Mag-log in
บ้านณวดีและยิ้มออกมาได้อีกครั้ง "แล้วคุณหมอซีแอลล่ะครับ คิดเห็นยังไงบ้างกับโครงการนี้ของคุณภรรยา" นักข่าวยื่นไมค์ไปสัมภาษณ์ทางซีแอลต่อทันที "จริง ๆ ผมต้องขอบคุณภรรยาของผมนะครับ ที่ชวนผมทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม" ซีแอลเอ่ยชมภรรยาของเขา ต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้องทุกตัวตรงหน้า "ถ้าไม่ได้เขา ชีวิตของ
(มีภาพประกอบ)ณ เรือนไม้ณวดี "แม่คะ หนูทำบ้านใหม่ให้แล้วนะ...ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่เยอะเลยนะ" ปลายฝนจุดธูปบอกกล่าวคุณณวดี เจ้าของบ้านหลังนี้ โดยที่เธอยกให้คุณณวดีเป็นแม่ของเธอด้วยอีกคน ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยเจอกันในตอนที่มีชีวิต แต่ทุกสิ่งที่คุณณวดีฝากเอาไว้ และช่วยเหลือของเธอ มันทำให้ป
นอกจากดวงความรักจะรุ่งแล้ว ทางด้านการงานเองก็ไม่แพ้กันเลย เมื่อใบหม่อนได้แต่งงานกับเศรษฐีบ่อน้ำมันคนหนึ่ง ที่สนใจอยากร่วมหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับทาง ROMI ซึ่งจะแยกออกไปในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งผลงานความดีความชอบก็ตกเป็นของปลายฝนไปโดยปริยาย ทำเอาทั้งพนักงาน หมอ และพยาบาลก็ต่างเอ็นดูเธอมาก ที่เข้ามาเ
"ยินดีด้วยนะซีแอล" "ขอบคุณนะ คู่นี้ก็ตามมาเร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะ" ซีแอลเอ่ยแซว ๆ ไพลอทกับหญิงสาวข้างกายของเขา "นี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ งานแต่งซีแอลอะ ฉันจะกันผู้หญิงทุกคนออก เธอจะได้มีพื้นที่วิ่งไปรับช่อดอกไม้ไง" เพอร์ซุสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับคนของไพลอทอย่างสนิทสนมกันดี "ใกล้มากไปละ!...คนนี้กูห
"It took 5 seconds to fall in love and 2 more to make you mine" (แค่ห้าวินาทีที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอ และสองวินาทีที่ทำให้เธอเป็นของฉัน) เสียงร้องเพลงที่ไพเราะบวกกับสำเนียงบริติชสุดเซ็กซี่ของเขาทำให้ปลายฝนหันไปมองทางต้นเสียงทันที ร่างสูงยืนดีดกีตาร์ร้องเพลงที่สื่อความหมายถึงเรื่องราวความรักของเขา
(มีภาพประกอบ)...หนึ่งปีต่อมา… "ฮัลโหล ๆ กำลังไปนะ บอกคนไข้ว่ารอแป๊บนึง" ซีแอลเดินคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียดในตอนที่เขากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ของปลายฝน ในตอนที่เธอเพิ่งจะบิดมาถึงที่โรงพยาบาล หลังจากที่เธอเพิ่งกลับบ้านไปเยี่ยมแม่กับน้องชายมาหมาด ๆ "มีอะไรรึเปล่า" ปลายฝนหันไปถามอย่างงง ๆ เพราะ
ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอีกครั้ง "ขออนุญาตค่ะหมอแอล อุปกรณ์ทำแผล ชุดคนไข้ และยาที่สั่งได้แล้วค่ะ" พยาบาลคนหนึ่งเคาะประตู ก่อนจะเดินถือของที่ซีแอลขอไปมาส่งให้ถึงที่ "อ้าว หนูปลายฝนเองเหรอ" พี่พยาบาลคนนั้นก็คือหนึ่งในลูกค้าที่เคยดูดวงกับเธอ พอเห็นหน้าเธอจึงเอ่ยทักทายในทันที "สวัสดีค่ะ" ปลาย
(มีภาพประกอบ) "ซี้ด...โอ๊ย...แสบไปหมดเลย" ปลายฝนค่อย ๆ ขยับตัวพยายามจะลุกขึ้นมานั่ง แต่มันก็ไม่ง่ายเลย หูทั้งสองข้างไม่ได้ยินอะไรเลยนอกจากเสียงฝน ตาก็มองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากเม็ดฝนที่ตกกระหน่ำมากขึ้นกว่าเดิม ปลายฝนทำได้แค่เพียงก้มหน้าลงเพื่อไม่ให้ฝนมันเข้าตา และบวกกับอาการจุกแน่นจนไม่สามารถจะลุกขึ้
...เช้าวันต่อมา… ปลายฝนสะดุ้งตื่นขึ้นและมองออกไปทางนอกหน้าต่างจากชั้นสอง เมื่อได้ยินเสียงสตาร์ตรถที่คุ้นเคย แต่พอมองออกไปข้างนอกก็ไม่เจอใครเลย ปลายฝนจำเป็นต้องมาเรียนชดเชยในวันเสาร์อาทิตย์ และรวมถึงเธอยังคงช่วยงานของทางมหาวิทยาลัยจัดบอร์ด เตรียมงานสำหรับกิจกรรมกีฬาสีของทางมหาวิทยาลัย และอื่น ๆ อีก
(มีภาพประกอบ) กลางดึกในคืนนั้นที่ปลายฝนยังไม่ทันได้หลับสนิทดีจู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องอีกครั้ง แต่ปลายฝนก็ไม่สามารถจะหนีไปไหนได้ เนื่องจากเธอถูกมัดทั้งข้อมือและข้อเท้า ทั้ง ๆ ที่อาการป่วยทางจิตของเธอ มันไม่ได้จำเป็นต้องทำขนาดนี้เลยด้วยซ้ำไป ร่างสูงเดินย่องเข้ามาหาเธอเงียบ ๆ ก่อนจะมาหยุดย







