CHAPTER 2

Inayos ni Knight ang sarili para sa isang party na gaganapin sa isang sikat na hotel sa may Pasay kung saan siya naka-check in. Dadaluhan iyon ng top ten na pinakasikat at pinakamalalakas na kakumpetensya niya sa negosyo. Naroon ang mga negosyateng halos magkandarapa para masungkit ang napanalunang niyang proyekto, na noong isang araw lang ay napirmahan na niya ang kontrata.

Isang construction site iyon na gagawing kalsada sa Pampanga na magdudugtong papuntang Clark, Zambales. Napagkasunduan nila ng ama ni Faye na kunin niyang tauhan ang mga engineer sa firm nito para pampalubag loob dahil ito ang matinding kalaban niya sa proyektong iyon. Pero siya pa rin ang pipili kung ilan at sino ang kukunin niya, kaya lahat ng impormasyon ng mga engineer ng mga ito ay ipinakuha niya sa bago niyang secretary. Tutal, dati na rin naman itong nagsisilbi sa mga Laxamana.

“Sir, the party will begin in a minute,” sabi ng tinig na nagmumula sa suot niyang earphone. Ganoon ang gamit niya para hindi laging hawak ang cell phone niya.

“Okay . . . Thank you!”

Pagbukas niya ng pintuan, nakaabang na ang kaniyang dalawang bodyguard. Dumeretso siya sa elevator habang ang isa ay nasa huli at ang isa ang nagpindot sa button niyon. Pagdating niya sa palapag kung saan gaganapin ang party, ay agad niyang iginala ang mga mata sa paligid. Nang walang makitang makapukaw ng kaniyang interes, pumasok na siya sa mismong venue. Para iyong isang malawak na bulwagan na animo’y may awarding na magaganap.

Sumalubong sa kaniya ang ama ni Faye.

“Hijo, congrats again!” Kumamay ito sa kaniya sabay tapik sa kaniyang balikat.

Ngumiti siya rito. “Thank you.”

“Well, this is your night, so, enjoy! By the way, Faye called me. She said she’s in Boracay with her friend. Engineer Yna is one of my workoholic employee. At kakabalik lang niya galing US for some reason.”

“Yeah. Faye told me that,” pagsisinungaling niya.

“Sorry at hindi ka niya nasamahan sa ganitong okasyon. Hayaan mo, kapag nakasal na kayo sa simbahan at lumabas na ang anak ninyo, magiging sa iyo na ang focus niya. Hindi pa lang siya handa, pero kailangan nating gawin ang bagay na iyon nang madalian.”

Ngumiti siya. “That’s fine, Mr. Laxamana. Don’t rush things. Nakalimutan niyo na yata na kasal na kami sa mayor. And, don’t worry about Faye. I’ll go there this weekend to visit her.”

Nakita niya ang pilit na ngiti ng matanda. “Ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na dad na lang ang itawag mo sa akin,” bulong nito.

“Saka na po kapag formal na ang lahat. Napag-usapan na po natin ito.”

Tumango-tango ito. “Sige, kung ’yan pasya mo. Yung mga papers na kailangan mo, ipinadala ko na kanina. P’wede mo ring i-occupy ang opisina ni Faye, habang pumipili ka sa mga tauhan ko. Para makita mo rin sila in person.”

Napaisip siya sa sinabi nito. “May point ka din po. Sige. Ipaaayos ko sa secretary ko ang lahat.”

“Thank you. Magandang hakbang ito para maayos ang lahat.”

Tumango siya.

“Mr. Del Rio! Congratulations! Iba ka talaga. Your win against Mr. Laxamana, right?”

Sasagot na sana siya nang unahan siya ng kaharap. “Mr. Quiruben, it’s okay! Para din iyon sa future—”

“Not totally a win, Mr. Quiruben. Of course, I’ll get some of Mr. Laxamana’s engineer. I think, we will have a good business partner in future,” putol niya sa iba pang sasabihin ng ama ni Faye.

“And I think that’s perfect! I wish, you and I had a business partner like this. I’m willing, you know,” anito habang nakikipagkamay sa kaniya.

Malawak na nakipagkamay ito.

Ngumiti siya. “Sure, why not!”

Nagpaalam muna ang dalawa sa kaniya nang dumugin siya ng mga reporter at mga cameraman.

“Mr. Knight Del Rio, totoo po na ikaw ang nakakuha ng isang proyekto na gagawin sa Pampanga to Clark, Subic?”

Tumikhim muna siya bago sumagot. “Yes. And our team is happy for that.”

“May mga nakalap kaming balita na magsasanib pwersa na raw kayo ni Mr. Laxamana para sa proyektong ito. Tama ba?”

“Actually, may usapan na kami regarding diyan and we discussed that matter internally. Please, excuse us! If you have any questions, please arrange a schedule to my secretary.” Umalis siya sa gitna at dumeretso sa karamihan kasunod ang mga bodyguard niya.

“Del Rio! Nice to see you here!” anang isang pamilyar na boses.

“Daniel Falcon!” Natawa siyang niyakap ito. “Kumusta, pare?! Long time no see, ha? Ang alam ko lang lumipat kayo ng Amerika ng mga magulang mo noon, instead of Italy.”

Isa ito sa mga naging kaibigan niya noong college sila. Kumuha ito ng culinary class noon, hanggang magpaalam ito kasama ng magulang papuntang USA, dahil sinubukan ng mga magulang nito na maglagay ng business doon. Apat na taon rin ang mga itong nanatili sa Amerika.

“Ayos lang, Del Rio! Ako na ang nag-m-manage ngayon ng negosyo ni daddy sa USA, bago sila bumalik dito sa pinas. Mas gusto pa rin nila rito,” anito at niyakap siya sabay tapik sa kaniyang likod.

“Eh, ano namang masamang hangin ang nagdala sa iyo sa lugar na ito?” Malawak ang ngiti niya sa kaibigan.

“Nalimutan mo yatang ang daddy ko ang may-ari ng hotel na ito. At ang mga pagkain dito ay kami mismo ang gumawa.”

Natapik niya ang noo. “I almost forget, pare. Bakit kasi ang tagal mo sa Amerika? Tapos, wala man lang pasabi na uuwi ka.”

“Sinadya ko talaga iyon,” tugon nito. “Ikaw, kumusta na? May nakapagpabago na ba sa iyo? I mean . . . may nakapagpatigil na ba sa iyong bisyo?” marahang bulong pa nito na ikinatawa niya nang malakas.

“Alam mo ang sagot diyan, pare!”

Sumabay sa tawa niya ang kaibigan.

“Pagkwentuhan natin kapag solo na tayo. Sa ngayon, i-enjoy muna natin ang party. Mukhang maraming magagandang babae rito,” bulong niya.

“F*ck you! You really are the Del Rio na kaibigan ko. Kaya nadadamay ako sa kalukuhan mo at naging dahilan kung bakit napatawag ang parents ko noong college tayo. Buti na lang, magaling akong lumusot!” Palihim siyang siniko nito.

Sabay silang natawa nang maalala iyon.

“What are friends are for? Nagsalita ang perfect! Akala mo naman, mas marami ka pa yatang pinaiyak na babae kaysa sa akin.”

Nakilala niya ito sa kolehiyo dahil sa galing nitong mag-basketball. Ito ang tinaguriang campus crush bago siya naging popular na campus heartthrob. At bago siya mag-shift ng course from culinary to engineer, una talaga niyang minahal ang pagluluto pero mas exciting ang mga numero. Kasa-kasama niya ito sa kalokohan kaya laging may sermon sila sa nanay ni Daniel kapag dumadalaw siya sa bahay ng mga ito. Parang kapatid na rin ang turing niya rito, kahit sa mga kapatid nito na halos lahat yata ay sumunod sa yapak ng tatay nila. Sabagay, hindi naman niya masisisi ang mga ito dahil makatutulong iyon sa negosyo nila.

“Let’s drink!” Iniabot ni Daniel ang isang kopita sa kaniya.

“Sure, pare!” Kinuha niya ang iniaabot.

“Cheers! More project to come! Congratulations!”

“Cheers!”

Ang tunog ng nagpingkiang kopita at ingay ng mga tao sa paligid ang naririnig niya, kasabay ng romantikong musika. This is the life he always dreamed off. The one he always wanted.

Freedom.