LOGIN
KABANATA 001
WALANG mapaglagyan ang sobrang kasiyahan sa puso ko dahil finally ikakasal na kami ng boyfriend ko, ang fiance ko. Ang kasal ang isa sa pinapangarap ko bilang babae. At si David Agoncillo ang lalaking pinangarap ko maging akin habang-buhay. We become boyfriend and girlfriend for two years and half year, and six months as fiance. Akala ko nung una ay wala siyang balak na mag-pakasal and mag-settle down, but it surprised me when he suddenly proposing to me. I am a busy person rin, as a model ay kinuha rin akong model para sa magazines. At rumarampa rin ako sa mga sikat na fashion show. Kinakabahan nga ako sa tuwing rumarampa ako, pero iba ang kaba na nararamdaman ko ngayon dahil rarampa ako patungo sa altar kung saan nakatayo ang taong mahal ko. Nandito na ako sa kwarto ng venue kung saan gaganapin ang kasal. Nag-aayos na ako dahil ilang minuto na lang ay magsisimula na ang seremonyas. Gabi ang napagkasunduan namin ni David na mag-pakasal, at pribado lang din ang kasal namin ayon sa request niya. And I respect him. Our relationship is private, nobody knows about us, except my family and friends. David is a professor of H.V.M. University, school of elites. “Best, totoo na ba talaga ‘to?" Cathy said. She's my one and only best friend. Siya lang halos nakakaalam tungkol sa buhay ko, mga nangyayari sa akin, maasahan rin sa lahat ng bagay. And she’s a model like me, but she’s more focus on making a designs and I am the model. “Best, you know naman na matagal ko ng pangarap ‘to di’ba? Isa ‘to sa mga pangarap ko, at handa na rin akong mag-settle down. We are not getting any younger, gusto ko na rin na magkaroon ng pamilya,” mahinahon kong salita at ngumiti sa kanya. She’s against this marriage. Hindi niya gusto si David para sa akin kahit paman noon na bago lang kami. Alam ko naman na concern and worried lang siya sa akin, she care so much for me kaya para ko na rin siyang Nanay na laging nakaalalay sa akin. She’s more than my own mother who didn't care about me. “I know, but— I still don’t trust him. Alam mo naman ako kapag sinabi kong wala akong tiwala sa isang tao, totoo talaga ‘yon, Best. At alam mo naman na hindi pa ako nagkamali, di’ba?” She said with worries in her voice, and her expressions na maiiyak na. “Pero dahil kaibigan kita, no, more than just a friend. You are my family, my best friend, kaya ipagdadasal ko na sana’y hindi matuloy ang kasal mo." I almost lost it at muntik ko na siyang sabunutan. “Best, naman e…” naiiyak kong salita pero tawa lang siya ng tawa. “Just kidding, Best. I love you," she said and hugged me. I smiled at her and gave her an assurance. Handa na ako sa desisyon kong ‘to at wala ng atrasan pa. And about my work, hindi naman ako mawawala sa modeling at magpapatuloy pa rin sa work ko. Supportive naman siya at hindi rin naman siya seloso or possessive like other men, pero minsan hindi ko maiwasan na mag-isip ng masama dahil hindi siya nagseselos kapag may kasama akong model, or kapag may mga lalaki na lalapit sa akin to take pictures. Or kung nagsusuot ako ng revealing clothes. “I love you, Best. The best ka talaga. I am always grateful to you for staying here with me, for supporting me, kahit kontrabida ka minsan.” Natatawang salita ko kahit naluluha na ako. “Tama na nga ‘tong ka-oahan natin at baka masira pa ang make-up natin," natatawa na parang naiiyak na salita ni Cathy. “Maghanda ka na dahil oras na. Kausapin ko na muna sila sa labas, at para makapaghanda na rin sila. Tatawagan ko na rin Professor David mo," mapanuksong salita niya at iniwan na ako sa kwarto. Hindi pa kami nag-usap ni David simula kahapon, dahil sabi nila na huwag daw muna magsama o magkausap ang ikakasal. Naniwala naman ako at hindi siya kinontak at gusto kong e-surprised ngayon. I called Mom and Dad, pati sila Kuya pero walang sumagot na kahit isa sa kanila. Hindi ko alam kung bakit ang bigat ng dibdib ko at kinakabahan ako. O baka normal reaction ko lang ito dahil ikakasal na ako? “Best?" tawag ni Cathy na para bang natatakot base sa tono ng kanyang pananalita. “Look at this. It’s David and—,” aniya at pinakita sa akin ang cellphone niya.CATHY As I walked down the aisle, I could hear the sound of the waves echoing from afar. This was not how I imagined my life would turn out. It felt like a fairytale—something I had only read on paper and watched on television. And now… it was happening to me. Ikakasal na ako sa taong mahal ko. Sa simbahan na matagal ko nang pinapangarap. Once, I visited this place by chance and from that day on, I couldn’t forget it. No matter how hard I tried, I couldn’t move on. I held my breath tightly. My mother was holding into me, smiling but tears could be seen in her eyes. It was a tears of enjoyment. Ayaw kong umiyak, baka masira lang ang make-up ko. Ang ganda-ganda ko na e... Iiyak na lang ako mamaya kapag wala na akong dapat na akong umiyak. Sa dulo ng aking nilalakaran at tanaw ko naman ang isang lalaki na nagpapatibok ng puso ko. This man, who make my heartbeat fast, unfamiliar feelings. Who make my life full of unexpected happenings. Who colored my life. Kahit
TULALA at hindi mapakali si Cathy. Nakakaramdam siya ng takot sa presensya ng Ama ng kanyang mapapangasawa. Malamig kasi ang ekspresyon ng mukha nito, lalo na ang mga mata nito. Matanda na nga ito pero hindi mo makikita ang katandaan sa itsura nito dahil rin sa hubog ng katawan. Para lang siyang old version ni Xander. "Are you okay?" bulong na tanong ni Xander. Kanina pa kasi nito napapansin ang kalikutan ng mga kamay ni Cathy mula sa ilalim ng mesa. "Uhm.. Just a little bet nervous," sagot naman niya. "For what? Is there something wrong? Or are you uncomfortable?" tanong ni Xander. Humarap ito sa kanya kaya napatingin silang lahat sa dalawa. Hilaw naman na ngumiti si Cathy matapos mapansin ng mga mata n nasa kanila. "My apologies, continue eating everyone. Excuse me lang po muna," ani Cathy at tumayo na. Sinundan naman ni Xander ng tingin si Cathy at hindi rin ito mapakali sa inakto nito. "Susundan ko lang si Cathy, guys... She seems a little bet uncomfortable
3 DAYS BEFORE THE MISSION “Mr. Tushy, nice to meet you, sir…” Hugo politely introduced himself. "I know you. You are that famous car racer, Mr. Mercedez. Right?” kalmado naman na salita ni Mr. Tushy. Wala namang business appointment si Hugo pero personal nitong pinuntahan sa Italya si Mr. Tushy. “Yes sir… I apologize that I came here un-announced.” “No worries. I already know you, so I am good.” "Thank you, sir. I am not sure if you knew why exactly I am here. But, as someone who cares about my best friend's life. I want you to know that your son is alive.” Dahil sa sinabing iyon ni Hugo ay gulat na tiningnan ni Mr. Tushy si Hugo sa mga mata. Kalmado at walang takot naman si Hugo. Na para bang sanay na sanay siya sa pakikipag-usap sa mga taong katulad ni Mr. Tushy. “Che cosa hai appena detto?” ( What did you just say? ) Mr. Tushy said in a total surprise. He laughed and finds it ridiculous, but Hugo is so stern and freaking serious like he was the actual boss.
Bago ang misyon ay pinaimbistigahan muna ni Xander ang ama na kanyang kinalakihan kung sino ito. Lahat ng mga sekreto nito ay nalaman niya. Mga illegal na gawain, mga kaso na kinakaharap nito na nagawa nitong takasan. Pero desperado si Xander na malaman kung sino ang kanyang Ama ay mas hinalungkat pa nito ang mga nakatagong information tungkol kay Alexander Martin. At nagawa rin na tanungin ni Xander ang kinalakihan nitong Ina. Sinabi naman ng Ina niya kung sino ang tunay niyang Ama kaya nalaman ni Xander kung sino ang Ama niya. Gulat rin siya na malaman na isa rin palang Boss ang Ama na nasa Italy nakatira. “Did you guys see the other guy? In white suit?” tanong ng isa sa kasama ni Xander na may halong pagtataka. Napatingin naman ang katabi ni Xander sa sinabi ng kasama nito gamit ang telescope. “Dude, he looks like the old version of you, man…” saad nito at tinapik si Xander sa balikat. “He is my Father. Be careful guys. He is not our target so take Alexander Martin’s guys,
"What happened? Are you okay?" gulat na nilapitan ni Cateleen ang anak nang may marinig itong nabasag na pinggan. "I'm fine, Mom... It slipped in my hand lang po," Cathy answered. Bigla na lang kasing kinakabahan ito at bumilis ang tibok ng puso. Hindi niya alam kung bakit parang masama ang pakiramdam niya at natatakot siya sa hindi alam na dahilan. "Mom, kinakabahan po ako," sabi niya sa Ina. Nilapitan naman siya ni Cateleen at kinomfort. "Wala lang 'yan, anak...Take a deep breath," Cateleen said. "Bigla na lang kasi akong kinabahan e. My hands are shaking and my breath is so heavy," ani Cathy na may pag-aalala sa mga mata. "Calm down,.okay. It's fine. Maybe you're just reacting kaya ka kinakabahan at nag-shaking. Take a deep breath," kalmadong wika naman ni Cateleen pero sumagi agad sa isip nito si Xander. Nasa mission kasi ngayon si Xander na hindi pinaalam kay Cathy. Ang alam lang nito ay nasa trabaho ang asawa at dalawang araw at gabi itong hindi muna makakauwi.
PABALIK-BALIK sa kanyang kinatatayuan si Mariá, matapos marinig ang balita sa pagdakip kay Alexander Martin. Lumabas sa balita na isa palang dr*g Lord ang matanda, human trafficking, at iba pa na paglabag sa bansa. Si Alexander Martin ay lumaki at ipinanganak sa Italy. Doon niya nakuha si Xander—Anak ng isang mafia boss na si Vonguhx Tushy. Isang Italian Mafia Boss. Nawala ang anak ni Vonguhx sa ospital. Namatay rin ang asawa nito sa panganganak, pero pinaniwala siya ng Doktor na namatay rin ang anak niya kasama ang Ina nito. Hindi tunay na nasa orphanage nakuha si Xander, dahil ninakaw siya ng isang nurse na kasabwat sa pagkidnap sa bata. Hindi kasi maayos ang pagsasama ni Vonguhx at asawa nito, at galit ang asawa nito sa kanya matapos malaman kung anong klaseng tao ito. Si Mariá ang anak ng isang nurse na tumangay sa anak ni Vonguhx. Magkalaban kasi ang Tushy at Martin, kaya damay lahat ng kahit na sino sa pamilya ng bawat panig. "What's wrong, Mariá?" tanong ng Ina ni







