เข้าสู่ระบบAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Andrea’s POVSa umagang sumunod matapos ang komprontasyon ko kay Margaret, kakaiba ang gaan ng pakiramdam ko. Parang may matagal na nakapatong na bigat sa dibdib ko na biglang nawala. Sa unang pagkakataon mula nang mangyari ang insidente ng pamamaril, nakahinga ako nang mas maluwag. Hindi na masikip
Andrea’s POVHumarap ako kay Maria, bahagyang nakakunot ang noo.“Ano ‘yon, Maria?” tanong ko.Magalang siyang tumango. “Miss Villamor, nandito po si Mr. Anderson. Kasama po niya si Miss Sandoval.”Parang biglang nanigas ang buong katawan ko. Ramdam ko agad ang paninikip ng dibdib ko.“Sabihin mo hi
Andrea’s POVNakatitig lang ako sa pintong kalalabas lang ni Dylan Reed Romero, parang ayaw pang tanggapin ng utak ko ang nangyari. Totoo ba ’yon? Pumayag ba talaga siyang pakasalan ako nang ganoo lang kadali, diretsahan, walang paligoy-ligoy?Huminga ako nang malalim, sinusubukang ayusin ang gulong
Dylan’s POVSinalubong ako ng paulit-ulit na beep ng heart monitor pagpasok ko sa hospital room ng lola ko. Sanay na ako sa tunog na iyon, pero hindi pa rin ako handang makita siya sa ganitong kalagayan—ang babaeng minsang kinatatakutan sa boardroom, ngayon ay mahina at nakahiga sa puting kama ng os







