Share

ตอนที่ 2 กอบัว

last update Tanggal publikasi: 2025-03-25 12:32:00

"บัวไปเรียนก่อนนะคะ" นักศึกษาสาวใบหน้าสวยแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างพอเหมาะ รูปร่างอ้อนแอ้นส่วนสูงเพียงร้อยห้าสิบห้าขนาดไซซ์มินิน่ารัก กล่าวบอกกับพ่อแม่ของเธอก่อนจะออกจากบ้าน

"บัว..." หญิงสาวหยุดชะงักแล้วหันไปที่เสียงเรียก

"...วันนี้ถ้าเรียนหนักก็ไม่ต้องไปทำงานนะ" คนเป็นพ่อบอกกับลูกสาวด้วยความห่วงใย เพราะที่ผ่านมากอบัวช่วงแบ่งเบาค่าใช้จ่ายทางบ้านได้เยอะมาก ซึ่งเธอยอมทำงานพาร์ทไทม์หลังเลิกเรียน ไม่ว่างานอะไรที่เป็นงานสุจริต และไม่เสี่ยงกับชีวิตจนเกินไปเธอก็พร้อมที่จะทำ

"บัวไหวค่ะ พ่อไม่ต้องเป็นห่วง" ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวานให้คนเป็นพ่อ

"ถ้าไม่ไหวก็บอกนะ"

"ค่ะ" กอบัวตอบกลับเสียงใสก่อนจะก้าวขาเดินออกจากประตู ระหว่างที่เธอกำลังเดินไปที่หน้าบ้าน ก็มีรถยนต์ที่คุ้นเคยขับเข้ามาจอดพอดี

"นึกว่าจะมาไม่ทันบัวซะแล้ว" ชายหนุ่มหน้าตาดีรูปร่างสมส่วนส่วนสูงร้อยแปดสิบลงมาจากรถแล้วก้าวขายาวเดินไปดักหน้าหญิงสาว แล้วคว้ากระเป๋าของเธอมาถือไว้ราวกับเป็นหน้าที่

"ขอบคุณนะจอม" กอบัวกล่าวขอบคุณแล้วฉีกยิ้มกว้างให้กับจอมทัพ ชายหนุ่มคลี่ยิ้มกลับก่อนจะรีบเดินไปเปิดประตูให้กอบัว

ภายในรถ

"บัวก็คิดว่าจอมจะไม่มาซะแล้ว"

"จะไม่มาได้ยังไงล่ะ ฉันต้องมาอยู่แล้ว" ปากหนาเอ่ยแต่สายตาจ้องไปที่ถนนด้วยสีหน้าราวกับคิดอะไรบางอย่าง

"เป็นอะไรหรือเปล่า" มือเรียวแตะไปที่ไหล่กว้างแล้วกล่าวถามด้วยความเป็นห่วง

"....." นักศึกษาหนุ่มไม่ตอบได้แต่พ่นหายใจออกมาเบา ๆ

"คิดถึงลุงเกษมเหรอ" จอมทัพหันมาคลี่ยิ้มบาง ๆ

"ลุงเกษมไม่ได้ไปไหนหรอก ท่านยังคงอยู่รอดูความสำเร็จของจอมนะ"

"ฉันรู้ว่าพ่อยังไม่ไปไหน...." นักศึกษาหนุ่มขบฟันด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยวแฝงความแค้น

"...ถ้าฉันยังไม่ได้ลากตัวไอ้คนที่ฆ่าพ่อมาไหว้อัฐิของท่าน"

"จอม.."

"เธอไม่ต้องพูดอะไร เพราะยังไงฉันก็ไม่เชื่อว่าพ่อคิดสั้นฆ่าตัวตาย" หญิงสาวพยายามบอกกล่าวกับชายหนุ่มแต่ก็โดนทักท้วง เธอจึงได้แค่ลอบหายใจเบา ๆ

มหาวิทยาลัย The BEST

"วันนี้เลิกเรียนบัวต้องไปทำงานหรือเปล่า"

"ทำจ้ะ" กอบัวตอบกลับเสียงหวาน

"วันนี้ฉันว่าง..เดี๋ยวไปส่ง"

"ไม่ต้องหรอก บัวเกรงใจน่ะ" หญิงสาวปฏิเสธอย่างนุ่มนวล

"เกรงใจอะไรกัน เราเป็นเพื่อนกันนะ"

"เพื่อนนั่นแหละยิ่งต้องเกรงใจ" กอบัวทักท้วงขึ้นทันที

"แล้วถ้ามากกว่าเพื่อนบัวยังจะเกรงใจอยู่หรือเปล่า" หัวคิ้วงามย่นเข้าหากันพร้อมกับแหงนขึ้นมองใบหน้าชายหนุ่ม

"จอมหมายถึงอะไร" ชายหนุ่มร่างสูงคว้ามือเรียวของหญิงสาวมากุมก่อนจะพูดขึ้นว่า

"เรามาเป็นแฟนกันนะ" สองแก้มทั้งสองของร่างบางแดงระเรื่อทันทีที่นักศึกษาหนุ่มพูดจบ

"...." กอบัวก้มหน้าอมยิ้มด้วยหัวใจที่พองโต เพราะเธอเองก็ชอบจอมทัพอยู่เหมือนกัน

"เราสองคนรู้จักกันมาก็นาน..จนตอนนี้เราก็ใกล้จะเรียนจบแล้วด้วย..." มือหนาเอื้อมมายกปลายคางมนของหญิงสาวขึ้นเพื่อเขาจะได้สบตากับเธอ

"...ถึงเวลาที่ฉันควรจะบอกความรู้สึกที่มีกับเธอสักที"

"..."

"ฉันรักเธอ..กอบัว" พอได้ยินคำพูดของจอมทัพ กอบัวก็เขินอายเบือนใบหน้าที่เห่อร้อนไปทางอื่น

"เธอคิดเหมือนกันกับฉันหรือเปล่า" หญิงสาวหันใบหน้าสวยกลับมาพร้อมกับผงกหัวยอมรับว่าเธอเองก็ชอบชายหนุ่มที่ยืนตรงหน้าเช่นกัน

"ฉันดีใจที่สุด" จอมทัพคว้าร่างบางเข้ามาโอบกอดด้วยความดีใจ

"จอมปล่อยก่อน..อายเขา" กำปั้นเล็กทุบที่หลังของชายหนุ่มเบา ๆ แล้วหันซ้ายหันขวากลัวคนอื่นจะเห็นเข้า

"ไม่ต้องอายหรอก คนเป็นแฟนกันเขาก็ทำแบบนี้ทั้งนั้น"

"แต่บัวอาย ปล่อยบัวก่อน" จอมทัพไม่ฟังคำร้องขอของกอบัวยังคงกอดรักเธอจนพึงพอใจ เขาจึงปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระ

.

.

.

"เลิกงานฉันจะมารับนะ" จอมทัพที่อาสามาส่งกอบัวที่ทำงานแล้วบอกกล่าวกับเธอก่อนจะกลับ

"วันนี้บัวเลิกดึกนะ..จอมจะมาไหวเหรอ"

"ยิ่งดึกสิยิ่งต้องมารับ..."

"แต่พี่กิ๊บอาสาจะไปส่งบัวแล้ว" กอบัวแทรกพูดแล้วบอกกล่าวให้ชายหนุ่มสบายใจ พี่กิ๊บที่เธอพูดถึงเป็นพี่ร่วมงานที่สนิทที่สุดซึ่งกอบัวไว้ใจให้เธอเป็นคนไปส่ง เนื่องจากวันนี้เธอกับกิ๊บจะต้องมาทำงานนอกสถานที่

"จะไปรบกวนเขาทำไมกัน ไม่รู้ล่ะฉันจะมารับห้ามไปกับใครทั้งนั้น" เมื่อเห็นชายหนุ่มมีสีหน้าไม่พอใจเธอจึงยอมให้เขามารับ

"ก็ได้ ก็ได้งั้นบัวจะรอจอมนะ"

"แฟนใครเนี่ย น่ารักที่สุดเลย" มือหนาเอื้อมไปหยิกแก้มของหญิงสาวเบา ๆ เป็นหยอกล้อ

"จอมอ่า"

หลังจากจอมทัพกลับไปแล้ว กอบัวก็เข้าไปในร้านเตรียมตัวเดินทางไปยังโรงแรมหรู ซึ่งมีลูกค้าว่าจ้างให้ไปช่วยเสิร์ฟเครื่องดื่มเนื่องจากเป็นเครื่องดื่มที่มาจากร้านที่เธอทำงาน

"พี่กิ๊บ ไม่ต้องไปส่งบัวแล้วนะ" ระหว่างทางที่จะไปยังโรงแรมกอบัวก็หันไปบอกกับกิ๊บที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ

"อ้าว ทำไมล่ะแล้วบัวจะกลับยังไงถ้าไม่ให้พี่ไปส่ง"

"เอ่อ..."

"แฟนจะมารับ?" กิ๊บแทรกพูดแล้วฉีกยิ้ม

"พี่กิ๊บอ่า" สองแก้มของสาวรุ่นน้องแดงก่ำจนสังเกตได้ชัด

"ไม่ต้องเขินหรอกหน่า"

"ทำไมพี่รู้ล่ะคะว่าบัวกับ..."

"ใครเห็นก็ดูออกว่าพวกเธอเป็นแฟนกัน" หญิงสาวนึกถึงภาพที่จอมทัพหยิกแก้มทำให้ใบหน้าสวยเห่อร้อนทันที เธอรีบเบือนหน้าหนีไปมองถนนผ่านกระจกใส สายตาก็สะดุดไปเห็นชายชราล้มลงไปกองอยู่บนถนนอีกฝั่งหนึ่ง

"พี่กิ๊บ จอดรถก่อนค่ะ" กอบัวตะโกนบอกคนขับทันที

"มีอะไรเหรอบัว" กิ๊บที่นั่งข้าง ๆ เอ่ยถามแล้วมองไปทางเดียวกับที่กอบัวมอง แล้วจอดรถที่ข้างทาง

"เดี๋ยวบัวมานะคะ" กอบัวบอกคนในรถก่อนจะรีบเปิดประตูลงจากรถทันที

"พี่ไปด้วย" รุ่นพี่สาวลงจากรถแล้ววิ่งตามกอบัวมาติด ๆ สองสาวจับมือกันข้ามถนนไปอีกฝั่งเพื่อจะไปให้ความช่วยเหลือชายชราที่นอนหมดสติกลางถนน พอทั้งคู่มาถึงก็รีบช่วยกันพาร่างชายชราไปจุดที่ปลอดภัย ก่อนจะเขย่าตัวเรียกเพื่อให้ได้สติ

"คุณลุงคะ คุณลุง" ชายชราค่อย ๆ ลืมตาทำให้สองสาวหันมายิ้มให้กันด้วยความดีใจ

"ทำไมลุงไปนอนอยู่กลางถนนล่ะคะ" กิ๊บเป็นคนถามในขณะที่ชายชราพยายามหยัดกายลุกขึ้นนั่ง

"ลุงเป็นลม ขอบใจหนู ๆ นะที่มาช่วยลุง"

"ไปหาหมอไหมคะ เดี๋ยวบัวพาไป" ชายชราส่ายหน้าช้า ๆ เป็นการปฏิเสธ

"ทำไมไม่ไปล่ะคะ ให้หมอตรวจดูสักหน่อย"

"ลุงไม่มีเงินพอที่จะไปโรงพยาบาลหรอก" สิ้นเสียง กอบัวก็หันมามองหน้ากับกิ๊บ ก่อนจะหันกลับที่ชายชรา

"เดี๋ยวบัวจัดการให้เอง...." ว่าจบ ก็หันมาพูดกับกิ๊บ

"...พี่กิ๊บไปที่โรงแรมก่อนนะ เดี๋ยวบัวจะตามไป" รุ่นพี่สาวลอบหายใจเบา ๆ เธอรู้และเข้าใจว่ากอบัวชอบช่วยเหลือคน ใคร ๆ ก็มักจะพูดถึงเธอว่าเป็นดั่งนางฟ้า แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

"มีอะไรก็โทรหาพี่นะ"

"ค่ะ" หลังจากกิ๊บข้ามถนนแล้วขับรถไปยังโรงแรม กอบัวก็เรียกแท็กซี่พาชายชราไปยังโรงพยาบาล

กอบัวตัดสินใจพาชายชราไปโรงพยาบาลที่เธอเคยพาพ่อกับแม่มาตรวจสุขภาพ ซึ่งไม่ได้ราคาแพงมากนัก

"แผลแค่นี้ร้องจะเป็นจะตาย"

"เย็บทั้งสิบเข็มเลยนะจะไม่เจ็บได้ไง" ระหว่างที่กอบัวนั่งรอชายชราที่เข้าไปในห้องตรวจ ก็มีเสียงของชายหนุ่มสองคนพูดคุยกันที่กำลังเดินมา กอบัวจึงเงยหน้าหันไปมอง ก็เห็นชายหนุ่มทั้งสองที่หน้าตาหล่อเหลา คนแรกมีใบหน้าที่หล่อคมแต่ดูดุดันรูปร่างสันทัดสมส่วนแบบคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำเขาดูสูงกว่าเธอมาก พอกอบัวหันไปที่ชายหนุ่มอีกคนก็ต้องเบิกตากลมโตหัวใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมาข้างนอก

"นั่น..พี่อี้เฉินนี่"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนจบ นางฟ้าของมาเฟีย

    การมาของพ่อแม่มาเฟียต้วนมีจุดประสงค์ที่จะมาจัดการเรื่องงานแต่งให้ลูกชาย ซึ่งเขาเป็นคนขอร้องให้ทั้งสองเดินทางมา สู่ขอแฟนสาวตัวเล็กกับพ่อแม่ของเธอทั้งสองครอบครัวได้ปรึกษาหารือกันอย่างส่วนตัว แต่เป็นกันเองมาก ต่างเห็นชอบตรงกันว่าจะกำหนดพิธีมงคลสมรสอีกสองเดือนข้างหน้า ระหว่างที่ผู้ใหญ่ได้พูดคุยเรื่องการจัดเตรียมงาน กอบัวที่ยังคงมีอาการหน่วง ดิ่ง สีหน้าไม่สดใสเท่าที่ควร ทำให้มาเฟียหนุ่มเกิดความสงสัย จึงดึงเธอมาพูดคุยเป็นการส่วนตัวเพื่อถามไถ่ "เป็นอะไรหรือเปล่า พักนี้เธอแปลก ๆ ไปนะ" "ไม่มีอะไรคะ" เธอตอบด้วยน้ำเสียงไม่แจ่มใส ซ้ำยังแฝงความมัวหมอง "ไม่มีอะไรจริง ๆ เหรอ...." มาเฟียต้วนกล่าวถามซ้ำให้แน่ใจ เพราะช่วงหลัง ๆ มานี้ เขารู้สึกว่าแฟนสาวตัวเล็ก คอยจะออกห่างจากเขาอยู่ตลอด "...โกรธอะไรพี่หรือเปล่า" และยังทำทีท่าราวกับรังเกียจเขายังไงยังนั้น "บัวรู้สึกว่า..." ใบหน้าสวยหวานแฝงไปด้วยความเศร้าก้มงุดลง แล้วเม้มปากทั้งสองเข้าหากันแน่น "...บัวไม่อยากแต่งงานกับพี่แล้ว" เธอถอนหายใจพรืดใหญ่ ก่อนจะเงยหน้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเต็มไปด้วยความน้อยใจที่เกิดขึ้นอย่างไม่รู้สาเหตุ "กอบัว..."

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 39 จู่ ๆ ก็น้อยใจ

    กอบัวลมหายใจหอบถี่ รู้สึกสมองขาวโพน และหวาบหวิวในช่องท้องหลังจากที่ได้ปลดปล่อยน้ำสีใสออกมา ขณะที่มาเฟียหนุ่มจับแท่งเนื้อร้อนรูดขึ้นลง พร้อมกับช้อนตามองเธอไปด้วย ความเร่าร้อนก่อตัวขึ้นภายในกาย ไม่รอช้าเขาจับปลายหัวหยักจ่อไปยังช่องรักคับแคบ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงกระเส่า"จะเอามันเข้าไปละนะ" พูดจบ มาเฟียหนุ่มในท่าคุกเข่าตรงกลางกายของหญิงสาว ก่อนจะค่อย ๆ เอาท่อนเอ็นที่มีขนาดเกินมาตรฐานสอดใส่ไปยังร่องแคบทีละนิด ทีละนิด จนสุดลำ "อะ..อื้อ" ปึก ปึก ปึก เอวสอบขยับอย่างช้า ๆ เนิบ ๆ "อ่า" เสียงหอบกระเส่าพานให้สมองเบลอไปหมด มาเฟียหนุ่มเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้น ปึก ปึก ปึก "อื้อ..อ๊ะ อ๊ะ" ความใหญ่โตกระแทกเข้ามาในร่องของหญิงสาวจนสุดความยาว ทำให้เธอครางสั่นเครือด้วยความกระสันเสียวปึก ปึก ปึก สะโพกสอบตอกอัดเข้ามาอย่างดุดัน ไปตามอารมณ์ดิบเถื่อน แต่ครั้งนี้มันไม่รุนแรงมากนัก หญิงสาวใต้ร่างไม่ได้ทักท้วงอะไร เขาจึงรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก "โคตรเสียว..หึ้มมม" มาเฟียหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ความสุขสมซ้อนทับกับสัมผัสที่หวาบหวาม มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นเต้าอกอวบ พร้อมกับขยับสะโพกสอบอย่างรัว ๆ ปึก ปึ

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 38 เป็นเมียฉันมั้ย

    ตันติกรลากเก้าอี้มาแล้วนั่งลงข้างเตียงผู้ป่วย ก่อนจะเอื้อมไปคว้ามือเรียวเล็กของกอบัวมากุมไว้ "ฉันโคตรดีใจเลย ที่เธอไม่ได้จากฉันไปจริง ๆ" มาเฟียหนุ่มกล่าวพร้อมกับคลี่ยิ้มบาง ๆ แต่แสนอ่อนโยนผิดกับตัวตนของเขา"เพราะอะไรเหรอคะ..." หญิงสาวเอ่ยถามด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา"...หรือว่าเพราะบัวเป็นลูกน้องที่ไว้ใจของพี่" สิ้นเสียง มาเฟียหนุ่มก็มองใบหน้าสวยใสด้วยความรัก และเอ็นดู "เพราะว่าเธอคือ...." แอ๊ดดด ยังไม่ทันที่มาเฟียหนุ่มจะบอกความในใจ ก็มีคนเข้ามาขัดซะก่อน "สวัสดีค่ะพี่หมอคินน์" กอบัวเอ่ยทักพร้อมกับยิ้มหวานให้กับคนที่มาใหม่ "ไอ้หมอ!..." มาเฟียต้วนกัดฟันกรอด ขบกรามแน่นเมื่อเห็นหน้าคนบงการที่ทำให้เขาต้องโศกเศร้าเสียใจหมดอาลัยตายอยากถึงสองวัน"...มึงกับกูมีเรื่องที่ต้องคุยกัน!" เขาส่งแววตาเชือดเฉือนให้กับเพื่อนสนิท อย่างไม่จริงจังนัก เพราะยังไงแล้ว หมอคินน์ก็เป็นคนช่วยชีวิตกอบัวไว้"เหอะ เหอะ" หมอคินน์กลั้วหัวเราะก่อนที่จะบอกกล่าวเรื่องอาการของผู้ป่วยอย่างจริงจัง"พยาบาลบอกแล้วใช่มั้ยว่า อีกสองวันก็จะกลับบ้านได้""บอกแล้วค่ะ" หมอคินน์ผงกหัวรับ "ช่วงหนึ่งสัปดาห์แรก ต้องระวังอย่าเพิ่งยกขอ

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 37 ยังมีชีวิตอยู่

    ทุกคนมาถึงโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ซึ่งคณาธิปเพื่อนมาเฟียต้วนเป็นเจ้าของ ในขณะที่เอกสิทธิ์ และพิไล เดินนำหน้าพากฤษ และจอมทัพไปยังห้องพักฟื้นของลูกสาว ทั้งหมดก็ได้สวนทางกับหมอคินน์เข้าพอดี "หมอคินน์ครับ" หมอคินน์หยุดชะงักแล้วมองไปยังคนที่เรียกด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง "ไอ้จอม มึงเข้าไปก่อน..." กฤษพูดกับจอมทัพประโยคแรกก่อนที่จะหันไปพูดกับหมอคินน์"...กูกับหมอคินน์มีเรื่องที่จะต้องคุยกัน" มือขวามีสีหน้าตึงเครียดแฝงความโกรธน้อย ๆ ในขณะที่เจ้าของโรงพยาบาลยืนส่ายหน้าแล้วพึมพำออกมาพอได้ยินว่า"เป็นลูกน้องที่รัก และซื่อสัตย์ดีจริง ๆ เหอะ เหอะ" พูดจบก็กลั้วหัวเราะเบา ๆ "ทำไมหมอคินน์ทำแบบนี้ล่ะครับ" เมื่อกฤษได้รู้เรื่องราวทุกอย่างจากปากเจ้าของโรงพยาบาลแล้ว ก็กล่าวถามทันทีอย่างไม่สบอารมณ์นัก "เอาหน่า..กูก็แค่อยากแกล้งมันเล่น ๆ เอง" "หมอคินน์รู้มั้ยว่าคุณต้วนเสียใจมากแค่ไหน ข้าวปลาก็ไม่กิน วัน ๆ หมกตัวอยู่แต่ในห้องกับเจ้าแต้ม..เฮ้อ" กฤษบอกสถานการณ์เจ้านายตัวเองให้กับเพื่อนสนิทของเขาได้รับรู้อย่างเห็นอกเห็นใจ"กูขอโทษ..เอาละกูไม่แกล้งมันแล้วมึงรีบไปบอกเจ้านายของมึงเลยว่า กอบัวยังมีชีวิตอยู่...." หมอคิ

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 36 แกล้งแรงไปป่ะ

    "ไม่นึกเลยว่าพี่ต้วนจะเป็นถึงขนาดนี้" ระหว่างที่กฤษพามาเฟียต้วนออกไปท่ามกลางสายตาทั้งสามหนุ่มที่ยังคงจ้องมองแผ่นหลังของเขา ต่างรู้สึกหลากหลายอารมณ์ อี้เฉินก็กล่าวขึ้นอย่างเห็นอกเห็นใจเพื่อนรุ่นพี่"จะสงสาร หรือสมน้ำหน้ามันดีนะ" ศิลาเอ่ยพร้อมกับส่ายหน้า ทว่านัยน์ตายังคงมีความเป็นห่วงมาเฟียเพื่อนสนิทอยู่ไม่น้อย"หึ" หมอคินน์แค่นหัวเราะแล้วยกยิ้มมุมปากด้วยใบหน้าราวกับมีอะไรในใจ แต่ทั้งศิลา และอี้เฉินต่างไม่ได้สังเกต "ไอ้หมอมึงติดต่อวัดหรือยัง" ศิลากล่าวถาม"เออ แล้วทางครอบครัวกอบัวรู้เรื่องหรือยังว่า..." อี้เฉินยังพูดไปจบประโยคก็มีเสียงฝีเท้าที่สวมใส่รองเท้าส้นเตี้ยวิ่งเข้ามาพร้อมกับร้องเรียกหมอคินน์"คุณหมอคะ คนไข้ฟื้นแล้วนะคะ" "อืม เดี๋ยวผมตามไป" หมอคินน์ตอบรับ ท่ามกลางสายตาของศิลา และอี้เฉินที่จ้องมองเขาอย่างมึนงง"ไอ้หมอแล้วเรื่องกอบัว..""พี่จะทิ้งไว้แบบนี้งั้นเหรอ" ดาราหนุ่มชาวจีนแทรกพูดขึ้นพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "พวกมึงตามกูมา" พูดจบ เจ้าของโรงพยาบาลก็ก้าวขาเดินนำหน้าสองหนุ่มไปยังห้องพักฟื้นผู้ป่วยวีไอพีทันที พอประตูห้องเปิดออก ทั้งประธานบริษัท และดาราหนุ่มชาวจีนต่างดวงต

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 35 เจียนตาย

    ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าหนักวิ่งพาร่างหญิงสาวที่หมดสติ เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดเข้ามาในโรงพยาบาลชื่อดัง พร้อมกับตะโกนร้องเรียก เพื่อนหมอเจ้าของโรงพยาบาลราวกับคนเสียสติ"ไอ้หมอ! ไอ้หมอโว้ย ช่วยเมียกูด้วย" มาเฟียหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่าเขาได้หลุดปากเปลี่ยนสรรพนามให้เธอไปแล้ว"ไอ้ต้วน!" หมอคินน์ที่เพิ่งออกจากห้องตรวจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทที่มีสีหน้าแตกตื่น จึงรีบวิ่งเข้าไปแล้วสำรวจบาดแผลร่างเล็กที่อยู่บนแขนของมาเฟียต้วน "ทำไม น้อง..." "มึงช่วยเมียกูด้วย" หมอคินน์คลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหันไปสั่งพยาบาลให้เตรียมห้องผ่าตัด แล้วให้บุรุษพยาบาลนำรถมาเอาร่างหญิงสาวไปยังห้องผ่าตัดอย่างเร่งด่วน "ไอ้หมอ กูฝากกอบัวด้วย" ก่อนที่หมอคินน์จะเดินเข้าไปในห้องผ่าตัด มาเฟียตัวนก็คว้าแขนเขาไว้ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำ "อืม" ทางด้านหมอเจ้าของโรงพยาบาลตอบกลับสั้น ๆ แล้วก้าวขาเดินเข้าไปในห้องผ่าตัดอย่างรวดเร็ว มาเฟียหนุ่มเดินย้ำก้าวนั่งไม่ติดเก้าอี้ แววตามีความหวั่นวิตกมองผ่านกระจกเล็กเข้าไปในห้องผ่าตัด เขาแสดงออกได้ชัดว่าเป็นห่วงหญิงสาวเป็นอย่างมาก เวลาล่วงเลยมาร่วมสองชั่วโมงก็ยังไม่มีทีท่าว่าหมอคิน

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 5 เจ้าของผับ

    ติ๊ด ระหว่างที่กอบัวกำลังเดินไปที่ห้องสมุดของคณะเสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชั่นสีเขียวก็ดังขึ้น เธอจึงรีบกดอ่านChomthap: วันนี้ฉันคงไม่ได้ไปทานมื้อเที่ยงด้วยนะ:ทำไมล่ะChomthap: ฉันต้องไปติวให้ไอ้เก่งคิดว่าจะกินข้าวกับมันไปเลย ไม่โกรธนะ:ไม่โกรธ ๆ ไว้เจอกันนะChomthap: ครับหลังจากจบการสนทนานักศึกษาสา

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 4 เด็ดปีกนางฟ้า

    ระหว่างที่สี่หนุ่มกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เสียงโทรศัพท์หรูราคาแพงของมาเฟียต้วนก็ดังขึ้นครืนนน ครืนนน มือหนาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วกระตุกยกยิ้มก่อนจะพูดว่า"พวกมึงจะได้รู้ล่ะว่าเหยื่อคนใหม่ของกูเป็นใคร" ว่าจบ ก็กดรับสายแล้วเปิดลำโพงในโทรศัพท์เพื่อให้เหล่าเพื่อน ๆ ได้ฟังด้วย"ว่าไง ได้เรื่องไ

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 3 ขึ้นเตียงกับฉัน

    "นั่น..พี่อี้เฉินนี่" ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวานออกมาทันทีเมื่อเธอได้เจอกับดาราหนุ่มชาวจีนที่ชื่นชอบกอบัวลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วรีบเดินไปดักหน้าดาราหนุ่มใบหน้าที่หล่อเหลาทันที "มีอะไรให้ช่วยไหมครับ" ร่างบางได้แต่ยืนเก้อเขินไม่ยอมปริปากพูดอะไรทำให้ อี้เฉินต้องเป็นคนเปิดปากถาม ในขณะที่มาเฟียหนุ่มที่ยืนอย

  • Mafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย   ตอนที่ 1 มาเฟียต้วน

    มาเฟียหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาเปิดประตูเข้าไปในห้อง VVIP ก็พบกับ คณาธิป หรือ หมอคินน์ หนึ่งในเพื่อนสนิทของเขา ซึ่งตันติกรมีเพื่อนสนิทอยู่สามคน ส่วนสองคนนั้นก็คือ ศิลา และ อี้เฉิน "ไอ้หมอ..." คณาธิปตวัดสายตามองไปยังคนที่เข้ามาใหม่แล้วยกยิ้มมุมปาก "...มานานหรือยังวะ" มาเฟียหนุ่มกล่าวถามพร้อมกับนั่ง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status