LOGINCHAPTER 3:
Unang araw ko ngayon sa coffee shop ng pinsan nina Trivor at Travis. Nagpapasalamat ako sa pinsan nila kahit part-time lang ay tinanggap pa rin ako, kaya sisipagan ko sa trabaho. "Good evening po sir! Ano pong order niyo?" "1 black coffee and 2 marble cup cakes." Sir. "1 black coffee and 2 marble cup cakes." Pag-uulit ko at tumango naman siya. "Okey sir. Coming up." Agad kong inayos ang order. "Here's your order sir. Have a good night." Bumalik na ulit ako sa counter. "HI! CC!" Sino pa nga ba ang tumatawag sa akin niyan? "Anong ginagawa mo dito? Gabi na baka mapahamak ka pa sa daan." Concern din ako minsan sa mga isip bata. "Ooy! Concern siya sa akin. Well, don't worry I have my bodyguards outside and I'm here 'coz I want to drink coffee." Ningitian niya lang ako. Bakit dito pa siya magkakape, eh pwede naman sa mansyon nila at isa pa malayo to sa tinitirhan niya. "CC, 1 creamylatte please and 2 cheesecakes." Valerie. "Okey! Just wait for awhile, and oh you can sit over there while waiting your order." Sinunod naman ni Valerie ang sinabi ko at naupo sa di kalayuan sa counter. Pagkatapos kong inaayos ang order ni Valerie ay dinala ko na sa kanya. "Here's your order. Enjoy eating." Babalik na sana ako sa counter ng hawakan ni Valerie ang kamay ko. "Pwedeng mamaya ka nalang bumalik sa counter. Magkwentuhan muna tayo. Ako na ang bahala sa boss mo." Valerie. Nagkwentuhan lang kami ng kung anu-ano. Hanggang sa lumalim na ang gabi at nagpaalam na si Valerie. "Pare, girlfriend mo ba yun? Ang ganda huh." Greg Mendez, katrabaho ko. "Hindi. Kaibigan ko lang yung si Valerie." Natapos na rin ang shift ko at inaayos ko na ang mga gamit ko para makauwi na. Naglalakad na ako pauwi ng may nakita akong isang babae na hinabol ng apat na lalaki. Sumunod ako dun sa mga lalaki. Baka may masamang balak ang mga to dun sa babae. Nakarating kami sa isang madilim na eskinita at na corner na yung babae. Nagtago ako sa gilid at pinagmasdan muna sila. "Paano ba yan miss wala ka ng matatakbuhan. Hahaha." Lasenggo 1 Mga lasenggo pala ang mga to. "Sumama ka nalang sa amin. Dadalhin ka namin sa langit." Lasenggo 2 Lumabas ako ng makita ko yung babae hawak na nong dalawang lalaking mukhang unggoy. Actually, lahat sila mukhang unggoy. "Bitiwan niyo siya." Sabi ko sa mga lasenggo. Nagpupumiglas yung babae para makalawa pero mukhang di ata niya kaya. "At sino ka para pakialaman kami?" Lasenggo 1 "Bata umuwi ka nalang baka hinahanap ka na ng nanay mo. Hahaha." Lasenggo 2 "Sabing bitiwan niyo siya." Sinipa ko yung isang lasenggo na may hawak dun sa babae. "Aba't!" Akmang susugod yung lasenggo 1 ng sinipa ko siya at tumilapon sa sahig. Tss. Mga wala pala itong binatbat. Sumugod naman sa akin sina lasenggo 2 at lasenggo 3. Sinuntok at sinipa ko sila. Nagulat ako ng biglang tumilapon si lasenggo 4 sa malayo, napatingin ako dun sa babae na nakatayo. "You don't get yourself involve in this." Sabi nong babae. Sinugod siya nina lasenggo 1 at lasenggo 2. Pinagsusuntok at pinagsisipa niya ito sa tiyan kaya ayun tulog ang dalawa. "YAAAH!" Putik! Nandito pa pala tong dalawang to? Sinipa ko sa tiyan sina lasenggo 3 at lasenggo 4, ayun nakatulog din. Napatingin ulit ako sa--- Teka, Asan na ayun na yung babae? O_O Nawala siya bigla di kaya multo yun? Naku! Kailangan ko ng umalis dito baka bumalik pa yun. Nakakatakot pa naman yung mata nun.EPILOGUE 1 Year Later Chris POV Minsan iniisip ko kung paanong nagbago ang buhay ko sa loob lamang ng isang taon. Parang kahapon lang nang mawalan ako ng trabaho. Nawalan ng scholarship. Nawalan ng nanay. Parang sunod-sunod na dagok na halos hindi ko na kinaya. Akala ko noon, iyon na ang katapusan ng lahat. Pero hindi pala. Sa gitna ng lahat ng sakit at pagkawala, dumating ang mga bagay na hindi ko inaasahan—mga bagay na tuluyang nagbago sa takbo ng buhay ko. Nakilala ko ang babaeng hindi ko akalaing magiging mundo ko. Nag-asawa ako ng isang mafia boss. Nalaman ko ang totoong nangyari kay tatay. Nag-training ako, natutong lumaban, at nakaharap ang mga taong akala ko'y hindi ko kailanman kayang tapatan. May mga taong nawala. May mga laban na kailangang tapusin. At sa huli, natapos din ang giyera. Pero sa lahat ng nangyari, may isang biyayang dumating na higit sa lahat. Ang pagdating ni Baby Yassy sa buhay namin. Isang taon na rin ang nakalipas mula nang matapos ang lah
Di napigilang umiyak ni Valerie dahil nasigawan siya ng Daddy niya. Nakarinig naman sila ng putok ng baril mula sa labas, nagkaroon ng pagkakataon si Salvatore ng makaalis sa kinatatayuan niya. Nakipagpalitan rin ng putok si Salvatore at ang mga tauhan niya sa mga tauhan ni Courage, pati na rin sina Heinz, Clay, Suzane, Travis at Chris. Si Trivor at ang iba pa nilang tauhan ay nakipagpalitan rin ng putok sa mga tauhan ni Salvatore sa mansyon. Nang napalibutan na nina Chris si Salvatore, binigyan ito ni Chris na pagkakataong sumuko pero hindi nakinig si Salvatore. "MAMAMATAY MUNA AKO BAGO SUMUKO SA INYO!" Matigas na sabi ni Salvatore atsaka pinaputukan ng baril si Chris pero biglang may sumalo ng bala na para sana kay Chris. "VALERIE!" Sigaw ni Chrirg ng makita niyang bumagsak na ito. Agad namang nakahanda ang mga kasamahan ni Chris para barilin din si Salvatore pero huli na. Binaril na ito ni Courage sa di kalayuan at bumagsak ito. Tinamaan kasi ito sa may puso. "O-okey ka la
Author's POV Judgment Room... Umandar na naman ang mapaglarong Clay habang hinihiwa niya si Diego sa braso habang na nakatali ang magkabilang kamay. May pagkabrutal din kasi tong si Clay at nasisiyahan siyang nakakita na umaagos na dugo. "TAMA NA! MAAWA NA KAYO!" Nagsisisigaw naman si Valerie sa gilid. Di na niya kasi kayang makita ang pinaggagawa ni Clay kay Diego, naging kaibigan din niya ito at naiisip niyang ginagawa din nila to sa kanyang kapatid. "Wag kang mag-alala di ko din naman papatagalin ang buhay nito." Sabi ni Clay na ngayon ay hinahanda na ang kanyang baril. Nagulat naman si Valerie sa sinabi ni Clay. Mas lalo siyang nagpupumiglas mula sa pagkakatali niya. Hindi niya gustong makita na may mamatay na kaibigan niya at sa kanyang harap pa mismo. "Any last word sa iyong pinakamamahal?" Nagulat naman si Valerie sa sinabi ni Clay at napatingin siya kay Diego na ngayon ay nakatingin na rin sa kanya. "Mahal na mahal kita, Val--." *BANG* Hindi na pinatapos ni Clay ang
Still Valerie’s POV “WELCOME TO THE JUDGMENT ROOM!” malakas na sigaw ng lalaki habang bumukas ang mabigat na pintuan sa harapan ko. Malamig ang hangin sa loob ng silid. Madilim, at ang ilaw ay nakatutok lamang sa gitna kung saan may isang metal na upuan na tila matagal nang ginagamit sa pagpapahirap ng mga bihag. Ang mga dingding ay puno ng gasgas, at may mga bakas ng dugo na hindi man lang tinangkang linisin. “Ang tagal din nating hindi nagamit ang kwartong ito,” sabi ng lalaki na tila aliw na aliw. “Sino nga ba yung huli nating pinarusahan dito?” Nilingon niya ang babaeng nakatayo sa gilid ng silid. Abala ito sa paglalaro ng dart. Walang emosyon ang mukha niya habang isa-isa niyang inihahagis ang mga matutulis na dart sa target na nakapako sa dingding. “Hmmm… sino nga ba?” sagot ng babae, tila nag-iisip pa habang paikot-ikot ang hawak na dart sa kanyang mga daliri. Napahawak ang lalaki sa kanyang baba na parang nagbabalik-tanaw sa nakaraan. Pagkatapos ay sabay silang nagsali
CHAPTER 43: Still Valerie's POV "Ano ngayon kung anak siya ni Hector Salvatore? Papatayin niyo rin ba siya gaya ng ginawa niyo kay Christian Salvatore?" Sabi Diego at nilagay niya ako sa likod niya. Nakatingin lang ako kina Travis at Trivor. Hanggang ngayon di pa rin nagsisink-in sa utak ko nakalaban sila ng daddy ko. So, Si Chris nalang ang natitirang kaibigan ko na mahal ko rin. Sobrang na akong kinakabahan ng bumunot ng baril yung lalaki atsaka tinutok sa amin ni Diego. "Kinakausap ba kita? At bakit ganyan ka makapagreact anak ka ba ni Salvatore o mahal mo ang babaeng yan?" Bigla akong natigilan sa sinabi nong lalaki. Hindi umimik si Diego at yumuko nalang. "Ngayong kinakausap kita ayaw mong sumagot." Bigla niyang binaril si Diego sa binti kaya napaluhod ito. Agad kong dinaluhan si Diego. "ANG SAMA NIYO!" Di ko napigilang sumigaw. Ang sama nila, hindi nga lang nanlaban si Diego binaril pa niya. "Bakit yung ama mo ba hindi masama?" Inaamin kong masama ang ama ko pero dahil
CHAPTER 42: Courage's POV I'm very thankful that Baby Yassy came to our lives. She added the color of my life, ADDED cause Chris put the colors on it. And I do everything just to protect them, my family. "Hello Baby Yassy! Do you miss daddy? Don't worry he'll be home later." Tuwang-tuwa naman siya inabot-abot ang daliri ko, nakahiga kasi siya sa crib niya. "Boss, pinapatawag niyo po raw ako?" It's Heinz. Si Heinz muna ang pinahawak ko sa underground business transactions namin at linggo-linggong nagrereport sa akin. Kahit hands on ako sa pag-aalaga kay Baby Yassy di ko parin pinapababayaan ang underground business namin. "Kamusta yung pinag-uutos ko sayo?" Maliban sa underground business, inutos ko rin kay Heinz na imbestigahan ang anak ni Hector Salvatore. Mas nauna ko ngang nalaman kay Trivor kung sino ang anak ni Salvatore at pinapasundan ko ito araw-araw. Hindi ko nga lang sinabi sa kanila dahil alam kong matalik nila itong kaibigan. "Gaya po ng pinag-uutos niyo, pinapasu







