Se connecter“Angkan ng mga Santos,” inulit ni Hiraya ng dalawang beses.
“Tama, angkan ng mga santos. Mula ngayon, magiging tahanan mo na.” ani ng manager.
Tumahimik ng ilang segundo si Hiraya. Si Kyle Argon ang kanyang biyolohikal na ama, at ang bilyong-bilyong pamana ay mapupunta lang sakanya. Ang pagbabalik sa angkan ng mga santos ay mangyayari at mangyayari. Hindi niya ito matatakasan.
Tumango si Hiraya Cristobal, "Sige, dahil tahanan ko ito, dapat ko itong makitang personal na tigna."
Ang dapat mangyari, ay mangyayari.
Sa daan, ikinuwento ni Tiyo Zil kay Hiraya, ang kasalukuyang mga sitwasyon ng angkan ng mga Santos.
Malaki ang kabuhayan ng angkan ng mga Santos, at karamihan sa mga ari-arian ay hawak ni Drake Santos. Ang maliit na bahagi ng ari-arian ay nasa kamay ng matandang lalaki ng mga Santos at ng kapatid ni Drake.
Ngayon, ang lahat ng pamana ni Drake ay mapupunta kay Hiraya.
Sa kasalukuyan, nag papagaling sa ibang bansa ang matandang lalaki ng mga Santos. Ang angkan ng mga Santos ay pansamantalang pinamamahalaan ng asawa ni Drake, nasi Ezra Corte, habang ang kumpanya ay pinamamahal ng ampon na anak na si Kyle.
Ang villa na may sukat na higit sa isang libong metro ay napakaganda at kahanga-hanga. Mula sa villa hanggang sa pangunahing gusali, umabot ng halos sampung minuto ang biyahe ng sasakyan.
Ang kaayusan ng villa ng mga Santos at mas kahanga-hanga kaysa sa dating mansyon.
Unang beses pa lamang nakapunta si Hiraya, sa isang napakagandang lugar, at may kaba sakanyang puso subalit nanatili parin siyang kalmado.
Dinala siya ni Tiyo Zil sa hall ng gusali, Binuksan ng mga katulong ang mabigat na pinto, at sa harap ng mga bintanang babasagin, lumitaw ang isang ang isang marangal at eleganteng hugis.
May dalawang lingkod ang nakatayo sa tabi ng babae may edad na siya, at mayroong ding isang binatang lalaki na nakasuot ng pormal na damit nanakaupo sa sofa.
Nang makita ni Hiraya, bahagyang lamang siyang tiningnan ng babae ng ilang segundo, at pagkatapos ay lumapit.
Ipinakilala ni Tiyo Zil si Hiraya, at ang babaeng nasa harapan niya ay asawa ni Drake, na si Ezra Cortez.
Ang lalaking nakaupo sa sofa ay ampon na anak ni Drake at Ezra.
Tumingala si Ezra, at umalis si Tiyo Zil kasama ang iba . Sa isang iglap, ang malaking hall ng gusali ay naiwan lamang kay Hiraya at samag-ina na si Ezra.
"Ikaw ba si Hiraya Cristobal."
Tumango si Hiraya. Bagama't nakangiti ang babae sakanya, nararamdaman nita na hindi ito palakaibigan.
" Umupo ka muna, hindi mo na kailangan mahiya."
Pagkatapos mag salita si Ezra, nag salita rin si Drake kay Hiraya, Bagama't magalang ang kanyang pakikipagtungo at kanyang boses.
Tinignan ni Hiraya Cristobal ang dalawa at umopo sa sofa sa tapat nila, "Tita Ezra, bakit niyo po akong pinapatawag?”
“Diretsuhin nanatin, pinapatawag kita dahil gusto kong talikuran mo ang ilang karapatan sa pagmamana.” bulalas nito.
"Miss Hiraya, pumanaw ang aking ama dahil sa aksidente. Namana mo ang lahat ng ari-arian sapangalan ng aking ama, ngunit hindi maaring ipauyaba saiyo ang karapatang pamahalaan ng kumpanya. Sana maunawaan mo, bilang kabayaran, babayran ka namin ng isang daang milyong cash. "
Malamig ang boses, natila hindi ito isang negosasyon, kunsi isang abiso.
Nagulat si Hiraya at basta na lamang kinuha ang kasunduan upang tignan nito.
Boluntaryong isinuko ang lahat ng pagbabahagi sa angkan ng ma Santos, ang karapatang pamahalaan ang kumpanya, at lahat ng ari-arian sa ilalim ng pangalan ng mga Santo.”
Basta na lamang kinuha ni Ezra ang isang tasa at hinigop niya ito.
"Nalaman ko na ang tungkol sa sitwasyon mo, ang iyong ina at si Drake ay nagkaroon ng pandaliang relasyon, at hindi inaasahang nagkaroon ka. Iniwan ka noong tatlong taong gulang kapa lamang, at naghirap saloon ng maraming taon."
Ang isang daang milyon ay hindi maliit para saiyo, ngunit ang tagapagmana ng angkan ng mga Santos, ay hindi maaring isang anak lamang nalumaki sa ibang lugar.Sana magkaroon ka ng kamalayan sa sarili tungkol dito.
Ngunit ikaw ay anak ni Drake, at isa ka ring kadugo ng aming angkan ng mga Santos. Sa hinaharap, sapangalan, ikaw parin ang panganay na anak ng angkan ng mga Santos. Kung mayroong kang anumang pangangailangan, at sabihin mo lamang saakin.
Kalmado at hindi nagmamadali ang pananalita ng babae, natila siguro na hindi matapang si Hiraya na tumanggi.
Tahimik na ibinababa ni Hiraya ang kasunduan at tumingala.
Maganda ang mga katangian ng babae, at napakaganda rin ng kanyang balat, na halos hindi mo masasabi ang kanyang edad sa taglay niyang itsura.
"Miss Hiraya, kung walang problema, muli kanang pumirma."
Muling itinulak ang panulat sa mesa patungo kay Hiraya.
“Tumanggi, ako"
Inaasahan na ni Hiraya na hindi siya basta-basta kilalanin ng angkan ng mga Santos, biglang isang 'anak sa labas'.Ang tinatawag na negosasyon ay isa lamang pangigipit at pang-aagaw.
Tumahimik si Hiraya, sa pagsagot sa malalim na boses “Sabi ni tita Ezra na ako ay isang 'anak sa labas', ngunit ang batas ay kumikilala lamang sa relasyon sa dugo, at kusang-loob na nag-iwan ng habilin ang aking ama, at personal na humanap ng abogado at pumirma ng kasunduan sa mana sakin. Ang habilin ng aking ama at ulat ng DNA ay sapat na upang mapatunayan na ako ay isang legal na tagapagmana.”
Sa isang iglap. Muli niyang tinignan si Hiraya, na tila nakikita siya ng isang bagay.
Hindi niya inaasahan na tatanggi si Hiraya Cristobal.
"Hiraya Cristobal, dapat mong malaman na isa ka lamang anak sa labas. Kahit na ibigay sa iyo ang industriya ng angkan ng mga Santos, wala kang kakayahang magman nito.”
"Miss Hiraya, maaring nagkamali ka, hindi ito isang negosasyon. Ang angkan ng mga Santoz ay isang malaking pamilya, na mas kumplikado kaysa sa ordinaryong pamilya na alam mo. Ang iyong desisyon at nakakaapekto sa buong pamilya. Siyempre, hindi mo rin kayang labanan ang buong angkan ng mga Santos nang nag-iisa.”
Medyo, diretsahang ang sinabi, dahil natatakot siyang hindi ito maiintindihan ni Hiraya.
Ngunit malinaw kay Hiraya na ginigipit lamang siya ng dalawang taong ito.
Sanay na silang magmalabis sa kanilang kapangyarihan, at natural na hinahamak siya, naniniwalang kaya nilang paalisin siya sa pamamagitan lamang ng isang
milyong.
Ngunit si Hiraya ay sadyang may pagka rebelde, at hindi nagdadala sa pambobola.
"Draven…”Mahinang tawag ni Kaelix, ubo-ubong pa rin ang boses at tuyo pa rin ang lalamunan.Alaala niya na nagtrabaho siya buong gabi sa kanyang silid-aralan, ngunit hindi niya matandaan kung kailan siya nakabalik sa kwarto para matulog…“G. Kaelix!”Inalis ni Kaelix, ang kumot at handang bumangon nang biglang may pamilyar na pigura na lumitaw sa kanyang paningin. Pinikit niya muna ang mga mata at iniisip na baka baliw lang siya sa pagod.“Hiraya?”“Ako nga po. Bumaba na lang ang lagnat ninyo—huwag na po kayong gumalaw, humiga na lang po kayo.”Dinala ni Hiraya, ang isang mangkok ng magaan na lugaw ng millet sa tabi ng kama ni Kaelix. Pagkatapos ibaba ang mangkok, agad niyang hinawakan ang braso ng lalaki at pilit siyang ibinalik sa kama.Matangkad at malakas si Kaelix, kahit na mahina man siya ngayon, hindi siya basta-basta mabibigyan ng suporta ni Hiraya. Sa kaunting pwersa pa lamang, madaling hinila siya ng lalaki papasok sa kanyang yakap.Parang isang maliit na pusa na kumakapit
Hindi niya inakala na nandoon din si Hiraya. Sa una, hindi nasisiyahan si Kaelix, sa ginawa ng kanyang lola, ngunit nang marinig niyang nag-aalala ito para sa kanya at makita ang babae na nakatingin sa screen na halos mapaluha, napuno ang kanyang isip ng libu-libong iniisip, at lahat ng kanyang galit ay biglang nawala.Lalong naging matindi ang kanyang tingin, tumigil siya sa pagsasalita, at kitang-kita ang pamumula ng kanyang mukha.Ang pinakakatatakutan ni Kaelix, ay ang pag-aalala ng iba para sa kanya.Noong bata pa siya, naramdaman niyang ang pag-aalala ng iba ay nagpapakita na siya ay hindi kayang gumawa ng mga bagay nang mag-isa. Kaya kahit anong problema man ang kanyang naranasan o gaano kalala ang kanyang karamdaman, ayaw niyang malaman ng sinuman.Habang lumalaki siya, kailangan niyang buhatin ang mabigat na responsibilidad ng kanyang pamilya at harapin ang lahat nang mag-isa—hindi niya hahayaan na makita ng iba ang kanyang kahinaan.Ngunit ang tunay na pag-aalala ni Hiraya,
“May nangyari bang masama kay G. Kaelix?”Hindi napigilan ni Hiraya, na mag-alala nang marinig ang sinabi ni Lola.“Sinabi raw na may emergency na nangyari sa bagong napagkasunduan nilang minahan ng lithium, at may mga nasugatan.”Hindi sigurado si Lola, kung dapat pa siyang magsalita o hindi, ngunit diretso namang kinuha ni Lolo, ang usapan at buntong-hininga nang sabihin:“Si Kaelix, ay isang responsableng lalaki. Ngayon, ang pasanin ng pamilyang Cristobal, ay ganap na nasa kanyang balikat, kaya hindi siya makakapaglibang kahit sandali. Tuwing may emergency, ipinagpipilitan niyang hawakan niya ito nang mag-isa. Bago malutas ang problema, malamang na nagtatrabaho siya ng araw at gabi.”“Paano naman kayang makakapaglaban ang katawan niya sa pagtatrabaho ng araw at gabi nang ganito?”Mukhang nababagabag ang boses ni Hiraya, habang nagsasalita.Naalala niya na hindi pa matagal ay nasugatan si Kaelix, sa isang aksidente sa sasakyan. Bagama’t mga panlabas na sugat lamang iyon, kailangan
Ang pagiging mabait ni Vince, kay Hiraya, ay tila salita lamang at hindi lalim, samantalang si Hiraya, naman ay bihira itong sabihin sa bibig ngunit palaging ipinapakita sa pamamagitan ng kanyang mga gawa.Abala si Hiraya, hanggang gabi, at sa sandaling kinuha niya ang kanyang telepono, naisip niya si Kaelix.Matapos ang Araw ng mga Puso ng Tsino (Camella Festival), naging mas abala si Kselix. Bagama’t nagsisimula siyang tumawag at magpadala ng mensahe kay Hiraya, nahihirapan silang magkita.Alinman ay wala si Kaelix, dahil hindi makauwi, o kaya ay maraming gawain si Hiraya,na kinalaman sa pamilyang Rey.Sa pangkalahatan, mas magiging abala pa si Kaelix.Sa mga nakaraang araw, habang may libreng oras, lagi na lang iniisip ni Hiraya, si Kaelix, at minsan ay hindi niya mapigilan na tawagan ito, kahit para lamang marinig ang boses nito.Ngunit parati na lang itong mabilis na pinapatay ang tawag pagkatapos mag-usap ng ilang sandali.Parang ang alaala nilang magkayakap noong gabing iyon ay
Pumasok si Vince, sa silid, at sa isang iglap, lahat ng alaala ng dalawa nilang magkasama ay bumuhos sa kanyang isip.Di-nagtagal matapos ang kanilang pag-aasawa, ang pamilyang Gil, ay naharap sa ilang mahahalagang proyekto. Sobrang abala si Hiraya, sa trabaho ngunit napansin niya ang kalagayan ni Vince, at kusang-loob na isinakripisyo ang kanilang paglilibot bilang mag-asawa.Pagkaraan noon, madalas na nagtatrabaho si Hiraya, hanggang hatinggabi para talakayin ang mga proyekto. Para hindi maabala ang pagtulog ni Vince, kusa niyang inayos na lumipat sa ibang kwarto para matulog mag-isa at hindi na siya nakatira kasama nito.Dahan-dahang umupo si Vince Gil, sa gilid ng kama, dahan-dahang hinahaplos ang makinis na ibabaw nito gamit ang kanyang palad.Ang mga gamit sa kama ay magara at komportable. Hindi niya alam kung anong tatak ito, ngunit mula sa katulong ay nalaman niyang si Hiraya, mismo ang pumili ng lahat ng gamit sa bahay—maliit man o malaki—kapag mayroon siyang panahon.Kabilan
"Kapag mo nang pirmahan ang kasunduan para sa paglipat ng 40% na mga bahagi, agad kong ipapagawa ang pagbabago ng mga rehistro. Maaari ka nang bumalik sa kompanya at mamahala ng proyekto kaagad."Narinig ito ni Hiraya, kaya muling umupo siya sa tapat ni Ares.Akala ni Ares, ay sumang-ayon na siya sa mungkahi, kaya agad niyang ipinaalam sa kanyang assistant at sa isang walang kinikilingang partido na kumpirmahin ang bisa ng kasunduan, na magkakaroon ng bisa kaagad pagkatapos niyang pirmahan.Ngunit sa sandaling maipirma na ang kasunduan, hiniling ni Ares, na makita ang panukalang proyekto na dala ni Hiraya, ngunit tinanggihan siya muli."Chairman Ares, huwag po kayong mag-alala. Basta't tuparin ninyo ang inyong pangako, tiyak kong ipapakita ko ang proyekto pagkatapos kong opisyal na makuha ang kalahati ng mga bahagi ng kompanya."Hindi inakala ni Ares, na gagawin ito ni Hiraya. Nabigla siya at napainis, kaya namumuo ang mga ugat sa kanyang noo.Ngunit matagal na siyang nagtatrabaho sa







