Chapter 7

CHAPTER - 7

Si Sam naman, ewan ba kung bakit napatingin sa labas.

At nakita niya si Lovely.

Tumayo siya agad.

Lumabas.

Tinawag si Lovely.

Si Lovely na nagmamaang-maangan pa. Kunwari ay walang naririnig.

Pero alam niya si Sam na iyon.

"L-lovely, anong ginagawa mo dito? Bakit ka narito?"

Sunud-sunod na tanong ni Sam na may kasama pang kalabit.

Si Lovely naman...

Kunwari ay nagulat. Kunwari ay napalingon. At kunwari, nabigla.

"S-sam, I-ikaw pala.." gumaralgal pa ang tinig niya.

"May bibilhin sana ako. Iniwanan ko na ang kotse ko sa kabilang kalsada. Sige, aalis na ako." akmang tatalikod na.

"T-teka, sandali lang. Babayaran ko muna ang kinakain ko doon." sabay turo sa maliit na tindahan.

"Halika muna, kain ka. May pera pa naman ako dito." himig nito sabay hatak sa bisig ni Lovely, na ewan kung bakit naman napasunod siya sa binata.

Minasdan ni Lovely ang pagkaing binabayaran ni Sam.

LUGAW.

Medyo napangiwi si Lovely. Nakadama siya ng habag sa binata.

Iniwanan na ni Sam ang pagkaing di naubos.

Sinamahan na si Lovely patungo sa kanyang kotse.

"Bakit di mo inubos ang pagkain mo?" tanong ni Lovely habang patawid na sila.

"Okay lang, nakita kasi kita. Maraming magnanakaw at isnatser dito, baka kung ano pa ang mangyari sayo. Buti na yong samahan kita."

"Medyo madilim na nga pala," untag ni Lovely sabay tingin sa suot na relo.

"Gusto mo, kain na lang tayo?" pagbabakasakali niya sa binata.

Iyon lang ang alam niyang paraan para makausap pa ng matagal ito.

"Kung hindi mo ba ako ikakahiyang makasama, edi sige." ngumiti ito.

At muli nakita ni Lovely ang pantay-pantay na mga ngipin nito.

"Saka ngayon lang ako makakakain ng masasarap. Mamamantikaan ang nguso ko." sabay tawa.

---

Naiilang na bumaba ng kotse si Sam.

Nahihiya siya. Kupas na maong, kupas na damit at nakatsinelas pa.

Samantalang si Lovely, pusturang-pustura. Isang tingin lang, alam agad na mayaman.

Pero hinatak na siya ni Lovely sa loob ng isang class na restaurant.

Kiming naupo si Sam.

Si Lovely ang umorder ng pagkain.

Nagulat pa si Sam nang isa-isang ibaba ng waiter ang pagkain sa mesa.

Halos mapuno ang mesa sa dami nang inorder.

"B-bakit ang dami nito? Mauubos ba natin ito?" may pamumutla pang tanong ni Sam.

Natawa si Lovely.

"Pag di natin naubos, edi iuwi mo sa Nanay mo? Nga pala, kumusta na ang Nanay mo?"

"Magaling-galing na. At salamat uli sayo." ang di makatinging tugon ni Sam.

Tulad ng inaasahan, at alam naman ni Lovely, di nga naubos ang inorder na pagkain.

Ipinabalot lahat iyon, at saka ibinigay kay Sam.

"Iyo yan, sa inyo ng Nanay mo. Sayang kung iiwanan natin dito. Mga waiter lang ang makikinabang." himig ni Lovely sa di makakibong binata.

Walang nagawa si Sam liban sa abutin ang mga supot ng pagkain.

"Uuwi ka na ba niyan?" tanong ni Lovely na pilit na inaarok ang damdamin ng binata.

"Ikaw, uuwi ka na ba?" ganting tanong nito.

"Hindi pa sana, parang gusto ko munang makasagap ng hangin sa tabing-dagat." pananalakab ni Lovely.

---

Roxas Boulevard. Tabing-dagat. Sa may tabi ng Quirino Grandstand.

Doon ipinarada ni Lovely ang kotse.

Bumaba sila. Naglakad-lakad.

Naupo sa isang bangkong semento doon paharap sa dagat.

Sa simula, wala silang imikan.

Naghihintay kung sino ang dapat magsimula ng usapan.

Di nakatagal si Lovely, binuksan niya ang di dapat pag-usapan.

"B-binata ka ba?" panimula ni Lovely na gumaralgal na naman ang tinig.

"Baa, oo, binatang-binata. At wala akong syota." walang gatol na tugon ni Sam.

"Ikaw, a-ano ka ba? Ibig kong sabihin, may asawa ka ba? Tiyak naman di dalaga no?" ang walang kadiska-diskarte nitong tanong.

"Biyuda ako. Matagal na. Nag-iisa sa buhay. Walang kasama."

"Bata ka pa, at maganda. Bakit di ka mag-asawa ulit?"

"Ewan ko, siguro di pa dapat. Siguro, walang makatapat."

"Mga gago ang mga lalaking iyon. Ako? Baa, liligawan kita. Kaya lang di mo rin magugustuhan, mahirap lang ako eh."

"Totoo? Kung ikaw, liligawan mo ako?"

"Oo ba... Maganda na. Matalino pa. Mayaman pa."

"Sige nga, ligawan mo ako."

Itutuloy…