로그인Goodmorning po
Parang may kung anong biglang kumulo sa loob ng dibdib niya nang makita ang eksenang iyon. Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon kalakas ang galit na nararamdaman niya, pero ramdam na ramdam niya ang pag-init ng dugo niya habang nakatayo doon.Sa inis niya ay muli niyang tinignan si Emilio.Gamit ang daliri ay sinuklay niya ang buhok niya at sunod ay tinignan na ng masama si Emilio.Para bang pilit niyang inaayos ang sarili niya kahit na nagkakagulo na ang emosyon niya sa loob.Para bang ayaw niyang ipakita na naapektuhan siya sa presensya ng babaeng iyon, kahit na sa totoo lang ay parang may kung anong mabigat na bumabalot sa dibdib niya.Pero ang tingin ni Emilio ay seryoso lang.Para bang hindi man lang napansin na may tumawag sa kanya.Ni hindi man lang ito lumingon sa hagdan.Ni hindi man lang ito nag-react.“You are not gonna leave this house. If you want me to disappear from your life, stay here until I say.”Lalong naging mabigat ang boses nito habang nagsasalita.Mabagal
Halos mapahiyaw siya sa biglaang paghila. Ang lakas ng puwersa nito na para bang ayaw siyang pakawalan kahit isang segundo.“What the fvck are you fvcking thinking?” Matigas na boses ang ginamit nito.Napaatras siya sa lakas ng paghila at nagulat sa taas ng boses nito. Para bang biglang nagbago ang hangin sa paligid nila. Kanina ay tahimik lang ito, malamig, at hindi siya pinapansin…pero ngayon ay biglang sumabog ang galit sa boses nito.“Don’t fvcking think of fvcking leaving here,” bumungad sa kanya ang mukha ni Emilio nang itaas niya ang paningin nito.Malapit na malapit ito sa kanya. Halos maramdaman niya ang mainit na hininga nito sa mukha niya.At sa unang pagkakataon ay nakita niyang parang nanghihina ang ekspresyon nito na hindi niya mabasa kung ano talaga.Ngayon ay parang may ibang bagay na nakatago sa mga mata nito.Sakit.Pagdurusa.Pagod.Galit.At may kung anong bigat na hindi niya maipaliwanag.At kahit na sinusubukan niyang huwag pansinin yun ay hindi niya magawa. Pans
Chapter 146She was crying all night, at halos hindi na niya namalayan kung ilang oras siyang umiiyak habang nakahiga sa kama. Paminsan-minsan ay sinusubukan niyang pigilan ang sarili, pinupunasan ang luha niya at pinipilit na kumalma, pero maya-maya lang ay muling bumabalik ang sakit sa dibdib niya kaya hindi niya maiwasang umiyak ulit.And when she already got sleep, umaga na yun. Halos sumisikat na ang araw sa labas nang tuluyan siyang makatulog, dala na rin ng sobrang pagod at sakit ng ulo kakaisip.She heard the door open kaya siya naalipungatan.Mahina lang ang tunog ng pagbukas ng pinto, pero sapat na iyon para magising ang diwa niya. Hindi siya tuluyang nagmulat ng mata, pero malinaw niyang narinig ang mahinang pag-ikot ng doorknob at ang bahagyang pag-vngol ng pinto habang ito’y bumubukas.Nanatili siyang nakahiga at nakapikit. Hindi siya gumalaw kahit kaunti, parang natatakot na baka mapansin na gising siya.She heard steps, mabagal at mabigat na mga hakbang na papalapit sa
Diretsong-diretso ang tingin niya dito, tila ba hinahanap niya sa mukha nito ang mga sagot na gusto niyang marinig.Matigas ang ekspresyon ng mukha niya habang nakatitig dito.“Bakit ako nandito?” inis agad na tanong ni Natalia.Matalim ang tono ng boses niya.Hindi iyon simpleng tanong.Parang may halong galit, inis, at kung ano pang emosyon na kahit siya ay hindi maintindihan. Para bang may kung anong gumugulo sa dibdib niya na hindi niya maipaliwanag kahit pilitin niyang isipin kung saan ito nanggagaling.At sa sandaling iyon ay hindi man lang niya alam kung ano ba talaga ang kinaiinisan niya. Hindi niya matukoy kung ano ba talaga ang dahilan kung bakit ganito kabigat ang pakiramdam niya.Yun bang hindi niya alam kung bakit siya naroon? Yung katotohanan ba na wala siyang ideya kung paano siya napunta sa bahay na iyon? O baka naman dahil may babae na obvious namang kumakalantari kay Emilio, pero wala siyang magawa?Isang babaeng tilang walang pakealam at gusto lang kalantiriin si Emi
Chapter 165Natalia wanted to ask many questions, pero hindi niya maiwasan ang antukin ulit. Mabigat pa rin ang katawan niya at parang may kulang sa lakas niya, kaya naman nang mahiga siya sa kama ay tuluyan na naman siyang nakatulog. Hindi niya na namalayan kung gaano katagal ang lumipas.Unti-unting nagmulat ang mga mata niya habang nakatitig sa kisame. Sandali siyang nanatiling nakahiga, parang inaayos ng isip niya ang mga alaala at mga pangyayari. Mabagal ang pagkurap ng mga mata niya, tila ba sinusubukan pa niyang intindihin kung nasaan siya at kung bakit parang mabigat pa rin ang katawan niya.Ngunit habang nagigising siya nang tuluyan ay mas lalo lang lumalakas ang kagustuhan niyang malaman kung ano bang nangyayari at kung bakit ba siya nandoon sa lugar na iyon. May kung anong kaba sa dibdib niya na hindi niya maipaliwanag, isang pakiramdam na parang may mahalagang bagay na hindi niya maalala ngunit alam niyang mahalaga.Noong nagising siya ay gabi nanaman at napapasinghab na la
Chapter 161Hawak-hawak ni Natalia ang ulo niya nang dahan-dahan siyang bumangon mula sa pagkakahiga. Mabigat pa rin ang pakiramdam niya, parang may humahampas pa ring kirot sa sentido niya kahit bahagya na iyong humupa. She slowly look around when she woke up in an unfamiliar room, litong-lito habang pilit na inuunawa kung nasaan siya.Pero bago pa niya tuluyang malibot ang lahat ng tingin niya sa buong paligid ay natigilan na siya nang makita kung sino ang nakaupo sa tabi ng kama niya.Nakayuko ito, animo’y nakatulog habang nakaupo lang doon, hawak pa nito ang kamay niya kaya hindi niya maiwasan ang matigilan at tumitig dito sandali.She sigh softly as she saw who it was kahit na nakayuko naman ito. Na para bang kahit likod lang nito ang makita niya ay kilalang-kilala na niya agad kung sino iyon.She look at his finger and again... she saw that ring again. Singsing an simbolo na kasal ito, pero... muli niyang naalala na sinabi nito na hindi naman sila ni Sandy. At hindi niya pa rin
Chapter 20Naalimpungatan si Natalia nang maramdaman niya ang marahang paghaplos sa tiyan niya, mabagal at tila sinasadyang gisingin siya. Parang may sariling isip ang kamay na iyon, hindi nagmamadali, hindi rin nag-aalinlangan.Mula sa puson ay gumapang paitaas ang kamay, dumaan sa gitna ng kanyang
Chapter 19“Emilio!” Gulat na lang na sigaw ni Natalia nang walang pasabing pinunit ni Emilio ang damit niya, exposing Natalia’s undergarments.Napatingin siya sa kanya, nagulat, at hindi niya alam kung saan ilalagay ang mga kamay niya habang si Emilio naman ay natawa lang at mabilis na tinanggal an
May halo iyong tukso at pag-angkin, na tila gusto niyang ipakita kung gaano kalalim ang mga lihim na iniisip niya.Napalunok si Natalia habang nakatingin ito sa kanya mula sa itaas.Ramdam niya ang bigat ng titig ni Emilio...hindi lamang puno ng pagnanasa kundi pati ng matagal na paghahangad.And Na
Chapter 17Hindi na niya alam kung saan ilalagay ang mga kamay niya. Napahawak siya sa dibdib ni Emilio, ramdam ang bilis ng tibok nito, kasing bilis ng kanya. Ang halik nito ay hindi na lamang basta pagnanasa, may halo na itong galit, pananabik na kitang kita ni Natalia ngayon.He suddenly look so







