CHAPTER 1: SOLD!

“50 Million! Going once, going twice? Sold to Mr. Vladimir Russo!”

Ganun kadaling natapos ang buhay ko.

Kahapon lang masaya akong nagpaparty kasama ang mga kaibigan ko dahil kakagraduate lang namin, ngayon nasa loob ako ng isang hawla na parang ibon sa isang auction at naibenta sa halagang 50 million pesos lamang. 

Ganun lamang ba ang halaga ko?

Dahil ba wala akong magulang or any relatives at lumaki sa ampunan ganun na lamang ang halaga ko?

The only thing that kept me going are the friends I gained while studying and working just to graduate. 

I can’t believe this is happening kung kailan nagsisimula pa lang ang buhay ko.

Hindi ko man lang matandaan kung paano ako nakarating dito at kung anong nangyari sa mga kaibigan ko after the party.

Hindi ko mapigilan ang pagtulo ng luha sa mga mata ko sa takot na kung ano man ang maaaring gawin nila sa akin.

What if ibenta nila yung nga lamang loob ko or worst gawin nila akong prostitute.

Mas gugustuhin ko na lang mamatay kesa maranasan ang mga ganung bagay. Yung tipong quick and painless death.

Inilibot ko ang aking mga mata upang tingnan ang mga taong involved sa kahayupang auctiong ito and there, our eyes met. The man who bought me for only 50 million pesos. 

Nakasuot siya ng suit at nakamaskara pero kahit ganun ay makikita parin ang umaapaw niyang sex appeal.

Are all Gangsters and Mafias supposed to be hot?

Kung hindi lang ako ibinebenta ngayon ay nagfafan-girl na sana ako pero malaki ang posibilidad na ito na ang huling araw ko sa mundong ibabaw.

“Pakidala siya sa mansion ni Mr. Russo, pakihanda ang mga kailangan niya. Make sure to clean her up, matalas ang mata ng boss namin, ayaw niya ng madumi” sabi ng isang lalaking naka-suit din at may pulang buhok doon sa taong nagsasalita kanina sa unahan ng auction kung saan ako ibinen.

“Marunong ba yan? Maselan pa naman boss namin pag panget ang performance” dagdag pa niya.

Tumingin siya sa akin mula ulo hanggang paa at sinabing “Pwede na”.

Mas lalo akong kinabahan dahil sa pahiwatig niya. 

That is when I noticed how revealing my outfit was.

Nakasauot ako ng black backless dress. Mapapansin din ang sobrang iksi at hapit na design nito kaya naman makikita talaga ang mga bagay na hindi dapat makita.

Fuck whoever chose this clothing. Kapag naging prostitute ako because of this get-up, I am going to kill myself and haunt whoever made this dress.

Suddenly, it hit me, it might become my last day on Earth kung totoo yung sinabi nung lalaki na panget ang performance ko. By the way they look and dress, I am sure part sila ng sindikato and I am definitely being human-trafficked.

Anong gagawin nila sa akin, shit magpakamatay nalang kaya ako?. 

Ayoko madungisan yung pagkatao ko.

Never pa ako nagkaexperience sa ganung bagay at wala akong balak gawin iyon hangga't hindi sa lalaking pakakasalan ko.

“Please, maawa kayo sakin, marami pa akong gustong gawin sa buhay. Ayoko po, please, I’ll do anything so please let me go” pagmamakaawa ko habang inilalbas nila ako sa kulungan na mukhang hawla.

“Wag ka mag-alala, di ka pababayaan ng boss namin. Pero mas makatutulong kung magdadasal ka” lalo akong napahikbi sa mga katagang binitawan niya dahil sa diin nito sa katagang ‘magdasal ka’ at sa ngising ipinakiita niya. 

Am I really going to be sold as a prostitute and be used by men for God knows what. 

All I wanted was to graduate and become a licensed teacher then hopefully create my own family with the person I will fall in love with. 

I wanted to travel and experience new things before dying.

Ganun ba kadamot ang Diyos para ibigay sa akin ang mga ganung kasimpleng bagay? 

I am not asking too much and there is no way that I am letting my life end like this.

Nagpupumiglas ako hanggang mabitawan ako ng isa sa mga humahawak sa akin.

Nang bumagsak siya sa sahig ay nakita kong nalaglag ang isang baril mula sa bulsa niya at agad ko itong pinulot at tinutok sa lalaking naka-suit at may pulang buhok.

“Easy now Missy, bitawan mo na yan at baka masaktan ka pa” he said while putting his arms up.

“Let me go” I said firmly habang itinututok ang baril sa kaniya. 

I have no idea how to use a gun but based on the movies I watched, all I have to do is pull the trigger. Nakikita kong hindi siya naniniwala na kaya kong iputok ang baril.

I tried firing one on the ceiling and it made a commotion. Fuck angsakit pala nito sa kamay. Bakit sa mga movies parang ang dali lang nila mag-ala action star. Hindi naman nila inindicate na nagbabackfire pala to at muntik ko pang mabitawan.

Nanginginig kong itinutok uli sa kaniya ang baril patuloy na pinapakitang kaya ko siyang barilin anytime hangga’t hindi nila ako pinapalabas sa letcheng auction na ito.

“Let me go” I asked again pero nginisian niya lang ako.

Then, I saw a familiar person from the backrow of the seats going in our direction.

Itinutok ko sa kaniya ang baril and I learned it was him. The man who bought me.

Walang katakot-takot na lumalapit sa akin despite me pointing a gun in his direction.

“Wag kang lalapit or else I’ll shoot” banta ko.

Nginisian niya lamang ako at bigla kong narinig ang isang pagputok at pagbagsak ng baril na hawak ko sa lupa kasabay nang panginginig ng aking kamay.

Parang may bagay na pumutok malapit sa kamay ko kaya nabitawan ko ang baril at napaupo sa lupa.

I held my hand and felt it trembling, angsakit nito kahit wala namang sugat or any injuries. 

Doon ko naramdaman ang paghablot sa akin ng ibang miyembro ng auction at paggapos nila sa kamay ko ng sobrang higpit na halos mapaiyak ako.

“Grabe tinakot mo ko don ha!” Sabi sakin ng lalaking pula ang buhok bago kumapit sa akin sinipa ang baril na malapit sa akin.

“I like that fire in your eyes, my boss will definitely like you, Right boss?” sabi niya habang nakangiti.

Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya pero hindi maganda ang kutob ko roon.

Ipinilit ko uling magpumiglas ngunit sobrang higpit na ng tali nila sa kamay ko at hindi ko na ito magalaw dahil tila mas humihigpit ito sa bawat pagpupumiglas ko.

Maya-maya pa ay may naramdaman akong matalas na bagay ang tumusok sa braso ko at unti-unting dumilim ang paningin ko. 

Ito na ba yun, mamamatay na ba ako?

Sa huling sandali ang nakita ko lamang ay ang pigura ng lalaking nakamaskara na papalapit sa akin.