KABANATA 004

KABANATA 004

Lahat sila ay nakatayo na. Para bang sasakyan nila ako dahil sa ginawa kong pagsampal sa kapatid ko.

“Lahat Vhea, pinapaubaya ko sa’yo. Pinagtatakpan kita kapag may ginagawa kang mali. Pinagbibigyan kita sa mga bagay na gusto mo. Hinahayaan kita sa lahat, pero bakit? Na sa sa’yo naman lahat ah… Pati fiance ko aahasin mo?”

"How dare you talk to her like that?” Isang malutong na sampal ang natanggap ko mula kay Kuya Vincent. "Don't you ever talk to your sister like that, Veronica. Babae ka rin,” igting pangang salita niya.

"Really?” I sarcastically said. "So, okay lang sa inyo na may manloloko kayong anak at kapatid? What a mess! Okay lang sa inyo na inahas ng sarili niyang kapatid ang fiance ng Ate n’ya? Sa bagay ganyan ka rin naman diba? Kuya Vincent? Manloloko ka rin naman kaya relate na relate ka? Hindi ba?” I grin.

Hindi nakasagot si Kuya Vincent sa akin. Kaya silang lahat na ang binalingan ko ng tingin. Hindi ko alam kung bakit sila pa ang naging pamilya ko. Nakakaputangina!!

“Ate naman. Kasalanan ko ang lahat, and I am sorry. I didn't mean it. Mahal lang talaga namin ni David ang isa't-isa.”

“Mahal? Ang pagmamahal na ‘yan ay hindi rin magtatagal, Vhea? Kasi pareho kayong manloloko. Hindi ba may boyfriend ka rin? Don't tell me you cheated on him?" nagulat si Vhea sa sinabi ko. She thought na wala akong alam sa mga ginagawa niya.

“Vhea? Is it true?" gulat na tanong ni David.

“N-No! She's just scheming," she said.

“Ano ba Veronica, huwag ka ngang gagawa ng kwento? Hindi ganyan ang kapatid mo. Alam namin na masakit para sa'yo ang nangyari kagabi, pero masisisi mo ba sila? They loved each other," usal ni Mommy.

“I can't believe you tolerate this! Alam na alam niyo naman na mali pero pinaglalaban niyo pa rin. Hindi niyo na ako ni-respeto bilang anak niyo man lang sana. Mom and Dad, pinangarap ko rin ang maikasal sa taong mahal ko. Pero kahit sana sa maayos na paraan, kung ayaw naman sa akin ng tao bakit pa manloloko? Bakit hindi na lang makipaghiwalay ng maayos, edi sana hindi ako ganito nasasaktan ng sobra.” Mahina kong salita.

"Just stop the act, Veronica. Let's talk about this sa maayos na usapan.” Kuya Vince said.

"Sige na Veronica. Mag-usap tayo ng masinsinan.” Segunda naman ni Kuya Vinson.

Wala talaga akong kakampi sa bahay na ‘to. I really need to go. Hindi ko na kaya. Parang sasabog na ang puso ko.

"Isa laban sa lahat? Wow! Amazing! You're the main character now, Vhea. I think, dito na lang ‘to. Sana'y hindi na tayo magkita pang muli,” I said and turned my back on them.

"Saan ka pupunta?” tanong ni Dad.

"Why? Why do you ask? May pakialam ka ba sa akin?”

"Bastos ka talaga. Hindi ka namin pinalaki ng ganyan Veronica para maging bastos,” galit na salita ni Mommy.

Huminga ako ng malalim dahil nasasakal na ako. “Mom, Dad, mga Kuya, Vhea and you too, David. Sanay maging masaya kayo!"

Tinalikuran ko na silang lahat dahil ito na ang huli na aapak ako sa bahay na ‘to. Let karma do the work.

....

PAG-ALIS ko sa bahay ay dumeretso ako sa isang sikat na bar dito sa lugar lang namin. Dito kasi ako dinala ng mga paa ko. Gusto kong magpakalasing at nakalimot man lang sa lahat ng sakit at panloloko nila sa akin. Hindi ako makapaniwala na niloko nila ako. Pati mga magulang at kapatid ko ay hinayaan lang ang bagay na ‘yon. Mahal na mahal talaga nila SI Vhea.

“One tequila, please?”

“Coming right up!”

Ilang sandali lang ay nasa harapan ko na ang tequila na agad ko rin naman nilagok. “Two more, please?” I said.

Hindi ko na mabilang kung nakailang baso na ako ng tequila. Nahihilo na ako at umiikot na rin ang paningin ko. Nakaulirat pa naman ako pero nahihilo na talaga ako. Kinuha ko ang cellphone ko at binigay sa bartender.

“Call my best friend, and tell her to get me here," utos ko. Agad naman na sinunod ng bartender ang sinabi ko at tinawagan na nga SI Cathy.

"Yes, Ma’am.” Narinig kong sabi ng bartender. "Here's your phone,Madame. She said someone will get you tonight,” he said.

Ngumiti ako sa kanya at magbayad na rin. Binigyan ko rin siya ng tip for being polite. Lumabas na ako ng bar na wala naman nangyari, walang bastos na humaharang sa daan ko kaya agad akong nakalbas sa bar.

Kailan kaya darating ang sundo ko? Nahihilo na talaga ako at gusto ko ng humiga sa malambot na kama. Naglakad pa ako ng ilang hakbang sa gilid ng daan habang hindi pa dumarating ang sundo ko. Dahil sa sobrang Hilo at natalisod ako at natumba, hindi ko namalayan na nasa gitna na pala ako ng daan dahilan upang kamuntikan na akong mabangga.