LOGIN“Touch me and talk more… I like it… it’s makes me on…” kagat labi nitong saad habang nakatingin sa akin.
Hindi ko inakalang ganito ka-baluktot ang utak niya! Bago ko pa mabawi ang kamay ko, pinatong niya ang malapad at mainit niyang palad sa ibabaw ng kamay ko.
Dahan dahan itong ginaya pababa, isang nakakapasong init ang biglang sumampal sa palad habang unti unting bumababa ang kamay ko. Sa ibaba ng kaniyang tiyan, sa mismong ilalim ng waistband na kinakapa ko kanina... isang tumitigas, pumipintig, tumitibok-tibok at tumatayo ng matapang ang isang bagay na sa pagkakaalala ko kanina ay lampa at walang buhay.
Fuck! He’s reacting!
Hindi iyon unti-unting paninigas. Iyon ay parang isang bulkan na biglang umalsa.
Ang kaniyang pagkalalaki ay tumayo nang ubod ng higpit at tigas, buong-buong sumalpok sa mismong ilalim ng telang nakabalot dito.
A psychogenic trigger directly linked to verbal degradation? It defied standard pathology, but the evidence was throbbing aggressively beneath my hand.
Ang ugat sa kaniyang leeg ay lumitaw nang huminga siya nang malalim, pilit na kinokontrol ang sarili. Ang halimaw ay nagising. At galit na galit ito.
“Z-Zion...” utal kong usal, ang tapang na binuo ko kanina ay tuluyang naglaho. Pilit kong hinila ang kamay ko ngunit mas hinigpitan niya ang hawak sa pulso ko.
"You wanted to see the monster, Doc?" Ang boses niya ay nawalan ng anumang bahid ng pasensya. “Here he is.” Anito at nagpakawala ng demonyong ngisi.
Hindi pa man ako makabawi sa pagkabigla, sa isang iglap lang ay hinablot niya ang baywang ko.
Nawalan ako ng balanse at napasigaw nang maramdaman kong binaliktad niya ang posisyon namin. Ang likod ko ay bumagsak sa malamig na kutson ng therapy bed, at ang susunod na naramdaman ko ay ang pagdagan ng kaniyang mabigat at mainit na katawan sa ibabaw ko.
“Zion, wait! Bitawan mo a—!”
Hindi niya ako pinatapos. Sinalpok ng kaniyang mga labi ang bibig ko. Wala nang banayad, wala nang pag-aakit.
Puro karahasan, gutom, at pang-aangkin. Binuka niya ang aking mga labi gamit ang kaniyang dila at pumasok sa loob, ninanakaw ang bawat hininga na mayroon ako. Masyadong gigil!
Parang nilabas niya ang isang matagal na pangingigil na matagal niyang pinatahimik. Nanlalaban ako, pilit kong itinutulak ang matigas niyang dibdib pero hindi ko magawa.
Masyadong mabigat ang katawan niya. Ang bigat niya ay nakakulong sa akin, ang isang tuhod niya ay marahas na ipinasok sa pagitan ng mga hita ko, sapilitang ibinubuka ang aking mga binti.
“Nasa’n ang tapang mo kanina?” ungol niya sa pagitan ng marahas at basang halik namin, ang hininga niyang amoy kape at mint ay humahalo sa sarili kong nagkukumahog na paghinga. “You want to leave me hanging, after making me successfully on? God! I can’t fucking resist!”
Ang kamay niyang nakahawak sa pulso ko ay ibinaba niya sa aking gilid, habang ang kaniyang malayang kamay ay marahas na dumapo sa aking palda. Walang pag-aatubili, walang paalam, hinablot niya paitaas ang tela hanggang sa malantad ang aking panty.
“Mr. Vladefiero, please... h-hindi pwede ito!” daing ko nang bahagya niyang ilayo ang mukha niya sa akin para dumapo sa aking leeg.
Sinipsip niya ang balat ko, mariin, iniiwanan ng marka ng kaniyang mga ngipin na nagpalabas ng impit na halinghing mula sa aking mga labi. Ramdam ko ang kakaibang sensasyon at kiliti mula sa kaniyang halik ay direktang tumagos sa pagitan ng aking mga hita, nagpapabasa, nagpapalapot sa sarili kong katas na hindi ko man lang namalayang kanina pa tumatagas.
“You said earlier na hindi mo na trabaho kung paano ako labasan, pero ang basang-basang panty mo ay nagmamakaawa sa akin… you’re little p*ssy wants my monster in,” mapangahas niyang saad, at walang pasabing ipinasok ang kaniyang magaspang na kamay sa loob ng aking underwear.
Isang malakas na tili ang napakawalan ko nang maramdaman ko ang kaniyang mga daliri na direktang sumalpok sa pinakasentro ng aking pagkababae. “Ahhh! Z-Zi— ughhh!” Maling mali ang naging pag-ungol ko dahil mas lalo lang uminit ang kan’yang tingin, tumaas muli ang labi niya at nagpakawala ng nakakalokong ngiti.
Ipinasok niya agad ang dalawa niyang daliri sa loob ko, marahas, malalim, walang lubay. Napaigtad ang likod ko sa therapy bed. Ang utak ko ay nablangko. Ang paghihiganting plinano ko ay tuluyan nang nalunod sa alon ng sarap na ibinibigay niya.
My clinical detachments, my professional boundaries—shattered in an instant. I wasn't examining a patient anymore, I was completely consumed by the man who broke me.
Sobrang hayok ng bawat galaw niya. Kinakabig niya ang daliri niya palabas at papasok sa loob ko habang ang kaniyang hinlalaki ay walang awang dinidiinan ang aking clitoris. Bawat labas-masok ng daliri niya ay may kasamang malapot na tunog na lalong nagpapabilis ng tibok ng puso ko.
“God, you're so wet, baby...” garalgal na ungol niya, kinagat niya ang aking earlobe. “This fucking ED restrain me for claiming you, I was fucking afraid. But for fuck’s sake! You can actually make me feel alive, and now… I’m not letting you go anywhere after this, Doctor.”
A-ano bang pinagsasabi niya!? Pero ako tuluyang makapag-isip nang biglaan niyang hinugot ang mga daliri niya mula sa akin.
Napaawang ang labi ko.
Itinapat niya mismo sa mukha ko ang daliri niyang basang basa ng malapot kung katas. Pakiramdam ko’y nag-init ang pisngi ko. Fuck! I am a fucking sex expert and I definitely know how to shut him down pero bakit parang mas gusto ng katawan ko ang ipagtuloy ang ginagawa niya.
Marahas niyang itinulak ang palda ko pababa at pinunit ang gilid ng aking panty. The ripping sound of the fabric echoed in the room. Bago ko pa ma-proseso ang ginawa niya, mabilis niyang kinalag ang sinturon ng kaniyang slacks, ibinaba ang zipper, at inilabas ang matigas na matigas niyang pagkalalaki na namumula sa sobrang galit.
Ang kaniyang mga mata ay nagdidilim. Tumingin siya sa akin na parang isang pagkain na handa niyang ubusin hanggang sa buto.
Hinawakan niya ang magkabilang hita ko at itinaas ito hanggang sa nakapatong na ito sa kaniyang mga balikat. Nabuyangyang ang buong pagkababae ko sa kaniya. Nakaramdam ako ng matinding hiya, pero ang pagnanasa sa kaniyang mga mata ay mas nagpabilis sa pagdaloy ng malapot kong katas.
“Look at me, Hyacinth,” matigas na utos niya. Pagtingin ko sa kaniya, itinapat niya ang mismong ulo ng kaniyang pagkalalaki sa labi ng aking pagkababae. Pinadaan niya iyon doon pataas at pababa, inihahalo ang kaniyang sariling pre-cum sa aking basa, na tila lalong pinapahirapan ako.
“Z-Zi— ughhh... fuck... please...”
“Paano si Cyra?”Nag-igting ang panga ni Zian nang marinig ang pangalan ng babaeng iyon.“Marco took care of her. Binigyan na rin siya ng restraining order. Kung susubukan niyang lumapit sa'yo o magsalita sa media, she will rot in jail for corporate espionage and defamation.”Wala nang magtatangkang sirain siya… o sirain ang buhay na binubuo namin.Hanggang ngayon ay hindi ko parin lubos maisip na talagang magiging totoo ang kontratang napagkasunduan namin… ang tanging plano ko lang ay pagalingin siya, umalis at magpakalayo.Pero ngayon…Hindi ko alam kung kaya ko pa bang umalis… o papayagan niya ba akong umalis.Dahil sa totoo lang, wala ng pumipigil saking mahalin ang pasyente ko. Ang ama ng buhay sa sinapupunanan ko.Ipinatong ko ang aking ulo sa kaniyang balikat.Naramdaman ko ang pag-ikot ng kaniyang braso sa aking bewang, mahigpit akong kinukulong sa kaniyang init.“Are you okay?” malambing na bulong niya sa aking buhok bago iyon hinalikan.“Hmm,” tumango ako. “Pakiramdam ko, na
Mahal ko siya.Oh God. Mahal ko na nga ang pasyente ko.Nang ihiwalay niya ang kaniyang mga labi, pareho kaming naghahabol ng hininga.Tinitigan niya ako. Ang kaniyang hinlalaki ay marahang pinunasan ang basa sa aking ibabang labi.“You’re mine, Hyacinth,” deklarasyon niya. “Walang kontrata. Walang deal. Walang therapy. Mula ngayon, magiging asawa kita. At sisiguraduhin kong walang sinumang demonyo ang makakalapit sa inyo ng anak ko.”Kinabukasan, nai-discharge ako mula sa ospital.Hindi parin ako makapaniwalang buntis ako!Nabuntis ako ng pasyente kong may Erectile Dysfunction!At ngayon, kakaibang pag-iingat lang ang ginawa ng mga doktor dahil sa kasaysayan ng pamilya Vladefiero, at siyempre, dahil na rin sa nagbabantang aura ni Zian na parang handang pumatay kung may mangyari sa aming masama.Nang makarating kami sa penthouse, agad akong sinalubong ng nakakabinging katahimikan ng lugar.Ngunit hindi na ito ang malamig at malungkot na penthouse na una kong kinagisnan noong una akong
Napasinghap ako.Real wedding.Ang mga salitang iyon ay paulit-ulit na umalingawngaw sa loob ng tahimik na VIP room.Tila may mainit na boltahe ng kuryente na dumaloy mula sa aking mga ugat patungo sa aking puso.Tinitigan ko si Zian.Hindi siya nagbibiro! Alam kong hindi siya nagbibiro.Walang bahid ng pag-aalinlangan ang mga mata niya.Punong-puno iyon ng awtoridad at isang malalim na pag-aangkin na nagpapanginig sa aking mga tuhod kahit nakahiga ako.“A real wedding,” pag-uulit ng Chairman. Tumango ang matanda, pormal na inaayos ang kaniyang tungkod.“Make it the grandest wedding of the decade. The Vladefiero name has been dragged through the mud today by that bastard Zion. A wedding and a legitimate heir will wipe all of that away.”“It’s already done, Dad,” malamig na tugon ni Zian. Ang kaniyang boses ay tila bakal na hindi kayang baluktutin. “I will handle everything from here. You can return to the main estate.”Tumango ang Chairman. Bago ito tuluyang tumalikod, muli itong lumi
“I’m going to be a father. I... we are actually having a child, Hyacinth.”Napahagulhol ako, hindi ko alam kung an oba talaga ang nararamdaman ko nang mga oras na ito. Ang bawat salita niya ay tumagos sa mismong kaluluwa ko.Ito ang pinakamalaking patunay. Hindi na siya impotent. Gumaling na siya nang tuluyan, at ako… ang magbibigay sa kaniya ng anak na pinapangarap niya.“Z-Zian...” Naiyak na rin ako habang ginugulo ko ang buhok niya. “B-buntis ako...”Inangat niya ang mukha niya. Mapupula pa rin ang kan’yang mga mata, pero ang ngiti sa kaniyang mga labi ay ang pinakamaganda at pinakamasayang ngiti na nakita ko sa buong buhay ko.Tumayo siya at walang sabi-sabing niyakap ako nang sobrang higpit, tila natatakot na baka isang panaginip lang ang lahat ng ito.“I love you,” madiin, direkta, at walang pag-aalinlangang bulong niya sa tainga ko. “I love you, Hyacinth. And I will protect you and our baby with everything I have.”Hindi na ako nakasagot. Ibinaon ko ang mukha ko sa leeg niya a
Ang kadiliman ay dahan-dahang napalitan ng nakakapasong liwanag at mahinang tunog ng mga makina.Pilit kong iminulat ang aking mga mata.Mabigat ang mga talukap ko.Ang unang pumasok sa aking pandama ay ang malamig na hangin at ang pamilyar na amoy ng antiseptic.Ospital.Iginalaw ko ng bahagya ang aking mga daliri.Naramdaman ko ang isang malaki at magaspang na kamay na mahigpit na nakabalot sa kamay ko. Mainit iyon, at medyo mahigpit animo’y ayaw akong pakawalan.Dahan-dahan kong inilipat ang paningin ko sa gilid ng kama.Parang huminto ang pagtibok ng puso ko sa nakita ko.Si Zian.Nakasubsob ang mukha sa gilid ng kama ko. Ang kaniyang malapad na balikat ay bahagyang nanginginig.Ang pormal niyang suit na suot pa kanina sa press conference ay gusot-gusot na, at ang kaniyang necktie ay maluwag na nakasabit sa kaniyang leeg.“Z-Zian...” paos at mahinang tawag ko.Mabilis siyang nag-angat ng tingin.Nanlaki ang mga mata ko. Ang mga mata niya, na palaging nagliliyab sa awtoridad at pagn
Ang lobby ng Vladefiero ay parang arena ng mga leon. Ang Chairman ay mukhang sasabog na sa galit habang si Zian ay nakatayo lang, walang emosyon, habang si Zion ay patuloy sa paglalabas ng mga dokumento.“These are the medical records,” giit ni Zion. “Signed by doctors who treated him years ago.”“Are you done, brother?” boses ni Zian. Ang boses niya ay mababa, paos, at nakakamatay. “Are you done embarrassing yourself?”“Embarrassing? I'm exposing the truth!” sigaw ni Zion.“Cyra, tell them again! Tell them kung ano ang pinagawa ni Dr. Sarmiento sa iyo bilang bahagi ng treatment sa impotent na lalaking ito!”Humarap si Cyra sa mic, pero bago pa siya makapagsalita, isang malakas na tunog ng stilettos ang bumasag sa tensyon.Nilingon ng lahat ang main staircase.Bumaba ako. Suot ko ang pinakamahal na cocktail, pula, hapit, at may slit sa binti. Ang buhok ko ay nakalugay, ang lipstick ko ay kasing-pula ng dugo.Zian froze. Ang kaniyang mga mata ay sumunod sa bawat hakbang ko.Nakita ko a
“You think I'm faking it, Doc?” mapanganib na bulong niya, ang mga mata ay tila nagliliyab na itim na apoy. “You want me to prove to you na...”Mas inilapit niya ang mukha niya, halos dumikit na ang labi niya sa mismong tainga ko.“...Sa'yo lang ako tinatayuan?”Nangilabot ang buong sistema ko sa si
“You’re voice, your words… para akong nababaliw na pakinggan ang pang-iinsulto mo. You hate me, right? Then use that hate. Destroy me with it.”“You think you can play me?!” Kusang kumawala ang isang malakas at puno ng poot na sigaw mula sa lalamunan ko.Isang malaking pagdududa ang sumakop sa utak
“Therapy session is over for tonight, Mr. Vladefiero,” pormal at malamig na anunsyo ko.Nanatiling kalmado si Z. May malademonyong ngiti sa labi habang ipinipwesto ang nakatali niyang kamay sa may labi niya.Ilang saglit pa, habang nakatingin sa akin, kinagat niya ang buhol ng silk ribbon. Unti unti
“And you're the only one who can cure me. Start the therapy, Doc. Pahirapan mo ako hanggang sa sumuko ako.”Tinitigan ko siya. Ang mga mata niyang nag-aapoy sa matinding pagnanasa ay tila humahamon sa mismong pagkatao ko. Ang init ng mga palad niyang nakahawak sa baywang ko ay nanunuot hanggang sa b







