Kabanata 1

Kabanata 1

Sloane Persephone "Percy" Rivera

Hindi ko maalala kung paano ako nakabalik sa bridal suite galing reception. Lahat nang nangyari kanina ay masyadong mabilis na kahit isa roon ay wala akong matandaan maliban sa pakikipagkamay sa mga taong abala batiin ng congratulations sa kasal na hindi naman akin. I kept smiling because that's what Blaire would do. Tumayo rin ako nang maayos at tinago ang nararamdamang pagod dahil alam ko na ganoon din ang gagawin ni Blaire. Inayos ko rin ang boses ko dahil hindi hahayaan ni Blaire na makita nang mga tao kung gaano siya kapagod.

Pero hindi naman ako si Blaire eh.

Sinarado ko ang pintuan nang bridal suite. Doon ko lang naramdaman ang bigat sa dibdib nang ginawa ko. Nahirapan akong i-lock ang pinto dahil sa sobrang panginginig ko. The gown wrapped around me suddenly feels suffocating—as if I'm trapped inside her skin and can't claw my way out.

May narinig akong katok mula sa pintuan. I heard Ava's voice kaya kahit nanginginig ay binuksan ko muli ang pinto. Pagkakita ni Ava sa akin ay kaagad niya akong yinakap.

"Ava..." nanghihinang tawag ko sa kanya. "Please tell me you're joking... please."

"I-I-m sorry..."

Lumayo sa akin si Ava. Kanina pa siya umiiyak. Kalat-kalat na iyong mascara sa mukha niya na tuluyan na ring nawala kakapunas nang nanginginig niyang mga kamay. Kitang-kita rin sa mukha na pagod na siya at hindi makatingin nang direkta sa mga mata ko.

"B-Blaire didn't make it, Percy..."

Parang gumuho ang mundo ko noong oras na 'yon. "May bumangga na kotse sa kotse ng kapatid mo. Ang sabi nang pulis, nawalan ng break iyong bumangga at ang nadali ay iyong kotse ni Blaire."

Nanikip ang lalamunan ko. Isang malamig at matalas na kutsilyo ang tumarak sa dibdib ko na para bang sinaksak ako at inikot-ikot iyon nang paulit-ulit para mas maramdaman ko ang nanunuot na sakit.

"Hindi siya pupwede mamatay..." bulong ko. "She promised she'd come back."

Napahagulgol ako. Tumabi sa akin si Ava at sinubukan akong pakalmahin pero lalo lang bumigat ang sakit na nararamdaman ko.

"I-I just married him..." bulong ko. "I got married to her fiancée while wearing her dress and ring... I said her vows." Tumingin ako kay Ava nang malungkot habang nanginginig ang kamay. "And she wasn't even alive anymore."

Pinunasan ni Ava ang mukha niya at tumango nang dahan-dahan habang ako ay nahihilo dahil s amabilis na kabog nang dibdib.

Isang tanong ang bumalik sa kaisipan ko at tinanong iyon kay Ava kahit na may ideya na ako. "A-Anong sinabi nila tungkol sa babaeng namatay?"

Hindi sumagot si Ava.

"They think it was you, Percy..."

Nanlamig ang buo kong katawan. "A-Ako?" ulit kong wika sa kanya. Naiiyak na tumango sa akin si Ava. "Because you were acting like Blaire... because you were dressed like Blaire... kahit ang press mismo, kinumpirma na iyon at ibinalita sa TV. The famous model Percy Rivera died in a tragic accident on the way to Rivera-Del Fuente wedding."

Iniisip nang lahat na ang kapatid ko ang buhay habang ako ay patay naman.

Sa sandaling iyon, parang nakalimutan ko na huminga.

My parents.

My friends.

My colleagues.

Seve.

Seve...

"M-My fiancée..." nahihirapan akong usal. Hinawakan ko si Ava nang mahigpit habang pinipigilan ang luha sa pagtulo sa aking pisngi. "S-Seve thinks I'm dead..." natatarantang wika ko. Lalo akong nanghina sa sitwasyon ko dahil doon.

"Percy..." nahihirapang tawag ni Ava sa akin. Lalo akong naiyak dahil naawa ako kay Seve. "He's probably calling every hospital. He's probably going crazy because he believes he should have driven me himself instead of protecting me."

Tuluyan nang nabasag ang boses ko. "Nagluluksa siya para sa akin tapos ako—"Hindi ko na natapos ang sinasabi ko dahil tuluyan na akong napahagulgol.

Buhay ako.

Humihinga...

Pero nakakulong ako sa buhay nang iba.

Binaon ko ang aking mukha sa aking kamay habang patuloy pa rin ang panginginig. "Paano ako mabubuhay kung ganoon? Paano ko magagawang isipin niya na wala na ako habang eto ako... buhay na buhay naman pala."

Hinawakan ni Ava ang kamay ko. "We can fix this, Percy. P-Pwede naman nating sabihin ang totoo sa kanila eh. Sabihin mo sa lahat na buhay ka. Hayaan mong malaman ng buong mundo na wala na si B—"Stop!"

Umiling-iling ako at tumingin kay Ava. Hindi ko hahayaan na masira nang iba ang pinaghirapan ni Blaire lalo na ako. "Naiintindihan mo ba kung ano ang mangyayari sa kanya kapag ginawa mo 'yon?"

"Percy—"Sasabihin nila na tumakbo si Blaire sa kasal dahil ayaw niya kay Luciel, Ava! Alam mo kung gaano kamahal ni Blaire si Luciel, hindi ba?" iyak ko. "S-Sasabihin nila na namatay si Blaire dahil makasarili siya at sarili niya lang ang iniisip niya at hindi ko iyon hahayaan na mangyari. H-Hindi ko hahayaan na mapahiran nang masamang salita ang kapatid ko dahil alam kong inosente siya sa lahat nang ito!"

"Pero—"Iyong company ni Daddy, binigay niya iyon kay Blaire. Ano na lang mangyayari kung malalaman nil ana wala na si Blaire ha? Iyong deal sa mga Del Fuente? I didn't want our whole name—everything she worked her entire life fighting for— to fall apart. "

Hinawakan ni Ava ang palupulsuhan ko na para bang kinukumbinsi ako na huwag gawin ang iniisip ko. "Percy, wala na si Blaire. Hindi mo rin kailangan mawala."

"Kailangan ko mawala," desperadang wika ko. "Hindi mo ba nakikita? Patay na ako sa mga mata nila. And I can't destroy her legacy on top of that."

Umiling si Ava sa akin. "Pero nabubuhay ka na sa buhay niya ngayon, Percy. Kasal ka sa asawa niya. Iniisip ni Luciel na ikaw si Blaire habang si Seve naman, iniisip na patay ka na. Paano mo dadalhin ang lahat nang 'yon ha?"

Umiling ako at pinikit ang mga mata bago huminga nang malalim. "I don't know." Tinuro ko iyong pinto. "But I can't leave as Percy, and Blaire can't go through that door."

Tumayo ako pero ramdam ko ang panghihina nang magkabila kong binti.

Tumayo si Ava nang marealize niya kung saan ako papunta. "Where are you going?"

I looked at the door, which Blaire should have walked through after the wedding. The door that leads to the man who holds my hand at the altar, promising me a forever, and stares at me as if he's searching for something he knows.

Something I couldn't give.

"I have to go to him," bulong ko. "H-He deserves... something, Ava... kahit hindi pa totoo..."

Hinawakan niya ang kamay ko at muli akong tinignan nang diretso sa mga mata. "Please... mag-isip ka muna kahit saglit, Percy..." pagmamakaawa niyang wika sa akin.

"Percy, you're choosing a life that isn't yours once you leave. An unfulfilled marriage. Someone that is not your own. You're making a choice to let the man you love cry for you."

Tuluyan nang tumulo ang luha ko sa aking pisngi "I know," malungkot na saad ko. Pero may magagawa pa ba ako? Kailangan ko harapin ito kahit na sariling kasiyahan ko pa ang isasakripisyo ko.

Nanikip ang dibdib ko habang inaalala si Seve lalo na iyong gabi kung saan sinuot ni Seve ang singsing sa daliri ko. Masayang-masaya ako no'n... kaming dalawa... dahil katulad ni Blaire, sabay kaming tatanda ni Seve na magkasama. I was supposed to marry him next month. I was supposed to spend my life with him.

Pero ngayon, ibabaon na niya ako sa alaala niya.

At ako naman iyong gumawa ng sariling ikababaon ko.

Pinigilan ako ni Ava. Hinawakan niya muli ako sa kamay at tinignan na nagmamakaawa na huwag ko itapon ang sarili kong buhay para sa kapatid ko. Pero mahal ko eh. Mahal ko si Blaire. Mas mahal ko ang kapatid ko kesa sa sarili ko at gagawin ko lahat... lahat-lahat para sa ikakasaya niya.

Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses ako nagsakripisyo para kay Blaire. Lahat nang gusto ko na gusto niya ay pinaubaya ko dahil para sa akin, mas importante siya sa akin. Hindi naman na ito bago sa akin.

"Percy... mag-isip ka naman muna!"

"I have," I whisper. "I've been thinking from the moment Blaire convinced me to wear her dress and stall the wedding. I thought I was saving her life." Huminga ako nang malalim. Isang pilit na ngiti ang ibinigay ko kay Ava. "I had no idea that I was ending mine."

"P-Paano kung may makaalam ha? Ano gagawin mo?" Umiling ako. "Walang makakaalam kung hindi ka magsasalita."

"P-Pero Perc—"It's Blaire, Avs," wika ko, gamit-gamit ang tono ni Blaire. Doon na tuluyang napatahimik si Ava at wala nang nagawa kundi hayaan ako.

Binawi ko ang kamay ko at pinunasan ko ang aking mukha. Huminga ako nang malalim at inayos ang sarili. Pinikit ko ang aking mga mata at paulit-ulit na kinalma ang sarili ko.

"I'm alive..." bulong ko, "but I can't be Percy Rivera anymore."

Pinihit ko iyong door knob bago binigyan nang tipid na ngiti si Ava na ngayon ay nakatingin pa rin sa akin.

"Mas kailangan nila si Blaire kesa kay Percy at iyon ang gagawin ko..." huling salita ko kay Ava bago ako lumabas... at iniwan iyong babae na dating ako.