Kabanata 2

Kabanata 2

"We are here and gathered today for the death of Ms. Sloane Persephone Rivera or Percy..."

Nakatingin lang ako sa kabaong ni Blaire habang pinapakinggan ang pari na nagsasalita sa unahan. Ngayon ang libing ni Blaire at katulad nang inaasahan ko, lahat ay nandito para makiramay sa pagkamatay ng kapatid ko.

Everyone knows that Percy is death. Na ako iyong patay at si Blaire ang nandito. Alam kong ilang beses na pinaalala sa akin ni Ava na habang buhay ko pagsisihan ang hindi pagsabi ng totoo sa kanila. That I should correct our mistakes right now. But I can't do that. Kinabukasan nang pamilya ko at kumpanya na pinilit isalba ni Blaire ang nakataya rito. Hindi ko iyon sasayangin kahit ano pang sabihin nila.

Kung kinakailangan ko mabuhay bilang si Blaire habang buhay ay gagawin ko kahit pa masaktan ko iyong mga taong mahal ko.

After that mass, isa-isang nagsipuntahan ang mga tao sa harap ng altar ni Blaire para magdasal at maghatid nang mensahe sa huling pagkakataon. Hindi na namin pinalibing si Blaire at nagdesisyon na i-cremate na lang dahil nasunog ang katawan niya nang sumabog ang sasakyan pagkatapos ito mabangga. Halos hindi na makilala si Blaire kaya wala kaming magawa.

Napasinghap ako nang makita ko si Seve na lumapit sa altar ni Blaire. Parang nanikip ang dibdib ko nang makita ko siya na hirap na hirap at sobrang lungkot sa pagkawala ni Blaire. Nilapitan siya ni Ava at yinakap pero imbes na kumalma ay lalo lamang ito napahagulgol.

I looked away.

"Hey..." mahinang tawag sa akin ni Luciel. "Are you okay?" nag-aalalang tanong niya sa akin. Mahina akong napa-igtad nang hawakan niya ang kamay ko at dahan-dahang hinaplos 'yon habang nakatingin sa mga mata ko at naghihintay nang sagot ko.

Tipid akong tumango sa kanya at pinunasan ang namumuong luha sa mga mata ko. "I will miss Percy..."

"Blaire, I know that you're sad, but I'm still here. I am now a part of your family. You can do any routine you'd like to do with your late sister with me."

"Thank you."

Isinandal niya ako sa balikat niya at hinalikan ako sa noo. Literal akong nanigas sa kinauupuan ko pero hindi ko iyon ipinahalata.

Pagkatapos nang misa ay inihatid na namin ang kapatid ko sa huling hantungan niya. Everyone is quiet. Pero sa kabila ng katahimikan na 'yon ay dama mo ang kalungkutan na nararamdaman nang bawat isa.

Tumingin ako kay Seve. Nahuli ko siyang nakatingin sa akin na nagbigay sa akin ng libo-libong kaba. Kaagad akong umiwas nang tingin at nagkunwaring hindi napansin iyon.

Iniwan muna ako ni Luciel saglit. Abala ako sa pagsipat nang paligid nang makita ko si Seve na naglalakad papalapit sa akin. Lihim akong napalunok dahil sa kaba lalo na noong makita ko na nakatingin siya sa akin na para bang may kailangan siyang kumpirmahin.

"Blaire," tawag niya sa akin. Nilingon ko siya. Pilit kong tinago ang namumuong sakit sa dibdib ko sa tuwing tinitignan ko siya dahil hindi ko man lang siya magawang hawakan at yakapin. I can't comfort him like the way I used to be... not because I'm dead but because I'm Blaire right now.

"I-I'm sorry—"Hindi ako naniniwalang patay si Percy."

I froze.

"W-What do you mean?"

"I didn't see her dead body, Blaire. We didn't see her."

Totoo naman 'yon. Hindi ko talaga nakita ang katawan ni Blaire dahil sabi nang mga pulis ay wala na silang oras para mailabas pa ang kapatid ko sa sasakyan dahil bigla na lang sumabog ito. Ang naiwan na lang na nagkumpirma na patay nga si Blaire ay dahil sa damit na nakita sa sasakyan pati na rin ang singsing nito.

"Nasunog ang katawan niya, Seve. Even Sergeant Lopez confirmed that," mahinahon kong paliwanag sa kanya. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang mga haka-haka niya na 'yon dahil kahit ako, alam ko na hindi na maibabalik pa ang buhay nang kapatid ko.

"I understand that you're upset, Seve. We all are...but to say that P-Percy is still alive..." Lumaylay ang balikat ko habang umiling-iling sa kanya. "Don't make this hard for everyone, please."

"What if I found evidence that Percy might still alive?" seryosong saad niya. Humakbang siya papalapit sa akin dahilan para mapaatras ako. Muli akong napalunok lalo nan ang makita kong nakatingin na naman siya sa akin nang diretso.

"Stop,," utos ko sa kanya. "My sister is dead, Seve," nakatitig na wika ko sa kanya.

Ang salitang iyon ay lalong dumurog sa puso ko. Isa iyong katotohanan na alam kong kailangan naming tanggapin. Blaire is dead. Alam kong mahirap tanggapin pero kailangan ko harapin iyon.

Tumigil si Seve sa pagsasalita. Nakatingin lang siya sa akin. For a second, something flickered in his eyes—confusion, doubt, pain—before his jaw tightened. "Then why does it feel like I'm talking to her right now? Why does it feel like she's standing in front of me, telling me to stop looking?" sunod-sunod na tanong niya sa akin.

Huminga ako nang malalim para maibsan ang nanunuot na sakit sa dibdib ko.

'You're grieving, Seve..." wika ko habang pilit kong binubuo ang boses ko. "Iyon lang 'yon. That's what grief does to people. "

"No..." wika niya habang umiling-iling sa akin. "Grief reminds you of things... about that person and things that makes me wonder about everything."

Muli na naman siyang humakbang papalapit sa akin. Halos hindi na ako makakilos dahil sa sobra-sobrang kaba na nararamdaman ko. Literal na nakatayo lang ako roon habang hinahayaan si Seve na magkumpirma nang mga bagay na hindi dapat.

"Blaire, I know your sister. Percy would never be able to let this go. She'd fight. She would leave signs."

"Leave what?!" nangangatal na wika ko.

"Leave signs for whoever did this to her."

Tumawa ako. "Seve, it's an accident! How could she even do that? At isa pa, nakulong na ang bumangga sa kanya. Ano pa bang gusto mo?"

"Truth, Blaire. I know you're hiding something from us."

"Stop," mahinang bulong ko dahil nagsisimula na ako mataranta. "You're crossing the line, Svell."

"You're hiding something right?" Umangat ang kamay niya na para bang gusto niya ako hawakan pero hindi niya tinuloy. "Look at me, Blaire. Tell me that you're clueless."

"Anong nangyayari rito?"

I stiffened.

Nilingon ko si Luciel na malapit lang sa amin. Hindi ko mabasa ang ekspresyon sa mukha niya pero alam kong hindi niya gusto ang nakikita niya ngayon.

Kaswal na tumingin si Seve sa kanya. "We were just talking."

Lumapit si Luciel sa akin at inakbayan ako. "Talking," ulit niya sa mababang tono habang nakakunot ang noo at naniningkit ang mga matang nakatingin kay Seve. "It looked more than that."

"I-I was leaving," mabilis kong wika at umatras muli dahil sa oras na 'yon, kailangan ko nang distansya mula kay Seve. "Seve was just... upset."

"Upset about what? About my wife?"

Hindi man lang naapektuhan si Seve at sumagot ng diretso kay Luciel. "About Percy."

Para akong sinampal nang paulit-ulit dahil sa pangalan na 'yon at bawat dampi no'n sa pisngi ko ay palakas nang palakas iyon.

Naramdaman ko ang paninigas ng katawan ni Luciel sa tabi ko. "That's a sensitive subject, Mr. Galvez." Hinawakan ni Luciel ang kamay ko at pinagsalikop iyon at alam kong nakita iyon ni Seve. "And that's not something you should be discussing alone with her."

"She's her sister," he argued. "She has every right to talk about it."

"And I have every right to protect my wife, Galvez," wika ni Luciel at saka inilagay ang kamay sa aking bewang. "From rumors... from false hope."

"If I'm wrong, prove it, Blaire. Let me see everything. The reports and evidences.... Let me be sure."

"Wala nang dapat patunayan ang asawa ko, Galvez. This conversation is over."

Napalunok ako. Muli ko na namang nararamdaman ang paninikip nng dibdib ko dahil alam kong kahit anong kumbinsdi ang gawin ko ay hindi basta-basta maniniwala si Seve at iyon ang katotohanan na lalong nagpapadurog sa akin.

"Please..." pagmamakaawa ko. "Let her rest."

Tumingin sa akin si Seve nang matagal. Para akong napako sa kinatatayuan ko dahil doon na para bang sinusubukan niyang hanapin ang totoo sa mga mata ko. "She never rests," mahinang wika niya sa akin. "That's the thing about Percy."

Tumalikod si Seve at iniwan ako na nanginginig at nakahawak sa braso ni Luciel habang alam ang katotohanan na hindi titigil si Seve sa paghahanap ng katotohanan.

At kapag ginawa niya 'yon, hindi malabong malaman niya ang totoo

At mahanap ako.