로그인Chapter 3
Napabalikwas si Lovely nang tumunog ang telepono. "Hello, Lovely? Daraanan na kita diyan. Ngayon din. Magbihis ka ng maganda, magpabango ka. Kailangang maging maganda ka, may lakad tayo at ako ang taya sa gabing ito. Kumilos ka na, ha?" Sunud-sunod na himig ni Annica, at hindi na nakasagot pa si Lovely. Natawa na lang siya. Kabisado na niya ang kaibigan, ganoon ito kapag nangursunada... Hindi titigil hanggang hindi napagbibigyan. Kumilos na siya, namili ng damit na isusuot. Pinili niya ang isang damit na bihira niyang isuot dahil nga wala siyang hilig na maglalabas. Humarap sa salamin. Inayos ang mukha. Naglagay ng bahagyang make-up. Nagwisik ng pabango. At nang masdan niya ang sarili sa salamin, siya man ay medyo humanga. Walang magsasabing biyuda na at may isang anak. Narinig niya ang sagitsit nang gulong ng kotse sa labas. Dumungaw siya. Alam niyang si Annica na iyon. Bumaba na siya. Kaya nang bumusina si Annica, siya na ang nagbukas. Mula ulo hanggang paa ang tingin ni Annica sa kanya. "Amiga," pumapalatak na sambit ni Annica na inikutan pa siya. "Ang ganda-ganda mo. Ang beauty mo, nagmumura. Kung ganyan ka ba lagi, edi may nakakasama na ko gabi-gabi." "Pagbibigyan lang kita ngayon, hoy." tugon ni Lovely. "Hindi ako pwedeng gabi-gabi. Marami akong inaasikaso." "Oh sige, sige na. Pero ako ang nagsasabi sayo, di mo malilimutan ang gabing ito." himig ni Annica sabay hatak sa kamay ng Amiga. Kotse na ni Annica ang ginamit nila. Panay ang kwento ni Annica, panay din ang hitit ng sigarilyo. "Saan mo ba ko dadalhin?" untag ni Lovely. "Sa paraiso, Amiga." tugon ni Annica na sinabayan nang tumataginting na halakhak. "Pupunta tayo sa paraiso at mamimili tayo ng kaligayahan. Magsa-shopping ng men." Ibig nang mangiti ni Lovely sa mga naririnig niya sa kaibigan. Hindi pa man, kinikilabutan na siya. --- AVENIDA. Kanto ng Recto. Dahan-dahang itinigil ni Annica ang kotse sa madilim na bahagi ng kalye. At mula doon, itinuro niya sa kaibigan ang mga nagkikisigang mga lalaki. Na sa tingin ni Lovely, puro teenagers, puro bata. Naggagandahan ang mga damit. Panay ang himas sa mga buhok nila, tinitiyak na hindi magugusot. "Mamili ka na kung sino ang gusto mo?" "M-mamili? Kanino? Saan?" "Kung sino ang gusto mo. Puro pogi yan." "A-ano ang gagawin ko?" "Hindi mo pa nga pala alam ang gagawin. Bababa ako. At manood ka, ha?" Bumaba si Annica. Kekembot-kembot na naglakad, palapit sa mga poging teenagers. Napansin naman siya agad, lapitan ang mga ito. Nag-uunahan pa. May kumikindat, may nagpapapungay ng mga mata. Kiliting-kiliti naman si Annica. Umaaringkingking. "Hi, I'm Jowel. Remember me?" simula ng isa. "Von is my name," sundot ng ikalawa. "Ako ba ang hinahanap mo." dugtong pa nito. "If you need my services, come, i'll show you the heaven and hell." sabay kindat ng pangatlo. Nakipagbiruan si Annica, may patapik-tapik pa. Dinig na dinig ni Lovely mula sa kotse ang halakhak ng Amiga niya. Nakikita niya ang pakikipagbiruan nito sa mga lalaki. Lalaking ang hanapbuhay ay ibenta ang sarili sa tamang halaga. Nakikita rin ni Lovely kung paano umakbay si Annica. Kung paanong dikitan at hagurin ng mga kamay ang bewang nito. Ang kanyang... Nangalog ang baba ni Lovely, pati tuhod. Hindi niya kaya. Ngayon lang niya natuklasan ang gawain ng kanyang kaibigan. Dahan-dahang binuksan ni Lovely ang pinto ng kotse. Lumabas siya. At lihim na tumalilis. Ayaw niya. Hindi siya papayag. Iiwan na niya ang kanyang Amiga, tutal, sanay naman ito sa gabing gawain. Hindi ito maaano. Nang sa paglingon niya, biglang sumulpot ang isang lalaki sa kanto. Nagkabanggaan sila. Sa sobrang lakas at pagkabigla, napaupo si Lovely. Agad naman siyang tinulungan nito, abot ang hingi ng dispensa. "S-sorry, di ko sinasadya. P-pauwi na kasi ako. Galing ako doon." sabay turo sa kanto kung saan, naroon nga ang mga call boys na kausap ni Annica. "Raraket sana ako, kailangan ko ng pera. Magbabakasakali para kumita. May sakit kasi ang Nanay ko. Kailangan ng gamot." sunud-sunod na himig nito.CHAPTER - 9 "Iyon lang ang kaya kong ibigay sayo." "Kaya mo ba akong mahalin?" "Kaya mo ba akong buhayin?" "Oo... Oo. Kaya kong ibigay sayo ang lahat, pati na ang langit." Doon na nga tumira si Sam. At ipinamili siya ng mga gamit ni Lovely. Mula sa sapatos, medyas, pantalon, damit at mga alahas. Lahat ng pangangailangan ng isang lalaki, ibinigay ni Lovely. Lalong lumabas ang kakisigan ni Sam nang mabihisan. Nagkalaman ang katawan nang makakain ng tatlong beses sa isang araw, sobra pa. Hindi doon, natatapos ang kabaliwan ni Lovely. Nang hilingin nito na ibili siya ng kotse, ibinili niya ito. Wala ng mahihiling pa si Sam. Wala na. Nasa mga palad na niya si Lovely. At wala ng maaaring makapigil sa kanya. Dahil alam niya, baliw na si Lovely. Nagmumukhang tanga sa lahat ng gusto niya. At ang sukli, kaligayahan sa mga bisig ni Sam. Si Sam na eksperto yata sa lahat ng uri ng pagpapaligaya. Kaligayahang hindi natikman ni Lovely sa mahabang panahong pagkakabiyuda niya. Isinasama
CHAPTER - 8Natameme si Sam. Tipong nagipit siya. Di niya alam ang gagawin, ang sasabihin.Si Lovely naman, kung may stethoscope ka... Maririnig mo ang kabog ng dibdib, na kung mamasdan mo, parang ibig pang mamutla at sisihin ang sarili kung bakit niya nasabi iyon."Hindi ako marunong manligaw, eh. Saka di kita maliligawan.""Bakit?""Wala ring mangyayari. Mahirap lang ako.""Bakit mo natiyak?""Tiyak ko na. Iba ka. Iba ako.""Eh, kung may gusto ako sayo?"Iniladlad na ni Lovely ang baraha. Nagpahalata na siya.Hindi niya mapigilan, pero kinakabahan siya sa kanyang ginawa, sa kanyang sinabi.Alam niya, mali iyon.Hindi dapat sa kalagayan niya bilang matino at disenteng babae.Pero nagulat pa siya nang maramdaman niya ang mga bisig ni Sam.Nagulat pa nang malamang ikinulong na siya nito sa mga bisig.At medyo kinilabutan pa nang madama ang hininga nito sa kanyang tenga.Niyakap siya ni Sam.Hinahagkan ang buhok, ang tenga. Abot na ang kilabot sa buong katawan niya.Dumako ang labi nito
CHAPTER - 7Si Sam naman, ewan ba kung bakit napatingin sa labas.At nakita niya si Lovely.Tumayo siya agad.Lumabas.Tinawag si Lovely.Si Lovely na nagmamaang-maangan pa. Kunwari ay walang naririnig.Pero alam niya si Sam na iyon."L-lovely, anong ginagawa mo dito? Bakit ka narito?"Sunud-sunod na tanong ni Sam na may kasama pang kalabit.Si Lovely naman...Kunwari ay nagulat. Kunwari ay napalingon. At kunwari, nabigla."S-sam, I-ikaw pala.." gumaralgal pa ang tinig niya."May bibilhin sana ako. Iniwanan ko na ang kotse ko sa kabilang kalsada. Sige, aalis na ako." akmang tatalikod na."T-teka, sandali lang. Babayaran ko muna ang kinakain ko doon." sabay turo sa maliit na tindahan."Halika muna, kain ka. May pera pa naman ako dito." himig nito sabay hatak sa bisig ni Lovely, na ewan kung bakit naman napasunod siya sa binata.Minasdan ni Lovely ang pagkaing binabayaran ni Sam.LUGAW.Medyo napangiwi si Lovely. Nakadama siya ng habag sa binata.Iniwanan na ni Sam ang pagkaing di naubo
Chapter 6Nakita niya ang mga call boys doon.Tulad nang dati nagtayuan, buong kakisigang nagkukwentuhan.Animo mga modelo na lakaran ng lakaran, na kapag nakakita ng kotseng dumarating.Pinapara, na para bang kilala nila ang sakay.Nakikita rin ni Lovely na may mangilan-ngilang kotseng tumitigil.Lalapitan ng mga lalaki at kakausapin. Saglit lang, sasakay na ang kausap at aalis na ang kotse.Hindi lingid sa kaalaman niya na ang mga babaeng nagtutungo roon ay puro may mga edad na. Mga matronang tulad ni Annica at tulad niya.At may mga mayayamang bakla din na naliligaw doon.Pero hindi iyon ang sadya ni Lovely, kundi si Sam.Nagbabakasakali siyang makita doon si Sam, dahil doon sila nagkita nito.Nainip si Lovely, hindi niya nakita ang sadya doon.Lumalalim na ang gabi, kaya naisipan niyang umalis na.Pinaandar na niya ang sasakyan, binaybay ang kahabaan ng Avenida.Marahan lang ang takbo niya, nagbabakasakali pa ring mamataan ang binata.Wala. Talagang wala ang sadya niya.Ang lalaki
Chapter 5Sinabayan na nga ni Annica ang kaibigan.Kung ano ang bilis ng subo niya ng pagkain, siya ring bilis ng kwento niya."Talagang nakakainis ka, wala tuloy akong na-hunting kagabi sa sobrang taranta ko sayo. Hindi ako lumigaya kagabi."Tawa ng tawa si Lovely.Alam niya, di naman maniniwala si Annica magpaliwanag man siya."At ikaw, Amiga haa? Kung bibili ka ng kaligayahan. Iyon lang! Mahirap ang magkaroon ng pananagutan. Basta magbayad ka lang, tapos na. Wala na. Goodbye na.""Hayaan mo, tatandaan kong lahat ang mga sinabi mo." paniniyak ni Lovely kay Annica, matigil lang ito.Tumayo na si Annica, sapo ang tiyan. Nabusog. Siya halos lahat ang umubos nang dinalang pagkain ng maid."Sige, aalis na ako. Pero mamayang gabi, gusto mong sumama?""Huwag na lang, Annica. Naiintindihan mo ako diba?""Oh, edi sige. Okay lang."Tinungo na nito ang pintuan."Thank's for the breakfast." at lumabas na ito ng tuluyan.---Tamad na tamad si Lovely sa maghapong iyon.Wala siyang ginawa kundi a
CHAPTER - 4Titig na titig naman si Lovely sa kaharap.Gwapo ito. Malamlam ang mga mata, pantay-pantay ang mga mapuputing ngipin."H-hindi naman ako call boy talaga. Gusto ko lang kumita ngayon dahil nga may sakit ang nanay ko. Kailangan kong makabili ng gamot."Ang walang gatol nitong himig na animo nangungumpisal.Hindi namalayan ni Lovely na napapasabay na siya sa paglalakad ng kausap, palayo sa lugar na iyon."Ikaw, ano ang ginagawa mo doon? Nakita kitang paalis na doon. Isa ka rin ba sa mga--" hindi nito maituloy ang sinasabi."Galing nga ako doon, pero isinama lang ako ng Amiga ko. Hindi ko masikmura ang mga nakita ko kaya agad akong umalis. Ayon nga, nagkabanggaan pa tayo nang di sinasadya."Nagulat pa si Lovely nang malamang nasa tapat na sila ng bahay ni Sam.Iyon ang pangalang sinabi nito sa kanya."Dito ako nakatira. Lika, umakyat ka muna. Pero ingat ka haa, baka masilat ka." nahihiyang himig pa nito.Barung-barong lang. At ngayon lang nakaakyat si Lovely sa ganoong klase n







