ログイン“I look forward to hearing from you, Thalia,” nakangiting sabi ni Hendrix. Nilahad niya ang kamay sa akin kaya kinamayan ko rin.“You take care,” paalam niya.Tumawa ako. “Ikaw din.”Nauna siyang lumabas dahil nagbanyo pa ako. Matapos ko, palabas na rin ako nang biglang may tumawag sa akin. Natigilan ako sa paglalakad.Binalingan ko ang tumawag sa akin. Kita kong nakaupo sa isang mesa ang lolo ni Rio. Hindi ko alam kung may kasama ba siya kasi pangdalawahan ang upuan pero siya lang ang naroon.“Can I talk to you?” tanong niya. He tried to smile at me.It’s been three years. Medyo tumatanda na rin siya. I sighed heavily and went to his table. “It’s been a while. How have you been?” tanong ko nang maupo ako.“You’re back,” he said, nodding.“Not by choice. Rio found my son. I am here for my son.”Ngumiti siya nang bahagya sa akin. “I know you are mad at me for making you stay away from my grandson. I just want you to know that it was a wrong decision,” aniya.I pursed my lips and didn'
Naguguluhan ako. Something doesn't make sense. Bakit nandito ang mga gamit ko after three long years? Pero dahil may lakad ako at kung hindi pa ako kikilos ay mala-late ako, pinilit ko ang sarili ko na magbihis na.I don’t have much time to waste kaya pinili ko ang isang white shirt dress na hanggang bukung-bukong ang haba sa akin. May sinturon ito na gawa rin sa tela so that you can adjust the dress to your curves. It’s simple but elegant enough for me to look presentable in a meeting. Pumili ako ng isa sa mga itim kong heels at isang handbag bago tumango sa sarili.Lalabas na sana ako pero nang makita ko ang vanity table, tinignan ko kung may magagamit pa ako sa mga makeup ko. I realized some were still usable. Hindi pa nag-expire, kaya nagpasya akong maglagay na rin ng makeup.Natapos ako. I still couldn’t believe he still had my things. Tumayo ako para dumaan muna sa bathroom. The walk-in closet has its own door and it was also accessible to the bathroom.Pumasok ako sa bathroom
Thalia Salvador-VelascoPagmulat ko, ibang kisame ang bumungad sa akin. Agad akong napabangon nang maalala kong nakatulog ako habang pinapatulog ko si Baby Raegan!I then felt a hand on my stomach. Pagbaling ko sa mga katabi ko, tulog na tulog pa si Rio at si Baby Raegan. Rio was hugging Raegan, pero umaabot sa akin ang kamay niya.I bit my lower lip as I moved his hand off me. Unti-unti akong umalis sa kama. They're still asleep. Hindi ko na alam kung anong oras silang natulog. Ako pa ata ang nauna.Nilagyan ko ng unan ang gilid ni Baby Raegan bago ako lumabas ng kwarto. Saka lang ako nakahinga nang maluwag nang nasa labas na ako.Dumiretso ako sa baba para bumalik sa kwarto ko. At dahil umaga na at naging maganda ang tulog ko sa malambot na kama, nagpasya akong maligo na.Nang matapos ako, sa kwarto na ako nagbihis. Pero napaungol ako nang makitang isang nightdress lang ang laman ng duffel bag. Lahat ng iba ay nagamit ko na.I texted Tita Siena to send us our clothes, but she didn't
I should be damn happy with my achievements. Ang bilis ng pag angat ko. I prove myself to my family na kahit kunin pa nila ang yaman nila, I could still raise with my own skill. Tumahimik na sila ngayon na may sarili akong kumpanya. They stopped bothering me. Hindi rin naman nila ako ma-control. Besides, nagiging sakit ng ulo na rin nila si Zio kaya wala na sa akin ang attention nila. People always praise me, but I don't feel the success. I can't bring myself to be happy. I exhausted myself building my company, and I'm so sick of it.I want to rest. I'm so fucking tired. But the person who would soothe my tired and exhausted soul was still missing.My hired investigators can't find leads. Zio and Zev can't find leads.I don't know if she's still alive. But I prayed that she is. Please be alive. Para saan pa tong paghihirap ko kung wala ka? Kung wala na kayo ng anak natin?There were nights when I cried because it's getting too dark. When I'm so damn missing her and I can't do anyt
“You're fucking useless!” sigaw ko sa investigator na kinuha ko. Iritadong-iritado ako kaya binagsak ko ang lahat ng nasa table ko. Umalingawngaw ang pagkalaglag ng mga gamit.The man just sighed deeply. He can't find my wife. I paid him! He's a damn useless. I dropped everything I was working on and just focused on looking for Thalia. In fact, I stopped living my life.“Rio, you can't stop living just because of a woman,” Lolo told me. He looked at me with disappointment mixed with sadness.I was drunk. For the past few months of not knowing what happened to my wife, I'm losing my will to live. Puro ako alak. Hindi ako makausap ng matino. Iritado kong tinignan si Lolo. “She's not just a woman, Lolo. She's my wife and she's pregnant!”Natigilan sila. He's with Zio. They're trying to put sense into me because I'm fucking losing it.The closest lead we found was her in Sorsogon. Her mother's province. Pero hindi rin siya nagtagal doon at umalis. No more leads after that. It was like s
Rio VelascoI let out a chuckle as I watched my son laugh. We left Thalia inside, sleeping on our bed. I didn't want her disturbed so I went out because our son wouldn't sleep.“Papa, you kiss mama,” he said, giggling.Tumawa ako. “Yes, I kiss your mama.”My son was sitting on the railing, nakaharap sa akin habang hawak ko siya sa bewang para hindi mahulog.“You love mama?” he asked innocently.I smirked. “Yes, I love her, but don't tell her, okay.”“Okay. I love mama too.”I chuckled softly. “Of course you love her. She’s your mother, and you’re my son. I love her with every part of me. You’re a part of me, so I know you’ll love her too.”“Papa,” tawag ni Raegan.“Hmmm…”“Why you not live Lola's house?” he asked, looking at me curiously.“Because I have to work to get a lot of money.”“Money?”I chuckled. I leaned toward him and kissed him on the forehead.“Yes. I need a lot of money to find you and your mother. And I won't live in your Lola’s house. We will live here in this mansion
Nagpawala ako ng malalim na hininga habang nakatingin sa laman ng cabinet ko. Kakatapos ko lang maligo at mag-night routine. Pumipili nalang ako sa mga nightdress ko ngayon.Isang araw lang tumagal ang lagnat ko at dalawang araw na simula nang gumaling ako. Sinigurado talaga ni Rio na gagaling ako.
Pumikit ako ng mariin bago pumasok. Hindi ako tumitingin sa kanya habang palapit ako. I chose to stare at his desk.Nang maabot ko ang dulo ng table niya ay doon ko ibinaba ang kape niya. Tumango ako nang isang beses at aalis na sana nang matigilan ako sa tanong niya.“How’s your feeling?” he asked
Thalia SalvadorI was constantly bothered by what I read on Rio’s phone. Palaging sumasagi sa isip ko ang pagtatalo nila ng secretary niya tungkol kay Erica. And then I'll remember the text again.Kapag nag-sorry si Rio sa kanya, ano ba ang gusto niyang mangyari? Sabi sa text, do what she wanted. A
“Is that so? Kaya ka umiiyak ngayon?” Marahan niyang inilagay ang hibla ng buhok ko sa tenga ko. “You want it us?” he whispered.Itinulak ko siya. “Hindi! Naiinis lang ako kasi baka magkaroon ako ng STD dahil sa’yo!” I said with so much frustration.He chuckled despite my cries.“It’s just a blow j







