ログイン“You’re seriously going to stop making out with me to blow-dry my hair?” biro ko habang lumalapit.Ngumiti siya nang bahagya, inalis ang isang basang hibla sa pisngi ko. “I’m seriously not letting you get sick. I want you in my bed, not sneezing in it.”Napatawa ako at sumandal sa kanya. “Okay, fine
Third Person’s POVPara kay Andrea, parang isang imposibleng panaginip ang lahat ng nangyari ngayong gabi. Pero hindi lang siya ang nahihirapang intindihin ang lahat.Si Elisa Sanchez ay tuluyang nalito. Dapat si Carolina Sinclair ang magiging asawa ni Dylan—matagal nang plano iyon. Ngayong gabi san
Andrea’s POVPagkarinig niya sa sinabi ko, tumindi ang tingin ni Dylan habang ilang segundo akong pinagmasdan. “I see. Wait here, I’ll have something sent up.”Sa sandaling sinabi niya ‘yon, biglang namula ang mukha ko. Mahina akong tumango. “Oh… thank you.”May mas nakakahiya pa ba sa sitwasyon ko
Andrea’s POVPagkawala pa lang ni Carolina sa paningin, may dalawang lalaking biglang sumulpot mula sa mga tao, nagmamadaling tumakbo—’yung isa, nawalan pa ng sapatos.Bigla silang napahinto, palipat-lipat ang tingin sa papalayong si Carolina at sa akin na basang-basa.Sila ang magkapatid na Villega
Bago pa siya makasagot, itinuro ako ng babaeng sumigaw kanina. “Mrs. Romero did it! I saw her push Carolina into the pool and hold her under! If I hadn’t spotted them, Carolina could have died! She’s trying to eliminate the competition for Dylan’s affections!”Napasinghap ang mga tao, at agad nagsim
Andrea’s POV“Holy shit!” napasinghap ako nang bumagsak ang katawan ni Carolina sa tubig, sabay malakas na splash.Ginawa niya talaga. Talagang tumalon siya sa punyetang pool!Napalingon ako sa paligid, halos panic na, para i-confirm ang alam ko na—kami lang dalawa ang tao dito. Lahat nasa loob, nag
Edward’s POVNakatayo sa harap ko ang doktor, hindi mabasa ang emosyon sa mukha habang dinudukot niya ang bulsa ng scrub niya. Saglit siyang nag-alinlangan bago iniabot sa akin ang isang maliit na evidence bag. Sa loob nito ay may isang napakaliit at bakanteng vial. Biglang nanlamig ang dugo ko.“Na
Ang alaala ng halik nila, lalo na kung paano siya hinalikan ni Romero nang may pag-angkin ay nagpaikot sa sikmura ko. Hindi iyon pwedeng totoo. Hindi maaari.Sumingit ang malamig na boses ni Mom. “Palagi kitang sinuportahan, Edward. Always. Pero ito? Dito na ako titigil.” Tumalikod siya at umalis, h
Edward’s POVPinanood ko silang umalis. Naglakad ng tuwid si Andrea, protektadong nakapatong ang kamay ng ama niya sa balikat niya, at si Romero—ang tarantadong iyon ay nakasunod sa likod nila na parang may karapatan siyang nandoon. Umiikot ang revolving doors habang nawawala na sila sa paningin ko,
Andrea’s POVHindi ko maialis ang tingin ko sa mukha ni Dylan habang diretso niyang tinititigan si Edward. Ramdam na ramdam ang tensyon sa pagitan nilang dalawa, halos parang may kuryenteng naglalagitik sa makitid na hallway ng hotel.Halatang hindi makapaniwala si Edward habang salitan kaming tinit







