تسجيل الدخول
Third Person's Point of view...
“Maghiwalay na tayo.” Sambit ni Andy na bumasag sa katahimikan ng kuwarto. Walang kahit na anumang emosyon ang mababakas sa kanyang mga mata dahil pagod na siya at manhid na ang kanyang puso.
Bumangon si Mikael mula sa pagkakahiga. Ang kanyang magulong buhok at ang hubad nitong katawan ay bakas pa dahil kakatapos lang nilang angkinin ang isa’t-isa. Kung kanina lang ay sabik na sabik silang dalawa na iparamdam ang pagnanasa nila sa isa’t-isa ngayon ay parang singlamig ng yelo kung tignan ni Mikael si Andy.
Hindi siya nagulat sa sinabi nito. Dahil naghihintay pa siyang bawiin ni Andy ang sinabi nito sa kanya ngunit nanatili itong nakatingin sa malayo.
“So, is this a farewell sex, Andy? Hindi mo naman sinabi eh di sana nilubos-lubos ko na.” wika ni Mikael at muling naghubad ng damit. Pagkatapos ay hiniga niya ng marahas si Andy at siniil ng mapangahas ng halik sa labi. Ngunit hindi na ito gumanti sa kanya ng halik kaya inangat niya ang katawan at nagbabagang mga mata na tinignan si Andy.
“Kiss me back!” singhal ni Mikael sa kanya at muli siyang siniil ng halik sa labi.”
Ngunit daig pa ni Mikael na humalik sa estatwa. At nanatiling nakahiga si Andy. Ginamit niya ang kamay niya upang paungulin ito kagaya ng palagi niyang ginagawa.
“I know you can feel me now, Andy. Your body is betraying you.” Angil ni Mikael sa tenga niya sabay kagat nito.
“M-Mikael…ayoko na—”
“Damn it!!!” bulalas ni Mikael sabay kagat sa kanyang balikat. Kahit nasakta si Andy hindi niya magawang maiyak. Buo na ang loob niya. Sa tatlong taon na naging bed warmer siya nito ay isinuko na niya ang lahat ng parte ng katawan niya. Ngunit hanggang doon lang talaga ang tingin sa kanya ni Mikael.
Bumangon si Mikael dahil sa frustration at nagsuot ng bathrobe. Kumuha siya ng isang piraso ng sigarilyo sa ibabaw ng cabinet at sinindihan ito.
“Get dress and get out of my room now.” Wika ni Mikael sabay labas sa veranda at hithit buga ng sigarilyo nito. Bumangon si Andy at isa-isang dinampot ang kanyang saplot. Nang makapagbihis ay walang imik siyang lumabas sa kuwarto nito upang bumalik sa maid’s quarter.
Isang pait at maikling tawa ang pinakawalan ni Mikael. Hindi niya akalain na darating ang araw na ito. Ang buong akala niya ay may nararamdaman na sa kanya si Andy dahil nararamdaman niya ito kapag magkasama silang dalawa. Ngunit pareho lang pala nilang pinapakinabangan ang isa’t-isa.
Siya binibigay niya ang lahat ng pangangailangan nito. Kapalit ang pagsisilbi ni Andy sa kanya sa kama. Ngunit hindi niya akalain na gusto na nitong tapusin ang ugnayan nilang dalawa.
Nang makapaso si Anya sa kuwarto niya ay saka kumawala ang luhang kanina pa gustong umagos sa kanyang pisngi. Nagawa niyang mapigilan ang kanyang emosyon dahil nasanay na siya na itago ang kanyang saloobin sa harapan ni Mikael. Ngunit ngayon ay malaya siyang palayain ang kanyang sarili sa sakit dahil tuluyan na niyang nasabi ang nais niyang sabihin kay Mikael.
Limang taon na siyang katulong sa pamilya nito. Crush niya ito noong una siyang pumasok na kasambahay sa pamilya Delgado. Kaya nang may mangyari sa kanilang dalawa nang alagaan niya ito matapos umuwing lasing ay nagtuloy-tuloy na ang relasyon nilang dalawa. Pinapainom din siya nito ng pills para hindi siya mabuntis. Kapalit ng mga mamahaling regalo at luho, naging sunod-sunuran siya. At ngayon na ikakasal na ito kay Shaina Imperial, ang babaeng matagal nang may gusto sa kanya na inaanak naman ng mama ni Mikael. Kaya nakapagdesisyon na siyang oras na para iligtas ang natitirang piraso ng kanyang sarili.
Kinabukasan, habang nasa dining area si Mikael at nagbabasa gamit ang kanyang notepad at nakaupo sa dulo ng mahabang mesa. Lumapit si Andy na naka-uniporme na ng katulong. Ma-ingat niyang inilapag ang tray ng almusal. Unang inilagay ang platito, ang kutsara at tinidor, at ang toasted bread, egg, bacon cheese at bread. Ang bawat kilos niya ay kalkulado, at tahimik. Isang perpektong katulong na perfect dalhin sa mamahaling restaurant dahil sa taas ng table manners nito.
Sinundan ni Mikael ng tingin ang bawat galaw ng kamay ni Andy. May kung anong inis na namamahay sa kanyang dibdib nang makitang tila walang epekto sa babae ang nangyaring pagtatapos ng relasyon nilang dalawa.
“Yung suit ko para sa meeting mamaya. Bakit kulay gray ang inihanda mo?” malamig na tanong ni Mikael nang hindi tumitingin kay Andy.
“Iyon po ang bilin ng mama ninyo, sir. Dahil iyon ang gusto ni Ma'am Shaina na isuot ninyo para sa meeting ninyo mamaya,” sagot ni Anya, pormal at walang emosyon na makikita sa mukha ngunit ang mga mata naman nito ay namamaga na parang galing sa matagal na pag-iyak.
Nabitawan ni Mikael ang ballpen at malakas itong lumikha ng ingay sa mesa. “Kailan ka pa nakikinig sa ibang tao pagdating sa mga gamit ko? Ikaw ang may alam ng gusto ko, Andy.”
“Katulong ninyo lang po ako, Sir Mikael. Kung ano ang iutos ng pamilya Delgado, iyon ang susundin ko. At kasama na doon ang pagbibigay-daan sa kung anong gusto ng magiging asawa ninyo—"
“Ganyan ka ba talaga kawalang-pakialam?” Tumingin si Mikael nang matalim sa kanya ang kanyang panga ay nagngangalit. “Pagkatapos ng tatlong taon, ganyan lang kadali sa'yo na ipamigay ako?”
“Hindi ko po kayo pag-aari kaya wala po akong kailangan na ibigay.” Isang mapait na ngiti ang sumilay sa labi ni Andy habang hawak ang teapot. “Binayaran ninyo ako para sa katawan ko, hindi para sa pakialam ko.”
Sa tindi ng inis ni Mikael, bigla niyang hinagip ang pulsuhan ni Andy habang isinasalin nito ang mainit na tsaa sa tasa. Sa biglaang reaksyon ni Mikael ay nayanig ang teapot at ang bagong kulong tubig ay diretsong natapon sa likod ng kamay ni Andy.
Isang pigil na daing ang lumabas sa bibig ni Andy. Mabilis na namula ang kanyang balat.
Napatayo si Mikael, medyo nataranta ngunit pinilit pa ring maging matigas. Hinila niya ang kamay ni Andy. “Tsk. Kasalanan mo, hindi ka tumitingin sa ginagawa mo! Let’s go to your room—”
“Bitiw, Sir Mikael!” marahas na binawi ni Andy ang kanyang kamay, halos isigaw ang salitang 'Sir'. “Ako na po. Huwag ninyo akong hawakan.”
“Andy, mapapaso ka nang mas malala kung hindi 'yan gagamutin! Bakit ba nagmamatigas ka?!” singhal ni Mikael, halata ang galit sa kanyang boses dahil sa pagbawi ni Andy sa kamay nito.
“Hindi ako nagmamatigas Sir Mikael! At huwag na kayong umarte na parang may pakialam kayo sa akin, dahil sa kama mo lang naman ako may silbi!” bulyaw ni Anya, ang mga mata ay nanlilisik sa galit at sakit.
Isang mabigat na katahimikan ang namayani sa pagitan nilang dalawa. Ang mga salitang binitawan ni Andy ay parang isang malakas na sampal sa mukha ni Mikael.
Bago pa man makasagot si Mikael, narinig ang yabag ng mga paa mula sa hagdanan. Pumasok sa dining area ang mga magulang ni Mikael na sina Mrs. Dane at Mr. Henry Delgado, na kakababa lang galing sa kanilang kwarto matapos ang mahabang biyahe mula Canada.
“What’s going on here? Bakit may sumisigaw?” tanong ni Mrs. Dane, nakakunot ang noo habang nakatingin sa basang mesa at sa dalawa.
Mabilis na nagbaba ng tingin si Andy, itinatago ang namumulang kamay sa likod ng kanyang apron.
“Wala po, Ma’am Dane. Napasigaw lang ako kasi napaso ako ng kumukulong tsaa.” Pagdadahilan ni Andy.
“Ganun ba? Gamutin mo na yan bago pa lumala.” Ani nito.
Tumingin si Mr. Henry kay Mikael na ngayon ay nakatayo pa rin, madilim ang mukha at kuyom ang kamao.
“Mikael, bakit ganyan ang hitsura mo? May problema ba sa katulong natin?”
“Wala, Dad,” malamig na sagot ni Mikael, saka muling naupo nang tuwid. “Mabilis lang talaga akong mainis kapag nakakakita ako ng taong walang pag-iingat sa sarili. Kahit katulong natin siya kapag may nangyari, tayo pa rin ang ma-aabala.” Wika ni Mikael.
“Hayaan mo na, hindi naman sinasadya bakit natapunan ka din ba?”
Umiling si Mikael. Hindi na sumagot si Andy. Mabilis na pinunasan at tinuyo ang mesa. Pagkatapos ay naglakad pabalik sa kusina nang hindi man lang tinatapunan ng tingin ang lalaking madilim pa rin ang mukha habang nakatingin sa kanya.
Naiwan si Mikael sa ilalim ng puno ng sampalok, basang-basa sa ulan, kuyom ang kanyang mga kamao habang ang kanyang panga ay nanginginig sa matinding galit at hindi maipaliwanag na takot na tila may tuluyan nang nawala sa kanya ang lahat at sinuntok ng malakas ng puno hangang sa dumugo ang kamay niya dahil wala siyang magawa sa sitwasyon na ito kung hind imaging sunod-sunuran sa kanyang mga magulang hanggang dumating ang araw na siya na ang may hawak ng lahat.Dumating ang araw ng kasal ni Shaina at Mikael. Ngunit nanatili si Andy sa loob ng kanyang kuwarto dahil isang linggo na rin siyang may sakit na trangkaso.“Andy, hija? Talaga bang hindi mo kayang bumangon? Sayang naman, espesyal ang araw na ito para kay Mikael,” may pag-aalalang sulyap ni Mrs. Dane.Pilit na umubo si Andy at humarap nang may maputlang mukha.“Pasensya na po talaga, Ma'am Dane. Sobrang bigat po ng pakiramdam ko. Baka makahawa pa po ako sa mga bisita sa simbahan.”Huminga nang malalim si Mrs. Dane at naupo sa gil
Ngayon ang araw na magsusukat na ng wedding gown at tuxedo sila Mikael at Shaina. Kinailangan niyang gumawa ng sandwich at Juice para sa mga bisita na nag-aasikaso ng kasal ng dalawa. Lalo pa’t darating din mga malalaking pangalan na designer. “Medyo masikip pa rito sa may baywang, Mikael. Ano sa tingin mo?”Umiikot si Shaina sa harap ng malaking salamin sa sala ng mansyon, suot ang kanyang engranding wedding gown. Ang puting tela ay kumikinang sa ilalim ng chandelier, habang si Mikael ay nakasandal sa dulo ng sofa, hawak sa isang baso ng wine.“Bagay sa'yo,” maikling sagot ni Mikael. Walang emosyon. Walang ningning ang mga mata, ngunit wala ring bakas ng pagtutol.Katabi ni Shaina si Andy, na nakaluhod sa sahig habang inaayos ang laylayan ng gown gamit ang mga aspili. Bawat tusok ng aspili sa tela ay parang tusok din sa sariling puso ni Andy ngunit alam niyang kailangan niyang tiisin ang sakit hanggang masanay na siya dito.Biglang yumuko si Shaina, tinitigan ang tuktok ng ulo ni A
Habang naglalakad siya palayo, naramdaman niya ang matatalim at mapanghusgang tingin ni Mikael na nakabaon sa kanyang likuran—isang tingin na nagpapatunay na kahit anong gawin niya, mananatili siyang isang basura sa mga mata nito.Gabi na ngunit hindi mapakali si Andy sa loob ng kanyang maliit na kuwarto. Ang bawat sulok ng kuwarto ay parang sumasakal sa kanya. Lalo nan ang maalala niya ang nangyari kanina. Hawak niya ang namumulang kamay na napaso kanina. Kahit na binuhusan na niya ng malamig na tubig ay mahapdi pa rin ang balat niya. Biglang bumukas ang pinto nang wala man lang katok siyang narinig.Napatayo siya nang pumasok si Mikael at may hawak ito sa kamay.“Sir Mikael, anong ginagawa niyo dito? Puwede po bang lumabas na kayo.” mabilis na taboy ni Andy,“Hindi kayo puwedeng nandito. Kapag may nakakita sa inyo—”“Maupo ka,” malamig na utos ni Mikael. Binalewala nito ang kanyang pagtaboy. Hinila siya nito sa siko paupo sa kama at marahas ngunit maingat na kinuha ang kanyang napa
Third Person's Point of view...“Maghiwalay na tayo.” Sambit ni Andy na bumasag sa katahimikan ng kuwarto. Walang kahit na anumang emosyon ang mababakas sa kanyang mga mata dahil pagod na siya at manhid na ang kanyang puso.Bumangon si Mikael mula sa pagkakahiga. Ang kanyang magulong buhok at ang hubad nitong katawan ay bakas pa dahil kakatapos lang nilang angkinin ang isa’t-isa. Kung kanina lang ay sabik na sabik silang dalawa na iparamdam ang pagnanasa nila sa isa’t-isa ngayon ay parang singlamig ng yelo kung tignan ni Mikael si Andy.Hindi siya nagulat sa sinabi nito. Dahil naghihintay pa siyang bawiin ni Andy ang sinabi nito sa kanya ngunit nanatili itong nakatingin sa malayo.“So, is this a farewell sex, Andy? Hindi mo naman sinabi eh di sana nilubos-lubos ko na.” wika ni Mikael at muling naghubad ng damit. Pagkatapos ay hiniga niya ng marahas si Andy at siniil ng mapangahas ng halik sa labi. Ngunit hindi na ito gumanti sa kanya ng halik kaya inangat niya ang katawan at nagbabaga







