Chapter 2

Lexi Ignacio POV

Nakatayo pa rin ako sa gitna ng kainan habang mabilis na lumalabas si Adrian para sagutin ang isang tawag mula sa kumpanya. Naiwan kaming dalawa ni Ethan sa loob ng napakalaking silid. Tahimik ang buong paligid, maliban sa tunog ng sarili kong paghinga na halatang pilit kong pinapakalma.

Tumingin ako sa lalaking nakatayo sa tabi ng p***o. Nakatingin pa rin siya sa malayo, tuwid ang tayo, at walang kahit anong emosyon sa kanyang mukha. Naaasar ako sa sobrang pagiging kalmado niya. Inaasahan kong makakakita ako ng kaunting yabang o pilyong ngiti sa labi niya dahil inatasan siyang galawin ang asawa ng amo niya, pero wala. Mukha lang siyang estatwa na gawa sa bato.

Humarap ako sa kanya at naglakad palapit. "How much is he paying you?" tanong ko agad. Gusto kong lumabas na matapang ang boses ko, pero nanginginig pa rin ito sa galit. "Magkano ang halaga ng konsensya mo para pumayag ka sa ganitong kagaguhan?"

Dahan-dahang ibinaba ni Ethan ang kanyang tingin sa akin. Ang mga mata niya ay napakadilim at tila napakalalim. "Hindi ako pumapayag, Ma'am," sagot niya sa mababang boses.

Napatigil ako. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. "What did you say?"

"Sabi ko, hindi ako pumapayag," ulit niya. Walang pag-aalinlangan sa kanyang boses. "Hindi ako interesado sa alok ng asawa niyo."

Inaasahan kong magyayabang siya, pero ang direktang pagtanggi niya ay lalo lang nagdulot ng gulo sa isip ko. Bakit siya tatanggi? Isang simpleng security guard lang siya na binabayaran ng pamilya Aragon, at siguradong napakalaking pera ng inaalok sa kanya ni Adrian.

"Huwag ka ngang magpanggap," sabat ko sabay krus ng aking mga bisig. "Adrian wouldn't bring you here and introduce you to me if you didn't agree to his sick plan. Huwag mo akong dadaanin sa ganyang acting."

"Nandito ako dahil tinawag ako ng amo ko," sagot niya nang walang anumang galit sa tono. "Ngunit hindi kasama sa kontrata ng trabaho ko ang humiga kasama ang asawa niya. I am a security officer, not a surrogate father."

Bago pa ako makapagsalita ulit, bumukas ang p***o at muling pumasok si Adrian. Hawak pa rin niya ang kanyang cellphone, pero nang makita kaming dalawang nag-uusap, mabilis na nagbago ang expression ng kanyang mukha. Pumasok siya habang isinusuksok ang telepono sa kanyang bulsa.

"Is there a problem here?" tanong ni Adrian habang tumitingin sa aming dalawa.

Tumingin si Ethan kay Adrian. "Sir Aragon, tulad ng sinabi ko sa inyo sa opisina niyo kanina, hindi ko magagawa ang pinagagawa niyo."

Biglang dumilim ang mukha ni Adrian. Dahan-dahan siyang naglakad palapit kay Ethan, ang kanyang mga mata ay punong-puno ng pagbabanta. "I don't remember giving you an option to refuse, Ethan. I hired you to do whatever I tell you to do."

"Proteksyon niyo at ng ari-arian niyo ang sakop ng trabaho ko, Sir," sagot ni Ethan. Hindi man lang siya gumalaw kahit napakalapit na ni Adrian sa kanya. "Hindi kasama doon ang personal ninyong buhay."

Natawa si Adrian, isang malamig at walang kwentang tawa. "Alam mo ba kung kanino ka nakikipag-usap? I can end your career in seconds. Isang tawag ko lang, hindi ka na makakahanap ng trabaho kahit saan sa bansang ito. Magsisimula ka ulit sa kangkungan, Ethan. Is iyan ang gusto mo?"

Hindi sumagot si Ethan, pero nakita ko ang pagtaas ng linya ng kanyang panga. May galit sa mga mata niya, pero napakahusay niyang itago ito.

"Isipin mo ang pamilya mo, ang future mo," patuloy ni Adrian habang itinuturo ang dibdib ni Ethan. "You need this job. At mas kailangan mo ang perang ibabayad ko sa 'yo kapag natapos mo ang utos ko. So cut the moral high ground and do what you're told."

Tumingin si Adrian sa akin, pagkatapos ay muling humarap kay Ethan. "Gagawin mo ito, gusto mo man o hindi. Dahil kung hindi, sisiguraduhin kong wala kang mapupuntahan."

Mabigat ang katahimikan sa loob ng silid. Nakatingin lang ako kay Ethan, naghihintay kung luluhod siya sa banta ng asawa ko. Karamihan sa mga taong nakapaligid kay Adrian ay mabilis na sumusuko kapag pera at kapangyarihan na ang pinag-uusapan.

Subalit dahan-dahan lang na humarap si Ethan sa akin. Pinagmasdan niya ang mukha ko, ang mga mata kong puno ng takot at pagod. Sa unang pagkakataon, nakakita ako ng kaunting lambot sa kanyang madilim na paningin.

"Kung ayaw mo nito, hindi kita hahawakan," pabulong niyang sabi sa akin.

Napatitig ako sa kanya. Ang boses niya ay hindi katulad ng sa isang taong natatakot na mawalan ng trabaho. Mas mukha siyang taong nagbibigay ng pangako. Isang pangako na hindi ko inaasahang manggagaling sa isang guwardiya na pinalilibutan ng mga pananakot ni Adrian.

Bago pa makareact si Adrian sa sinabi ni Ethan, lumapit si Adrian sa kanyang side table at kumuha ng isang makapal na folder na kulay itim. Binuksan niya ito at inilapag sa gitna ng kainan.

"You both talk too much," malamig na sabi ni Adrian habang inilalabas ang ilang pahina ng dokumento. "I expected this hesitation, which is why I already had my legal team draft the non-disclosure and surrogacy agreement. Pipirmahan niyo itong dalawa ngayon din."