MasukCHAPTER 2: Inlove?
"IKAW???" Halos marinig na ng buong tao sa mall ang tinig ko dahil sa sobrang lakas ng pagsigaw ko. Nabitawan niya tuloy ang kamay ko at tinakpan ang tenga niya. "Pwede ba huwag kang sumigaw? Dahil hindi ako bingi." Sabi nong lalaking humila sa'kin. "Paano akong hindi sisigaw eh kinikidnap mo ako." Sambit ko naman sa kanya habang tiniklop ko iyong mga braso ko malapit sa dibdib ko. "haha. Kinikidnap? Ikaw?" Tinuro pa talaga niya ako kaya naman tumango ako. "hahaha." Pero para lang siyang baliw na tumatawa. Pinagtatawanan niya ako. "Oy Miss dahan dahan ka sa pananalita mo ha. Wala akong balak na kidnapin ka. Sa itsura mong iyan iniisip mo pa na may kikidnap sa'yo?" Tinitigan niya ulit ako mula ulo hanggang paa gaya ng ginawa niya sa'kin kanina. "hahaha. Nakakatawa ka talaga." Nakakainis ang lalaking 'to. Konting konti nalang talaga at mapipikon na ako sa kanya. Baka masuntok ko pa ito ng wala sa oras. "Kung talagang wala kang binabalak na masama sa'kin bakit bigla mo nalang akong hinila paglabas namin sa Greenwich?" "Baka nakalimutan mong hindi pa ako kumakain dahil sa ginawa mo kanina." "Aba! Tignan mo nga 'tong lalaking 'to. Kung makapagsalita ka akala mo kasalanan ko?" Tumango lang siya. Teka, kasalanan ko ba talaga? Inisip ko ulit iyong nangyari kanina. Bakit nga ba ako nabangga? Papunta akong comfort room non pero dahil iniisip ko nong panahon na iyon iyong ex kong walang kwenta, hindi ko namalayan na may tao pala sa harap ko. May kasalanan ka nga ako dahil hindi ko tinitignan iyong dinadaanan ko. Pero kung matino siya, syempre hindi niya hahayaang babangga ako sa kanya at iiwas siya. Tama, kasalanan ng lalaking to. "Hoy excuse me mister ha. Hindi ko kasalanan kung natapon man iyong pagkain mo. Kaya kung ako sa'yo lubayan mo na ako. Babossh!!" Itinaas ko pa iyong kamay ko para magbye sa kanya saka ako tumalikod at humakbang papalayo sa kanya. Kailangan kong makaalis kaagad. Kailangan kong mahanap ang two girls. "Oyy Miss, may suka sa sahig oh baka matapakan mo." Tinignan ko iyong sahig ng mall. Ewww! Nakakadiri may suka talaga. Sino naman ang walang hiyang sumuka dito? Lakas ng loob niya, sa mall pa talaga nagsuka. "Thank you ha, kung hindi dahil sa'yo baka natapakan ko na talaga iyong suka. Eww! Kadiri. Nakatsinelas pa naman ako. Kung natapakan ko iyon sigurado akong may didikit sa mga paa ko. Eww!" "Oh kita mo na! Kasalanan mo talaga kanina kaya mo ako nabangga. Kaya tuloy nagugutom ako ngayon." Tinignan ko iyong mukha ng nagsalita. Si Lasagna Boy. Akala ko..Akala ko wala na siya. "Ganyan ka ba talaga ka tanga? Hindi ka ba marunong tumingin sa dinadaanan mo?" Paulit ulit nalang siya. Naiinis na ako. Alam ko na tanga ako, alam ko na hindi talaga ako nilulubayan ng malas pero hindi niya kailangang ulit ulitin iyon sa harap ko mismo. "Nakakainis ka na ha. Napipikon na talaga ako sa'yo. Ano ba talaga ang gusto mong gawin ko para lubayan mo na ako?" Halos sumigaw na ako sa harap niya dahil sa sobrang pagkainis ko. "Pakainin mo ako." .... Para matahimik na ang kaluluwa ng lalaking 'to. Ibinigay ko na ang gusto niya para naman mawala na siya sa paningin ko. Para hindi na niya ako guluhin pa at para matahimik na ang buhay ko. Andito ulit ako sa Greenwich kasama ang lalaking nagtapon ng lasagna sa ulo ko. Mabuti nalang talaga at mukhang hindi na ako naaalala nong mga staffs dito. "So pwede na akong umalis?" Tanong ko sa kanya habang nasa harap ko siya at kumakain ng lasagna niya. "Nope." "Anong nope? Binilhan na kita ng lasagna kaya wala na akong utang sa'yo." Sabi ko sa kanya habang kumakain naman siya. "Kumakain ako kaya pwede tumahimik ka?" Nakakainis talaga ang lalaking 'to. Pinapakulo niya ang dugo ko. Pero kung tititigan mo lang siya ng ganito ang amo ng mukha niya. Para bang hindi niya kayang magalit sa'yo? Iyong tipong parang anghel iyong mukha niya na hindi ka matatakot sa kanya? Kabaliktran iyong amo ng mukha niya ang tunay na ugali niya. "May dumi ba ako sa mukha?" Tanong niya habang nakafocus parin sa pagkain niya. Hindi ko alam kung may pangatlong mata ba ang lalaking 'to at nalaman niya na nakatitig ako sa kanya. "Ahh wala.." Hindi ko parin mapigilan ang sarili ko na tumitig at humanga sa maganda niyang mukha. Pakiramdam ko tuloy parang magnet ang mukha niya at hindi na matangal ang mga mata ko sa mukha niya. Ang ganda ng mga mata niya. Kahit hindi siya magsalita, kayang kaya ng gawin iyon ng mga mata niya. Ang ganda ng ilong niya, ang tangos pero hindi ito katulad ng iba na matangos pero hindi maganda ang form. Iyong ilong niya ang tangos at ang perfect ng hubog nito. Nakakainggit. Ang ganda ng labi niya... AGH!!!! Ano ba itong iniisip ko? Kanina lang galit ako sa kanya dahil sa ginawa niya tapos ngayon.. AGHHH!!! Parang gusto kong sabunutan ang sarili ko dahil sa ginawa kong paghanga sa kanya. "Okay ka lang? Para ka na atang mababaliw sa mukha ko." Mahina niyang sambit. "Ang feeling talaga ng lalaking to." Pero tumayo lang siya at nauna ng lumabas sa pinto kaya sinundan ko siya. "San ka pupunta?" Tanong ko sa kanya pagkatapos ko siyang mahabol. Nasa tabi na niya ako at sabay na naglalakad sa kanya. "Uuwi na. Tapos na akong kumain eh. Kaya pwede ka na ding umalis." Iyong pagkakasabi niya para niyang inuutusan ang alila. Alila ba ako sa paningin niya? Nakaka offend talaga. Hindi naman sa pagmamayabang pero kung hindi talaga ako pinanganak na tanga, andami ko ng manliligaw ngayon. May mukha naman kasi akong pwedeng ipagmalaki kahit papano. "Cge aalis na ako." Huminto ako sa paglalakad pero siya patuloy parin. "Oy sabi ko aalis na ako." Sigaw ko sa kanya pero hindi parin siya tumitigil. Naisip kong baka hindi niya ako narinig kaya sinundan ko ulit siya sa paglalakad niya. "Oyy aalis na ako. Hindi mo man lang ba ako tatanungin kung anong pangalan ko?" Napatigil siya bigla sa sinabi ko. Sabi ko na nga ba hindi niya ako narinig kanina. "Bakit ko naman tatanungin kung anong pangalan mo?" "Ha? Ehh..ehh.. kasi magkaibigan na tayo." Magkaibigan naman siguro kami ano? Pero sa halip na ibigay niya iyong pangalan niya, he just smirked. "Kung ayaw mong tanungin kung anong pangalan ko, ikaw na lang iyong tatanungin ko. Baka kasi nahihiya ka sa'kin. Anong pangalan mo?" "hahaha.. You're funny. Nakasama mo lang ako sandali maiinlove ka na sa'kin?" Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa sinabi niya. Ako? Inlove sa kanya? Kapag nagtatanong ba ng pangalan ibig sabihin ba non inlove ka na sa kanya? Nakakainsulto. Guso ko siyang sapakin at gulpihin. Ang lakas ng loob niya para sabihin niya iyon sa'kin. Idedefend ko na sana ang sarili ko ng bigla nalang siyang nawala sa harap ko. Tumingin tingin ako sa paligid pero hindi ko na talaga siya nakita pa. Nakakainis siya. May araw din siya sa'kin. "MIA!!" "MIA!!" Nakita ko nalang na papalapit sa'kin sina Aya at May habang tinatawag ang pangalan ko. "Oh andiyan pala kayo." Sabi ko sa kanila. "Hoy bakla kanina ka pa namin hinahanap. Akala nga naming kinidkap ka na. San ka ba nagsuot? Asan na iyong lalaking humila sa'yo?" Tanong ni Aya. "Huwag mo ng ipaalala dahil mababaliw lang ako." "Infairness gwapo iyon, huwag mong sabihin may crush ka sa kanya?" hahaha.. You're funny. Nakasama mo lang ako sandali maiinlove ka na sa'kin? Naalala ko na naman ang sinabi nong lalaki dahil sa sinabi ni May. Kahit na kaibigan ko si May kaya ko siyang saktan. Uggh!! "Tumigil na nga kayo. Umuwi nalang tayo at baka magwala pa ako dito." .... hahaha.. You're funny. Nakasama mo lang ako sandali maiinlove ka na sa'kin? hahaha.. You're funny. Nakasama mo lang ako sandali maiinlove ka na sa'kin? hahaha.. You're funny. Nakasama mo lang ako sandali maiinlove ka na sa'kin? Nagising nalang ako bigla dahil hindi mawala sa isipan ko ang lalaking iyon. Kahit sa pagtulog ko hindi niya ako tatantanan? Nakakainis. Pero.. Totoo kaya iyong sinabi niya? Inlove na ba talaga ako? May ganun ba? Isang beses ko lang siyang nakasama pero parang iba na iyong pakiramdam ko sa kanya. Naiinis ako sa kanya pero.. Kinuha ko iyong phone ko at tinawagan si Aya. Kahit hating gabi na kailangan ko silang tawagan. *RIING* *RIING* Nakailang ring din bago nila ito sinagot. (HE-LLO?) Natawa naman ako sa boses ni Aya. Parang zombie na hindi pa nakakakain ng tao. "hehe. Gising ka pa Aya?" (Ginising mo ako Mia. Ano bang kailangan mo?) "May kailangan tayong puntahan bukas kaya pupunta ako diyan ng maaga." (Ano? Saturday bukas Mia papahingahin mo naman ako.) "Ahh basta may importante tayong gagawin. Isa pa hindi saturday bukas Aya, Saturday na ngayon 12 midnight na eh." (Whatever Mia!) Sinubukan kong tawagan si May kaya lang hindi talaga niya sinasagot phone niya. Parang mantika iyon kung matulog. Kailangan kong mahanap si Lasagna boy kahit anong mangyari. Hahanapin kita. I Swear!!!"Congratulations Mrs. Choi. You're pregnant." "Pakiulit po doc?" Rinig na rinig ko iyong sinabi ng doctor at naintindihan ko agad iyon. Pero hindi agad nagsink in sa utak ko. O siguro, gusto ko lang ulit ulitin sa'kin ng doctor ang magandang balita na narinig ko. "You're 5 weeks pregnant." Hindi ko kayang ipaliwanag gamit lang ang mga salita ang sobrang pagkatuwa ko. Buntis ako! Magiging mommy nadin ako. "Are you okay Mrs. Choi?" Tanong ng doctor sa'kin dahil bigla nalang akog natulala. Natulala sa sobrang tuwa. "Ahh opo doc. Doc thank you po talaga. Thank you po." Tumayo ako sa upuan ako at hinand-shake ang doctor. Ewan ko talaga kung bakit ko ginawa iyon. Hindi niya naman ako tinanggap sa trabaho. Umupo ulit ako sa upuan ko. "Doc pwede na po ba akong umalis?" Tanong ko sa doctor. Excited na akong umuwi sa bahay namin. Gusto ko ng ipaalam kay Kevin na buntis ako. Na magiging ama na siya. Hinintay ko iyong sagot ng doctor pero tahimik parin siya. Hindi niya kaya
CHAPTER 80: Finally Mia's POV This is it! Summer na. hihihihi! Stress free nadin ako sa mga quizzes, oral recitations, report at exams. Pero sa totoo lang talaga naging mabuti akong estudyante sa recent sem ko. Syempre dahil may gwapo akong tutor. Nakagraduate nadin si Kevin at may bago na naman siyang kabanata sa buhay niya. Ang pagtatrabaho. Masaya talaga ako para sa asawa ko dahil atleast, hindi na kami aasa nalang sa mga parents namin. Malay natin 3 to 5 years from now mapapalitan na 'tong cute na bahay namin sa isang mansion. Pero honestly, masaya naman ako kahit hindi malaki ang bahay namin. "San mo gustong pumunta?" Tanong ni Kevin sa'kin habang nasa tabi ko siya at nagmamaneho. "Hmm.. Hindi ko din alam eh. Movie house? Restaurant? Mall?" Ako ang nagyaya kay Kevin na lumabas kami pero hindi ko talaga alam kung san ko gustong pumunta. "Kahit saan nalang.." Pagpapatuloy ko. "Sa park nalang muna tayo." Sambit ni Kevin at tumango naman ako. Pagkalipas ng
CHAPTER 79: Have I told You Kevin's POV "Congratulations pare. Masaya ako para sa'yo." Bati sa'kin ni Axel habang tinatapik niya iyong kanang balikat ko. "Salamat pare. Ikaw nadin ang susunod next year." Sambit ko sa kanya. Katatapos lang ng graduation namin at napag-isipan namin na magsalo salo kasama ang mga kaibigan namin ni Maybelline bago kami umuwi sa bahay ng mga magulang ko para sa konting salo salo din. Dapat sana eh sabay din kaming gagraduate ni Axel ngayong tao dahil magka sing edad lang naman kami pero dahil five years ang kursong kinuha niya, may isang taon pa siyang natitira sa University. Sina Jerome naman, Mark at Zelle next year pa gagraduate dahil junior ko sila. Umupo na kaming lahat habang hinihintay ang pagkain namin. "Congratulations Kevin. Sobrang proud ako para sa'yo." Sambit ni Maybelline na nasa tabi ko lang. Sobrang ganda ng ngiti niya, para akong natutunaw sa tuwing binibigyan niya ako ng ganung klaseng ngiti. "Oyyyy!!! Iba na yata an
CHAPTER 78: Assurance Kevin's POV "Asawa ko po siya." Sambit ni Maybelline. Kitang kita naman ang pagkagulat at parang hindi makapaniwala na mukha ng Mommy ni Jun. "Are you sure Mia? Ikinasal ka na pala? Bakit hindi mo sinabi? Pero.. Iyong..Diba kayo ng anak ko? Diba nagkabalikan na kayo? Kaya ka nga pumunta ng party ko diba dahil okay na kayo.. at iyong kwintas.." Andaming tanong ng Mommy ni Jun na unti unting nagpalinaw sa mga tanong ko nong una. Pinapunta ni Jun si Maybelline sa party ng Mommy niya dahil gusto niyang ipakita na nagkabalikan na sila. Pero bakit pumayag si Maybelline? Iyon nalang ang tanong na hindi pa nasasagot. Tinignan ko iyong kwintas na suot ni Maybelline. Ngayon ko lang napansin na hindi na pala ito ang kwintas na ibinigay ko sa kanya. "I'm sorry po Tita pero hindi po kami nagkabalikan ni Jun. Pumunta lang po ako ng party dahil pinilit niya ako. Pinasuot lang po 'to sa'kin ni Jun." Pagpapaliwanag ni Maybelline saka niya hinubad iyong kwintas
CHAPTER 77: Trouble Kevin's POV Para na akong baliw kakaisip kung anong sekreto ni Maybelline. Nong sinabi niyang tungkol lang iyon sa long quiz na bumagsak siya, hindi ako tanga para maniwala don. Alam ko may mas malalim pa siyang tinatago sa'kin. Sa itsura palang ni Jun alam na alam ko ng may nalalaman siya tungkol sa asawa ko na hindi ko alam. Gusto kong sabihin kay Maybelline na hindi ako naniniwala. Pero ayokong mag away na naman kami. Ayokong pangunahan siya. Siguro hindi lang siya handa na sabihin sa'kin ngayon. Lalo akong nag-alala ng magkasakit siya ang she's been acting strange. Hindi ko alam kung dahil lang ba iyon sa lagnat niya o balisa lang talaga siya dahil may iniisip siyang hindi niya pwedeng ipaalam sa'kin. Pinatulog pa niya ako sa sala namin imbes na sa taas. Pwede naman akong matulog sa couch sa taas. Sigurado akong hindi ako mahahawa sa kanya. Pero pinilit niya kaya bumigay nalang din ako. Matutulog na sana ako ng maalala ko iyong gamot ni Maybelline. H
CHAPTER 76: Trap *beep* *beep* Kinuha ko agad ang cellphone ko na nasa tabi ng digital clock at nakapatong sa bedside table. +639********* Asan ka na? Malapit ng magsimula ang party. Obviously si Jun ang nagtext dahil number lang iyong lumabas. Hindi nakasave ang number niya sa phone ko dahil wala naman akong kailangan sa kanya para kontakin siya. "Sinong nagtext? Parang importante ata." Tanong ni Kevin na nakaupo parin sa couch. "Ha? Ahh wala. Si Zelle lang nangangamusta." Pagsisinungaling ko ulit. Hindi na talaga mabilang ng mga daliri ko sa kamay at paa ang mga kasinungaling ko kay Kevin ngayong araw sa sobrang dami. Dahil ayokong makahalata si Kevin ibinalik ko na iyong cellphone ko sa bedside table. Magrereply pa sana ako kay Jun pero hindi ko na nagawa. Tumalikod ako kay Kevin saka ko kinumutan iyong sarili ko para magpanggap na tulog pero ang totoo nagiisip ako kung anong pwedeng gawin para makatakas. five minutes.. ten minutes.. fifteen minutes.. *ti
CHAPTER 35: Snorkeling Ginising ako ng sikat ng araw mula sa bintana ng room namin. Pero nakapikit parin ang mga mata ko kahit gising na ang diwa ko. Naalala ko kagabi nakasara iyon. Sinong nagbukas? Malamang si Kevin, kami lang namang dalawa ang andito. "Maybelline gising na. Tanghali na oh."
CHAPTER 34: Second Night Hala!! Wala sa usapan namin ni Mommy at Daddy ang honeymoon. Bakit hindi nila sinabi sa'kin in advance para naman makapagprepare ako? "Kunin mo na Kevin anak. Baka mahuli kayo sa flight." Sabi ni Mommy kay Kevin. Ang sakit sa tenga nong salitang anak. Cinareer na t
CHAPTER 33: The Day "Mia, sigurado ka bang hindi natin iimbitahin si Zelle?" Tanong ni Aya sa'kin. Dahil sa sobrang pagka excite nilang dalawa ni May pinagpilitan talaga nila na dito na matulog sa bahay namin. Malaki naman iyong kama ko kaya kasya kaming tatlo. "Aya nag-iisip ka ba? Kung iimb
CHAPTER 32: Secrets "Dito nalang ako. Salamat sa paghatid." Sambit ko kay Kevin pagdating namin sa tapat ng gate ng bahay namin. Tumango lang siya at naglakad narin papalayo sa'kin habang nasa loob ng bulsa niya ang dalawang kamay niya. Dahan dahan ng nagsisink-in sa utak ko iyong naging deal







