로그인Sierra sat with her legs crossed. Suot lamang ang maluwag na itim na polo ni Eros halos hanggang kalagitnaan lamang ng hita nito. Nakatali ang buhok sa isang magulong bun habang may ilang hibla na malayang nakalugay at nakapalibot sa namumula nitong mukha.
Masaya itong kumakain ng paboritong pagkain, nakangiti hanggang tainga, walang kamalay-malay kung gaano ito kaakit-akit sa mga mata ng lalaking nasa harapan nito. Nakaharap dito si Eros. Nakapatong ang siko sa mesa habang nakasandal ang pisngi sa kamay. Hindi maalis ang tingin sa bawat galaw ng labi ni Sierra. He wanted to devour those lips. He wanted to suck and bite them until they were swollen and sore. Katulad ng ginawa niya sa katawan nito. Kumuha si Sierra ng isa pang piraso ng manok at walang pakialam na dinilaan ang mantika sa mga daliri nito. Napapikit si Eros at marahang napakagat sa labi. Isang alaala ang muling sumagi sa kanyang isip, dahilan upang bahagya siyang mapabuntong-hininga. Napamura siya sa sariling isip. Kung kinakailangan niyang ibigay ang buong mundo kapalit ng pananatili nito sa kanyang tabi, gagawin niya. Napakasarap nitong pagmasdan. Everything about her was delicious. Hindi pa siya kailanman nahumaling nang ganito sa kahit kanino. Before her, sex had only been something casual to him. Isang bagay na kaya niyang balewalain sa loob ng mahabang panahon. Ngunit ngayon, kahit ilang beses niyang inangkin si Sierra. Hindi pa rin nagsasawa si Eros dito. If she could handle him again without breaking. He swore he would bury himself inside her three more times before the night comes. Bumalik sa alaala niya kung gaano kasikip ang lagusan nito. Para bang ginawa iyon para lamang sa kanya. Bigla siyang tinigasan. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi, sinusubukang pigilan ang sariling angkinin muli si Sierra. "So tempting..." Doon lamang napatingin si Sierra sa kanya. Inangat nito ang ulo at sinalubong ang titig niya. May kaunting patak pa ng sauce sa ibabang labi nito. Marahang dinilaan ni Sierra ang labi. Napapikit si Eros. "Would you stop being so fvcking seductive?" paos nitong sabi habang mahigpit na nakakuyom ang kanyang kamao sa ibabaw ng mesa. "It’s driving me insane." Napanguso si Sierra. "Wala naman akong inaakit. Kumakain lang ako ng paborito kong pagkain." Sabay ikot ng mga mata nito, isinubo ni Sierra ang malaking piraso ng pancake. Mahinang natawa si Eros. "Just eating, huh?" Tumango ito habang patuloy sa pagnguya. "I love and miss these so much. Paano mo nalaman ang mga paborito ko?" Saglit na nagbago ang ekspresyon ni Eros. May kung anong lihim na emosyon ang dumaan sa kanyang mga mata bago niya iyon itinago. "I guessed," mahina niyang tugon. "Ang isang masarap na babae ay nararapat sa matatamis na bagay." Ngumiti si Sierra. "Salamat sa paghahanda nito para sa akin." Napailing si Eros. "Hindi ako ang nagluto. Umorder lang ako sa La Belle Époque." Nanlaki ang mga mata ni Sierra. "Both times?" Tumango siya. "Ang pinakamaganda lang ang nararapat para sa'yo." ******* ******* Tahimik na napatango si Sierra. Kilala niya ang La Belle Époque. Isa iyon sa mga mamahaling restaurant na karaniwang dinarayo lamang ng mayayaman. Hindi ipinagbabawal sa iba ang pumasok. Ngunit kakaunti lamang ang may kakayahang magbayad ng presyo ng pagkain doon. Kasama siya sa mga taong iyon. Tahimik siyang uminom ng tubig upang maitago ang kanyang pagkamangha. Napansin ni Eros ang bawat galaw niya at bahagyang ngumiti. "Akala ko ikaw mismo ang naghanda," mahina niyang pag-amin. "Hindi ako lumalapit sa apoy," he replied arrogantly, though his eyes remained soft on her. "I have money to buy whatever I want instead of stressing." Nagkunwari siyang naiinis. "Good for you, Mr. Rich." Bahagyang yumuko si Eros. "Pwede kitang dalhin doon kahit kailan mo gusto." Halos mapapayag na sana si Sierra. Ngunit mabilis siyang binalikan ng katotohanan. Mapanganib kung may makakita sa kanilang magkasama. "Hindi na. Sapat na ito." Lalong lumalim ang ngiti ni Eros. Ngunit unti-unting nawala ang ngiti sa labi ni Sierra. Mahigpit niyang hinawakan ang baso. She still didn’t understand how Eros had handled things at home for her. Hindi rin niya maisip kung gaano na marahil kagalit si Eliza. Hindi rin siya maaaring manatili rito habambuhay. Kapag nalaman ng iba na kasama niya ang kasintahan ng kanyang kapatid. Ano na lang ang sasabihin ng lahat? Parang naglalaro siya sa apoy. "Ayos ka lang? May kailangan ka pa ba?" tanong agad ni Eros nang mapansin ang pagbabago ng kanyang mukha. Nag-atubili si Sierra. "Pwede na ba akong umuwi?" Biglang tumigas ang ekspresyon ni Eros. "Hindi." "Please, Eros..." mahina niyang sabi. "Pauwiin mo muna ako. I promise I’ll come back anytime you need me." Lalong kumunot ang noo ni Eros. "Hindi talaga ako pwedeng manatili rito habang-buhay. Ayokong—" "Wala akong pakialam sa iisipin ng iba," putol nito sa kanya. Mababa ngunit mapanganib ang boses nito. "Mananatili ka rito hanggang sabihin kong pwede ka nang umalis." Nalungkot si Sierra. Marahan niyang inabot ang kamay ni Eros at hinaplos iyon. "Please, Eros… Please? Let me go. I promise I’ll come running every single time you call. Please… please… please…" Tumingala siya gamit ang namumugtong mga matang halos mapaluha. Napalunok si Eros. Matagal itong nanahimik bago bumuntong-hininga. "Fine." Agad na lumiwanag ang mukha ni Sierra. Napailing si Eros sa bilis ng pagbabago ng kanyang emosyon. "Pero hindi ngayon." Nawala ang ngiti ni Sierra. "Kailan?" "Bukas." Bahagyang nanghina ang kanyang mukha ngunit tumango pa rin siya. "Sige..." Tumayo si Eros at nagsimulang ligpitin ang mga pinagkainan. "Kailangan muna kitang dalhin sa isang lugar bago ka umuwi." "Saan?" Marahang pinunasan ni Eros ang gilid ng kanyang labi gamit ang hinlalaki bago ngumiti. "Ang dami mong tanong." Tahimik na napasimangot si Sierra nang mawala ito sa kusina. Kinuha niya ang apple juice at marahang uminom gamit ang straw. May kakaibang init na kumalat sa kanyang dibdib. Hindi pa siya kailanman ipinaghanda ng paborito niyang pagkain o inalagaan nang ganito. Kahit hindi ito ang nagluto, pakiramdam niya ay espesyal siya. Tinatrato siya nitong parang isang reyna, kahit pa sobrang dominante at mapag-angkin nito. Bahagya siyang namula. Hanggang kailan kaya magtatagal ang kakaibang ugnayang ito? Alam niyang para siyang naglalaro sa apoy. Ngunit ayaw pa niyang matapos iyon. Ilang minuto ang lumipas bago bumalik si Eros. Kinuha nito ang juice sa kanyang kamay at marahang inilapag sa mesa. Pagkatapos ay mabilis siyang binuhat sa mga bisig nito. Napasinghap si Sierra at awtomatikong yumakap sa leeg nito. Nagtagpo ang kanilang mga mata. "Let’s go have more fun, dummy," Eros grinned against her lips before kissing her deeply, hungrily, possessively. Bitbit siya nito paakyat sa ikalawang palapag patungo sa silid. Pagsara ng p***o sa kanilang likuran. Sierra’s loud, broken screams and desperate moans tangled with Ero’s deep, guttural groans. “Ahh! Ah! Ah! Eros! Yes.. please! Harder!”The female lecturer walked in. Agad itong napansin ni Levi at napangisi habang ibinababa ang cellphone. It was Prof. Psyche Cervantes, the youngest lecturer in the entire collegeat. Nakatatandang kapatid ni Eros.Ang presensya pa lamang nito ay sapat na para mapuno ng awtoridad ang buong lecture hall. Ang matinis na tunog ng takong nito sa sahig ay agad na nakakuha ng atensyon ng lahat. Sa sandaling makita ito ng mga estudyante, natahimik ang buong silid.Lahat ng mata ay napunta sa babae. Namula ang ilang lalaking estudyante, lalo na ang mga lihim na humahanga kay Psyche. Maging ang grupo ni Lory ay napatingin din dito. Hindi man sila tunay na interesado, alam ng lahat na hindi pinapalampas ni Psyche ang anumang kalokohan.“Good morning, Prof,” sabay-sabay na bati ng buong klase habang tumatayo, maliban sa grupo ni Eros.“Good morning, everyone. Have your seats,” kalmadong sabi ni Psyche, na waring hindi man lang pinansin na nanatiling nakaupo si Eros at ang mga kaibigan niya. Inila
"Ahh... Eros... Please... ahh! Ah! Ah!"Sierra cried out, her voice breaking as she pressed her hand tightly over her mouth. Nanginginig ang buo niyang katawan sa tindi ng nararamdaman, at halos hindi na niya mapigilan ang kanyang sarili na maging maingay."Yes, dummy. Right there," Eros growled through the screen. "Go faster. Breathe... and let it all out for me."Desperado niyang iginalaw ang kanyang mga daliri sa madulas niyang lagusan, sinusunod ang bawat utos nito. Unti-unting nabuo ang matinding pakiramdam, starting from the shy flutter in her stomach, growing into a deep, throbbing ache as his eyes stayed locked on her through the camera. Ngayon, para itong dambuhalang alon na tuluyan nang bumuhos sa kanya.Mariing umiling si Sierra habang patuloy na tumutulo ang kanyang mga luha sa namumulang pisngi. Napakatindi ng kanyang nararamdaman, mainit at tila may dumadaloy na kuryente sa buong katawan niya, mula sa kanyang puson hanggang sa mga hita at maging sa dulo ng mga daliri niy
Isang mahina at nanginginig na buntong-hininga ang kumawala sa mga labi ni Sierra habang marahan siyang naupo sa gilid ng kama. Suot niya ang malambot na damit-pantulog na ibinigay ni Eros.Sa tuwing dumadampi ang manipis na tela sa kanyang balat, hindi niya maiwasang maalala ang lalaki. Mula pa kahapon, si Eros na lamang ang laman ng kanyang isipan. Maging ang buong bahay ay tila nabalot ng kakaibang katahimikan.Nagkamalay na si Felicia kagabi, ngunit tumanggi itong lumabas ng silid. Si Lory naman ay umalis na walang anumang paalam. Hindi rin makita si Eliza.Samantalang ang kanilang ama ay hindi pa nakauuwi matapos umalis para sa trabaho kaninang umaga. Silang dalawa lamang ni Felicia ang nasa loob ng malaking bahay.At ang pinakanakagugulat. Wala siyang nararamdamang kahit katiting na konsensya. Alam niyang mali. Alam niyang dapat siyang mag-alala. Ngunit matapos ang lahat ng dinanas niya sa mga ito. Bakit pa siya magpapanggap na nagmamalasakit? Hindi naman siya kailanman naging m
Tamad na naglakad si Eros papasok sa living room, tila bagong gising pa rin kahit siya mismo ang nagmaneho papunta roon. And also annoyingly handsome at the same time.His slightly messy hair only made him look worse. O marahil ay depende iyon sa kung sino ang nakatingin.Si Levi ang unang nakapansin sa kanya. Agad na nanlaki ang mga mata nito."Guys!" malakas nitong sigaw. "Tignan n'yo nga kung sino ang biglang nakaalala na may mga kaibigan pa pala siya matapos maglaho na parang ilang siglo!"Sabay na napatingin sina Vaughn at Rein. Agad na nagdilim ang mukha ni Vaughn. Samantalang bahagya lamang ngumiti si Reina.Si Eros naman ay mahinang napahalakhak bago walang pagmamadaling lumapit at naupo sa tabi ni Rein. He stared at him silently, very silently, too silently."Sa wakas, naalala mo ring may mga taong halos mabaliw sa pag-aalala sa'yo matapos kang magkulong sa chill room nang ilang oras at bigla na lang nawala?" agad na bungad ni Vaughn. "Amazing. Truly amazing.""Stop being mel
Nais sana ng doktor na gamutin din si Sierra, ngunit malamig na tinanggihan iyon ni Eros. At ngayon, ito mismo ang nag-aasikaso sa bawat sugat niya.Tahimik lamang na nakaupo si Lory at pinagmamasdan ang lahat, ngunit pakiramdam ng dalaga ay unti-unting may matalim na bagay na pumupunit sa dibdib nito.Sapagkat gaano man nito piliting kumbinsihin ang sarili. Hindi na normal ang lahat ng ito. Kasunod ni Sierra dumating si Eros. Pareho silang nawala. Pareho rin silang sabay na bumalik.At ngayon, napakalapit nito kay Sierra. Maingat nitong hinahawakan ang kapatid na para bang wala nang ibang tao sa paligid nila. May mali. May kung anong hindi nito maipaliwanag.Alam ni Lory na napakataas ng pamantayan ni Eros pagdating sa mga babae. Kilala ito ng lahat. Hindi basta nagbibigay ng atensyon ang binata kung hindi nito itinuturing na karapat-dapat ang isang babae. Ngunit habang mas matagal nito silang pinagmamasdan, lalo itong nahihirapang huminga. Marahang itinaas ni Eros ang baba ni Sierr
Dahan-dahang huminto ang taxi na ipinabook ni Eros para ihatid si Sierra sa kanilang mansyon. Halos hindi man lang napansin ng dalaga na nakarating na sila.Tahimik siyang nakaupo sa likurang upuan, tuluyang nalunod sa sariling pag-iisip habang nakatitig sa pinakabagong iPhone na hawak niya. Ang malambot na berdeng pouch na nakabalot dito ay lalo lamang nagpasikip sa kanyang dibdib. Paborito niyang kulay. Napansin din iyon ni Eros .Suot na niya ngayon ang isa sa malalaking hoodie at maong na binili nito para sa kanya matapos nitong masira ang dati niyang damit. Halos matabunan ng hoodie ang maliit niyang pangangatawan, at ang Nakalalasing na amoy ni Eros na kumapit sa tela ay sapat na para pabilisin ang tibok ng kanyang puso.Ngunit may mas malaking problema. Paano niya maipapasok ang napakaraming mamahaling gamit sa kanyang silid nang hindi napapansin?Alam na alam niyang hindi niya maaaring gamitin ang mga iyon nang hayagan. Ngunit hindi rin niya kayang itapon ang mga ito. Sa tuwin







