LOGINAmnesia’s Curse, Mafia’s Love Aurelia Noelle Montclair, the Billionaire Queen heiress, had everything beauty, power, and a future waiting for her. Pero hindi lahat masaya sa success niya. Her stepmother, Isabella, secretly planned her death to take all the wealth and control the Montclair empire. One night after work, Aurelia’s car was sabotaged. While she was on the phone with her best friend, the brakes failed, leading to a tragic crash. The world believed she was gone. Pero fate had other plans. Aurelia survived but lost her memory. A poor yet loving family found her and gave her a new name Celeste Amara Valdez. She started a new life, simple and far from the world of riches she once knew. Enter Alessio Rafael Moretti, a half-Filipino, half-Italian billionaire mafia boss feared by many. When their paths crossed, destiny sparked between them. Pero Alessio knew love was dangerous in his world. Kahit tinutulak niya palayo si Celeste, he secretly protected her. As Celeste regains fragments of her past, the truth about her stepmother’s betrayal slowly comes out. She must face who she really is Aurelia, the lost heiress while Alessio must decide if he’s willing to risk everything for love.
View MoreCeleste Amara Valdez (POV)Umaga na.Nagising ako sa ingay ng mga yabag sa labas ng kwarto. Ang dami ko pang antok, pero naririnig ko na yung mga pinsan at tita’t tito ko na abala na sa paghahanda. May mga nagbubukas ng maleta, may nag-aayos ng mga gamit sa sala, may tumatawa, may nagsisigawan na para bang ang daming ginagawa pero ang saya pa rin ng tunog.Napahikab ako at bumangon. Pagharap ko sa salamin, medyo sabog pa yung buhok ko. Pero syempre, kahit bagong gising, dapat presentable pa rin ako. Hinawi ko ng kaunti yung buhok ko at ngumiti ng pilit.“Good morning, world. Today is… dramatic day,” bulong ko sa sarili ko habang inaayos ang sarili.Paglabas ko ng kwarto, naamoy ko agad ang nilulutong sinangag ni Mama at yung bagong pritong tuyo. Nakaka-gutom kahit busog pa ako kagabi. Sa mesa, andun na yung iba kong pinsan, kumakain ng pandesal habang nakatayo lang at nagtatawanan.“Uy, gising na si sleeping beauty!” sigaw ng isa kong pinsan.Nag-arte ako ng konti. “Excuse me, hindi a
Celeste Amara Valdez (POV)Pagbaba ko ng sasakyan, ako na ang nauna. “I’ll go ahead,” sabi ko, medyo malamig pero maayos pa rin ang tono ko. May pilit akong ngiti, kasi ayokong mag-alala pa lalo sina Mama at Papa.“Magpapahinga na ako.”Tumango lang si Mama, halatang pagod na rin. Narinig ko pa yung mga pinsan ko sa likod na nag-aayos ng gamit, pero hindi na ako lumingon. Diretso na ako sa kwarto.Pagpasok ko, isinara ko agad ang pinto at humiga sa kama. Ramdam ko ang lamig ng hangin na pumapasok sa maliit na bintana, pero hindi iyon sapat para ma-comfort ako.“Why do I feel so empty?” bulong ko sa sarili.Pinikit ko ang mga mata ko, pilit na iniisip lahat ng alaala na dapat meron ako—pero wala. Blurry lahat. Parang puzzle na kulang-kulang ang piraso. Parang pelikula na putol-putol.Ano ba talaga ang nangyari sa akin bago yung accident? Sino ba talaga ako?Ramdam ko yung frustration na unti-unting pumipiga sa dibdib ko. Oo, alam ko na si Celeste Amara Valdez ako—anak nina Mama at P
Celeste Amara Valdez (POV)Madilim.Pero sa dilim, may boses akong naririnig. Malambing, parang musika na nakakalma kahit may lungkot sa ilalim.“My daughter…”Parang may ilaw na sumilip sa harap ko. Doon ko nakita ang isang babae mahaba ang buhok, maputi, at may ngiti na pamilyar pero hindi ko maipaliwanag. Suot niya ang isang simpleng dress, pero sa paningin ko, parang anghel siya.“My daughter, Aurelia…”Who's Aurelia???Me?!!Halos lumambot ang tuhod ko sa narinig ko. Who is she? Why does she feel so… familiar?“Mommy?” bulong ko, pero halos wala ring tunog na lumabas.Lumapit siya. Hinaplos ang pisngi ko. “Anak… you’ll be okay. Huwag kang matakot. Mommy is always here.”Pero bago ko pa siya tuluyang makita nang malinaw, biglang lumabo ang paligid. Parang nagmistulang usok ang imahe niya at nag-fade. Sinubukan kong abutin siya, pero wala nawala siya.“Mommy! Wait! Please don’t leave me!” halos pasigaw na ako. Pero huli na.At doon, bigla akong nagising.Pagmulat ko ng mata, puti a
Chapter 14 – Celeste Amara Valdez (POV)Para akong natulala sa kinatatayuan ko. Nasa harap ko yung tatlong lalaking lasing, parehong nakangisi na parang may iniisip na hindi maganda. Nakaharang sila sa exit ng kuwebang parang kanina lang ay parang paraiso sa paningin ko, pero ngayon… naging parang kulungan. My heart was pounding so fast na para bang gusto nang lumabas sa dibdib ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig. “Excuse me,” sabi ko ulit, this time mas firm yung boses ko. Nag-raise ako ng kilay kahit nanginginig na ako sa loob. “I said move. Like, now.” Pero imbes na umurong, mas lalo silang lumapit. “Uy, English pa oh,” sabi nung isa, sabay tawa. “Parang hindi taga-rito. Ang sosyal.” Napakagat labi ako. Oh my gosh, bakit ba kasi ako nag-English? Nakakainis! Huminga ako nang malalim. “Please, let me pass. Hindi ako nakikipagbiruan dito.” Pero yung isa, sinubukan hawakan braso ko. Agad kong iniwas at umatras. “Don’t touch me!” sigaw ko, this time mas mataas yung pitch
Celeste Amara Valdez (POV) Maaga pa lang, maingay na agad ang paligid. Para bang walang tulog ang buong barangay may mga nagwawalis, may nag-aayos ng mesa, at yung mga bata, naglalaro na agad sa labas. May amoy ng bagong lutong kakanin na sumisingaw mula sa kapitbahay, halatang may handaan na mangy
Celeste Amara Valdez (POV) Madaling araw, biglang bumigat ang dibdib ko. Para akong nakalutang sa dilim. Hindi ko alam kung saan ako naroroon, walang direksyon, walang ilaw puro echo lang ng mga hakbang at boses na hindi ko makita ang pinagmulan. "Dónde estás…?" "She shouldn’t be here…" "Corre
Celeste Amara Valdez (POV)“Celeste, gising na anak.”Narinig ko ang mahinang tawag ni Papa habang bahagya niyang kinatok ang dingding ng kuwarto. Malamig pa ang simoy ng hangin, halatang madaling araw pa lang Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko at napansin ang dilim na un
*1 year and now after ng accident* Celeste Amara Valdez (POV) Mainit ang sikat ng araw nang magising ako. Pumasok ang liwanag sa maliit na bintana ng bahay namin. Kahoy at yero lang ang gawa nito, pero puno ng buhay sa ingay ng mga kapatid ko at tawanan nila. Huminga ako nang malalim, naramdaman






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews