Chapter 4

Kate

Hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko nang makapasa ako sa initial screening. At ngayon ay nasa final screening na ako.

Wala nga akong pakialam kahit na maraming akong nariring sa mga kasabayan ko na aplikante. Lalo na iyong mga hindi nakapasa at pinauwi na.

Bakit nakapasa daw ako?

Bakit isa daw ako sa nakapasa sa initial screening? Kesyo baka kinulam ko daw ang HR Manager kaya pinasa ako.

Hindi ko na lang pinagtuunan ng pansin ang sinasabi nila sa akin. Alam ko naman ang kakayahan ko. Hindi naman sa pagmamayabang, pero para sa akin ay over-qualified ako sa posisyon na in-apply-an ko. I am an architectural graduate, and I also graduated with Latin honors. Not only that, I even topped the bar exam. Marami ngang kumukuha sa akin na malalaking kompanya and offered me higher positions, but I declined them all.

Gusto ko kasing mag-umpisa sa mababa, gusto kong pumasok sa isang kompanya na walang nag-o-offer, iyong paghihirapan ko. At napili ko nga ang Juarez Group of Companies na pag-apply-an.

Juarez Group of Companies is a well-established company. It's one of the top-listed companies in the Philippines. At nang malaman ko na naghahanap ang may-ari ng bagong secretary ay dali-dali kong inayos ang resume ko para mag-apply. Iyon din ang dahilan ko bakit ako uwi ng Pilipinas.

Sa totoo lang din ay may ulterior motive din ako kung bakit doon ko napiling mag-apply. Kapag naging secretary ako ng may-ari ng Juarez Group of Companies, magkakaroon ako ng koneksiyon. At kailangan ko ang koneksiyon na iyon para mabawi ko ang kompanya na namayapa ko na ina. At balita kasi sa akin ng family lawyer namin na balak ng Papa ko na ipamahala kay Marie ang kompanya.

At hindi ako makakapayag. Kilala ko si Marie, kapag ito ang mamahala sa kompanya namin ay baka wala pang isang buwan ay lugi na.

Kaya kailangan ko ng koneksiyon para mabawi ko ang kompanya.

Napatingin ako sa sampu na kasama ko, sa mahigit tatlumpong aplikante ay sampo na lang kaming natitira. At ngayon ay patungo kami sa 20th floor kung saan matatagpuan ang CEO Office.

At sinabi ng HR Manager na ang CEO daw ang mag-i-interview sa amin. At siya daw ang mamimili kung sino ang gusto niyang maging secretary.

"Kinakabahan ako."

Narinig mo na wika ng babae na nasa harap ko. "Mainitin daw ang ulo ng may-ari ng kompanya. Simpleng pagkakamali ay tanggal ka na daw agad sa trabaho." Napataas naman ang kilay ko sa narinig.

Pwede ba iyon? Pwede bang magtanggal na lang siya basta-basta? Hindi ba labag iyon sa labor code?

"Pero sobrang gwapo daw ng may-ari," kinikilig pa na wika ng isa. "Kahit na hindi ako makuha, basta masilayan ko lang siya. Solve na ako."

Napailing na lang ako sa narinig. Basta talaga gwapo. Hindi ba nila alam na mas manloloko ang mga gwapo. Pangit nga may ganang manloko pa, ang gwapo pa kaya?

Mayamaya ay umayos na ako sa pagkakatayo ko nang huminto ang sinasakyan naming elevator. At nang bumukas iyon ay nagsilabasan na ang lahat at dahil nasa dulo ako ay panghuli ako na lumabas.

"Dito muna kayo," wika sa amin ng HR Assistant.

Pumasok naman siya sa isang kwarto. Pero agad din naman siyang lumabas. "Maupo muna kayo. May pinuntahan lang saglit si Sir Trey."

Trey? ulit na wika ko sa pangalan na binangggit niya. His name sounds familliar to me.

At dahil sa pag-iisip ay naubusan tuloy ako ng upuan na naroon sa labas.

No choice ako kundi tumayo na lang habang hinihintay na dumating ang CEO. Sumandal ako sa pader habang tinitingnan ko ang laylayan ng suot ko na palda.

Ako lang ang naiiba sa lahat ng suot ng kasama ko. Mala-secretary ang mga suot nila, sexy-secretary dahil ang karamihan ay nakasuot ng mini-skirt. Litaw ang legs, ako lang yata ang pang-maria clara.

Mayamaya ay nag-angat ako ng tingin nang may maulingan ako. Pagka-angat ko ng tingin ay nakita ko ang dalawang lalaking nag-uusap, mukhang nagta-trabaho sila doon dahil naka-corporate attire at may suot silang ID. "Bad mood si Sir Trey."

"Paanong hindi maba-bad mood? Naghintay siya sa ground floor dahil may sumalay sa elevator niya."

Mula sa gilid ng mata ko ay nakita ko ang pagsulyap sa akin ng HR Assistant. Sa tingin pa lang niya ay alam kong sinisisi niya ako kung bakit bad mood si Sir Trey.

I bit my lip, feeling guilty. Alam ko kasing ako ang dahilan kong bakit bad mood si Sir Trey.

Ano naman kasing alam ko na exclusive lang pala sa boss ang elevator dito? Wala naman kasing nakasulat.

Napanguso na lang ako at muling ibinaba ang tingin ko sa sahig.

At makalipas ng ilang minuto ay nakarinig ako ng mga yabag. "Good morning, Sir," narinig kong bati ng HR Assistant.

Nagsitayuan naman ang mga aplikanteng nakaupo at binati din ang bagong dating.

Umalis naman ako mula sa pagkakasandal ko sa pader at umayos din ng tayo.

Nag-angat din ako ng tingin. Bubuka din sana ang labi ko para bumati ng mapatigil ako nang makita ang seryosong mukha ng lalaking bagong dating.

His eyebrows are almost as one, and his lips are pressed together. He seems mad, no, he's really mad.

Pero wala doon ang atensiyon ko kung hindi sa mukha ng lalaki!

My heart suddenly skipped a beat.

Hindi ako pwedeng magkamali. Ang lalaking mukhang galit ay walang iba kundi ang lalaking estrangherong basta ko na lang hinalikan sa labi, ang estrangherong niyaya kong magpakasal at nagpakasal sa akin. Ang estrangherong tinataguan ko!

And what is he doing there?

Tuloy-tuloy ang lalaki sa paglalakad. Hindi man nga lang siya gumanti ng bati sa mga bumati sa kanya. Parang walang narinig.

Nakahinga naman ako ng maluwag ng dire-diretso siya sa paglalakad. Nalagpasan na niya ako.

Pero mayamaya ay napansin ko ang paghinto niya sa paglalakad.

At nahigit ko ang hininga ko nang lumingon siya sa gawi ko.

At sunod-sunod akong napalunok nang makita ko ang mas lalong pagsasalubong ng kilay niya nang mapatitig siya sa akin.