KABANATA 3:

Maria Loresca POV

Pagbalik ko ng Tondo, alas siyete na ng umaga. Sumasakit ang ulo ko dahil hindi ako nakatulog ng maayos dahil halos buong gabi ay inangkin niya ako na animo'y walang kapaguran, sumasakit rin ang panga ko, at may kakaibang sakit sa pagkababae ko na parang may nakalimutan akong hugutin sa loob.

Bago ako bumaba ng taxi—oo, nag-taxi ako pauwi, kasi may limang milyon na ako sa bulsa, puwede nang hindi mag-tricycle na amoy usok at pawis. Tiningnan ko muna ang tseke.

Lucas Salazar.

Five million pesos.

Banco de Oro.

Puta. Totoo ba 'to? O baka panaginip lang 'to? Baka mamaya ay magising ako sa higaan kong may butas ang foam at amoy ihi ng pusa ni Aling Nena?

Kinagat ko ang tseke na parang tanga, sinisigurado kung totoo ba talaga ito at hndi naman ito napunit.

Laking-Maynila ako. Alam kong ang tseke ay pwedeng tumalbog kung walang laman ang account. Pero ang pangalang Salazar? Kilala ko 'yon. Sino ba naman sa Maynila ang hindi nakakakilala sa Salazar Group of Companies? Malls, hotels, condo, pati na ang ilang gasoline stations ay kanila halos lahat.

Si Lucas Salazar ang panganay na anak ng matriarch ng pamilya, si Doña Cecilia Salazar, na namatay raw sa mysterious circumstances ayon sa tsismis. Ang ama niya ay si Don Ricardo Salazar isang matandang negosyanteng may reputasyon sa pagiging babaero at... sabi-sabi, sangkot sa patayan.

Pero hindi ko na problema ang pamilya niya.

Ang problema ko ay kung paano ko ika-cash ang tseke na ito nang hindi ako huhulihin ng BIR? O nang hindi ako tanungin ng bangko kung saan ko nakuha ang limang milyon?

"Ma'am, saan po galing ito?"

"Ah, binayaran po ako ng isang bilyonaryo kapalit ng isang gabing sex, Miss Teller. Opo, kasama na po ang oral at 'yung pinasok niya po ang kahabaan niya nang walang condom."

Ayos. Gaganda ang buhay ko.

Pagpasok ko sa bahay namin—isang maliit na silong sa may bandang Abad Santos, malapit sa riles ng tren ay naabutan kong nakaupo si Aling Nena sa labas, naghihintay.

"Maria," bati niya. May ngisi na parang alam na alam na kung nasaan ako kagabi. "May pera ka yatang pambayad ngayon?"

Si Aling Nena ang tipo ng tao na hindi mo matatakasan. Inutangan ko siya ng limampung libo para sa libing ng nanay ko. Sa loob ng isang taon, nabayaran ko na ang dalawampu, pero may trenta pa. At araw-araw niya akong sinisingil, kahit na anong mangyari. Walang palya.

"Opo, Aling Nena," sabi ko. Kumuha ako ng sampung libo mula sa aking wallet ito ay pera na galing sa sahod ko, hindi sa tseke. "Eto po muna."

Tiningnan niya ang pera at saka tiningnan ako. "Bakit ang laki ng ngiti mo? May nangyari ba sa'yo kagabi?"

"Wala po. Nanalo lang sa sugal."

"Hindi ka nagsusugal, Maria."

"E 'di ngayon lang."

Hindi na siya nagtanong pa. Kinuha ang pera, tumayo, at bago umalis ay lumingon pa.

"Mag-ingat ka sa mga lalaking may pera," sabi niya. "Hindi lahat ng kumikinang ay ginto. 'Yung iba, tae lang na may glitters."

Naiwan ako sa may pintuan ng bahay, hawak ang tseke, at biglang bumalik sa isip ko ang lahat ng nangyari kagabi.

Ang kamay ni Lucas sa leeg ko. Ang dila niya sa pagkababae ko. Ang bigat ng katawan niya sa ibabaw ko habang binabayo niya ako. Ang ungol niya na parang dasal sa Diyos na hindi niya kilala.

Puta.

Naramdaman ko ulit ang init sa pagitan ng mga hita ko.

Shit. Huwag. Tigilan mo 'yan, Maria. Pera lang 'yan. Limang milyon. Hindi na mauulit.

Pero bakit ganun? Hindi naman ako virgin. Pangatlong lalaki ko na siya ang unang lalaki ay si Jerome noong labing-walo ako, pangalawang lalaki ay si Kenneth, ang tambay sa kanto na niyaya lang ako ng inuman at nauwi sa madilim na eskinita.

Pero si Lucas ay ibang klase.

Siya 'yung tipong kahit ayaw mo, kahit alam mong ginagamit ka lang, ay gugustuhin mo pa rin. Kasi sa bawat hawak niya, pakiramdam mo ay ikaw lang ang babaeng gusto niyang angkinin ng ganun.