All Chapters of Marrying My Best Friend's Father: Forbidden Billionaire Love: Chapter 1 - Chapter 10

Nang idilat ni Zoey Claire Alonzo ang kaniyang mga mata, sinalubong siya ng matinding lamig at ang hindi maikakailang karangyaan ng silid. Ang unang reaksyon niya ay hindi siya inaantok, kundi matinding pagkagulat. Ang silid ay malaki, pinalamutian ng mga sining at kasangkapan na sumisigaw ng kayamanan at matipunong panlasa sa mga disenyo isang kabuuang kaibahan sa simpleng dorm room na kinasanayan niya.Biglang nagbalik sa kaniyang isip ang nakakahiyang tagpo kagabi. Sinubukan niyang igalaw ang kaniyang hita.Aray! Ang hapdi ay matalim, nagpapamukha sa kaniya na ang nangyari ay hindi lang isang masamang panaginip.Para siyang kinain ng lupa! Nakipag siping siya sa tatay ng kaniyang best friend!Nagsimula lang ang lahat tatlong araw na ang nakalipas sa isang blind date. Katatapos lang siyang iwanan ng kaniyang ex boyfriend, si Liam Ethan Navarro, na mabilis pang nagpakasal sa iba. Sa isang iglap ng matinding pagkainis at galit sa mundo, nagpasya siyang ituloy ang blind date kasama a

Alam ni Luna ang tungkol kina Zoey at Liam. Nang maghiwalay sila ng boyfriend niya, iyak nang iyak siya, at si Luna ang nag uwi sa kaniya at nag alaga sa kaniya.Malinaw na naisip ni Zoey ang gabing iyon ng break up. Sobrang lasing siya noong gabing iyon at malabo niyang naaalala na may nanatili sa kaniya, nagpakain sa kaniya ng tubig, nakikinig sa pag iyak niya, nagpupunas ng mukha niya. Wala nang naging ganito kabait sa kaniya maliban kay Luna.Ayaw niyang magalit si Luna kay Liam dahil sa kaniya, kaya mabilis niyang pinigilan si Luna.“Huwag kang padalos dalos, tapos na kami." pigil ni Zoey"Zoey, don't be stubborn." Hinawakan ni Luna ang pulso niya. "If you're sad, just cry." Naalala pa niya kung paano umiyak si Zoey, sipon at luha sa lahat ng sulok ng mukha niya, gulo, at kaawa awa. Sa puso niya, si Zoey ay isang malumanay, maganda, mabait, at matuwid na senior. Isa rin siyang may talento, independent, at intelektuwal na kagandahan. Pero sa pagkakataong iyon mas malala pang umiy

"Dahil natulog na kayo magkatabi, kailangan may kabayaran!" Ang mga salita ni Luna ay walang malay na nagbalik sa fragmented pero passionate na mga larawan ng kagabi sa isip ni Zoey. Ang kaniyang puso ay nagwawala sa kaniyang dibdib, at ang kaniyang pisngi ay nagsimulang uminit."Anong panahon ba tayo nabubuhay? Aksidente lang ito." Pilit niyang pinanatili ang kaniyang kalmado."Zoey, you are blushing! You are the most innocent woman I have ever met, hahaha!" Lalo pang nang asar si Luna, na nagpapahayag ng kaniyang tuwa sa nakakahiya na sitwasyon.Paano siya hindi mamumula? Alam mo na, ang pinong lalaking iyon na nakasuot ng suit ay sobrang passionate sa kama. Hindi lang siya makapaniwala na ang isang lalaking malayo tulad ni Jasper ay maaaring maging napakaganda at mas iniisip niya ito, mas nahihiya siya.Masiglang inalis ni Zoey ang magulo, malaswang mga larawan sa ulo niya at minaneho ang manibela para iparada ang sasakyan sa katabi ng sasakyan ni Jasper.Ang lalaki na nakasuot ng

“That jerk! Did he follow us from school?” galit na sabi ni Luna, bakas ang poot sa boses habang nakapamewang siya sa tuktok ng hagdan. Kumislap ang mga mata niya sa determinasyong halos sumiklab.“I’ll kick him out right now!”Hindi na niya hinintay ang sagot. Padabog siyang bumaba, ang bawat hakbang ay tila may dalang galit at pagkabahala para kay Zoey, para sa katahimikang muling nabasag.Sa itaas, nanatili si Jasper.Tahimik. Hindi gumalaw.Dahan dahan niyang inilapag ang kahon sa mesa, parang bawat galaw ay may kasamang mabigat na desisyon. Sa loob ng kahon ay isang bagay na hindi niya kailanman inakalang ibibigay niya sa ganitong paraan hindi sa ganitong oras, hindi sa ganitong kalagayan. Ngunit may mga sandaling hindi na hinihintay ang tamang tiyempo, kusang dumarating, kahit magulo, kahit masakit.Kinuha niya ang kanyang telepono.Isang mensahe lamang ang itinipa maikli, ngunit may bigat na hindi masukat.[The dinner is ready at the rooftop. Give her the ring.]Pinindot niya a

Hindi pa rin natitinag ang madilim na ekspresyon ni Jasper, kaya muling nagsalita si Zoey ngayon ay mas tuwid ang tindig, mas matatag ang boses.“You don’t have to look at me like that,” sabi niya, malamig ngunit malinaw. “Let’s be realistic, Jasper. This is a marriage of convenience. I’m only making sure there won’t be any unwanted complications.” Tumigil siya sandali bago nagpatuloy, tila sinasadya ang bawat salita. “In families like yours, isn’t a surprise pregnancy the ultimate nightmare? Don’t worry I’m not naive enough to believe a child would ever secure my position.”Sa loob loob ni Zoey, malinaw ang hangganan ng kasunduang ito. Pansamantala ang lahat. Isang kontrata na may takdang wakas diborsyo. Hindi kailanman magiging bahagi ng planong ito ang isang inosenteng bata na isisilang lamang para ipasa ang bigat ng kanilang kaguluhan.Nagngitngit ang panga ni Jasper. Ang mga salita niya ay parang kutsilyong dahan dahang ibinabaon sa dibdib nito. Gusto niyang sumigaw, o matawa sa k