ログイン“Your groom isn’t coming.” Those four words destroy Clarissa Ward’s world. After four years together, Luca Richard abandons her on their wedding day, leaving her humiliated in front of hundreds of guests. She expects the wedding to be canceled. Instead, the impossible happens. Luca’s older brother steps forward. Powerful. Ruthless. Untouchable. Charles Richard looks at the stunned crowd and says, “Continue the ceremony.” The next thing Clarissa knows, she is standing at the altar with a different man. A man she never truly understood. A man who has watched her for far longer than she realizes. A man who whispers in her ear after their vows: “You were never meant to be his.” Now trapped inside the powerful Richard family, Clarissa must navigate a mansion filled with secrets, hidden agendas, and enemies hiding behind polite smiles. A god-sister who believes she should have been Charles’s wife. A cousin who betrayed her in the worst possible way. A family determined to test whether she belongs among them. And a husband whose feelings are far more dangerous than his cold reputation. Because the biggest secret isn’t why Luca left. It’s why Charles stayed. And when the truth finally comes out, Clarissa will have to decide whether the man who saved her at the altar is also the man who has been quietly stealing her heart all along. “Tell me the truth, Charles.” He holds her gaze. “I’ve been trying not to love you for years.”
もっと見るNapabalikwas ako ng bangon ng marinig ko ang alarm clock ng aking selpon. Sinadya Kong maglagay dahil may misyon pa Akong dapat na tapusin, Nagmamadali kong tinanggal lahat ng aking saplot sa aking katawan. Ang tanging naiwan lamang ay aking panloob sakà pumasok sa banyo. Mabilis lang Akong naligo ,nagsuot lang ako ng itim na t-shirt at pinerasan ko ng itim na pantalon.
Nagmamadaling pumasok sa aking secret room upang kumuha ng aking gagamitin, ngaun na Kasi ang tamang oras para hulihin ang mga salot sa Mundo. Pagkatapos Kong makuha ang lahat ng aking kailangan ay lumabas ako ng kabahayan upang Kunin ang aking mahal na ducati na aking sasakyan,medyo malayo -layo ang aking pupuntahan,hanggang sa ako'y makarating sa aking destinasyon, Bumaba ako ng motor at mabilis Ko itong nilagay sa madilim na parte upang Hindi Makita ng aking kalaban . Magkakasunod muna Akong bumuntong hininga bago tumuloy sa aking target. Nagpalinga -linga muna ako baka may kalaban sa palagid .Nang masigurado Kong Wala ay lumusot ako sa isang alembre at ingat din ang aking bawat galaw,baka may makapansin sa akin. Mabilis Akong nagtago sa madilim na Banda dahil may kalaban na papalapit habang may kausap ito sa kanyang selpon. Nang malapit na sa aking pwesto ay naghanda na ako sa aking balak,mabilis Kong sinipa ang tagiliran nito at pinagsusuntok ng kanyang sikmura at leeg hanggang sa ito'y mawalan ng Malay tao. Walang katunog -tunog Akong nakalapit sa isang maliit na silid, may nakita Akong maliit na bintana kaya sumilip ako ,ganun na lang ang awa ko sa aking nakita ,may mga bata Pala silang kinulong Dito at tulog ang mga ito habang may mga pasa sa katawan . Mga animal sila Hindi man lang sila naawa sa mga bata,bulong ko. Nagmulat ng mata ang isang bata ,siguro ay naramdaman siguro nito na may nagmamasid sa kanila kaya mabilis Akong nagsinyas Dito na wag maingay, pinakiramdaman ko muna baka may kalaban lang sa paligid. Nang masigurado Kong Wala ay mabilis Akong lumapit sa pinto ng silid Kong saan naka kulong Ang mga bata. Mabuti na lang Tali ang nilagay nilang pansara sa pinto.mabilis ko iyon natanggal ,mabilis Akong lumapit sa mga bata na ngayon ay gising na ang mga ito. "please tulungan mo po kami,ayaw na po namin Dito"umiiyak na wika ng batang nakapansin sa akin,mabilis ko Naman itong inalo baka marinig pa kami ng mga bantay,"wag kayong mag-aalala ililigtas ko kayo rito,"wika ko kaya nakita ko ang tuwa sa kanyang mukha ganun din sa mga kasama nito. "Sige ganito Gawin natin ,lalabas Tayo sa silid na ito ngunit walang maingay dahan-dahan din at walang tatakbo Kong Hindi sinabe ni ate okay, ang kailangan lang ninyong Gawin ay yumuko upang Hindi Tayo Makita ng mga bantay, Pagkalabas ninyo sa may alambre dumapa muna kayo at Hindi kalayuan iyon,okay ba yon ,?wika ko sa mga ito, sabay- sabay Naman ang mga ito na tumango,kaya naghanda na kami para sa aming gagawin. Hanggang sa makalabas na Ang mga ito."Dito muna kayo ha,may susundo sa Inyo."Ani ko mabilis Naman silang tumango hanggang sa magpaalam na ako sa mga ito upang kalisin Ang mga taong makasalanan. Lumapit ako sa Isa pang silid na mas malaki kesa sa tulogan ng mga bata, ngunit mabilis Akong nagtago dahil may papalapit na kalaban kaya mabilis Akong nagtago sa likod ng malaking drum , hanggang sa isang sipa ng pinagkaloob ko Dito sinundan ko pa ng magkakasunod na suntok sa kanyang dibdib hanggang sa ito'y mawalan ng Buhay, ngunit isang malamig na bagay ang aking naramdam mula sa aking ulo. "Sige subukan mong gumalaw ng mabutas ang ulo mo,wika ng lalaki sa aking likod, ngunit mabilis ang galaw kaya naagaw ang baril nitong nakatutok sa akin,sabay putok ng baril sa aking kalaban, mabilis Akong nagtago dahil nakatunog na ang aking mga kalaban dahil sa putok ng baril. "may kalaban ,wika pa ng mga ito.Sumugod agad sa akin. Nang alam Kong malapit na Ang mga ito ay mabilis Kong itinutok sa aking kalaban ang hawak Kong baril, magkakasunod ko din binaril ang mga hita ng mga ito. Marami ang aking mga kalaban kaya mabilis Akong kumuha ng grada sa aking bag na dala ,sabay alis ng pin at binato ko sa mga ito, mga daing ang aking narinig mula sa aking mga kalaban na hinagisan ko ng Granada. "boss Rico ,umalis kana rito !kami na Ang bahala sa kanya "narinig kong Turan ng tauhan ng aking target, ngunit Hindi ako papayag na makatakas ito. Dahil huhulihin ko pa ito upang pagbayaran ang kanyang ginawang kasalanan sa mga tao Lalo na sa mga bata,alam Kong papunta na Ang mga kasamahan Kong agent na kukuha sa mga ito. Naramdaman Kong nag vibrate ang airpeace sa aking tainga na parang hikaw lang sa laki pero bilog ang hugis nito. Agent lucy ,wag mong hayaan na makatakas ang hayop na yan,wika ng aming boss"copy boss"sagot ko Mabilis Kong ikiniling ang aking ulo dahil sa kutsilyong papalapit sa akin ,isang ikot ang aking ginawa upang saluhin ang kutsilyong ibinato sa akin mula sa aking kalaban,at Isa pang mabilis paitaas na Iko ang aking ginawa upang ibalik sa aking kalaban ang kanyang kutsilyo. Sapol Naman ito sa kanyang leeg. "Ang lakas Naman ng loob mong kalabanin kami,alam Kong babae ka dahil sa itong ayos,ngayon ay matitik-ngunit Hindi ko na ito pinatapos pa mabilis Kong kinuha ang kutsilyo mula sa aking Binti at binato sa taong parang manok na upa na kotak ng kotak.Ang dami pa kasing sinasabi " bulong ko. Magkakasunod na putok ng baril ang aking narinig kaya alam Kong nandito na ang aking ibang kasamahan,at sila na Ang bahala sa ibang kalaban. Mabilis Kong hinabol ang aking target baka ito'y makatakas pa ,animal na manok na iyon na napakadaldal baka makatakas pa ang aking target.Agad ko Naman itong nakita at ito'y papasakay na sa kanyang kotse,agad Kong binunot ang aking baril sabay kasa upang patamaan ang Binti nito upang Hindi tuloyan makatakas ."aahhh " narinig kong daing ng lalaking hinahabol ko, ngunit isang santok sa aking mukha ang nagpatigil sa akin mula sa aking kalaban na Hindi ko namalayan ang kanyang paglapit , naramdaman ko pang may umagos na dugo sa aking labi dahil sa lakas ng suntok nito sa aking mukha kahit may takip ito."shit Naman oh,hayop na to kaya Hindi agad ako nakalapit sa aking target, kaya mabilis Kong inumqng ang hawak Kong baril agad ko itong pinatamaan sa ulo, ngunit mabilis Akong dumapa at nagpagulong -gulong sa lupa upang Hindi ako matamaan ng balqng lumilioad at ito'y galing sa aking mga kalaban.Hindi ko Naman iyon hahayaan ng basta-basta na lang marami pa Akong gagawin sa Buhay. Mabilis ko Namang inumang ang aking baril at gumanti ng putok sa mga ito.Mga daing ang aking mga narinig mula sa aking mga kalaban, mabilis Akong umalis sa aking kinalalagyan dahil sa taong nasa aking ulohan na gusto Akong supain ngunit Hindi ako basta-basta magpapasipa rito.Isang mabilis na ikot paitaas ang aking ginawa sabay sipa sa leeg nito sinundan pa ng upper cut sa kanyang baba upang ito'y sumadsad sa malaking drum. Agad Kong hinanap Kong nasaaan na aking aking target ,agad ko Naman itong nakita habang nakaupo lang sa damuhan habang hawak ang Binti nito,Hindi lang Kasi isang beses Kong binaril kundi dalawa at ito'y magkanilaan.Lumapit na rin ang mga kasamahan Kong agent na kukuha sa mga taong makasalanan. Ang galing mo talaga ageñt L,Wala ka pa ring kupas,wika Sakin ng kasamahan Kong agent .Matagal ko ng alam yan agent M.Sige kayo na Ang bahala sa kanila at sa mga bata,wika ko sabay tapik sa kanyang balikat . Agad Naman Akong umalis sa Lugar na iyon upang magpahinga dahil ngayon ko lang naramdaman ang pagod sa aking katawan pati na rin ang sugar sa aking labi,hayop Naman talaga oh,"bulong ko.Hindi nagtagal ay nakarating ako sa harap ng aking bahay .Agad Akong nagbusina upang buksan ang gate ,"good morning ma'am Lucy,'batinsakin ng security,napakunot Naman ang noo ko ng pagbati nito sa akin,kaya agad Kong tiningna ang suot Kong relo ,totoo nga na mag uumaga na Pala,kaya Naman pala nkakaramdam na ako ng antok. Kakamot-kamot Naman ako ng ulo na pumasok sa loob. Agad Akong pumasok sa banyo bago matulog para mas masarap ang aking tulog. Hindi nagtagal ay agad Akong natapos ,pinatuyo ko muna ang aking buhok bago ako matulog. Ngunit Hindi ko namamalayan tinangay na ako ng antok. Kinabukasan nagising Ako sa katok sa pinto ng aking silid,Simangot Akong bumangon mula sa aking kama upang pagbuksan ang istorbo na ito.Agad ko Naman itong binuksan at hinintay ang istorbo na ito. "ma'am magandang Umaga po" wika ng aking kasambahay.ngunit ano ang maganda sa Umaga na may inistorbo ang masarap Kong tulog"nais ko sanang Sabihin sa aking kasambahay ngunit Hindi ko na lang isinatinig. "ma'am tumawag po ang inyong mama ,nais ka raw nilang makausap,"wika ni ate Lena na aking kasambahay."Sige ate susunod na ako sa baba,"wika ko.She woke up knowing exactly where she was.No confusion. No gentle moment of forgetting. Just her eyes opening to the pale gold ceiling of her new room and the immediate full weight of everything landing on her chest before she had even properly taken her first breath of the day.She lay still for a moment.Somewhere in the house a door closed. Voices drifted up from somewhere below, too muffled to make out words but present enough to remind her that this was not a house where you could disappear quietly into your own morning. This was a house that was always already awake before you were. Already moving. Already full of people with agendas she was only beginning to understand.She got up.She smelled the breakfast before she reached the bottom of the staircase.The dining room was already populated when she walked in and that was the only word for it. Populated. Like a small country had decided to have breakfast together. Maria was at the far end talking with her mouth full. Nate was
She had been to the Richard mansion before.Six times in four years. Christmas dinner twice, a birthday celebration for Maria, two family gatherings she couldn’t remember the occasion for, and one Sunday afternoon that Luca had brought her without warning and she had spent three hours pretending she wasn’t completely overwhelmed.She knew this house.Except walking through its doors today felt nothing like any of those six times because this time she wasn’t a guest arriving on Luca’s arm with a return ticket back to her own life waiting at the end of the evening.This time she lived here.The entrance hall felt different with that knowledge sitting in her chest. The ceilings hadn’t changed. The pale stone floors hadn’t changed. The staircase curving upward on the right was exactly as she remembered it. But everything looked different when you understood it was yours now, when the weight of permanence settled over something familiar and made it strange again.Charles carried nothing. H
The first thing she was aware of was the light.It came through the curtains in long pale strips and landed across the bed with the kind of quiet that meant the world had continued turning overnight regardless of what had happened in it.The second thing she was aware of was that she was still in her wedding dress.Clarissa lay completely still for a moment. Eyes open. Staring at a ceiling that was not her ceiling while the events of yesterday assembled themselves slowly in her mind like pieces of something broken being laid out one by one.The altar.Charles.The reception.The champagne.Then his voice at the door. So quiet she had been almost completely under by then, hovering at the very edge of sleep.Some things are more real than you know.She sat up.Too fast. The room tilted and she pressed her fingers to her temple and waited for it to steady. Her mouth was dry. Her eyes felt swollen. The wedding dress was creased beyond saving, ivory lace twisted around her like something t
He didn’t sleep.He sat in the armchair by the window with a glass of whiskey he hadn’t touched and the city spread out below him like it had no idea what kind of day it had been. Which it didn’t. The city never cared. That was one of the things he had always appreciated about it.He was still hearing her voice.Was any of it real. Any of it.He had kissed her back.One moment. One unguarded moment where three years of ironclad discipline cracked straight down the middle and he had kissed her back and felt the full weight of everything he had been carrying collapse onto him all at once. Then he had pulled away because she was drunk and her heart was broken and he refused, absolutely refused, to be something she woke up regretting.He picked up the whiskey and took one slow sip.A knock at the door.Not Daniel’s knock. Daniel knocked twice, short and professional. This was one knock. Slow. Deliberate.He already knew.“Come in.”Yvonne walked in like she owned the room. She always walk
She had lost count of the champagne glasses somewhere around the fourth one.Or the fifth. She wasn’t entirely sure and had stopped caring around the same time she stopped being able to feel the specific shape of her heartbreak and it had blurred into something more general and bearable and golden
Chapter 1: The Wrong BrotherThe whispers reached her before she reached the doors.Clarissa heard them bleeding through the wood, low and urgent, the kind of whispers that had weight to them. The kind that meant something had already gone wrong inside that hall before she even walked in.She stopp






Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.