LOGINLeonora's POV
"Hala ka!" bulong ko, habang tumingin sa akin si Sir Drack. Halata sa mukha niya na malapit na siyang magalit. "Naku, Sir, sorry po," sabi ko habang nakayuko at nakatingin sa sahig. Nakakahiya siyang tingnan; baka bigla niya akong kagatin. "It's okay. Anyway, tell Nay Iska that I'll be out," sabi niya sa akin bago siya lumabas ng pintuan. Hindi ko alam kung anong nangyari. Nakakahiya, nahawakan ko pa ang cobra niya! "Ano ba, Leonora, ang dumi ng isip mo," sabi ko sa aking sarili. Hindi ko tuloy maiwasang isipin ang nahawakan ko ang haba kasi. Dumating si Nay Iska at nakita niya akong namumula ang mukha habang nakatingin pa rin sa pintong dinaanan ni Sir Drack. "Leonora," tawag niya sa akin na hindi ko agad narinig, hanggang sa sumigaw siya na ikinagulat ko. "Ay! Kolera, Nay Iska, ikaw pala!" sigaw ko, sabay hawak sa dibdib dahil sa gulat. Sinabi ko naman sa kanya ang iniutos sa akin ni Sir Drack kanina bago siya umalis. "Gano'n ba? O siya, maglinis ka na," sabi ni Nay Iska sa akin saka pumasok sa loob ng maid's room, habang ipinagpatuloy ko naman ang paglilinis sa sala. Pagkalipas ng ilang oras, pagod na pagod akong napaupo sa kama ko. Dahil siguro sa sobrang pagod, halos lahat ng lugar sa bahay ay nalinis ko na kaya nakatulog ako. Magmamadaling-araw na nang magising ako. Dumiretso ako sa ref para uminom ng tubig, ngunit bigla akong nahilo matapos inumin iyon. Iba ang lasa, pakiramdam ko ay hindi tubig ang nainom ko. Nahihilo ako at naglakad pabalik sa kwarto ko nang may mabangga ako. Nang tingnan ko, si Sir Drack pala, kaya napa-bow ako sa kanya. "Nako, sorry po, Sir," paghingi ko ng tawad sa kanya. Dahil siguro sa hilo, hindi ko siya nakita agad. Tinitingnan niya lang ako habang humihingi ako ng tawad. Aalis na sana ako nang hilahin niya ako palapit sa kanya, kaya nagulat ako. Napa-subsub ang mukha ko sa dibdib niyang matigas, at napatingin ako sa kanya. "Where do you think you're going?" bulong niya sa akin. Bigla naman akong nakaramdam ng kakaibang bagay nang sabihin niya iyon sa akin. "A-ahh, Sir, medyo nahihilo na kasi ako, kaya babalik na ako sa kwarto," sabi ko sa kanya. Nag-smirk siya, ngunit bigla niya akong binuhat at naglakad pataas, patungo sa kwarto niya. "You'll be staying here. My little maid, make me warm," bulong niya sa akin, na nagpatindig ng balahibo ko. Ramdam ko ang init ng pisngi ko. Walang lumalabas na salita mula sa bibig ko. Pagdating namin sa kwarto niya, itinapon niya ako sa kama. Habang ako'y nakatingin sa kanya, naghuhubad siya ng kanyang damit. "You're loving the view," sabi niya, sabay ngiti at smirk sa akin. Umakyat siya at pumaibabaw sa akin. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa akin, at naamoy ko ang hininga niyang may amoy ng alcohol. Sir, lalabas na po ako," sabi ko sa kanya, sabay tayo. Pero bago pa ako makaalis, itulak niya ako pabalik sa kama. "Who told you to move!" sabi ni Sir Drack sa akin. Agad niya akong hinalikan. Sa una, ayaw ko, pero kalaunan, tumugon din ako.” "Ohhh..." ungol ko sa pagitan ng halikan naming dalawa. Malakas ang kabog ng dibdib ko sa bawat halik na ginagawa ni Sir Drack sa akin. "Hmmm," tanging ingay na lumabas sa bibig niya, habang ako naman ay nakapikit, tinatangkilik ang nararamdaman kong sarap. Hinubad naman ni Sir Drack ang damit at pantalon niya. Ipinosisyon ang kanyang malaking alaga. Nagulat ako nang makita ko kung gaano kalaki iyon. Binigla niya akong ipasok ang kanyang pagkalalaki sa akin kaya napa-daing ako dahil sa sakit na nararamdaman. Kaya’t bumaon ang mga kuko ko sa kanyang likuran. Napahinto siya at tumingin sa akin. “You're a virgin!” gulat na sabi niya. Napatango lang ako at ibinaling ang ulo sa ibang parte habang kagat-kagat ang labi ko. Nang maging okay na, sinabihan ko na lang siya na gumalaw. Tanging ungol ko lang ang naririnig. Sa una, masakit, pero nang gumalaw siya ng mabagal, hindi nagtagal, tanging sarap na lang ang nararamdaman ko. “Fuck, you're so tight,” sabi niya habang naglalabas-masok sa aking pagkababae. Napahawak ako sa braso niya nang lumakas ang paggalaw niya, na siya ring nagpalakas ng ungol ko. "S-Sir, parang naiihi po ako," nauutal kong sabi habang hindi ko mapigilan ang umungol. Nang sabihin ko iyon, bigla niya akong pinatuwad, na nagdulot ng mas masarap na sensasyon sa akin. "Ohhhh... a-ahhh... sir!!" tanging unggol ko, habang napakapit ako sa ulo ng kama ni sir at napadapa ang ulo ko sa kama niya. Hindi nagtagal ay parang meron akong nararamdaman, na lalabas sa aking pagkababae. Kaya ng mabayo ako ni Sir Drack ng tatlong beses ay napa tirik ang mata ko dahil sa sarap. Kasabay ng sarap na naramdaman ko at bigla naman uminit, ang loob ng aking pagkababae dahil sa nilabasan si Sir Drack. Pero hindi pa roon nagtatapos ang lahat, dahil matapos niyang labasan sa loob ng pagkababae ko ay hinarap niya ako sa kanya. “S-sir Drack, sensitibo pa ang parte ko na iyan,” sabi ko sa kanya, pero parang wala man lang siyang narinig. Kinain niya ang aking pagkababae, na para bang sabik siyang matikman ito. Kaya napaungol ako, habang hawak-hawak ang buhok niya hindi ko alam kung bakit mas binaon ko ulo niya roon. Mabilis lang akong nilabasan dahil na rin siguro sa kanina na naganap, pinatayo niya naman ako sa kama. “Hold still, little maid,” bulong niya sa akin, at ipinasok muli ang kanyang alaga sa aking pagkababae. Napaungol ako dahil sa pagka-baon na baon nito, na may tumatama sa isang masarap na bahagi sa loob ko. Labas-masok lang siya hanggang sa labasan kaming dalawa. Hindi ko alam kung ilang ulit nangyari ang p********k namin, dahil na rin sa hilo. Nang matapos ang ginawa namin ni Sir Drack, lupaypay akong nakatulog.Kabanata 140: Season 2 Luna’s POV Tahimik ang gabi sa Foundation Headquarters. The lights of the city glittered like tiny stars beneath the hills. Twenty-four years old na ako ngayon, CEO ng Project L Foundation, isang organisasyon na nagtataguyod ng healing at innovation mula sa mga sugat ng nakaraan. Pero kahit gaano katahimik, hindi ko maalis ang pakiramdam na may nagmamasid. “Luna,” tawag ni Ezra, papasok sa opisina ko. Naka-lab coat pa rin siya kahit disoras na ng gabi. “You need to rest. You’ve been staring at those files for hours.” Ngumiti ako, pilit. “I’m fine, Kuya Ez. It’s just—may bago akong report from the energy lab. Someone tried to hack the system again.” Naningkit ang mata ni Ezra. “Again? That’s the third time this month.” Tumayo ako, nilapag ang folder. “And every time, it’s traced back to an encrypted address — same code family as the old Helix project.” Tahimik. Parehong kumirot ang dibdib namin sa salitang iyon. Helix. The ghost of our parents’ war. Bumuk
Leonora’s POVTatlong taon na ang nakalipas mula nang nangyari ang lahat. Minsan pa rin akong nagigising sa gabi dahil sa mga alaala — mga sigaw, luha, at anino ng nakaraan. Pero sa tuwing dumidilat ako at nakikita ko si Drack na mahimbing na natutulog sa tabi ko, napapangiti ako.Iyon ang paalala na tapos na ang laban.Ngayon, nakatira kami sa isang maliit na bahay sa gilid ng lawa. Malayo sa siyudad, malayo sa mga ingay ng mundo na minsang sumira sa amin. Si Luna, apat na taong gulang na — matalino, madaldal, at palangiti. Siya ang araw ng buhay namin.“Mommy, Daddy! Look! A butterfly!” sigaw niya habang tumatakbo sa hardin.Ngumiti ako. “Careful, baby! Don’t run too far!”Si Drack naman, nakaupo sa porch, hawak ang isang baso ng kape. Medyo magulo na ang buhok niya, pero mas gumuwapo siya sa ganitong simpleng buhay. Hindi na siya ang dating malamig at misteryosong lalaki — ngayon, isa na siyang mapagmahal na ama at asawa.Lumapit ako sa kanya, sabay yakap mula sa likod. “You look p
Leonora’s POVTahimik lang si Drack buong biyahe. Nasa passenger seat ako, habang ang ulan ay tuloy-tuloy ang pagpatak sa windshield. Ramdam ko ang bigat ng hangin sa loob ng sasakyan — parang bawat segundo ay isang bomba na pwedeng sumabog sa pagitan naming dalawa.“Drack…” mahina kong tawag, pero hindi siya sumagot. Nakatitig lang siya sa daan, mga daliri niya mahigpit sa manibela.Kanina, bago kami umalis sa bahay, nakita ko siyang may hawak na lumang kahon — may tatak ng Asher Group sa gilid. Hindi ko alam kung saan niya nakuha, pero halata sa mga mata niya na may nakita siyang hindi niya inaasahan.Pagdating namin sa isang lumang mansion sa labas ng siyudad — ang dating bahay ng ama niya — doon lang siya nagsalita.“Leonora,” aniya, mababa ang boses, “may kailangan kang makita.”Binuksan niya ang pinto ng lumang study room. Amoy alikabok, at sa gitna ng silid ay may mesa na puno ng mga dokumento. Sa ibabaw nito ay ang isang lumang leather folder, may nakasulat na PROJECT HELIX.“
Leonora’s POVAng buong gabi ay parang bangungot na ayaw matapos. Hanggang ngayon, habang nakaupo ako sa loob ng sasakyan, ramdam ko pa rin ang init ng apoy mula sa sumabog na facility. Ang langit ay madilim, tanging liwanag ng mga siren at kidlat lang ang pumapailanlang sa paligid.Si Drack, tahimik lang habang nagmamaneho. Ang mga kamay niya’y mahigpit na nakahawak sa manibela, halos maputol na ang mga ugat sa pagkakadiin. Minsan siyang tumingin sa akin, pero agad ding ibinalik ang tingin sa daan.“Drack…” mahinang sabi ko, halos pabulong.Hindi siya sumagot.“Hindi mo ba talaga sasabihin sa akin kung ano ang ibig sabihin ni Helix?”Huminga siya nang malalim. “Hindi pa ito ang tamang oras.”“Hindi mo pa rin ba ako pinagkakatiwalaan?”Tumingin siya sa akin, at sa sandaling iyon, nakita ko ang lungkot sa mga mata niya. Hindi galit, hindi takot—guilt.“It’s not that, Leonora. I’m trying to protect you.”“Protect me from what? Sa totoo?” Umangat ang boses ko. “Sa totoo na baka ako ang d
Leonora’s POVHindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulala pagkatapos nilang magharap. Parang bumagal ang mundo habang pinapanood ko si Drack na humihinga nang mabigat, hawak pa rin ang sugatang balikat ni Helix. Ang ulan sa labas ay unti-unting bumubuhos muli, parang nagluluksa kasama namin.Si Helix ay nakaupo sa gilid ng sofa, duguan pero matigas pa rin ang tingin. Si Drack naman, nakatayo lang sa harap niya, ang baril ay nakababa pero ang galit—halatang pilit niyang nilulunok.“Hindi ako makapaniwala…” mahina kong sabi habang lumapit. “Buong akala ko, isa kang halimaw, Helix. Pero ikaw pala… dugo rin ni Drack.”“Hindi ako humingi ng ganitong buhay,” tugon niya, paos ang boses. “Lumaki akong may galit, pero hindi ko inasahang makikita ko kayo ng ganito—pamilya, buo, masaya. Parang ipinapaalala ng tadhana kung anong hindi ko naranasan.”Tumayo si Drack, pinipilit maging kalmado kahit nanginginig ang panga niya.“Hindi ko rin pinili ang ginawa ng ama natin,” sabi niya, halos pabu
Leonora’s POVTahimik.Ilang segundo lang ang lumipas pero parang huminto ang mundo.Hawak ko pa rin ang kwintas na iniabot ni Helix. Malamig ito sa palad ko, pero ramdam ko ang bigat—hindi lang dahil sa metal kundi dahil sa katotohanang dala nito.Tumingin ako kay Helix. Basang-basa siya, nakatayo sa gitna ng veranda na parang bahagi ng dilim. Sa bawat patak ng ulan, tila unti-unting natatanggal ang galit sa mga mata niya. Ang natira na lang ay lungkot.“Leonora,” mahinang sabi niya, “you don’t have to be afraid of me. Hindi na ako yung kalaban na iniisip niyo. I just… wanted to be seen.”“Helix…” bulong ko. “Hindi mo kailangang gawin ‘to mag-isa.”Umiling siya. “I’ve been alone my whole life. Hindi mo alam kung anong pakiramdam ng lumaki sa dilim, habang pinapanood mo ‘yung taong dapat mong tawaging kapatid… nabubuhay sa liwanag.”Napahinga ako nang malalim. Hindi ko alam kung saan ko huhugutin ang tapang. “Pero kung totoo ‘yung sinasabi mo, kung totoo na anak ka ni Ezekiel Asher… m







