Chapter 6

Chapter 6

Nakita niya ang mga call boys doon.

Tulad nang dati nagtayuan, buong kakisigang nagkukwentuhan.

Animo mga modelo na lakaran ng lakaran, na kapag nakakita ng kotseng dumarating.

Pinapara, na para bang kilala nila ang sakay.

Nakikita rin ni Lovely na may mangilan-ngilang kotseng tumitigil.

Lalapitan ng mga lalaki at kakausapin. Saglit lang, sasakay na ang kausap at aalis na ang kotse.

Hindi lingid sa kaalaman niya na ang mga babaeng nagtutungo roon ay puro may mga edad na. Mga matronang tulad ni Annica at tulad niya.

At may mga mayayamang bakla din na naliligaw doon.

Pero hindi iyon ang sadya ni Lovely, kundi si Sam.

Nagbabakasakali siyang makita doon si Sam, dahil doon sila nagkita nito.

Nainip si Lovely, hindi niya nakita ang sadya doon.

Lumalalim na ang gabi, kaya naisipan niyang umalis na.

Pinaandar na niya ang sasakyan, binaybay ang kahabaan ng Avenida.

Marahan lang ang takbo niya, nagbabakasakali pa ring mamataan ang binata.

Wala. Talagang wala ang sadya niya.

Ang lalaking unang nakayakap at nakahalik sa kanya mula ng mamatay ang asawang si Elrick.

---

Abala si Lovely sa opisina. Natambak ang mga trabaho.

Maraming tawag, mga bisita at kliyente na kinakausap. Marami siyang pinipirmihan.

Kaya lang siya medyo napahinga nang mag-alas dose.

Breaktime.

Pero di siya makakain, malayo ang kanyang iniisip.

Isinandig lang niya ang likod sa swivel chair.

Naalala niya si Sam.

Gwapo. Makisig. Maamo ang mukha. Malamlam na mga mata. Pantay-pantay na mga ngipin.

Paano niya malilimot ang pagkakayakap sa kanya nito?

Ang paghagkan nito sa kanyang mga labi?

Siya na matagal ng biyuda? Nayakap at nahagkan ng isang makisig at gwapong lalaki?

Ah, kay sarap isipin non!

Wala sa loob na dinarama ni Lovely ang kanyang mga labi.

Sa unang pagkakataon, parang empleyada si Lovely na naiinip sa oras ng uwian.

Panay ang sulyap niya sa relo sa dingding.

Saglit na nalimutan, na siya ang amo doon. At maaari siyang umalis anumang oras niya ibigin, na hindi na kailangan pang hintayin ang oras ng uwian.

Alas singko ng hapon.

Hinintay lang niya na makaalis ang mga empleyado.

Nang matiyak na wala na ang lahat, saka pa lang siya lumabas ng silid.

Iyon ay bago niya matiyak na ayos ang damit niya, at maayos din ang mukha na matagal niyang nilagyan n bahagyang make-up.

Tinungo niya ang parking lot. Sumakay sa kotse at umalis na.

Subalit ang direksyon niya ay hindi pauwi.

Ang kotse ay tumalunton sa kahabaan ng Avenida.

Alam niya sa likod ng Avenida may mga iskwater na bahay doon, mga bahay na dikit-dikit.

At alam niya, doon umuuwi si Sam.

Natatandaan niya pa dahil naglakad lang sila noon, pero di niya tiyak kung saan at aling bahay iyon.

Maaga pa, at maraming tao ang Avenida. Pati ang maliliit na eskinita, maraming vendor na nagtitinda.

Hindi niya alam kung aling maliit na kalye ang papasukin. Natataranta na din siya.

Itinigil niya ang kotse sa isang tabi, bahagyang nag-iisip.

Nagtatalo ang isip at damdamin kung ano ba talaga ang gagawin niya.

Hindi sinasadya, napatuon ang paningin niya sa mga taong tumatawid.

At nagulat pa siya nang makita si Sam.

Hindi niya alam kung anong unang gagawin? Tatawagin ba niya o bubusinahan, makita lang siya?

Tuloy-tuloy nga si Sam sa kabilang kalsada. Sumasabay sa daloy ng maraming tao.

Bumaba si Lovely. At bago pa niya mapuna, tumatawid na rin siya.

Ibig niyang sundan si Sam. Ibig niyang makita at makausap ang lalaking ewan niya kung bakit gumugulo sa kanyang isipan.

Sa bangketa, panay ang linga niya.

Nawala ang sinusundan, marami kasing tao.

Linga uli siya. Talagang wala.

Lumakad-lakad siya. Nagbabakasakali.

Ang kahabaan ng Avenida ay binubuo ng mga department store. Mga tindahang sari-sari ang paninda. May class na restaurant. May mga bookstore. May botikang malaki. Meron ding maliliit na kainan na kung tawagin ay turu-turo. Napadako doon si Lovely. At nakita niya nga ang binata.

Nakaupo. Kumakain.

Hindi niya alam kung ano ang gagawin.

Lalapitan niya ba ito? O hihintayin na lamang niya itong matapos at lumabas?

Pano ba siya mapapansin ng lalaki?

Itutuloy..