Chapter 4

Masama ang gising ko, kaya wala akong ganang makipag-usap. Panay din ang pag-iwas ko kay Zayn dahil nahihiya ako sa kaniya. Isang linggo na rin 'yun, pero nakakahiya pa rin kasi talaga! Buti na lang talaga wala na naman siya dahil busy siya sa trabaho.

Ayaw ko sanang makipagkita kahit kanino, pero wala akong nagawa nang dumating bigla si Zaila sa penthouse ni Zayn at may dalang mga gown.

"Bakit kasama ako?" takang tanong ko. "Hindi naman ako dumadalo sa gano'n," dagdag ko pa. Anong alam ko sa mga gala party?

"Well, Lola said na ikaw na lang muna ang representative ni Kuya Zayn since hindi siya makakapunta due to an emergency. Asawa ka niya, so ikaw na lang," paliwanag ni Zaila. Napangiwi ako at tamad na ngumuya ng tinapay. "Besides, Lola wants to introduce you! Nando'n din si Kuya Zyrus, Ziren, at Ate Eireen!" excited pa nitong sabi.

Kumunot ang noo ko. Sino ang mga 'yun?

"Sino sila?" tanong ko. "Hindi sila familiar."

"Ah, pinsan namin si Ate Eireen, tapos kapatid ni Kuya Zayn sila Kuya Zyrus at Ziren," paliwanag niya at naupo sa tabi ko. "Kaya sumama ka na kasi wala ka rin namang magagawa." Tumawa pa siya at tsaka ako hinila patayo sa inuupuan.

Wala naman talaga akong magagawa. Naligo na agad ako at nagulat na lang ako nang marami nang tao sa loob ng kwarto. May naka-set up na ring chairs, mirror, at lights, tsaka mga makeup. Hindi ko na rin nagawang magtanong pa dahil mabilis na akong pinaupo ni Zaila sa high chair at sinimulan akong ayusan. Black glittering off-shoulder fitted dress ang pinasuot niya sa 'kin. Nakalugay ang buhok ko habang kulot ang dulo no'n, pinasuot din ako ni Zaila ng silver na high heels at ng ano-ano pang accessories. Sa sobrang tagal ng proseso, hindi ko na namalayang gabi na at deretso na agad kami sa venue.

Kabado ako. Hindi ako familiar sa ganito, hindi ko alam ang dapat gawin, at hindi ko alam kung matutuwa ba ang mga tao sa 'kin.

Kumunot agad ang noo ko nang mag-ring ang cellphone ko na niregalo ni Lola Allyza sa 'kin. Unknown number 'yun. Kahit walang kasiguraduhan kung sino 'yun, sinagot ko pa rin ang tawag. "Hello?"

"Where are you?"

"Zayn..." gulat kong sabi. Wala siyang paramdam sa 'kin, maski sa social media, kaya hindi ko maiwasang magulat. "Ikaw pala..."

"Hindi naka-save ang number ko sa 'yo? Asawa mo 'ko, Gianna," inis niyang sabi.

Napanguso naman ako. Malay ko ba? "Nasa'n ka?"

"Nasa sasakyan, papunta na kami sa gala night. Ikaw ba— Ay, bastos!" Inis kong tiningnan ang cellphone nang patayin niya bigla ang tawag. Nakakainis naman 'to! Napakabastos na asawa!

Masungit kong nilingon si Zaila nang marinig ko siyang bumungisngis. "Ang cute niyo ni Kuya."

Cute?! Pa'no naging cute 'yun?! Bastos nga, eh! Kung kailan nagiging maayos at malabo na ako sa kaniya, dumadali siya! "Ewan ko r'yan sa kuya mo, nakakainis. Hindi na nga ako inuuwian, tapos ganito pa? Akala mo kung sino! Tapos papatayan pa ako ng tawag?! Maghiwalay na lang kaya kami!" maktol ko. Nakakainis naman kasi talaga.

Tinawanan lang ako ni Zaila. Tamo 'tong babaeng 'to! Kaya nang makarating kami sa venue, bad mood ako. Pilit lang ang ngiti ko nang ipakilala ako sa ilang tao. Nakakawalang-gana rin pala kapag napapansin ko agad na may panghuhusga silang tingin at sinasabi sa 'kin sa tuwing ipinapakilala nila akong asawa ni Zayn. Hindi naman dapat ako apektado dahil anong pakialam ko sa sasabihin nila? Pero ewan ko, mas nawalan ako ng gana.

"You are Gianna?" Napalingon ako sa gilid ko nang may magsalitang babae. Mataray ang aura nito at silver na gown ang suot nito, idagdag pa ang kumikinang niyang mga alahas sa buong katawan. "You are Zayn's wife?"

"Oo, problema mo?" tanong ko. Sino naman 'to? Anong eksena naman 'to?

"I can't believe this. He married you? For what? Sa'ng pamilya ka ba galing? Hindi ako familiar sa surname mo. Anong family business niyo?" sunod-sunod niyang tanong. "Abogado at CEO si Zayn... Tapos nagpakasal lang siya sa muchacha?!"

"Oh, pakialam mo?" balik na tanong ko sa kaniya. Arte nito. Badtrip ako, tapos dagdag pa siya? Akala mo kung sino. "Problema mo, ha? Eh, ako ang pinakasalan?"

"Baka ginayuma mo si Zayn!"

"Bakit ko naman gagayumahin 'yun?" inis kong tanong at tumayo sa pagkakaupo. "May gusto ka ba sa asawa ko? Sorry ka na lang dahil kasal na kami!"

"I can't believe this!"

"Eh 'di 'wag ka maniwala!" bulyaw ko sa kaniya. Akala niya ba magpapa-api ako? Ano ako, nasa K-drama? "Pwede ba? Kung may problema ka sa buhay, 'wag mo 'kong idamay. Nanahimik ako rito, so please, leave me alone."

"Anong ginawa mo para pakasalan ka ni Zayn, ha?" tanong niya. Hindi niya yata talaga matanggap ang realidad. "I can't believe this, it's impossible!"

"Eh, kasal na nga, Ate? Ano bang problema mo?" iritang-irita kong tanong. "Pwede ba, tigilan mo na ako—"

"Gia." Mabilis akong napalingon sa likuran nang may tumawag sa 'kin. Hindi ako pwedeng magkamali; kilalang-kilala ko ang boses na 'yun. Kaya nang makita si Zayn na nakatayo ro'n, nanlaki talaga ang mata ko. Anong ginagawa nito rito?

"Bakit ka nakikipag-away?" tanong niya agad nang makalapit siya sa 'kin.

"Hindi ako nakikipag-away," pagtatanggol ko sa sarili ko. "Siya itong sumugod sa 'kin, Zayn. Nanahimik ako rito."

"'Wag kang gagawa ng gulo." Hindi ko alam kung banta ba 'yun. Sumama ang mukha ko at mariin siyang tinitigan. "Ako nang bahala."

"Hindi ako gumagawa ng gulo, Zayn. Nanahimik ako rito, nakaupo, walang ginagawang masama. Siya itong sumugod sa 'kin. Bakit parang kasalanan ko pa?" hindi ko makapaniwalang tanong. Iritang-irita na ako, bwisit. "Mali ko agad porket ako ang nakita mo? Ano? Ako ang sisihin mo?"

"Hindi sa gano'n, 'wag ka lang gagawa ng—"

"Hindi ako gagawa ng gulo, Zayn..." mariin kong sabi at bumuntonghininga. "Bahala ka sa paniniwalaan mo. Kausapin mo 'yang babaeng 'yan nang manahimik. Pagod ako, marami akong iniisip, at wala ako sa mood ngayon. Bahala ka," derederetso kong sabi at tinalikuran na siya. Naglakad na ako sa kung saan, bahala na kung saan makarating.

Sobrang sama ng loob ko. Asawa ko siya, tapos ganito siya sa 'kin? Parang kasalanan ko agad lahat, na para bang ang sama-sama kong tao sa kaniya.

Malalim ang paghinga ko nang marating ko ang labas ng venue. Agad akong nakakita ng swimming pool. Inalis ko ang suot na heels at walang pasabing naupo sa gilid no'n at inilubog ang paa ko.

"Para bang ako ang pinakamasamang tao?" inis kong bulong. Ramdam ko ang pamamasa ng mga mata ko. Awayin mo na ako sa lahat, pero pinakaayoko ang sisihin ako sa bagay na hindi ko naman ginawa. "Nakakainis, ako itong asawa niya? Tapos parang kasalanan ko agad?" Mapakla akong natawa at napailing.

Tuluyan akong naluha. Naiiyak ako sa galit. Bahala siya. Pwede na bang mag-divorce na lang kaming dalawa? Ayoko na, Lord.

"Gianna." Mabilis kong pinalis ang luha ko nang marinig ko siya sa likuran ko. "Masama ba ang pakiramdam mo? Umuwi na lang tayo."

"Kaya kong umuwi mag-isa," malamig kong sabi at tumayo sa pagkakaupo. "Bumalik ka na sa loob baka hanapin ka pa ng mga tao," utos ko sa kaniya.

Ngunit umiling siya at dali-daling lumapit sa 'kin. Laking gulat ko nang hawakan niya bigla ang magkabilang siko ko. "Zayn—"

"Sorry..." Mas nagulat ako sa sinabi niya. "Hindi naman kita sinisisi. Ayoko lang magkaroon ng gulo, at alam kong sa inyong dalawa, ikaw ang matinong mag-isip."

"Sana sinabi mo na lang nang maayos, hindi 'yung nagmumukhang kasalanan ko lahat," masama ang loob na sabi ko. "Napilitan lang naman ako rito. Ayoko namang ipakilala sa mga tao. Ayoko ng atensyon, Zayn."

"I know, kaya nga uuwi na tayo." Maliit siyang ngumiti sa 'kin. "Sorry na, bati na tayo, okay?"

Hindi ako sumagot, tumango na lang ako. Marahan niya akong inalalayan paupo sa isang upuan sa may pool area at may kinuhang towel para punasan ang paa ko. Gulat pa ako nang siya mismo ang nagsuot ng heels ko tsaka ako hinila paalis.

Kabadong-kabado ako nang maramdaman ang kakaibang tibok at saya sa puso ko. Alam ko ang ibig sabihin no'n, at ayoko ng pakiramdam na 'yun.