CHAPTER 1

“Why are you late?!” Malakas ang boses ng babae na nasa hagdan habang hawak ang tiyan nito na limang buwan na.

Yes! Limang buwan na rin ang nangyari simula nang nakilala niya ito sa bar; kung saan nangyari ang isang pagkakamali. Iyon na rin pala ang huling araw nang pagiging binata niya.

Si Faye Laxamana, nag-iisang tagapagmana ng isang sikat na brand ng mamahaling sasakyan sa bansa, ang babaeng nabuntis niya. Subalit, mas pinili nito na maging isang engineer dahil may mga business din ang ama nito na katulad ng business niya. Pareho ang business nila na excellent sa larangang iyon. Minsan ng nagkatagpo sila ng mga magulang nito sa isang project bidding noon kaya madali lang siyang nakilala ng mga ito.

Nang malaman ng ama nito na nagbunga ang ginawa nila, agad na sumugod ito sa opisina niya nang walang kaabog-abog kasama ang babae. Magiging magulo ang mundo niya at masisira siya sa mga client niya, lalo pa at kalaban ng kompanya niya ang mga ito sa isang bidding na ginawa noong nakaraan para sa next project nila. Malaki ang mawawala sa kaniya kapag natalo siya roon.

“Faye, I’m tired. Where’s our maid?” walang siglang tanong niya sa babae.

“She’s not around. Pinag-day off ko.” Bumaba ito at humalik sa pisngi niya, saka yumakap sa kaniya.

Umiwas siya. “Faye, I said, I’m tired.”

Naningkit ang mga mata nito. “Simula nang ikasal tayo, wala kang gana man lang na alagaan kami ng anak mo! Hindi ba at nang binubuo natin ito masaya ka at sarap na sarap? Ano’ng nangyari, ha?!” malakas na wika nito.

“Faye, wala akong panahong makipagtalo sa iyo. Napag-usapan na natin ito bago tayo ikasal! Sa library lang ako.” Tumalikod si Knight dito at dumeretso sa loob ng library, na ginawa niyang opisina.

“Knight!” tawag sa kaniya ng asawa. “Kahit ba sabihin kung nanalo ka sa bidding para sa next project mo, at natalo sina Daddy?”

Napatigil siya at nilingon ito. Unti-unti itong lumapit sa kaniya.

“What did you say?”

Nakangiti ito at yumakap sa kaniya. Humalik din ito sa kaniyang mga labi.

“Congratulations, husband. You win! As per dad, one of these days you will have a meeting to sign the project.”

Nawala ang inisip niyang pagod. Totoo naman na pagod siya dahil sa ginawa nila ng bagong secretary niya. Bago siya umuwi, dinadaan niya ito sa isang hotel at pinagsaluhan ang bagay na gusto ng katawan nila. Ngunit sa pagkakataong iyon, hindi siya nakalimot na maglagay ng proteksyon. Mahirap na kasing sumabit muli.

“Thank you for the good news, Faye. Kumain ka na ba?”

Nakayakap pa rin ito sa kaniya. “Alam kong wala kang pagmamahal para sa akin, pero salamat dahil tinanggap mo ang anak natin at tumupad ka sa usapan ninyo ni daddy na isama mo ako dito sa bahay mo. Salamat. Alam ko rin naman kung saan ako lulugar.”

Ramdam niya ang lungkot nito pero sadyang hindi pa siya sa handa sa sitwasyon nilang iyon.

“I’m sorry. Mapag-aaralan ko rin naman sigurong mahalin ka, pero hindi pa sa ngayon.”

Tumingala ito. Larawan ang matinding kalungkutan sa mga mata nito.

“Next week, uuwi ang kaibigan ko at gusto niya na makipagkwentuhan sa akin. She wants us to go to a vacation, kahit one week. You want to join?”

“Is it a guy or a girl?” Ayaw naman niyang maiputan sa ulo habang wala ito sa paligid.

“Girl, of course! Why? Are you jealous if—”

“Alright! Go with her. It’s fine.”

“Thank you!”

Tumango siya. “You’re free . . . kahit ano ang gawin mo. Katulad nang dating ginagawa mo. Ingatan mo lang ang bata at huwag lang magpapagabi. Andiyan ang mga bodyguard na magbabantay sa iyo. Basta kung may kailangan ka, sabihin mo lang sa akin.”

Narinig niya ang pagbuntonghininga nito.

Naiintindihan niya na laki ito sa marangyang pamumuhay, kaya kung kailangan niyang ibigay ang lahat ng luho nito noong dalaga pa ito— ibibigay niya. Wala rin itong alam kahit sa pagluluto, lahat ay iniaasa sa katulong o ’di kaya naman ay umorder lang ito sa restaurant. Ayaw niyang may masasabi pa ang ama nito kaya kumuha siya ng ilang kasama sa kusina at kasambahay nila.

“Thank you. Pero sana tigilan mo na ang kalalabas ng mga babae kung kailan mo gusto. May asawa ka na, baka nalilimutan mo,” wika nito.

Napatiimbagang siya. “Pagtatalunan na naman ba natin ito? Pumayag na akong makasal sa iyo pero huwag mong pakialaman ang personal na buhay ko!”

Tumalikod na siya at dumeretso sa isang kwarto na inuokupa niya kapag sila lang dalawa ang nasa bahay. Nagtatabi lang sila sa higaan kapag bumibisita ang mga magulang nito.

Tumingin siya sa relo. Pasado alas-onse na ng gabi. Matagal din pala silang magkasama ng sekretarya niya. Maganda rin ito at malaki ang hinaharap. Nagpakita ito ng motibo kaya pinagbigyan naman niya. Magaling din ito at mukhang marami na ring karanasan. Kahit alam nito na may asawa na siya ay sumugal pa rin ito. It’s her choice. Sinabi na niya rito pero ayos lang daw.

Kinabukasan, nakita niya ang mga maleta sa salas. Tatlo iyon na inilalabas ng mga bodyguard.

“Bakit ang dami niyan?” tanong niya sa kasambahay sa kasambahay na kasunod ng bodyguard.

“Magandang umaga, Sir. Alam niyo naman si Ma’am Faye kapag may out of town, gusto ay dala lahat.”

“Hi, honey! Huwag kang mag-alala, kaunti lang ang mga iyan.” Masigla ang mukha ni Faye nang bumungad ito sa front door. “Ngayon na ang alis ko with my friend. Sa Boracay kami mag-stay sa resort namin doon. Kung gusto mo sumunod this weekend, just call me.” Lumapit ito sa kaniya at humalik sa aniyang mga labi. Wala na ang lungkot sa mata nito at mukhang masaya na makita ang kaibigan.

“Sure, mag-iingat ka. Tatawag ako sa iyo kapag susunduin na kita.” Niyakap niya ito pero kahit anong spark ay wala talaga.

“Thank you, husband. Nga pala, bago na pala ang secretary mo. Yung dati kong secretary sa office ni daddy, si Mrs. Almonte. Mabait iyon at pulido magtrabaho.”

Napakunot ang noo niya. Magtatanong pa sana siya pero tinalikuran na siya nito.

“Bye for now! Take care! May pinaluto ako sa maid diyan, kumain ka na.”

Matagal niya itong pinagmasdan. Nasaling ang pride niya sa ginawa ng asawa. Pero kung sabagay, ayos lang iyon para matigil na rin sa kakakulit sa kaniya ang sekretarya niya. Marami pa namang umaaligid sa kaniya, hindi lang ito.

Tumuloy siya sa kusina at nakita niya ang mga pagkain.

“Sir, init ko lang po ang sabaw. Medyo malamig na po.”

“Yes, please . . .”

Mag-isa na naman siyang kakain sa mesang iyon. Kahit kailan, hindi siya sinabayan ni Faye kahit day off niya. Nasa kwarto lang ito. Alam naman niya na hindi sanay ito sa gawaing ganoon at hindi pa rin handa ang katawan nito sa ipinagbubuntis kaya hinahayaan na lang niya.

Sana lang, mabilis niya itong matutunang mahalin. Pero paano kung sa mga maliliit na bagay ay hindi siya kayang pagsilbihan nito? Magbubukas ba ang puso niya rito?

Napailing na lang siya. Baka mahabang panahon ang bunuin niya sa iniisip niyang iyon.