Chapter 3.1 : Laban o Bawi

Chapter 3 

Sinuyod ng mga mata niya ang kaakit-akit nitong pigura. 

Kinakabahan si Aleighna at napapaisip siya sa mga naging desisyon niya;hindi na siya pwedeng umatras kaya pikit mata na lamang niyang tinanggap ang magiging kahihinatnan niya. 

Hinawakan niya ang laylayan ng kanyang damit at hinila ito pataas. 

Lumabas ang kanyang balingkinitan at puting baywang, kitang-kita ang gilid ng kanyang puting bra sa kanyang itim na sweater. 

Bigla siyang itinulak palayo ni Bradley, ang mukha nito ay puno ng pagka disgusto at pandidiri sa kanya. 

Muntik nang matumba si Aleighna, ngunit ng makabawi sa kanyang balanse, pero sa loob loob niya ay nagdiriwang ang kanyang kalooban. 

Ang kanyang mukha ay nagkunwaring inosente at nagrereklamo. 

Sinulyapan ni Bradley ang mapagpanggap na babae; handa talaga nitong gawin ang lahat para sa pera. 

Isipin na ng lalake na mukha siyang pera, ngunit hindi ba nito iniisip na maiiwanan siya nito at dadalhin niya habang buhay ang titulong pagiging biyuda nito. 

Maaari niya itong balewalain, ngunit para sa kanya ang kasal ay hindi dapat maging isang laro lamang. 

“Umalis ka!. ”

Galit si Bradley sa pagiging mapagkunwari ng babaeng ito. 

Pakiramdam ni Aleighna ay dininig ng mga anghel ang kanyang mga dasal, sa loob loob niya ay labis siyang natuwa dahil sa wakas ay makaka alis na rin siya ngunit kailangan magkunwaring nag aatubili siyang umalis. 

“Hubby.”

Nairita si Bradley sa narinig “Huwag mo ng hintaying kaladkarin pa kita palabas dito babae. ”

Walang pag-aalinlangan, hinubad ni Aleighna ang suot na sweater, kinuha ang kanyang coat at dali-daling umalis. 

Pagkalabas niya ng club, sa wakas ay nakahinga sya ng maluwag.  

Hindi man lang siya giniginaw nang walang suot na coat, kinakabahan pa rin sya magpa hanggang ngayon sa nangyari kani-kanila lamang. 

Nakakakaba at napaka mapanganib ang  naranasan ni Aleighna sa piling ni Bradley, ngunit buti nalang at nakauwi itong walang galos at anumang pinsala sa pagkikita nilang dalawa. 

At muntikan na siya doon. 

Kinabukasan, inimbitahan ni Aleighna si Shanice kumain sa isang ekslusibong restawran. 

“Napakatapang mo talaga gurl, how to be you po.? ” Hindi napigilan ni Shanice ang humanga sa kaibigan. 

Hinawakan ni Aleighna ang braso ni Shanice, “Ang swerte ay pumapabor sa mabubutjng tao. ”

Naisip ni Shanice.

“Hindi ka ba natatakot na baka may gawin siya iyo?. ”

“Dahil sa kanyang itsura, pangangatawan at pagiging mayaman nito hindi malabong maakit ako sa kanya. ”

“Hmmm? . ” Kumunot ang noo ni Shanice sa naging sagot niya. 

“Sa totoo lang , hindi naman masama kung magkakaroon ako ng anak sa kanya, ” dagdag ni Aleighna “Magiging maganda pa ang magiging lahi namin. ” 

Ngumisi si Aleighna at binalaan siya ni Shanice na huwag sumobra. Kung babanggitin nga daw nito ulit ang diborsyo, dapat tanggapin na lang niya. 

Ang mahirap sa pagiging mag-asawa ay ang karahasan sa tahanan, at ang karahasan sa tahanan ay kabilang sa pinag aalitan ng mag-asawa kung saan walang gaanong mabigat na parusa sa pang-aabuso dito sa lugar natin. 

“Alam ko,. ” sagot ni Aleighna kay Shanice at alam niyang kapag ganito na kaseryoso ang kaibigan ay kailangan mo talaga makinig dahil lang ng sinasabi nito ay may sense. 

Pagkatapos ng hapunan, medyo kumalma na si Shanice at bumabalik nanaman ang kakulitan nito. 

Nag-uusap at nagtatawan ang dalawa habang naglalakad sa mall nang biglang napahinto si Aleighna. 

Kumunot din ang noo ni Shanice at tiningnan kung saan ba nakatingin ang kaibigan “Ayy may gago. ”

Ayaw makita ni Aleighna makita si Jameson, hindi dahil sa hindi pa siya nakaka move on dito kundi kumukulo pa ang dugo niya kapag nakikita ito. 

“Tara na. ” Hinila ni Aleighna si Shanice upang umalis na sa lugar na iyon. 

Tumaas naman ang kilay na napatingin sa kanya si Shanice “ Ano ang kinakatukan mo? Ako ang haharap sa gago at hindi pa kami nagkakaharap. ” Pagkasabi nito ay inalis ni Shanice ang pagkakahawak niya at itinaas nito ang manggas ng sariling damit , nagpapakitang handang makipag suntukan. 

Himawakan siya muli ni Aleighna “Hindi naman sa natatakot ako sa kanya, kundi ayaw ko lang makipag away ka sa isang hayop at baka makagat ka pa ng rabies nito. ”

Nang marinig ito ay , dumura si Shanice “Oo nga, nakakatakot iyon at nakakadiri. ”

Tumalikod na sila at naglakad palayo. 

“Aleighna.” Naabutan at hinarangan ni Jameson ang kanilang dinaraanan. 

Pinrotektahan ni Shanjce si Aleighna at naghahandang harapin si Jameson. 

Hinila ni Aleighna si Shanice sa kanyang tabi,hinarap ng diresto si Jameson, “Ano ang kailangan mo?. ”

“Ginawa mong miserable ang buhay ko, ano sa tingin mo ang kailangan ko?. ” Nangangalaiti sa galit na sabi ni Jameson. 

Habang nagsasalita siya ay biglang inabot ni Jameson ang kanyang kamay ngunit muli niya itong nabawi. 

Sa galit, mas marahas na hinawakan ni Jameson ang pulso ni Aleighna. 

Ngunit sinampal sya ng pagka lakas lakas ni Aleighna sa pisngi, na sa sobrang lakas nito ay ramdam pa ng mga palad nito ang magaspang na pisngi ni Jameson. 

Lumingon si Jameson kay Aleighna at nagbabaga na sa galit ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. 

“Aleighna, ang lakas ng loob mo na saktan ako!. ”

“Dapat kang matuwa na sampal lang ang inabot mo sa akin at hindi ako nakapag dala ng kutsilyo. ” Puno ng poot ang mga mata ni Aleighna, ”At kung guguluhin mo ulit ako, pupunta ako sa bahay nyo at mag iiskandalo.”

Si Aleighna kasi ang tipo ng babae na walang inaatrasan na laban,lalong-lalo na kapag alam nitong nasa tama siya. 

Hindi pa gaano magkakilala si Aleighna at Jameson kahit sila ay magka relasyon; kadalasan ay sa telepono at WeChat sila nag uusap. 

Si Aleighna ay palaging banayad at maalalahanin; ang tingin lamang ni Jameson sa kanya ay isang kaakit-akit ngunit masunuring babae.  

Hindi nya inaasahan na ganito pala ang tunay nitong ugali. 

Kailangang patahimikin niya ang babaeng ito.