Chapter 5

1Masakit ang puson ko nang magising ako kinabukasan. Pagkauwi kasi namin, umalis agad si Zayn dahil nagkaroon ito ng emergency bigla. Sakto namang nagkaroon ako. Tuloy sobrang sama ng pakiramdam ko; pakiramdam ko nabugbog ang puson ko kahit hindi naman, para na akong lumpiang gulay na nakabaluktot sa kama ngayon.

Pawis at kunot ang noo ko nang lingunin ang cellphone na nagre-ring ngayon. Malalim akong bumuntonghininga at kinuha 'yun. Nang makitang si Lola Allyza 'yun ay wala akong nagawa kundi sagutin ang tawag.

"Hello, Apo! Busy ka ba today?" magiliw na tanong ni Lola. "Magmamall kasi kami ni Zaila, gusto mo bang sumama? Ibibili na rin kita ng mga bagong gamit mo!" dagdag pa nito.

Gustuhin ko man ay hindi kaya ng katawan ko. Gusto ko lang mahiga, umiyak, at magmukmok sa kama. Ganito naman kasi ako lagi kapag nagkakaroon; sanay na akong nakahiga lang. Paminsan ay kailangan ko pa ring kumilos noon dahil ayaw kumilos ni Kairo sa bahay.

"Masama po pakiramdam ko, 'La," dahilan ko. Totoo naman kasi, baka maging alagain pa ako kung sakali. "Sa susunod na lang po ako sasama."

"Uminom ka na ba ng gamot?" nag-aalala niyang tanong. "Naku, sinong kasama mo? Kaya mo ba?"

"Kaya ko po. Busy po si Zayn, kaya ayos lang po ako. Sige na po, enjoy po kayo ni Zaila," malambing kong sabi tsaka pinatay ang tawag.

Muli akong dumapa sa kama at mariing pumikit. Bahala na, mawawala rin ito. Itutulog ko na lang 'to.

Pero kahit anong pilit kong matulog, gising na gising pa rin talaga ako. Wala pa akong kain, wala pa akong tulog, tamad na tamad akong gumalaw, kaso ang gulo pa rin ng bahay... Nakakainis namang buhay 'to!

Kahit nanghihina, pinilit kong tumayo sa kama at lumabas ng kwarto. Gano'n na lang ang gulat ko nang sa paglabas ko ay siya namang pagpasok ni Zayn sa penthouse—may dalawang paper bag 'to sa magkabilang kamay. Halatang nagulat din siya nang makita ako.

Nang lingunin ko ang sarili, simpleng T-shirt na puti at cycling shorts lang ang suot ko, at wala pa akong bra!

"Gago!" Mabilis akong tumakbo pabalik sa kwarto at nag-lock do'n. "Anong ginagawa niya rito?! Ang aga naman niyang umuwi!" hiyang-hiya kong sigaw.

Marahas na buntonghininga ang pinakawalan ko tsaka naglakad papuntang bathroom at nag-ayos na ng sarili.

Nang matapos ako, agad akong lumabas ng kwarto. Nakita ko agad si Zayn na nasa dining area. Mabilis na namangha ang mga mata ko nang makitang may nakahaing pagkain sa lamesa—kanin, sinigang, fruits, at juice.

"Ginawa mo lahat 'to?" mangha kong tanong. Ayoko pa sanang maniwala, pero sa laki ng ngisi sa labi niya, sigurado akong siya ang naghanda ng lahat. "Marunong ka palang magluto."

"Of course, marami akong kayang gawin, Gianna," aniya. Nagulat pa ako nang ipaghila niya ako ng upuan. Hindi na ako nagreklamo at naupo na lang doon. "Masama raw pakiramdam mo? Bakit? Anong nangyari?"

"Nagka-mens ako," sagot ko. Hindi ko lang sigurado kung naiintindihan niya 'yun. "Ganito talaga ako kapag nagkakaroon, eh," paliwanag ko pa.

"May gusto ka bang kainin? Cravings? Gawin?" sunod-sunod niyang tanong. "May pads ka pa ba? May heat pad ka?"

Natawa ako nang bahagya. "Alam mo ang mga 'yan? Daming time, attorney?"

"Common things naman 'yan, Gia. Okay ka lang ba? Masakit pa? Gusto mo bang ibili kita ng heat pad?"

"Mabait ka rin pala, 'no?" Hindi ko napigilan ang sariling ngumiti at nagsimulang magsandok ng pagkain.

Nang makita niya 'yun ay mabilis niyang inagaw sa 'kin ang panandok at siya na ang nagpatuloy na magsilbi sa 'kin. Gentleman din pala ang lalaking 'to.

"Maayos naman kasi talaga ako, sadyang hindi lang maganda ang simula nating dalawa," aniya. Napatango ako bilang pagsang-ayon. "About that..."

Nang maramdama kong lumiit ang boses niya, taka ko siyang nilingon. "Ano 'yun?"

"I am so sorry for not responding to your text or emails... Kahapon ko lang nalaman, kinalkal ng secretary ko lahat... Mali namin, mali ko. Nasa spam ka all this time at binalock ka niya sa number na naibigay ko dahil inakala niyang scammer ka," paliwanag niya. Napabuntonghininga na lang ako. "I am so sorry, Gia... Kung gusto mo, tutulungan pa rin kita ngayon."

"Pa'no naman? Asawa na kita. Hindi pwedeng ikaw ang hahawak ng kaso ko, tsaka hindi ko nga alam kung nasaan ang gagong 'yun," sabi ko. "'Wag na lang nating isipin. Kung nakokonsensya ka lang kaya mo gustong gawin 'to, 'wag na lang, Zayn."

"No," aniya at humawak sa palad ko, kaya hindi ko tuloy magawang sumubo muli. "Kukuha tayo ng magaling na abogado. Marami akong kilala. I know na bawal na akong maging abogado mo, but that doesn't mean hahayaan ko na lang 'yun. Now that I am your husband, tingin mo papayag akong hindi makulong ang ex mong 'yun?" may gigil niyang sabi. "Look, Gia, you have me now. Gagawin ko ang lahat makuha mo lang ang hustisya mo, so let me help you this time..."

Marahan kong nabitawan ang kutsara sa kamay ko at binawi ang isang kamay ko sa kaniya. Titig na titig si Zayn sa akin, at naninibago ako bigla.

Ramdam ko namang seryoso siya sa sinasabi niya, ramdam kong gusto niya talaga akong tulungan pero... pagkatapos ng nangyari noon, nawalan na ako ng pag-asa. Nasira niya ang tiwala ko, nasaktan ako, nadurog, at ayoko nang maulit pa 'yun... Kaya hindi ko alam kung magagawa ko ba siyang pagtiwalaan sa ganitong bagay, lalo na ngayong wala namang kasiguraduhan ang relasyon naming dalawa.

"Hindi ko alam," sagot ko. "Ayoko muna isipin 'yan, Zayn." Marahan akong tumayo sa pagkakaupo at uminom ng tubig. "Salamat sa niluto mo, thank you sa effort. Pasensya na sa abala, pero babalik na ako sa kwarto," seryoso kong sabi.

Akmang lalagpasan ko na sana siya nang matigilan ako nang bigla niyang hawakan ang kamay ko. "Bakit—"

Hindi ko natapos ang sasabihin nang hapitin niya ako bigla sa bisig niya. Nanlalaki ang mga mata ko sa gulat na napatitig sa kaniya. Akmang magtatanong sana ako ngunit huli na dahil mabilis niyang sinakop ang labi ko gamit ang labi niya.

Mariin akong napahawk sa coat na suot niya, hindi alam ang gagawin nang mas dumiin ang halik niya sa 'kin. Maingat ngunit mapusok ang bawat halik niya sa 'kin. Nang bitawan niya ang labi ko ay halos maubos na ang hininga ko.

Tangina, bakit niya ako hinalikan?!

"Para saan 'yun?" gulong-gulo kong tanong sa kaniya. "Gago ka ba?"

"Ang sarap mo pala halikan," hirit niya bigla. "That's my peace offering, my dearest wife. So go to your room and rest, bibili lang ako ng mga gamit at pwede mong kainin para mas gumaan ang pakiramdam mo," malambing niyang sabi, at walang pasabing tumayo at iniwan ako roon.

Natulala naman ako sa kinauupuan at hindi makapaniwala sa pangyayari. Gago, hinalikan talaga ako ni Zayn?! Ano ba naman 'tong puso ko?! Sobrang bilis na naman ng tibok! Nakakainis!