganoon… mahal ka niya nang husto, ’di ba?”Pag-ibig?Marahil. O marahil ay hindi pa sa ngayon. Sa huli, mayroon pa ring iniingatang nakaraan si Hudson—isang presensyang hindi niya basta-basta maipagkakait. Ngunit ang pag-aalaga, respeto, at proteksyong ibinibigay nito sa kanya ay totoo—mas daman
Ang matinis na akusasyon ni Talia—ang pagbibintang—ay mabilis na kumalat sa nagkakatipong madla. Ang dati nang iskandalo ay lalo pang naging kahindik-hindik sa pandinig ng mga usisero.Hindi na nakapagpigil si Shine. Humakbang siya pasulong, hinarang si Haile, at nagsalita nang may matalas at nanginginig na galit.“Auntie, watch your mouth! Ano ang mga pinagsasabi ninyo! Aling parte po ba riyan ang nakita niyo talagang tama? Gumagawa lang kayo ng kwento mula sa wala.”Itinuro niya nang direkta si Talia, ang kanyang tono ay tila humihiwa.“Siguro, nandito kayo para linisin ang kalat ng anak ninyo, na nagtaksil na nga ay akala pa rin niya ay siya ang tama. At ngayong niloko siya ng babaeng pinili niya, sinusubukan niyo namang konsensyahin si Haile para bumalik at maging taga-salba na naman ng pamilya niyo?”Ang kanyang mga labi ay kumurba sa isang mapang-uyam na ngiti.“Don’t even dream about it.”Ang kanyang mga salita ay sunud-sunod at eksakto—malinaw, lohikal, at imposibleng pabulaan
Nasa gitna na ng kaguluhan ang isip ni Conrad. Ang biglaang pagbabalik ni Haile ay parang isang bombang sumabog sa kanyang buhay, dahilan para mawalan siya ng pasensya na amuin ang marupok na emosyon ni Amelia.“Tumigil ka na! Kung gusto mong umakyat, umakyat ka na! Bakit ba ang dami mong daldal? B
At the hotel penthouse suite.Tahimik na sumara ang pinto sa likuran niya, hinihiwalay sila sa ingay ng mundo.Ibinaba ni Hudson si Haile. Halos hindi sumayad ang mga paa nito sa sahig, at nanghihinang sumandal ito sa kanya. Hinubad ni Hudson ang kanyang itim na trench coat at isinampay sa sofa.Tu
Ang mga tili ni Alex ay nadurog sa ilalim ng suot na leather shoes ni Hudson sa malamig na semento. Hindi na makayanan ang sakit.Inangat niya ang kanyang ulo at tiningnan si Hudson na nakatayo sa ilalim ng malamig na ilaw. Ang gwapo nitong mukha ay walang emosyon pero nakakatakot.Ang mga taong bu
Tatlong araw ang lumipas.Nakatayo si Alex Dela Flor sa harap ng salamin, inaayos ang kanyang sarili at humihinga nang malalim.Hindi lang niya pinag-aralan ang mga industry materials na ibinigay ng kanyang ama, kundi paulit-ulit din niyang ni-rehearse sa isip ang mga sasabihin—lalo na kung paano n







