Chapter 2: The Fallen Engineer (Ayesha's POV)

"Ayesha, linisin mo ang natapon na sabaw sa table four bago ka umuwi!"

Napapikit ako nang mariin habang hawak ang lumang basahan. Ang hapdi ng mga kamay ko mula sa maghapon na paghuhugas ng plato ay humahapdi pa lalo dahil sa mga sugat na hindi pa fully healed.

"Opo, Aling Nena... sunod na po," sagot ko habang pinipilit na huwag manginig ang boses ko.

Agad kong pinunasan ang kahoy na mesa habang ang mga mata ko ay patagong nakatingin sa umiilaw kong murang smartphone sa ibabaw ng counter. May limang missed calls mula sa St. Jude Memorial Hospital. Nanginginig ang mga daliri kong binuksan ang billing update statement sa screen.

Total Remaining Balance: ₱4,850,000.00.

"Dios ko..." napabulong ako sa sarili habang sumasakit ang dibdib ko sa matinding kaba.

Dati, bilang senior cybersecurity engineer sa isang top tech firm, isang click lang sa keyboard ko ang libo-libong sweldo. Pero ngayon... napagbintangan akong nagbenta ng security codes na naging dahilan ng pagkakapatay kay Kiara Ayala. Nawala ang lisensya ko, nawala ang career ko, at ang pangalan ko ay nadungisan sa buong tech industry. Walang gustong kumuha sa akin kundi itong maliit at maingay na karinderya sa tabi ng kalsada.

"Ayesha! Yung cellphone mo nanginginig uli!" sigaw ng kasama kong server na si Jinggoy.

Mabilis kong pinunasan ang basang mga kamay sa aking apron at sinagot ang tawag. "Hello? Doc Reyes? Kumusta po si Papa?"

"Miss Jimenez, kinailangan naming ilipat si Mang Cardo sa Intensive Care Unit dahil nagkaroon siya ng cardiac arrest 30 minutes ago," malamig pero mabilis na sabi ng boses sa kabilang linya. "Kailangan nating gawin ang panibagong procedure, pero kinakailangan mo munang mag-downpayment ng ₱200,000 bago matapos ang gabi. Pag hindi naihulog ang pera, mapipilitan kaming ilipat siya sa charity ward kung saan limitado ang equipment."

Nanlamig ang buong katawan ko. Napahawak ako sa tabi ng counter para hindi ako mabuwal. "Doc, maawa na po kayo... wala na po akong perang cash ngayon. Naisangla ko na po ang bahay namin. Lahat ng gamit ko naibenta ko na. Bigyan niyo naman po ako ng kahit tatlong araw pa!"

"Pasensya na, Miss Jimenez, administrative order ito," sagot ng doktor bago napabuntong-hininga. "May nagmamay-ari na ng buong hospital debt portfolio ng pamilya niyo. Sila ang nag-utos na maging napakahigpit sa billing mo. Kapag hindi ka nakabayad ngayong gabi, ikakansela ang maintenance medication ng ama mo."

"Bakit niyo ginagawa sa amin 'to?!" napasigaw ako sa gitna ng karinderya, dahilan para mapatingin ang ilang customer sa akin. "Sino ang bumili ng utang namin?!"

"Hindi ko pwedeng sabihin ang pangalan ng institusyon, pero..." natigilan ang doktor sa kabilang linya. "Mag-ingat ka, Miss Jimenez. Mukhang personal ang galit ng taong ito sa pamilya mo."

Namatay ang linya.

Nakatitig lang ako sa itim na screen ng telepono ko habang bumibilis ang pagtibok ng puso ko. Personal? Sino ang may gustong sirain ang natitira kong buhay? Si Kiara ba? Pero patay na si Kiara.

Naalala ko ang matalim at malamig na mukha ni Keith Ayala... ang nag-iisang kapatid ni Kiara. Ang bilyonaryong CEO na nangakong ipapakain sa akin ang lupang tinatayuan ko noong araw na inilabas ang hindi makatarungang hatol ng korte laban sa akin.

Hindi... hindi pwede.

Lumabas ako ng karinderya habang nag-uumpisang pumatak ang ambon. Hinawakan ko ang dibdib ko para pigilan ang pag-iyak. Hawak ng taong 'to ang buhay ng ama ko. Kung mawawala si Papa, wala na rin akong dahilan para mabuhay pa sa mundong 'to.

Biglang may humintong dalawang itim na SUV sa tapat ng karinderya. Nagmadaling bumaba ang apat na lalakeng nakasuot ng mamahaling itim na suit.

"Miss Ayesha Jimenez?" tanong ng lalakeng nasa unahan na may hawak na leather folder.

Sumikip ang lalamunan ko habang umaatras ako nang bahagya. "Sino kayo? Ano'ng kailangan niyo sa akin?"

"I'm Hector, personal assistant ni Mr. Keith Ayala," sagot ng lalake habang binubuksan ang p***o ng pinakallikod na sasakyan. "Pinapatawag ka niya sa AyalaTech Headquarters ngayong gabi."

Nanginginig ang mga labi ko habang nakatitig sa bukas na p***o ng sasakyan. "Pano kung ayaw kong sumama?"

Inilabas ni Hector ang isang dokumento mula sa kanyang folder at ipinakita sa akin ang pinakaibabaw na pahina na may tatak ng bangko at legal firm ng pamilya Ayala.

"Kapag hindi ka sumama sa amin ngayon, pipirmahan ni Mr. Ayala ang immediate liquidation order ng lahat ng ari-arian at medical trust ng tatay mo... at tuluyang ie-eject si Mang Cardo sa ospital bago mag-hatinggabi," direktang sabi ni Hector na walang halong pag-aalinlangan.

Napatulos ako sa kinatatayuan ko. Ang ulan ay mas lalong lumakas, ngunit mas matindi ang lamig na dumadaloy sa mga ugat ko. Huli na ang lahat. Nahulog na ako sa bitag niya nang hindi ko man lang namamalayan.

Isang matinding pakiramdam ng kawalan ng pag-asa ang lumamon sa akin, pero kailangan kong maging matatag. Para kay Papa.

Tiningnan ko si Hector nang diretso sa kanyang mga mata habang pinapahid ang patak ng ulan sa aking mukha.

"Sabihin mo sa amo mo... papunta na ang taong gusto niyang durugin."