Chapter 3

Nang makita ni Hiraya na sasakay na sa sasakyan, inaayos ni Vince ang kanyang ekspresyon at agad ding sumunod. 

Sa oras na ito, sabay silang pumasok sa kumpanya. 

"Magpahatid kana lang sa iyong assistant, at may appointment ako ngayon, titingin ako ng bahay.” bulalas ni Hiraya.

Nagulat si Vince ng ilang sandali, "Pero may pag-uusap ang kumpanya ngayon..."

"Mainit ang bahay na ito, baka hindi ako makapunta ngayon.” ani Hiraya.

Diretsahang pinigilan siya ni Hiraya Cristobal, "Hindi ba't lagi mong sinasabi na hindi matatapos ang trabaho, at dapat kong matutunang bigyan ng kasiyahan ang aking sarili satamang oras?”

kalmado lang ang babae, walang makitang emosyon, may ngiti sa kanta mga labi at mata. 

Ngunit sa hindi malamang dahilan, nakaramdan ng panlalamig si Vincel. 

Agad din siyang ngumiti, " Sige hindi nako pupunta sa kumpanya ngayon, sasamahan nalang kita mag tingin tingin ng bahay.” anito.

"Hindi na kaylangan.” agad na sumagot si Hiraya.

Mas lalong ngumitsi si Hiraya, lumingon siya at bahayagyang hinaploa ang dibdib ng lalaki gamit ang kanyang daliri, "Gusto ko ako mismo ang pumili, kapag nakapili naako,saka kita dadalhin para makita mo ito.” sumunod niyang sabi.

Malinaw sa kanya ang iniisip ng lalaki, hindi niya gustong samahan siya, at gusto siyang bantayan. 

Ayon sa plano nito, kung isusulat ang pangalan nilang dalawa bilang mag-asawa, mapupunta lang ang bahay sakanya at kay Leona Rodriguez.

Bahagyan mapanukso ang boses ni Hiraya, kaya biglang nakaramdam ng kakaiba si Vince. 

“Surpresa ba ito, para sa akin?" tanong ng lalaki.

" Oo.” ani Hiraya sabay ngiti.

Bahagyang natigilan si Hiraya Cristobal,at agad na binawi ang kanyang kamay. 

Sige, susundin ko ang gusto mo". Seryosong sabi ni Vince Gil, at bahagyang inakbayan ang kanyang balikat. 

Dahil walang matatakasan, napilitan na lang si Hiraya na tiisin ang pag-akbay niya. 

Habang pinapanood nila ang babaeng umalis at sumakay ng kotse, nawala rin ang ngiti ni Vince.

Guniguni lang ba niyan, parang nagbago si Hiraya. 

O baka sensitibo ang mga babae, nagseselos ba siya sa kay Leona Rodriguez.

Dahil kahit gaano pa kabuti ni Hiraya, kahit gaano pa sya katapat… 

Iisa lang ang kanyang asawa, si Leona Rodriguez.

Ilang oras, nakatayo si Hiraya sa harap ng malaking bintana, tanaw ng buong tanawin.

Ang pinakatuktok na yunit, napili nita ay may kumpletong top-of-the-line na interior, makabagai, minimalist at marangyang pamamaraan, napakaganda ng pagkakalatag at dekorasyon, may living space na mahigit tatlong daang metro kuwadrado. 

Bagamat hindi ito ang pinakamalaki, ang lokasyon nito ang pinakamaganda. 

Naiisip na ni Hiraya, kung gaano kaganda ang lugar na ito kapag umilaw ang mga ilaw ng lungsod ng gabi. 

"Ito na lang, ayusin na ang papeles, iparehistro sa pangalan ko.” may kasiyahang sinabi si Hiraya, sa sales manager. 

Maari na siyang lumipat dito kaagad. 

“Sige,po." tuwang-tuwa ang sales manager, akala niya ay titingin-tingin lang si Hiraya. 

Agad na napabuti ang trato ni Hiraya, dinala siya ng manager sa VIP waiting area ng lobby, nagpakuha ng mga meryenda, at personal na kinuha ang kontrata ng bahay. 

Maya-maya, kailangan nalang mag-swipe sa card upang pumirma si Hiraya, at may mga espesyalista na ang mag-aasikaso sa susunod na hakbang.

Habang naghihintay si Hiraya sa kontrata, biglang pumasok sa kanya ang pandinig ang isang spoiled na boses. 

“Ikaw ba ang aagaw, sa bahay na gusto ko?” anito.

Tumingin si Hiraya, sa kanyang harapan, isang batang babae na nakasuot ng mamahaling damot at nagagandahan ang papalit sa kanya. 

Sinundan siya ng dalawang bodyguard at isang babaeng sales manager. 

“Ako ba ang kinakausap mo?” sumunod pa nito.

Nagulat si Hiraya Cristobal ng ilang sigundo, at bahagyang bumuka ang kanyang mga labi.

"Sino pa ba, ako ang unang tumingin sa building, ako ang nakabili ng unit na iyon!" 

Inalis ng babae ang kanyang sunglasses, at galit na tinignan si Hiraya gamit ang dalawang magandang mata, bastos ang kanyang ugali.

“Hindi naman sinabi ng manager na may nag mamay-ari na ang bahay na ito, at hindi ka nakapagbayad ng deposito, dapat saakin ito dahil ako ang unang nag bayad.” giit ni Hiraya.

Malamig na nagsalita si Hiraya, ayaw niyang makipagtalo sa mga taong hindi nakikinig sa katwiran, tumayo siya para lumipat ng ibang lugar. 

Nagpang ang tainga ng babae, hindi pa tapos magsalita, hindi niya napigilang tumapak ng dalawang beses. 

Lumingon si Hiraya, medyo nagtataka.. "Priority?" 

Mahinang nagsalita rin ang babaeng sales manager sa tabi ng babae," Dito po saamin, kailangan munang i-verify ang pagpili, hindi kami nag babase sa kung sino ang unang dumating, nakabatay po ito sa yaman ng kliyente.”

Hindi man lang tumingin kay Hiraya ang kausap, napakaliit ng tingin sa kanya. 

"Nakakapanindig-balahibo naman ang patakaran na ito.. medyo nakakabingi.”

Sa sandaling ito, bumalik din ang manager na kumuha ng kontrata namay pag hingi ng paumanhin.

Nang makita ang babaeng nakapamaywang sa tabi ni Hiraya, sinabi ng manager kay Hiraya sa mahinang boses, "Pasensya po, ang apelyedo ng babaeng iyon ay Montefalco, ang pinakasikat na brand ng bansa sa kanila. 

Pagkatapos niyang manahin ang mana, sinuri niya ang impormasyon ng pamilya, at nakita niya ang montefalco sa listahan ng komersyo sa lungsod ng city, nasa panglima. 

Kung gayon, ang babaeng kaharap niya kanina ay mayabang. 

Sinabi rin ng babaeng sales manager, "Alam kong hindi ka komportable, pasensya na po, iyon ang patakaran." 

"Sa totoo lang, hindi naman ako gaanong hindi komportable, naiisip ko lang na hindi ito patas, ngunit ayon saiyong mga patakaran ay mas naiitindihan ko, Gusto ko ang bahay na ito." sambit ni Hiraya.

Huminga ng malalim si Hiraya, at patuloy na inutusan ang manager sa kanyang tabi, "Pakiayos na agad, nagmamadali ako." 

Dumarektang sinabi ni Hiraya ay mas mataas ang kanyang yaman kaysa sa Montefalco, nanasas panglima sa lungsod. 

Nang marinig ito, ni Ash at ang babaeng manager sa kanyang tabi. 

"Anong sinabi niya, may priority sila?"

Unang tumingin si Ash sa babaeng manager, akala niya ay nagkamali siya ng dinig.

Agad na sinuri ng babaeng manager ang impormasyon ng reserbasyon sa kanya kamay. 

Imposible, kung may dumating na mas malaking k

liyente kaysa kay miss Ash, dapat ay naabisuhan na nang maaga, o kahit man lang ayusin na ang general manager ang umasikaso.