로그인Andrea's POVNang hindi ko na alam ang gagawin, biglang sumagi sa isip ko ang isang ideya. "Um, naalala ko lang na may kailangan akong asikasuhin...""Is that so?" sagot ni Dylan, yung boses niya ay ilang tono na mas mababa kaysa dati.Sa hindi malamang dahilan, tuwing naririnig ko siyang sabihin yu
"No." Mababa at delikado ang boses ni Dylan.Hindi tulog? Kung ganon, lahat ng ginawa ko sa kanya—alam niya lahat yun? Ang realization na ito ay nagpangyaring gusto ko nang tumakbo agad, pero yung kamay niya ay nakapigil sa wrist ko na para bang bakal na pangipit. Nang sinubukan kong kumawala, lalo
Andrea's POVBinuksan ni Dylan yung wrapper at inilagay yung kendi sa bibig niya.Lumingon siya sa akin na nakaupo sa tabi niya. "Not sweet enough. Medyo maasim.""Oh?" Nagulat ako. "Pero sobrang tamis naman niyan ah."Hindi siya sumagot, sa halip ay tinitigan niya yung wine glass na hawak ko. "Not
Tumayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window, nakatitig sa mga storm clouds na nag-iipon sa di kalayuan, at hindi ko napigilang bumuntong-hininga nang mahina. Mukhang tatagal nang ilang oras ang malakas na ulan na ito.Pagkatapos kong uminom ng tubig, naglakad ako papunta sa kitchen island para ma
Andrea's POVNakatago ko pa rin yung mukha ko sa mga kamay ko nang mangako si Dylan na hindi siya tatawa. Biglang naging sobrang seryoso yung tono niya na para bang bigla kaming nasa isang boardroom negotiation.Sa ilalim ng matindi niyang titig, sumuko ako pagkalipas ng limang segundo. Inilapag ko
Nag-text si Summer: "How's your leg recovering? Ready for the performance? Yung overseas venue, Senas, gusto ka nila para sa opening ceremony nila."Tanong ni Lira: "How did it go? Hinanap ka ba ni Miss Sinclair ngayong araw?"Speaking of which, si Carolina yung sumunod sa message queue.Carolina: "
Isinuot ko ang pink strappy heels para kumpleto na ang ensemble.Inabot ako ng halos dalawang oras at kalahati sa paghahanda.Pagbaba ko sa sala, nadatnan ko si Lara na patapos na sa shift niya.May hawak siyang garbage bag malapit sa sofa at agad siyang napahinto, halatang humanga. “Mrs. Romero, yo
Andrea’s POVIsang buong linggo na ang lumipas mula noong gabing iyon sa pool, at halos hindi ko na nakita si Dylan.Gabi-gabi, mag-isa akong natutulog sa kuwarto ko, iniisip kung baka ngayong gabi na siya lilitaw—o kahit man lang magsabi ng kahit ano.Pero tuwing umaga, wala pa ring nagbabago. Kata
“What we both want,” sagot niya, mababa ang boses, ramdam ko ang panginginig nito sa dibdib niya.Dikit na dikit sa katawan ko ang mga damit ko, ang manipis na tela ng blouse ko halos wala nang itinatago. Dapat nakakaramdam ako ng hiya, ng pagiging exposed—pero imbes na gano’n, may kakaibang lakas a
Andrea’s POVBumulusok ako sa ilalim ng tubig, at agad sumipsip ang mga damit ko ng tubig na parang espongha.Saglit akong kinabahan, pero mabilis ding pumasok ang swimming instincts ko. Bata pa lang ako marunong na akong lumangoy—hindi naman ito life-threatening.Pero bago pa ako makapag-angat ng s







