LOGINAndrea's POVNang hindi ko na alam ang gagawin, biglang sumagi sa isip ko ang isang ideya. "Um, naalala ko lang na may kailangan akong asikasuhin...""Is that so?" sagot ni Dylan, yung boses niya ay ilang tono na mas mababa kaysa dati.Sa hindi malamang dahilan, tuwing naririnig ko siyang sabihin yu
"No." Mababa at delikado ang boses ni Dylan.Hindi tulog? Kung ganon, lahat ng ginawa ko sa kanya—alam niya lahat yun? Ang realization na ito ay nagpangyaring gusto ko nang tumakbo agad, pero yung kamay niya ay nakapigil sa wrist ko na para bang bakal na pangipit. Nang sinubukan kong kumawala, lalo
Andrea's POVBinuksan ni Dylan yung wrapper at inilagay yung kendi sa bibig niya.Lumingon siya sa akin na nakaupo sa tabi niya. "Not sweet enough. Medyo maasim.""Oh?" Nagulat ako. "Pero sobrang tamis naman niyan ah."Hindi siya sumagot, sa halip ay tinitigan niya yung wine glass na hawak ko. "Not
Tumayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window, nakatitig sa mga storm clouds na nag-iipon sa di kalayuan, at hindi ko napigilang bumuntong-hininga nang mahina. Mukhang tatagal nang ilang oras ang malakas na ulan na ito.Pagkatapos kong uminom ng tubig, naglakad ako papunta sa kitchen island para ma
Andrea's POVNakatago ko pa rin yung mukha ko sa mga kamay ko nang mangako si Dylan na hindi siya tatawa. Biglang naging sobrang seryoso yung tono niya na para bang bigla kaming nasa isang boardroom negotiation.Sa ilalim ng matindi niyang titig, sumuko ako pagkalipas ng limang segundo. Inilapag ko
Nag-text si Summer: "How's your leg recovering? Ready for the performance? Yung overseas venue, Senas, gusto ka nila para sa opening ceremony nila."Tanong ni Lira: "How did it go? Hinanap ka ba ni Miss Sinclair ngayong araw?"Speaking of which, si Carolina yung sumunod sa message queue.Carolina: "
Edward’s POVNakatayo sa harap ko ang doktor, hindi mabasa ang emosyon sa mukha habang dinudukot niya ang bulsa ng scrub niya. Saglit siyang nag-alinlangan bago iniabot sa akin ang isang maliit na evidence bag. Sa loob nito ay may isang napakaliit at bakanteng vial. Biglang nanlamig ang dugo ko.“Na
Ang alaala ng halik nila, lalo na kung paano siya hinalikan ni Romero nang may pag-angkin ay nagpaikot sa sikmura ko. Hindi iyon pwedeng totoo. Hindi maaari.Sumingit ang malamig na boses ni Mom. “Palagi kitang sinuportahan, Edward. Always. Pero ito? Dito na ako titigil.” Tumalikod siya at umalis, h
Edward’s POVPinanood ko silang umalis. Naglakad ng tuwid si Andrea, protektadong nakapatong ang kamay ng ama niya sa balikat niya, at si Romero—ang tarantadong iyon ay nakasunod sa likod nila na parang may karapatan siyang nandoon. Umiikot ang revolving doors habang nawawala na sila sa paningin ko,
Andrea’s POVHindi ko maialis ang tingin ko sa mukha ni Dylan habang diretso niyang tinititigan si Edward. Ramdam na ramdam ang tensyon sa pagitan nilang dalawa, halos parang may kuryenteng naglalagitik sa makitid na hallway ng hotel.Halatang hindi makapaniwala si Edward habang salitan kaming tinit







