Mag-log inLexi Ignacio POV
Nakatayo pa rin ako sa gitna ng kainan habang mabilis na lumalabas si Adrian para sagutin ang isang tawag mula sa kumpanya. Naiwan kaming dalawa ni Ethan sa loob ng napakalaking silid. Tahimik ang buong paligid, maliban sa tunog ng sarili kong paghinga na halatang pilit kong pinapakalma. Tumingin ako sa lalaking nakatayo sa tabi ng p***o. Nakatingin pa rin siya sa malayo, tuwid ang tayo, at walang kahit anong emosyon sa kanyang mukha. Naaasar ako sa sobrang pagiging kalmado niya. Inaasahan kong makakakita ako ng kaunting yabang o pilyong ngiti sa labi niya dahil inatasan siyang galawin ang asawa ng amo niya, pero wala. Mukha lang siyang estatwa na gawa sa bato. Humarap ako sa kanya at naglakad palapit. "How much is he paying you?" tanong ko agad. Gusto kong lumabas na matapang ang boses ko, pero nanginginig pa rin ito sa galit. "Magkano ang halaga ng konsensya mo para pumayag ka sa ganitong kagaguhan?" Dahan-dahang ibinaba ni Ethan ang kanyang tingin sa akin. Ang mga mata niya ay napakadilim at tila napakalalim. "Hindi ako pumapayag, Ma'am," sagot niya sa mababang boses. Napatigil ako. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. "What did you say?" "Sabi ko, hindi ako pumapayag," ulit niya. Walang pag-aalinlangan sa kanyang boses. "Hindi ako interesado sa alok ng asawa niyo." Inaasahan kong magyayabang siya, pero ang direktang pagtanggi niya ay lalo lang nagdulot ng gulo sa isip ko. Bakit siya tatanggi? Isang simpleng security guard lang siya na binabayaran ng pamilya Aragon, at siguradong napakalaking pera ng inaalok sa kanya ni Adrian. "Huwag ka ngang magpanggap," sabat ko sabay krus ng aking mga bisig. "Adrian wouldn't bring you here and introduce you to me if you didn't agree to his sick plan. Huwag mo akong dadaanin sa ganyang acting." "Nandito ako dahil tinawag ako ng amo ko," sagot niya nang walang anumang galit sa tono. "Ngunit hindi kasama sa kontrata ng trabaho ko ang humiga kasama ang asawa niya. I am a security officer, not a surrogate father." Bago pa ako makapagsalita ulit, bumukas ang p***o at muling pumasok si Adrian. Hawak pa rin niya ang kanyang cellphone, pero nang makita kaming dalawang nag-uusap, mabilis na nagbago ang expression ng kanyang mukha. Pumasok siya habang isinusuksok ang telepono sa kanyang bulsa. "Is there a problem here?" tanong ni Adrian habang tumitingin sa aming dalawa. Tumingin si Ethan kay Adrian. "Sir Aragon, tulad ng sinabi ko sa inyo sa opisina niyo kanina, hindi ko magagawa ang pinagagawa niyo." Biglang dumilim ang mukha ni Adrian. Dahan-dahan siyang naglakad palapit kay Ethan, ang kanyang mga mata ay punong-puno ng pagbabanta. "I don't remember giving you an option to refuse, Ethan. I hired you to do whatever I tell you to do." "Proteksyon niyo at ng ari-arian niyo ang sakop ng trabaho ko, Sir," sagot ni Ethan. Hindi man lang siya gumalaw kahit napakalapit na ni Adrian sa kanya. "Hindi kasama doon ang personal ninyong buhay." Natawa si Adrian, isang malamig at walang kwentang tawa. "Alam mo ba kung kanino ka nakikipag-usap? I can end your career in seconds. Isang tawag ko lang, hindi ka na makakahanap ng trabaho kahit saan sa bansang ito. Magsisimula ka ulit sa kangkungan, Ethan. Is that what you want?" Hindi sumagot si Ethan, pero nakita ko ang pagtaas ng linya ng kanyang panga. May galit sa mga mata niya, pero napakahusay niyang itago ito. "Isipin mo ang pamilya mo, ang future mo," patuloy ni Adrian habang itinuturo ang dibdib ni Ethan. "You need this job. At mas kailangan mo ang perang ibabayad ko sa 'yo kapag natapos mo ang utos ko. So cut the moral high ground and do what you're told." Tumingin si Adrian sa akin, pagkatapos ay muling humarap kay Ethan. "Gagawin mo ito, gusto mo man o hindi. Dahil kung hindi, sisiguraduhin kong wala kang mapupuntahan." Mabigat ang katahimikan sa loob ng silid. Nakatingin lang ako kay Ethan, naghihintay kung luluhod siya sa banta ng asawa ko. Karamihan sa mga taong nakapaligid kay Adrian ay mabilis na sumusuko kapag pera at kapangyarihan na ang pinag-uusapan. Subalit dahan-dahan lang na humarap si Ethan sa akin. Pinagmasdan niya ang mukha ko, ang mga mata kong puno ng takot at pagod. Sa unang pagkakataon, nakakita ako ng kaunting lambot sa kanyang madilim na paningin. "Kung ayaw mo nito, hindi kita pipilitin," pabulong niyang sabi sa akin. Napatitig ako sa kanya. Ang boses niya ay hindi katulad ng sa isang taong natatakot na mawalan ng trabaho. Mas mukha siyang taong nagbibigay ng pangako. Isang pangako na hindi ko inaasahang manggagaling sa isang guwardiya na pinalilibutan ng mga pananakot ni Adrian. Bago pa makareact si Adrian sa sinabi ni Ethan, lumapit si Adrian sa kanyang side table at kumuha ng isang makapal na folder na kulay itim. Binuksan niya ito at inilapag sa gitna ng kainan. "You both talk too much," malamig na sabi ni Adrian habang inilalabas ang ilang pahina ng dokumento. "I expected this hesitation, which is why I already had my legal team draft the non-disclosure and surrogacy agreement. At kailangan niyo itong pirmahang dalawa ngayon din."Lexi Ignacio POVMatapos ang huling pakiusap ni Adrian na bigyan ko pa siya ng isang pagkakataon, binalot ng mabigat na katahimikan ang aming mesa sa loob ng pampublikong café. Maraming tao sa paligid, may mga nag-uusap at tumatawa, pero sa aming dalawa, parang kami lang ang naroon sa isang madilim na sulok ng nakaraan.Tinitigan ko si Adrian habang nakayuko siya, naghihintay pa rin ng sagot ko na parang may milagrong mangyayari."Adrian," pabulong kong simula sa isang kalmado ngunit matatag na boses. "Hindi ako babalik sa'yo."Dahan-dahang nag-angat ng tingin si Adrian, ang mga mata niya ay may halong galit at pagkabigo. "Kaya mo ba ito ginagawa dahil kay Xylo? Pinili mo ba siya kaysa sa kasal natin, Lexi? Ganun na lang ba kadali para sa'yo na itapon ang lahat ng pinagsamahan natin dahil lang may bago kang nakilalang bilyonaryo na magbibigay sa'yo ng maginhawang buhay?"Umiling ako nang mariin, walang emosyon sa mukha ko kundi ang pagod sa kanyang mga paratang. "Huwag mong ilipat ang
Lexi Ignacio POVIsang hapon habang abala ako sa pag-aayos ng mga design drafts sa aking desk sa bago kong opisina, tumunog ang aking telepono. Isang unregistered number ang tumatawag. Noong una ay binalewala ko ito, pero nang mag-vibrate muli ito at mag-iwan ng text message, napatigil ako sa pag-type. Si Adrian.Ang mensahe niya ay maikli lang pero direkta. Gusto niya kaming magkita kahit sandali lang sa isang neutral at publikong lugar malapit sa BGC. Sabi niya ay kailangan niya kaming mag-usap nang sarilinan bago tuluyang umusad ang mga dokumento sa abogadong inayos ko para sa annulment.Noong una, pumasok sa isip ko na huwag nang sumagot o kaya ay i-block ang numero niya. Ayoko na kasing makita ang pagmumukha niya o marinig ang mga panunumbat niya. Pero ilang sandali pa, narealize ko na kung gusto kong tuluyang isara ang kabanatang ito ng buhay ko nang walang anumang pangangamba, mas mabuting harapin ko siya. Hindi para makipagbalikan, kundi para sabihin sa kanya nang harapan at m
Lexi Ignacio POVMaagang nagising ang diwa ko kinabukasan, ang isip ko ay agad na lumipad sa mga dokumentong nakapatong sa ibabaw ng aking mesa. May mahalagang appointment ako ngayong umaga sa opisina ng aking abogado para talakayin ang mga susunod na hakbang sa proseso ng tuluyang paghihiwalay at annulment namin ni Adrian.Habang nag-aayos ako ng buhok sa tapat ng salamin, naramdaman ko ang pag-akyat ng kakaibang bigat sa aking dibdib. Kahit ilang beses ko nang sinabi sa sarili ko na ito ang pinakatamang desisyon, may bahagi pa rin ng pagkatao ko ang nakakaramdam ng takot sa mga emosyonal na kahihinatnan ng pormal na pagtatapos ng aming kasal.Bago ako umalis ng townhouse, nag-vibrate ang telepono ko. Isang mensahe galing kay Xylo ang nagpaalala sa akin na naghihintay siya ng balita.Xylo: Good morning, Lexi. Alam ko na ngayon ang meeting mo sa abogado. Just wanted to remind you that I am here. Kung gusto mo akong sumama sa labas ngopisina o maghintay sa sasakyan para may masandalan
Lexi Ignacio POVNang sabihin ko kay Xylo na pwede niya akong halikan pero ako ang magpapasya kung kailan matatapos ang date namin, nakita ko ang bahagyang pagkabigla sa mga mata niya na mabilis ding napalitan ng malalim na pag-unawa. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa akin, habang ang mga kamay niya ay nanatiling banayad na nakahawak sa aking pisngi.Nang maglapat ang aming mga labi, naramdaman ko ang kakaibang init at kapayapaan. Malayo ito sa mga nakaraan naming halik noong panahong nagtatago pa kami sa mga sulok ng mansyon, noong panahong may halong kaba, takot, at pangamba na baka mahuli kami ni Adrian. Wala ring halong pagmamadali o pilit na emosyon. Ito ay isang halik na puno ng sinseridad, kusang-loob, at pagkilala sa kung sino na kami ngayon.Habang nadadala ako sa lambing ng sandaling iyon, naramdaman ko sa aking sarili na kahit hindi pa tuluyang buo ang lahat ng sugat ng nakaraan, pinipili ko si Xylo nang may buong kamalayan. Alam ko
Lexi Ignacio POVLumipas ang ilang araw pagkatapos ng huli naming pagkikita kung saan tinanong ko si Xylo kung libre siya sa susunod na weekend. Habang nagpapatuloy ang mga gawain ko sa bago kong trabaho bilang junior branding consultant, may unti-unti akong binubuong plano sa isip ko. Ayokong puro si Xylo na lang ang nag-aaya at nag-aayos ng mga date namin. Gusto ko ring ipakita sa kanya na kaya kong pamunuan ang sarili nating oras at desisyon nang walang tulong ng yaman niya.Kaya naman noong Biyernes ng hapon, habang nag-aayos ako ng mga gamit ko sa opisina, kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan si Xylo. Ilang ring lang ay sinagot na niya agad ito na parang hinihintay talaga niya ang pagtawag ko."Hi, Lexi," bati agad ni Xylo sa kabilang linya, may halong pananabik sa kanyang mababang baritono. "Kadarating ko lang sa opisina galing sa isang meeting. May problema ba?""Wala namang problema, Xylo," nakangiti kong sagot habang isinasabit ang bag ko sa aking balikat. "Tinatawagan lan
Lexi Ignacio POVMatapos ang insidente tungkol sa lumabas na litrato sa social media, naging mas maingat kami ni Xylo sa aming mga galaw sa publiko. Kahit papaano ay unti-unti nang humuhupa ang mga bulong-bulungan sa internet, pero hindi pa rin tuluyang nawawala ang atensyon ng ilang mga reporter na nagbabasakaling makakuha ng reaksiyon mula sa amin.Isang hapon, habang dumalo ako sa isang maliit na art gallery opening sa BGC bilang bahagi ng aking mga gawain bilang junior branding consultant, hindi ko inaasahan na dadalo rin pala si Xylo para sa isang magkahiwalay na business meeting. Magkaiba kami ng oras ng pagdating, kaya nagpasya kaming huwag munang magsabay sa loob para maiwasan ang panibagong usap-usapan.Habang tinitingnan ko ang ilang modern art paintings na nakasabit sa puting pader, lumapit sa akin ang isa sa mga staff para mag-alok ng inumin. Maya-maya pa, nakita ko si Xylo sa kabilang bahagi ng bulwagan. Kasalukuyan siyang kinakausap ng isang kilalang lifestyle reporter m







