LOGINAndrea’s POVParang binagsakan ako ng truck sa bigat ng message ni Lira: [Screenshot.jpg][Screenshot.jpg] “Ikaw ba ’to sa mga photos na ’to?”Binuksan ko agad yung pictures, at hindi ako nagkamali—ako talaga iyon. Kitang-kita, malinaw na malinaw.“Grabe!” Lira texted. “May nag-upload ng photos natin
Andrea’s POVHindi naman ako na-roast online tulad ng inaasahan ko. Sa totoo lang, kabaliktaran pa—purong compliments pa nga ang mga comments. Alam ko rin naman na trending pa rin yung pangalan ko kasama si Cris mula pa kahapon.Yesterday, buong araw akong rehearsals para sa concert. Pag-uwi ko, nal
Everything went smoothly. Pero nagulat ako nang makita ko na “flowers” pala yung surprise—actually paper flowers.Mabilis kong binasa yung card na nakalagay sa piano ko.Paglapit ni Cris, inangat ko yung “bouquet” sa tabi ko.“Surprise!”“Happy birthday, Cris! These are 999 paper roses folded by you
Andrea’s POVAyokong naghihintay sa backstage. Naiinis ako doon. Si Shiela, kanina pa ako hinahanap—almost twenty minutes na raw siyang naghahanap sa akin.Ten minutes lang ang sinabi kong babalik ako. Pero heto ako, naipit pa rin kay Carolina, at isang song na lang bago ako mag-perform. Kaya talaga
Andrea’s POVCris had already made his way over to me.Ayon sa rehearsed routine, kinuha ko ang microphone para sagutin ang questions niya bago ako bumalik backstage para sa mid-show performance.“Ms Andrea, many of our shared fans are here today. Is there anything you'd like to say to them?” tanong
Andrea’s POVI hadn’t expected my part to end so quickly after the opening. After ng opening number, offstage na agad ako. Sa middle section pa ulit ako lalabas.Paglabas ko, binigyan ako agad ni Shiela ng bottled water. Aakmang iinom na sana ako nang mapansin ko si Kaila Padilla sa di kalayuan.Sum
Andrea’s POVMas maliwanag ang pakiramdam ng apartment ko ngayong gabi kumpara sa mga nakaraang linggo. Habang sabay kaming nag-i-scroll ni Lira sa mga phone namin, hindi ko mapigilang makaramdam ng kakaibang satisfaction sa dibdib ko habang binabasa ang sunod-sunod na comments na pumapanig sa akin
Andrea’s POVNanginginig nang bahagya ang mga daliri ko habang nakatitig ako sa screen ng phone ko, pinapanood ang social media storm na ako mismo ang nagpasabog. Ilang minuto pa lang ang nakalipas mula nang i-post ko ang simpleng caption na “Already Married” kasabay ng litrato ng marriage certifica
Dylan’s POVMahigpit pero maingat kong hawak ang marriage certificate habang naglalakad ako sa tahimik at napakalinis na hallway ng St. Peter's Private Hospital. Sobrang tahimik ang paligid, amoy antiseptic, malamig ang hangin, pero magulo ang isip ko.Hanggang ngayon, hindi pa rin tuluyang nagsi-si
Andrea’s POVPagkaalis ni Dylan, paulit-ulit na naglalaro sa isip ko ang mga huling salitang iniwan niya.“I’ll come pick up Mrs. Romero in a week.”Kung paano niya iyon sinabi—kalmado, diretso, parang matagal na niyang pinag-isipan—iyon ang mas lalong nagpabigat sa pakiramdam ko. Parang may humigpi







