Kabanata 5

Kabanata 5

Dumating ang araw ng kinakatakutan ko. Iyon ang bumalik sa trabaho bilang si Blaire. She's the current CEO of Rivera Corporation while our father is the chairman. Wala akong posisyon sa kumpanya dahil hindi naman ako interesado sa business at mas gusto ko na maging modelo.

Dahil kakatapos lang noong kasal at nang aksidente, nagbakasyon muna ako pansamantala. Pumayag naman si daddy sa suhestisyon ko dahil totoo namang hindi pa ako nakakapagpahinga simula no'n. Pero tapos na ang pahinga ko at kailangan ko nang bumalik sa trabaho kasama si Luciel.

Luciel is the second son of the Del Fuente Group of Companies. He's the sole owner of the Vanguard Engine Corporation. One of the companies that is owned by Del Fuente. Lima silang magkakapatid at bawat isa ay may hawak na korporasyon.

Simula nang makasal sila ni Blaire ay nagkaroon nang iba't ibang oportunidad ang Rivera Corporation pagdating sa business. Nakaabot na nga ang kumpanya sa ibang bansa dahil sa impluwensya na hawak ni Luciel. Hindi ko tuloy maiwasan na isipin na parang binenta ng mga magulang ko si Blaire kay Luciel kapalit nang negosyo. Ayoko isipin iyon pero iyon ang bukod tanging tumatakbo sa isipan ko lalo na at nalaman kong may ibang lalaki na kinikita ang kapatid ko bago ang mismong araw nang kasal.

"Are you nervous?" tanong ni Luciel sa akin. Nakita niya kasi akong kanina pa palakad-lakad dito sa study room habang may iniisip. Tinignan ko siya. Nakaangat pa ang isa niyang kilay habang nakatago ang magkabilang kamay sa bulsa nang pantalon niya.

"N-No..." mahinang tanggi ko sa kanya pero nagsimula na naman ako maglakad hanggang sa hinawakan niya na ang braso ko dahilan para mapahinto ako sapaglalakad.

"But maybe I am?" mahinang wika ko sa kanya bago tumingin sa mga mata niya. He chuckled softly. "Hey, it's normal to be nervous after two weeks of rest. But I know you got this, okay?"

Tumango-tango ako at saka uminom nang tubig na nasa bote. Nakita ko si Luciel na takang-taka sa ginawa ko kaya kumunot ang noo ko. "Why? Is there something wrong with my face?"

Umiling siya sa akin pero ramdam ko ang pagdududa sa bawat tingin niya sa ginawa ko.

Lumabas na kami pareho at sumakay sa sasakyan para ihatid ako sa kumpanya habang siya ay sa Vanguard naman ang punta niya. Pababa na sana ako nang tawagin muli niya ang pangalan ko.

"Blaire," tawag niya sa akin kaya nagtataka akong nilingon siya. "You're forgetting something," wika niya habang may ngiti sa kanyang labi. Kumunot bahagya ang noo ko kaya binitawan ko ang pagkakahawak ko sa pinto nang sasakyan at mas nagpokus nang atensyon sa kanya.

Nang mahalata niya na di ko gets ang sinasabi niya sa akin ay siya na mismo ang humila sa akin papalapit sa kanya at mabilis na hinalikan ako sa pisngi na siyang ikinagulat ko. I was literally frozen. Sa sobrang pagkatulala ko, tanging mabilis na tibok lang nang puso ko ang tanging naririnig ko.

Halos dalawang minuto ang itinagal nang pagkagulat ko bago ako nakabawi at tumingin sa kanya. Napaiwas ako nang tingin dahil pakiramdam ko ay namumula ako at nakikita niya iyon. Inipon ko ang natitira kong lakas nang loob at hinalikan din siya sa pisngi nang nakapikit at mabilis bago kumaripas nang takbo palabas nang sasakyan.

My god, Percy!

Halos ilang beses ko minura ang sarili ko bago ako pumasok sa loob nang kumpanya. Agad naman akong pinuntahan nang secretary ko na si Lea na mukhang kanina pa naghihintay sa pagdating ko.

Habang naglalakad kaming dalawa papasok sa opisina ko ay inisa-isa niya ang schedule ko ngayong araw. So far, meetings lang naman at ilang papers ang need ko basahin at pagdesisyunan. Madali lang naman siguro 'to.

Napahinga ako nang malalim nang makita ko ang opisina ni Blaire. Magarbo iyon at malinis. The office has a touch of gold, pink, and black. That was her favorite colors kaya hindi na nakakapagtaka na iyon ang napili niyang kulay para sa interior nang opisina niya. Ang accent wall naman ay may pangalan niya na nakalagay doon.

Umupo ako sa upuan niya at isinandal ang sarili sa sandalan bago tinignan muli si Lea tungkol sa mga schedules ko at anong kailangan simulant pero bago pa ako makapagsalita ay may pumasok na empleyado sa opisina ko at iniluwa no'n ang manager ko na si Klein.

"Sorry to interrupt your work, Ms. Rivera. But I believe that this is urgent."

"What is it?" Napaayos ako nang upo dahil kilala rin ako ni Klein. Ayokong may mahalata siya na kung anuman bagay na magpapakuwestyon sa identity ko bilang si Blaire.

"Your late sister, Percy, was chosen to be our model for the Autumn Collection, and that project has not started yet. We're having a hard time finding a model that can replace her."

Freelance model ako kaya maluwag ang schedule ko from time to time, pero madalas ay pack din iyon lalo na kung sunod-sunod ang projects ko at bago ang insidente ay sunod-sunod nga iyon. Inatras ko ang mga shoots ko sa ibang date para sa kasal nang kapatid ko dahil kailangan ay nandoon ako. Kailangan ko rin siya tulungan sa preparation sa wedding dahil wala siyang maaasahan kundi ako kaya inatras ko sa ibang date ang mga projects ko. Pero ngayong wala na si Percy, walang sasalo no'n dahil hindi naman kumuha ang Rivera nang ibang modelo bukod sa akin dahil ako ang nasa project noong oras na 'yon.

"We can't move the project to later dates because the schedule has been finalized already."

Napakagat ako sa ibabang labi ko nang makita ko na sobrang seryoso nga nang problema na 'yon. Napatahimik ako at nag-iiisp kung anong maaaring isolusyon doon pero wala talaga akong maisip hanggang sa mapatingin muli ako kay Klein na para bang sinusuri nang dahan-dahan ang buong pagkatao ko.

"Can I have a suggestion?" putol niya sa pag-iisip ko nang solusyon.

Sinabi ni Klein ang ideya niya sa akin at sobrang against ako doon pero wala akong choice dahil nakasalalay ang Autumn Project dito. At katulad nga ng sabi ni Klein, hindi na niya pwede pa baguhin ang mga date nang submission at release dahil last month pa na-finalize iyon... bago pa mangyari ang lahat nang 'to.

He asked me to replace my sister instead. Since we're identical twins, walang magsususpetsa na ako ang nasa letrato at hindi ang kapatid ko. Hindi kasi basta-basta pwede magpalit nang modelo dahil sa brand. Ang rule ay kailangan tapusin ang buong project nang modelo na naka-assign sa project. Kung hindi iyon matutupad, it is already considered as a breach of contract unless death ang pinag-uusapan.

Klein wanted the viewers to think that the shoot was already done before the accident happened, para magmukhang huling project iyon ni Percy. Pumayag ako kasi totoo naman.

Dahil wala na akong nagawa at pumayag na rin ako ay dire-diretso akong binihisan at nilagyan nang make-up. For the short span of time, I became Percy again. I was having fun until Klein said the stop signal because we're already done with shooting.

"That was fast," I said happily.

Napatitig sa akin si Klein habang nakaawang ang mga labi. Doon ko naalala na hindi nan ga pala ulit ako si Percy kaya kailangan ko na umakto bilang si Blaire ulit. I gave him an awkward smile. "Akala ko magtatagal tayo kasi hindi naman ako modelo," natatawa kong paliwanag sa kanya.

Tumango sa akin si Klein at saka ako nginitian. "You were great for a first timer. You almost made me believe that you are Percy."

"R-Really?" kinakabahang tanong ko. Pakiramdam ko ay lalabas ang puso ko sa sobrang kaba dahil sa sinabi na 'yon ni Klein.

"Are you Percy?" diretsahang tanong ni Klein na sobrang nagpakaba sa akin. Halos nawala ang ngiti ko sa tanong niyang iyon pero agad din akong nakabawi at tumawa pa nang mahina na katulad nang tawa ni Blaire. "O-Of course not. What are you saying?" 

May sasabihin pa dapat si Klein nang mapansin ko si Luciel banda sa likuran niya na seryoso ang tingin sa amin. Agad kong nilapitan siya dahil hindi ko akalain na pupunta siya rito.

"You're here."

"Yeah. I'm just checking if you're doing fine." Hindi ako nagsalita dahil kinabahan na naman ako lalo na sa tono niya. "So, I heard from Klein that you replace your sister for the Autumn Collection?"

"Yup," masayang wika ko sa kanya. "And you said yes?"

"Yup. I had no choice because of the brand. K-Klein... I mean, Mr. Lopez wanted the viewers to think that the shoot is already taken before the accident happened, and since I am her twin sister, he asked me if I could do it," mahabang paliwanag ko sa kanya habang sinisipat nang tingin ang buong studio. Buong akala ko ay hindi na ulit ako makakatingin sa harap nang camera dahil sa sitwasyon ko. Mabuti na lang at nangyari 'to. 

"Are you having fun?" Nilingon ko siya at nginitian. Pero agad din nawala ang ngiting iyon nang makita ko ang seryosong mukha niya na nakatitig sa akin. 

"Of course. I-It's my first time to do this, Luciel..." paliwanag ko. Nawala na iyong kaba ko pero bumalik na naman dahil sa kung paano niya ako tignan na para bang may kakaiba sa kinikilos ko.

"You know what? You're acting like you are Percy right now, Blaire," seryosong wika niya sa akin. Nagsimula na naman magwala ang puso ko sa loob. Para akong papanawan nang ulirat dahil sa kaba. I tried to smile at him but I know smiling wouldn't get him.

"W-What? Of course, I have to act like my sister. I am the model, Luciel," pagdadahilan ko pero sa loob-loob ko ay kinakabahan na ako at alam ko rin na namumutla na ako.

"But you're not into modelling, Blaire. You hated it, and this is the very first time I saw you smile in front of cameras."

"L-Luciel..." Hinawakan ko siya sa braso pero mabilis niyang iniwas ang braso sa akin at lumayo nang bahagya. Tinignan ko siya nang diretso sa mga mat ana lalong nagpahina sa tuhod ko.

"Are you hiding something from me, Blaire?"