Chapter 6

Nasa loob na sila ng mall nang hindi sinasadyang mapadaan sa isang bookstore. Kumikinang ang mga mata ni Queen habang napatingin at napatigil siya sa harap nito.

“Hey! Ba’t ka tumigil?” takang tanong ni King Lex.

“Ahm… pwede bang dito muna tayo? I just need to buy some books…” alinlangan niyang sagot.

(Pumayag ka please…)

Hindi niya namalayang napanguso siya. Napansin niyang umiwas ng tingin ang lalaki.

“Do I have a choice?” masungit nitong tugon.

“Yes! Thank you, Lex…” masaya niyang sabi.

“Sige… I’ll be waiting here,” bored nitong sagot.

Tumango siya at pumasok sa loob ng bookstore na may malawak na ngiti.

Halos limang libro ang napili niya, pero dahil mabigat, tatlo na lang ang kinuha niya. Habang nasa counter, napatingin siya kay King Lex na tahimik na nakatayo sa labas.

Inabot niya ang credit card sa cashier at masayang lumabas.

Pero ang ngiti niya ay agad napawi. May babaeng lumapit kay King Lex… at hinalikan ito. Nanigas siya sa kinatatayuan.

Nahulog pa ang paper bag mula sa kamay niya.

Mula sa kinatatayuan niya, rinig na rinig niya ang usapan ng dalawa.

“Babe?” gulat na sabi ni King Lex. Ngumiti ang babae.

“Yeah, it’s me. The one and only. Nakakatampo ka… sabi mo may family meeting kayo. Why are you here? At parang gulat na gulat ka na makita ako… are you hiding a girl? O baka naman may dine-date kang iba?” tampong tanong nito.

Lumapit si King Lex at hinawakan ang babae.

“Of course not. Yeah, may family meeting nga kami kaya ako nandito. At babe, wala akong tinatagong babae o dinadate. Alam mo namang ikaw lang ang mahal ko, hindi ba?”

Parang nadurog ang puso ni Queen.

Ramdam niyang tumulo ang luha mula sa mga mata niya. Tinakpan niya ang bibig niya para hindi siya makagawa ng ingay.

“Talaga?” nakangusong tanong ng babae.

Hinila ito ni King Lex at niyakap, saka hinalikan sa noo.

“Of course.”

Napalitan ng tuwa ang mukha ng babae.

“But babe, why are you here? Sa bookstore pa?” tanong nito.

Napansin ni Queen na natigilan sandali si King Lex.

“Ahm… hinihintay ko kasi ang pinsan ko. May bibilhin daw siyang books for her studies,” paliwanag nito.

“Gano’n ba… so pagkatapos nito babalik ka pa sa family mo?”

“Ahm… yep. I’m sorry, babe, if I can’t take you there. Alam mo naman…”

Tumango ang babae.

“Yeah, I understand. May pupuntahan din naman ako with my friends. I just dropped by when I saw you. So mauuna na ako. Take care, I love you. Don’t forget to call or text me pag nakauwi ka na.”

Hinalikan nito si King Lex sa pisngi bago tuluyang umalis.

Tahimik na inayos ni Queen ang sarili niya. Pinilit niyang ngumiti kahit gusto nang bumuhos ng luha niya.

Hindi mawala sa isip niya ang mga narinig.

He denied her… again. Ano pa nga ba ang bago?

Simula pa noon, palagi naman siyang itinatanggi nito.

Pero bakit gano’n… masakit pa rin? Maaga silang nakauwi kaysa inaasahan. Matapos ang bookstore, nanood sila ng movie, pero hindi niya rin na-enjoy.

Kasama niya nga ang lalaki… pero parang wala rin.

“Oh! Ang aga niyo naman umuwi…” puna ng ina ni King Lex.

“How was your date?” dagdag pa nito, halatang excited.

“It was fun, Ma,” nakangiting sagot ni King Lex.

(Saan doon ang fun? Parang hindi naman ‘yon date… mukhang ako lang ang may gusto.)

Hindi niya naitago ang disappointment sa mukha niya.

“Pero bakit parang iba ang sinasabi ng mukha ni Queen?” tanong ng ginang.

“Ha? Wala po, Ma… I’m just tired. Ang dami kasi naming pinuntahan…” pilit niyang sagot.

“Gano’n ba… sige, magpahinga ka na, iha.”

Tumango siya at agad umakyat. Hindi na niya inisip kung sasama si King Lex o hindi.

She had enough for today. The next day. 

Abala siya sa pagsusulat ng tula nang biglang tumunog ang cellphone niya.

Nagtaka siya nang makita kung sino ang tumatawag. Si Erie.

Hindi ito mahilig tumawag, kaya agad niyang sinagot.

“Hello, Erie—”

“Nasaan ka?” putol nitong tanong.

“Nasa bahay… bakit?”

“Pupuntahan ka namin diyan.”

“Huh? Pero bakit—”

Hindi na siya pinatapos. Binaba agad ang tawag.

Napatitig siya sa cellphone. 

“Ano ‘yon?”

Ilang sandali pa, muling tumunog ang phone niya.

“Hello, Erie—”

“Buksan mo ang gate.”

“Sige, teka…”

Mabilis siyang bumaba. Malayo pa lang sa gate, nakita na niya ang galit na mukha nina Erie at Julien. Si Charm naman ay mukhang nag-aalala.

Kumunot ang noo niya.

Pagkalapit niya, agad siyang hinila ng dalawa papasok.

“Teka—” gulat niyang saad.

Pinaupo siya sa sofa habang nakaupo ang tatlo sa harap niya, nakatitig sa kanya.

“Ano bang meron? Ba’t parang galit kayo?” tanong niya.

“Alam mo ba?” taas-kilay na tanong ni Erie.

“Oo nga, alam mo ba?” dagdag ni Julien.

“Ano bang pinagsasabi niyo? Diretsahin niyo nga ako,” may inis na saad niya.

“Alam mo bang may ibang babae si King Lex?” tanong ni Julien.

Hindi siya agad nakasagot.

“Hindi lang basta babae. Si Lyka Mendez, his first girlfriend. Hindi ba’t pinaghiwalay na sila? Don’t tell me fake lang ‘yon at nagkikita pa rin sila habang kasal na kayo. Alam mo ba ‘to, Queen? Sumagot ka!”

Natahimik siya.

“N-nakita niyo? A-anong ginawa niyo?” kinakabahang tanong niya. Nagkatinginan ang dalawa.

“Sinampal ko si King Lex… hinila ko naman ang buhok ni Lyka… at binuhusan ko pa siya ng kape,” paliwanag ni Erie.

Hindi makapaniwala si Queen. 

“Ano?!”

“Ba’t ganyan reaksyon mo? Para bang kasalanan pa namin?” inis na sabi ni Erie.

“Huwag mong sabihing alam mo na… Queen! Huwag kang magpakamartir! Sobra na ‘yung sakripisyo mo. You even gave up your dreams for him!” galit na galit na sabi ni Julien.

Hindi niya namalayang umiiyak na siya.

Halo-halong emosyon ang nararamdaman niya—takot at sakit.

Natatakot siya sa maaaring gawin ni King Lex.

Nasasaktan din siya dahil totoo ang mga sinabi ng mga kaibigan niya.

Hindi niya deserve ‘to.

Bigla siyang niyakap ng tatlo.

“Tahan na… sorry kung napagtaasan kita ng boses. Ayaw lang naming nakikitang nasasaktan ka,” malumanay na sabi ni Julien.

“We love you… ayaw ka naming makitang ganito,” dagdag ni Erie.

Tumango si Charm. Pinakawalan siya ng mga ito.

“Alam ko… pasensya na. Sadyang mahal ko lang talaga siya. Pero… pagod na rin ako. At sawa na rin…” mahina niyang saad.

“Please… huwag niyong sabihin kay Mommy. Let me handle this. Hindi magtatagal… bibitaw rin ako…” Bumuntong-hininga ang tatlo.

“Ano pa nga ba… susuportahan ka na lang namin,” sabi ni Erie.

“Pero Queen, huwag kang masyadong martir. Ipaglaban mo ang karapatan mo, okay?” paalala ni Julien.

Pinunasan niya ang luha at tumango.

“Salamat…”