Chapter 5

Isang linggo na ang nakalipas mula nang lumipat dito ang ina ni King Lex. Sa mga araw na lumipas, kahit papaano ay naramdaman ni Queen kung paano maging asawa ni King Lex Monteverde.

Pero kasabay ng saya ay ang lungkot, lalo na kapag pumapasok sa isip niya na pansamantala lamang ang lahat ng ito.

Gayunpaman, masaya pa rin siya. Tinuturing niya itong isa sa pinakamagandang nangyari sa buhay niya.

Gaya ngayon.

Linggo ngayon at walang pasok si King Lex. Kadalasan ay hindi ito namamalagi sa bahay, pero iba ngayon-hindi ito umalis at tumulong pa sa paghahanda ng agahan.

"Ang sweet ninyong dalawa. Naalala ko tuloy noong bagong kasal pa kami ng papa ninyo, ganyan na ganyan din kami," puno ng kasiyahang sabi ng ginang nang makita nitong yumakap si King Lex sa bewang ni Queen.

Nabigla si Queen, pero napawi rin agad ang ngiti niya nang maalala na ginagawa lang iyon ng lalaki dahil paparating ang ina nito. Pilit siyang ngumiti at lumingon sa ginang.

"Talaga po, Ma?"

"Oo, iha. Ganyan na ganyan din kalambing ang ama niya. Hay... namiss ko tuloy siya," nakangiting sagot ng ginang.

"Saan pa ba ako magmamana, Ma? Saka mahal na mahal ko lang talaga 'tong asawa ko kaya hindi ko mapigilang panggigilan," nakangiting sabat ni King Lex.

Minasdan niya ito.

Hindi umaabot sa mga mata nito ang ngiti, at halatang pilit lamang ang mga sinasabi. Siguro mauuto nito ang ina, pero hindi siya.

Ngiti lang ang isinagot niya.

Nasa hapag-kainan na sila at tahimik na kumakain nang basagin ng ginang ang katahimikan.

"Iho, King Lex, anak, hindi ba't wala kang pasok ngayon? Ba't hindi mo ipasyal si Queen? Dalhin mo siya sa mall o kahit saan na may magandang tanawin at masarap na pagkain. Mag-bonding naman kayong mag-asawa."

Hindi agad nakasagot si King Lex.

Sasabat na sana si Queen nang mauna itong magsalita.

"Sure, Ma. 'Yon nga sana ang plano ko, naunahan niyo lang po ako. But Ma, do you mind joining us?"

Nagulat si Queen sa sinabi nito, pero lihim siyang natuwa.

Sa wakas, ilalabas na siya ng lalaki. Matagal na rin siyang nabobored sa bahay. Gusto na rin niyang makalabas, pero dahil naroon ang ina ni King Lex, hindi siya makaalis.

Ngayon, may pagkakataon na.

"No, thanks iho. Date ninyong mag-asawa 'yan. Labas ako diyan. Just enjoy your date, right iha?"

Malapad siyang ngumiti.

"Yes, Ma. Thank you."

(Hulog ka talaga ng langit.)

Pagkatapos kumain, agad siyang tumungo sa kwarto. Naligo siya at naghanap an maisusuot-isang simpleng T-shirt at pants lang.

Pakanta-kanta pa siya habang sinusuklay ang medyo kulot niyang buhok.

"For the first time and forever..." kanta niya.

Napalingon siya nang bumukas ang p***o ng banyo.

Lumabas si King Lex, tanging tuwalya lang ang nakabalot sa baywang nito habang pinupunasan ang basang buhok.

Biglang uminit ang pakiramdam niya.

"Shit... ba't biglang umiinit?" bulong niya sa isip. "Ba't kasi ang hot niya..."

Nakatitig siya rito, hindi namamalayan na kung anu-anong naiisip niya.

Hanggang sa hindi niya napansin na lumapit na pala ito sa kanya. 

"Stop eye-raping my body," puna nito.

Napakurap siya at agad umiwas ng tingin.

Tahimik silang dalawa.

Napansin niya na magulo ang kuwelyo ng suot nitong polo. Walang pag-aatubili, lumapit siya para ayusin iyon.

Hindi niya napansin ang ekspresyon ng lalaki.

"Oh, ayan... much better," sabi niya sabay ngiti.

Napawi ang ngiti niya nang makita ang mukha nito.

Hindi ito nakangiti. Hindi rin galit. Parang nagulat... at may kung anong hindi niya mabasa.

Napayuko siya.

"Sorry kung nagulat kita. Gusto ko lang ayusin ang kuwelyo mo..." mahinang paliwanag niya.

"No... don't be. Thank you."

Napaangat siya ng tingin. Hindi niya napigilang mapangiti. Sa wakas... nag-usap din sila nang maayos.

"Maybe this is really my lucky day..." bulong niya sa isip.

***

Hindi mapaliwanag ang tuwang nadama ni Queen nang nasa biyahe na sila. As usual, nasa backseat siya, pero sa pagkakataong ito, mas matimbang ang saya na nararamdaman niya kaya hindi na siya nag-abala pang mag-isip ng kung anu-ano

"Halatang masayang-masaya ka..."

Bigla siyang napatingin sa lalaki. Hindi niya inaasahan na magsasalita ito. Nakangiting sumagot siya.

"Ahm... ngayon lang kasi kami lumabas na magkasama..."

"'Yon lang, masaya ka na? Ang babaw mo naman," hindi makapaniwalang saad nito.

Parang may kung anong kumirot sa dibdib niya.

Ang sakit ng mga salita nito.

Pinilit niyang pakalmahin ang sarili. Huwag umiyak... kahit parang unti-unti nang dumudurog ang puso niya.

"By the way... saan tayo pupunta?"

Ang tono nito ay hindi katulad ng inaasahan niyang lambing. Parang isa lang siyang pasahero-hindi asawa.

"Ahm... gusto ko sana pumunta tayo sa mall, kung okay lang sa'yo," malumanay niyang tugon.

"Gano'n ba... okay. Pero anong gagawin mo doon?" malamig nitong tanong. 

"Do you have something you want to buy? Hindi ba't mahilig ka sa luho at kaartehan? Kaya nga nagtataka ako sa kinikilos mo ngayon. You're acting like an innocent... but I know you're not."

Parang may kumurot sa puso niya.

Unti-unting nag-ipon ang luha sa mga mata niya.

Hindi niya lubos maisip na ganoon pala ang tingin nito sa kanya.

Gusto niyang magtanong..Ganito ba talaga ang pagkakakilala mo sa akin? Mapait siyang ngumiti.

Ayos lang naman na tawagin siyang maluho at maarte... basta huwag lang manggaling sa mga taong mahalaga sa kanya-lalo na sa lalaking minahal niya buong buhay niya..She admits it-mahilig siyang bumili ng kung anu-ano. Pero may limitasyon siya. Hindi lang iyon maintindihan ng iba.

At hindi niya inaasahang pati si King Lex... ganoon din ang iniisip.

Huminga muna siya nang malalim bago sumagot.

"Yeah... may bibilhin ako. But don't worry, I have my own credit cards," nakangiti niyang saad.

Hindi na ito sumagot.

Pero kitang-kita ang disgusto sa mukha nito.

Tahimik siyang napatingin sa bintana.

"King Lex... ang unfair mo, alam mo ba 'yon?" sigaw ng puso niya. "The more I love you and try my best to pursue you, the more you hate me... the more you keep your distance from me. Pero makulit 'tong puso ko..."

Marahan siyang napapikit.

"Kaya lagi ko 'tong tinatanong... bakit labis kitang mahal?"

Pero tulad ng dati...

Pinili niyang sarilinin ang lahat ng iyon.