Chapter 3

Kinabukasan, maagang gumising ang buong paligid ng penthouse. Ang dating payapa at mainit na kapaligiran ay napalitan ng bigat at pag-iingat matapos ang nangyari kagabi. Kahit na nandiyan pa rin si Zavier sa tabi ko, hindi maalis ang kaba sa dibdib ko. Ang mga salitang narinig namin sa intercom ay tila paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko.

“Good morning,” bati ni Zavier habang dahan-dahang hinahaplos ang aking buhok. Pero sa halip na ang karaniwang ngiti, seryoso pa rin ang kanyang mukha. “Don’t worry. I already ordered extra security around the building. No one gets in or out without my permission.”

Tumingin ako sa kanya at hinawakan ang kanyang kamay. “Do you think it’s safe to stay here? What if they really know who I am?”

“Sa ngayon, ito ang pinakaligtas na lugar. Pero may isang bagay na kailangan nating harapin ngayon,” sagot niya, at naramdaman ko ang bahagyang paghigpit ng hawak niya sa akin. “My mother is on her way up. She called five minutes ago saying she has something important to discuss.”

Nanlamig ang buong katawan ko. Ang ina ni Zavier—si Donya Zenaida. Kilala ito bilang isa sa pinakamatapang at pinakamahigpit na babae sa kanilang angkan. Sinasabing siya ang humubog kay Zavier upang maging matagumpay at matigas ang puso sa negosyo. Kung malalaman niya ang tungkol sa amin, sigurado akong hindi ito magiging madali.

“Your mother? Zavier… what if she doesn’t accept this? What if she hates me?” tanong ko, nanginginig na ang boses ko.

Hinila niya ako palapit at hinalikan ang aking noo. “She has no right to hate you. And no matter what she says, my decision stays the same. I chose you, Xyra, and that’s final.”

Wala pang limang minuto, narinig na namin ang malakas na katok sa pinto. Bago pa man ito mabuksan, narinig ko na ang pamilyar ngunit matigas na boses mula sa labas.

“Zavier! Open this door immediately. I know you are inside, and I have heard enough rumors that I can no longer ignore!”

Tumingin sa akin si Zavier, pinisil ang aking kamay bilang pampalakas ng loob, at saka tumayo upang buksan ang pinto. Sa pagbukas nito, tumambad ang isang matikas na babae na nakasuot ng mamahaling damit, may suot na makikinang na alahas, at may tinging tila kayang tumusok ng sinumang makaharap niya. Si Donya Zenaida.

“Mother,” bati ni Zavier, subalit walang halong pag-aalinlangan sa kanyang tindig. “What brings you here this early?”

Hindi sumagot agad ang matanda. Sa halip ay dumiretso ang tingin niya sa akin, na nakatayo pa rin sa tabi ng kama, bahagyang nakatakip ang katawan gamit ang kumot. Ang mga mata niya ay mula ulo hanggang paa ang pagsusuri sa akin, at sa bawat segundong nakatingin siya, parang unti-unti akong lumiliit sa kinatatayuan ko.

“So this is the girl, I suppose,” sabi niya nang may tono ng panghahamak. Mabagal siyang pumasok sa loob ng silid at ipinagkrus ang mga braso sa harap ng dibdib. “The one who has been distracting my son from his duties and responsibilities.”

“Mother, don’t speak to her like that. Xyra is not a distraction—she is someone I care about,” mabilis na sagot ni Zavier habang tumatayo sa pagitan namin na parang nagbabantay.

Ngumiti nang mapakla si Donya Zenaida, isang ngiting puno ng panunuya. “Care about? Zavier, you are the heir of the Zalderos Empire. You have billions at stake, companies all over the world, and a name that must be kept pure and respected. And you choose to bring someone like her into your life?”

Lumapit siya sa akin nang dahan-dahan, hanggang sa makatayo siya sa harap ko. Tumingala ako sa kanya, sinusubukang huwag ipakita ang takot sa kabila ng mabilis na tibok ng puso ko.

“Miss… what is your last name again?” tanong niya nang may pagmamataas. “And where does your family stand in society? Do you own lands? Companies? Or do you struggle just to pay your monthly bills?”

Naramdaman ko ang init ng hiya na umakyat sa aking mukha. Alam kong galing ako sa simpleng pamilya, wala kaming yaman o impluwensya, pero hindi ko inaasahang ibabato ito sa mukha ko nang ganito kalupit.

“I am Xyra Monteverde, Ma’am. My family is ordinary, but we work hard and live honestly,” sagot ko nang mahinahon, kahit nanginginig ang aking mga kamay sa likod ko.

“Ordinary? Hardworking?” ulit niya habang tumatawa nang mahina. “My dear, in our world, being ordinary is not enough. You have nothing to offer my son. No wealth, no connections, no status. What do you think you can give him that he does not already have? Nothing but trouble and gossip!”

“Mother, that is enough!” sigaw ni Zavier, ang boses ay umalingawngaw sa buong silid. “I don’t care about her background. I care about her heart. And she is worth more than all the gold and titles in this family combined!”

Humarap si Donya Zenaida sa kanyang anak, at ngayon ay mas seryoso at mas galit ang kanyang mukha. “You are being foolish, Zavier! This girl is just using you! She sees your money, your power, and she wants to climb up the ladder through you! How can you be so blind?”

“I am not using him!” sagot ko nang mariin, hindi ko na napigilan ang sarili kong magsalita. “I never asked for a single peso from him. I was happy just being his assistant until everything changed. I love him, and that is the only reason I am here.”

Lumingon ulit ang matanda sa akin, at ang tingin niya ay mas matalas pa kaysa kanina. Lumapit siya sa akin at nagsalita nang mababa, sapat para marinig ko lang, ngunit may bigat na parang babagsak sa akin.

“Love? You call that love? Let me tell you something, little girl. Love does not pay the bills, and it certainly does not protect a family’s legacy. You think you can survive in this world of luxury and politics? You will drown, and you will drag my son down with you.”

Huminga siya nang malalim bago ipagpatuloy, ang mga salita ay parang mga patalim na tumatatak sa puso ko.

“I am being honest with you, because I do not want you to get hurt more later. Leave my son. Pack your things and walk away. I will even give you enough money to start a new life somewhere far from here—so you won’t have to struggle anymore. Take it, and go. Before this relationship destroys both of you.”

Nanlaki ang aking mga mata. Ang alok niya ay parang sampal sa mukha. Para sa kanya, madali lang akong bilhin at palayasin. Tumingin ako kay Zavier, at nakita ko ang galit na halos kumukulo na sa kanyang katawan.

“Mother, you dare try to buy her off? That is the lowest thing you have ever done!” sigaw niya habang akmang hahawakan ang braso ng kanyang ina.

Itinaas ni Donya Zenaida ang kanyang kamay upang pigilan ito, ngunit hindi niya inalis ang tingin sa akin. “I am doing this for his own good. And you, Miss Xyra… think carefully. If you stay, you will not only face me. You will face the board of directors, the other families, and everyone who thinks you are a gold digger. Are you strong enough to handle all that hate? Or will you just break down and leave him eventually anyway?”

Tumayo si Zavier sa pagitan namin at hinarap ang kanyang ina nang buong tapang. “I am telling you now—if she leaves, I leave everything too. The company, the name, the money. I don’t need any of it if I can’t have the woman I love. Do you want that to happen?”

Sandaling natahimik ang buong silid. Ang mukha ni Donya Zenaida ay nagbago mula sa galit patungo sa matinding pagkabahala. Alam niyang seryoso ang kanyang anak, pero hindi rin siya handang sumuko agad.

“You are making a mistake you will regret for the rest of your life,” sagot niya nang pabulong, bago muling ibaling ang tingin sa akin. “And you… mark my words. Even if I step aside for now, the world outside this door will not be as kind as I am. There are people who want to hurt Zavier, and now that you are in the picture… you have become their easiest target.”

Bago pa man may makasagot, biglang tumunog ang telepono sa mesa. Mabilis itong kinuha ng sekretaryang kasama ni Donya Zenaida sa labas, at pagkatapos ng ilang sandali ay pumasok ito nang mabilis, mukhang nag-aalala.

“Ma’am Zenaida… Sir Zavier… we just received breaking news. Someone sent a set of photos to the major news websites and business pages. The headline is already spreading fast.”

Natigilan kaming lahat.

“What photos?” tanong ni Zavier, ang boses ay nanginginig sa galit at takot.

“Photos… of you and Miss Xyra,” sagot ng sekretarya nang mahina. “And below the pictures, there is a caption saying… ‘The billionaire’s new toy, or the reason behind the company’s hidden losses?’”

Napahawak ako sa dibdib ko habang unti-unting humihina ang aking mga tuhod. Ang mga salitang sinabi lang kanina ng ina ni Zavier ay biglang naging katotohanan—ang mga mata ng buong mundo ay nakatuon na sa amin, at ang laban ay nagsisimula pa lang.

Tumingin si Donya Zenaida sa akin, at sa pagkakataong ito, may halong awa at paninindig sa kanyang mga mata.

“Now you see?” bulong niya. “This is only the beginning. The questio

n is… how far are you willing to go, Xyra, just to stay beside my son?”