LOGINLumipas ang ilang araw at naging kakaiba ang naging takbo ng buhay ni Abby sa loob ng mansyon ni Drake. Sa halip na ituring siyang katulong o pariwara, kabaligtaran ang nangyari. Siya ay pinakain nang masarap, binigyan ng magagandang damit, at pinayagang gumalaw nang malaya sa loob ng malawak na bahay, maliban na lang sa ilang pribadong kwarto na mahigpit na ipinagbabawal. Pero sa kabila ng ginhawang nararanasan niya, hindi nawala ang takot at pagtataka sa isip niya. Laging umiikot ang tanong. "Bakit? Bakit ganito na lang siya kabait bigla gayong ilang araw lang ang nakararaan ay halos wasakin na niya ang pagkatao ko? Isang hapon, habang nagbabasa siya sa sala, biglang dumating si Drake galing sa opisina. Hindi ito naka-suot ng formal na damit kundi naka-sando at shorts lang, kitang-kita ang hugis ng katawan at ang mga ugat sa braso na nagpapakita ng lakas. Agad na tumayo si Abby at yumuko. "Ikaw pala yan Uncle Drake," mahinang sabi niya, handang tumalima sa anumang utos. Pero
"A-at saka po," dugtong pa ng maid, "Pwede na raw po kayong lumabas at mamasyal sa garden o kahit saan man sa loob ng mansyon. Wala raw pong bawal sa inyo ngayon," sabi nito. Napatulala si Abby. Biglaang pagbabago? Mula sa halos pilitin siya kagabi, ngayon ay pinapakain nang maayos at pinapayagang lumabas? Parang hindi niya maintindihan ang isip ng lalaking iyon. Tulad ng pagkagulat niya sa sinabi ni Drake kagabi na bigla na lang siyang pinauwi at pinagbayad na lang, ganoon din siya nagulat sa kabutihan at bagong utos nito ngayong umaga. "Ano bang laro ang nilalaro mo, Uncle Drake?" bulong niya sa sarili habang nakatingin sa masarap na pagkain. Hindi ko mapigilan ang pagtataka habang nakatitig sa pagkaing nakahain sa harap ko. Mainit, masarap ang amoy, at halos kumpleto ang mga niluto, kanin, pritong itlog, bacon, at mainit na kape. Ibang-iba ito sa trato na inaasahan kong matapos ang nangyari kagabi. Akala ko ay pagpapahirapan lang ako, o di kaya’y pababayaan na parang aso, pero
"Do it, damn it! Gawin mo na!" sigaw ni Drake, ang boses nito ay dumadagundong sa buong silid at tila yata yayanig ang mga dingding. Pero nanatili lang akong nakatayo at nakatingin sa kanya. Kahit anong pilit kong magpanggap na matapang at matatag, alam ko sa sarili ko na nanginginig ako sa takot at kaba. Parang may nakadagan sa dibdib ko at halos hindi na ako makahinga. Gusto kong kumilos, pero parang nanigas ang buong katawan ko at ayaw sumunod ng mga paa at kamay ko. Tumaas ang isang kilay niya at halatang naiinis na sa paghihintay. "What? Do you think ako ang gagawa niyan para sa'yo? Ano bang ina-expect mo, Abby? Are you waiting for me to treat you like a Princess? Iniisip mo ba na pagpapantasyahan kita, itatrato bilang isang babaeng iniingatan at sinasamba? At mamumuhay kang Reyna sa bahay ko?" panunumbat at pang-iinsulto nito sa akin. Doon parang binuhusan ako ng malamig na tubig at natauhan nang tuluyan. "Ikaw ang nangangarap ng gising, Abby," mariin niyang sabi. "Y
Umalingawngaw ang tunog ng malakas na sampal na iyon ni Abby sa mukha ni Drake sa buong kwarto. Napahinto si Abby at nanigas sa kinahihigaan habang nararamdaman ang hapdi at init sa kanyang palad. Napakurap din si Drake matapos niyang sampalin ito. Para siyang natauhan saglit sa ginawa, pero imbes na magsisi o humupa ang galit, lalo lang sumabog ang pride niyang nasaktan at naapakan. Para sa kanya, ang pagbanggit ni Abby sa pangalan ng iba habang kasama siya ay isang malaking insulto. Isang bagay na hinding-hindi niya matatanggap. Dahil dito, bigla niyang hinablot ang buhok ni Abby at marahas itong inupo sa kama. Hindi pa doon natapos, mabilis niyang dinakma ang leeg ng dalaga at sinakal ito nang mahigpit ngunit sapat lang para matakot at mapatingin ito nang diretso sa kanya. Nanlilisik ang mga mata ni Drake, puno ng galit at pagmamay-ari habang nakatitig sa nanginginig na si Abby. "Akin ka na, Abby, sa ayaw mo man o gusto!" sigaw niya nang dumadagundong ang boses. "Nalinaw na nat
Napabuntong-hininga ulit si Drake at ininom ang laman ng kanyang baso. "May punto ka, Empoy," sabi niya nang mahina. "Ayoko ring nakikita siyang nahihirapan o takot na takot sa akin. Gusto ko, ah....gusto ko na kahit papaano ay maging maayos tayo." Ilang ulit na tumango si Drake na tila sumasang-ayon sa lahat ng sinasabi ni Empoy."Wala namang mawawala sa'yo, Boss. Bale-baliktarin man ang mundo, pag-aari mo si Abby kung nais niyang maging malaya, bayaran niya ang utang ng kanyang ama o tumbasan niya ang ilang milyong utang sa serbisyo niya, niya ba?" solsol pa ni Empoy."Okay, bukas na bukas din ay ipaasikaso mo 'yan. Pagadgadan no ang cctv, ipalagay mo sa mga kanto na hindi agad mahahalata. Ayokong maging hindi rin komportable si Abby. Tungkol naman sa karagdagang guard, sasabihan ko si Joseph na i-add at i-deploy sa labas ng rest house pansamantala. At sige, gawin natin ang payo mo. Buksan ang pinto ng kwarto niya bukas. Hayaan siyang lumabas. Pero doblehin ang bantay at siguraduhing
Biglang bumalik sa isipan ni Abby ang araw na kinuha siya ng mga tauhan ni Drake. Naalala niya ang huling pagkikita nila ng kanyang ama. At doon, sa gitna ng kanyang pagluha, mas lalong sumakit ang dibdib niya dahil sa isang napakasakit na realisasyon. Wala man lang siyang nakitang takot sa mukha ng kanyang ama para sa kanya. Takot para sa sarili nitong kaligtasan o negosyo? Baka meron. Pero takot o awa para sa nangyayari sa sarili niyang anak? Wala. Wala siyang nakita kahit katiting. Parang tinadyakan ang puso ni Abby sa sakit at hinagpis. "Itay... Itay ko…" humahagulgol na tawag niya sa kawalan. "Paano ninyo nagawa ito sa sarili ninyong anak? Paano ninyo nagawang ipagpalit ako? Paano, Itay?"Napahagulhol na lamang ang dalaga sa sobrang sakit. Pakiramdam niya ay ipinagkanulo siya ng taong dapat sana ay siya ring magtatanggol at magmamahal sa kanya nang higit sa lahat. At ngayon, naiwan siyang mag-isa, nakaharap sa halimaw na si Drake, at walang ibang masandalan kundi ang sarili niy
Ngunit habang papalapit ako sa pinto, may narinig akong mga yabag na papalapit. Agad akong bumalik sa pinagtataguan ko. "Hah!Sh*t, muntikan ba ako doon. Buwisit na bahay ito napakaraming tauhan." bulong ko habang pigil nag hininga. Lumabas mula sa kusina ang dalawang lalaki, ang isa ay may hawak
Narinig ko ang panggigipit sa boses ni Uncle Drake, isang banta na hindi ko kayang balewalain. Ang aking galit ay naglaho, napalitan ng pait at kawalan ng magawa. Hinayaan ko si Uncle Drake na pagmasdan ako, ang aking kalooban ay nagdurusa. Hindi ako sumagot, dahil sa sandaling iyon, wala na akong
Malayo ang naging paglalakbay ng sasakyan na ikinainip ko. Wala naman na akong magagawa pa kaya minabuti ko na lang na itulog ang sm ng loob ko. Kaya wala akong kaalam alam na nahimbing pala ako at binuhat na ng mga tauhan ni Uncle Drake hanggang sa silid. Napabalikwas ako ng gising.Sa una, ang ka
"Hay naku naman, Itay. Sana po nag-iisip muna kayo. Alam kong naglilibang kayo dahil hanggang ngayon hindi pa kayo nakakamove-on sa pagkawala ni Inay, pero limang taon na rin pong lumipas. Sermon ko na nga sa kanya eh.' "Actually, Anak, yung three hundred thousand ay ilang buwan ko nang hindi naba







