LOGIN“Very good? She is quite excellent, but not irreplaceable. Tarlac City is so big, with so many wealthy young ladies, why did you choose one..." nag aalangan si Julla, pilit na pinipigilan ang sarili habang nakatingin sa kapatid. "One who is orphaned and entangled with the Navarro family's heir? Don't you realize the scandal that could cause if the shareholders find out?" Sumalubong ang makapal na kilay ni Jasper. Kahit pa ang kanyang kapatid ang kaharap, hindi niya kayang palampasin ang anumang uri ng pagmamaliit kay Zoey. Ang hangin sa loob ng office ni Jasper ay tila naging manipis dahil sa biglang pagbabago ng aura ng lalaki. “Julla, she is my wife. I ask you to at least show some respect when you speak of her!" boses ni Jasper, malamig ngunit puno ng babala. Natulala si Julla. Sa lalim at tindi ng mga mata ng kanyang kapatid, nakita niya ang isang determinasyong hindi pa niya nakita noon isang uri ng pagtatanggol na hindi para sa negosyo, kundi para sa puso. “Where... wher
"Dahil ba sa kanya?" Ang boses ni Liam ay nanginginig, isang pinaghalong matinding selos at galit na tila isang lasong bumabalot sa hangin. Sa loob ng silid na iyon, ang bawat salita ay bumibigat, bawat hininga ay punong puno ng tensyon. Alam niya ang lahat ang bawat paghatid sundo ni Jasper kay Zoey, ang paglipat nito sa marangyang tahanan ng lalaki, at ang bawat pagkakataong nakikita silang magkasama sa mga publikong kaganapan. Para kay Liam, si Jasper ay hindi lamang isang karibal sa negosyo, ito ang pader na humaharang sa kanyang pagbabalik sa kung ano ang itinuturing niyang kanya. Mariin na naikuyom ni Zoey ang kanyang mga kamao, ang kanyang mga kuko ay bumaon sa kanyang palad hanggang sa magkulay puti ang kanyang balat. Dahil ba kay Jasper? Ang tanong na iyon ay tumatak sa kanyang isipan. Sa gitna ng pinakamadilim niyang mga oras, noong ang kanyang mundo ay gumuho dahil sa pagtataksil ng mga taong pinagkatiwalaan niya, si Luna ang naging kanlungan niya, at si Jasper ang duma
Ang hapunan sa pamilya Navarro ay nag iwan ng mapait na lasa sa bibig ni Liam, tila bawat subo ng pagkain ay may halong pagsisisi. Sa kabila, si Zoey ay nakaramdam ng matinding pagod, hindi lang ito pisikal na pagkapagod, kundi ang bigat ng nagbabadyang unos mula sa matatalim na salita ni Gerard. Pagkatapos ng hapunan, nagmadali si Zoey na magkulong sa kanyang dating silid, ang silid na noon ay naging tahimik na saksi sa kanyang mga pangarap, ang kanyang mga lihim na pagluha, at ang kanyang hungkag na pag asa. Ngunit ang katahimikan ay hindi nagtagal. Pagkalipas lamang ng ilang sandali, isang katok sa pinto ang bumasag sa kanyang konsentrasyon. Hindi ito ang magaan na katok ni Daisy ito ay may bigat, may pag aalinlangan, at may pilit na awtoridad. "Zoey, are you asleep? I brought you some warm milk to help you rest," ang boses ni Daisy ay malambot at punong puno ng pagmamahal. Nakahinga nang maluwag si Zoey. Si Daisy lang pala. Agad niyang binuksan ang pinto, handang tumanggap ng g
Dahil sa pagmamadali ni Zoey na tumakas sa mga tanong ni Luna, hindi niya inasahan ang isang presensya na naghihintay sa kanya sa labas ng pintuan, si Jasper. Nakasandal ito sa pader ng pasilyo, ang kanyang mahahabang binti ay nakadistansya nang maayos, at ang kanyang titig ay kalmado ngunit may pamatay na awtoridad. "Come here," utos nito, ang boses ay mababa at puno ng pagmamay ari habang nakalahad ang kanyang kamay. "No, no need! Actually, Luna and I were just—" pilit na pagdadahilan ni Zoey, ang kanyang puso ay kumakalabog na parang tambol sa kaba. Hindi pa siya handa sa kung ano ang susunod na mangyayari kung sakaling makita sila ni Luna. Ngunit ang dalaga sa loob ng kwarto, na tila may sixth sense para sa drama, ay biglang lumabas. Nang makita niya ang eksena, ang kanyang mga mata ay nanlaki, at mabilis na nagbago ang kanyang ekspresyon mula sa pagiging heartbroken patungo sa pagiging matchmaker. "Since my dad is looking for you, then I'll be sensible and not be a third whee
Nang dumampi ang mainit na palad ni Jasper sa kanyang baywang, tila may kuryenteng gumapang sa bawat hibla ng nerves ni Zoey. Ang haplos na iyon ay hindi lamang basta, ito ay may kasamang pagmamay ari at isang pangakong mahirap takasan. Ang katahimikan ng opisina ay nabasag lamang ng mabilis na paghinga ng dalaga. "Jasper~" Ang boses ni Zoey ay mahina, isang paos na bulong na tila isang himig na direktang tumatagos sa pandinig at sistema ng lalaki. Damang dama ni Jasper ang reaksyon ng katawan ni Zoey ang panginginig nito at ang mabilis na pagtibok ng puso na sumasabay sa kanyang sarili. Isang mapait ngunit matagumpay na ngiti ang sumilay sa isipan ni Jasper. Naisip niya na kahit may natitira pang anino si Liam sa nakaraan ng babaeng ito, hindi maikakailang ang kasalukuyan nito ay tumutugon sa kanya. At sa ngayon, sapat na ang katotohanang siya ang kasama nito sa gitna ng gabi. Dahan dahang binawi ni Jasper ang kanyang kamay mula sa ilalim ng damit nito, bagaman bakas sa kanyang m
Hindi na nag abalang magpalit ng damit si Zoey kahit pagod mula sa pakikipagtuos sa emosyonal na manipulasyon ni Liam, diretso siyang nagmaneho patungo sa kompanya ni Jasper. Ang thermal box na nasa passenger seat ay tila isang mabigat na responsibilidad. Habang binabaybay ang maluluwang na kalsada ng Tarlac City na pinaliligiran ng mga neon lights, hindi niya mapigilang balikan ang mga alaala ng nakaraan mga panahong nagdadala rin siya ng pagkain kay Liam sa opisina nito. Noong mga panahong iyon, palaging si Daisy ang nagluluto dahil sa tuwing susubok si Zoey na magluto ng sarili niyang putahe, nauuwi lang ito sa malamig na reklamo ni Liam. "It’s a bit bland, Zoey. Maybe stick to designing blueprints instead of recipes," madalas nitong sabihin. Ang bawat pagsisikap niya noon ay tila kulang, palaging may kulang. Ngunit ang pagkaing dala niya ngayon ay mula sa kusina ni Aling Ana isang eksperto na ang bawat luto ay tila may kasamang yakap ng isang ina. Sigurado si Zoey na kahit ang p
Sa loob ng sasakyan, ang katahimikan ay tila isang manipis na kumot na bumabalot sa pagitan nina Zoey at Jasper. Ang tanging naririnig ay ang mahinang ugong ng makina at ang tibok ng puso ni Zoey na tila nakikipag unahan sa bilis ng takbo nila sa kalsada. "WTA Architecture and Design Studio," pani
Hindi mawala sa isip ni Zoey ang imahe ni Liam kanina sa mansyon. Pinanood siya nito. Pinanood siya ni Liam habang dahan dahang isinusubo ang kamandag na nakatago sa tamis ng cake. Pinanood siya nitong nahihirapan, naglalakad palayo sa bahay na itinuring niyang tahanan sa loob ng sampung taon, nang
Pag uwi ni Zoey sa kanilang tinutuluyang bahay, sinalubong siya ng isang pamilyar at nakapapawi ngunit nakababahalang amoy ng lutong bahay. Hindi iyon basta pagkain. May kaayusan. May intensyon. May katahimikang masyadong perpekto para maging aksidente.Tahimik ang buong lugar. Ang mga ilaw ay naka
Sa buong Tarlac City, may isang hindi nasusulat na batas na alam ng lahat ngunit walang hayagang umaamin kapag si Luna Villanueva ang gumawa ng gulo, iyon ay hindi itinuturing na krimen. Isa lamang itong incident. Isang maliit na kaguluhan na lulunurin ng impluwensya, pera, at katahimikan.Kaya nan







