LOGINAndrea's POVNang hindi ko na alam ang gagawin, biglang sumagi sa isip ko ang isang ideya. "Um, naalala ko lang na may kailangan akong asikasuhin...""Is that so?" sagot ni Dylan, yung boses niya ay ilang tono na mas mababa kaysa dati.Sa hindi malamang dahilan, tuwing naririnig ko siyang sabihin yu
"No." Mababa at delikado ang boses ni Dylan.Hindi tulog? Kung ganon, lahat ng ginawa ko sa kanya—alam niya lahat yun? Ang realization na ito ay nagpangyaring gusto ko nang tumakbo agad, pero yung kamay niya ay nakapigil sa wrist ko na para bang bakal na pangipit. Nang sinubukan kong kumawala, lalo
Andrea's POVBinuksan ni Dylan yung wrapper at inilagay yung kendi sa bibig niya.Lumingon siya sa akin na nakaupo sa tabi niya. "Not sweet enough. Medyo maasim.""Oh?" Nagulat ako. "Pero sobrang tamis naman niyan ah."Hindi siya sumagot, sa halip ay tinitigan niya yung wine glass na hawak ko. "Not
Tumayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window, nakatitig sa mga storm clouds na nag-iipon sa di kalayuan, at hindi ko napigilang bumuntong-hininga nang mahina. Mukhang tatagal nang ilang oras ang malakas na ulan na ito.Pagkatapos kong uminom ng tubig, naglakad ako papunta sa kitchen island para ma
Andrea's POVNakatago ko pa rin yung mukha ko sa mga kamay ko nang mangako si Dylan na hindi siya tatawa. Biglang naging sobrang seryoso yung tono niya na para bang bigla kaming nasa isang boardroom negotiation.Sa ilalim ng matindi niyang titig, sumuko ako pagkalipas ng limang segundo. Inilapag ko
Nag-text si Summer: "How's your leg recovering? Ready for the performance? Yung overseas venue, Senas, gusto ka nila para sa opening ceremony nila."Tanong ni Lira: "How did it go? Hinanap ka ba ni Miss Sinclair ngayong araw?"Speaking of which, si Carolina yung sumunod sa message queue.Carolina: "
Andrea’s POVParang may butterflies sa tiyan ko habang iniisip ang dinner ngayong gabi. Ito ang unang pagkakataon na lilitaw ako sa publiko katabi si Dylan bilang Mrs. Romero. Business dinner pa at isang setting kung saan bawat tingin ay sinusukat, bawat salita ay maingat na pinipili.Kaya, siyempre
Pero kahit gano’n… may something sa tono niya na parang personal. Parang may pag-aangkin. Possessive, even.Kinagat ko ang labi ko, kabado, at binuksan ang Twittèr. Tuluyan nang nawala ang trending hashtag na #AndreaAndCris. Napabuntong-hininga ako sa ginhawa habang napasandal sa upuan. Ginawa niya
Third Person’s POVParang sampal sa mukha ang trending topic. Nang matyempuhan ito ni Marcus, dikit na dikit na ang pangalan ni Cris kay Andrea, para silang duet sa isang malungkot na pop ballad, at nilalantakan na iyon ng internet na parang buong taon nilang hinintay ang ganitong klaseng drama.Aga
Dylan’s POVNasaan siya?Paulit-ulit kong tinatapik ang mga daliri ko sa ibabaw ng makintab na mahogany desk habang nakatitig sa phone ko. Matigas ang screen—walang galaw, walang notification. Walang reply mula kay Andrea. Kahit isa. Ang message na ipinadala ko ilang oras na ang nakalipas ay nandoon







