MasukCHAPTER 5: Transfer Students
"Maybelline, ilang weeks nalang mag mimidterm na tapos magtatransfer ka pa?"
"I know Mom pero kailangan ko talagang magtransfer sa Livingstone University. Pretty please?"
Ginawa ko na lahat para lang payagan ako ni Mommy. Nagpacute na ako, hinalikan ko na iyong pisngi niya, niyakap ko na siya, nilambing ko na siya pero hindi parin siya bumibigay.
"Ano ba talaga ang reason mo bakit mo gustong magtransfer sa ibang school? May nakaaway ka ba sa current school mo?"
Tanong ni Mommy sa'kin.
"Wala Ma. Ang babait nga nila sa'kin kaso lang talaga gusto kong pumasok don sa Livingstone. I heard magandang university daw don. Baka sakaling pag lumipat ako don tatalino na ako diba?"
"If you really want to transfer you can pero hintayin mo nalang na matapos ang sem na'to. Next sem ililipat na kita agad."
Next sem? Ibig sabihin non..
Binilang ko iyong buwan pang natitira bago ang second semester gamit ang mga daliri ko.
Tatlong buwan pa? Three more months?
Hindi ako makakahintay ng ganun katagal..
"Mom, ang tagal pa matapos ng sem. Sige na Mommy please? Sige na. Please help me Mom. Kailangan ko talagang maka transfer don. I promise pag papayag ka, mag-aaral na akong mabuti."
Nag-isip na muna si Mommy bago siya nagsalita ulit.
"Fine..Fine..Basta, promise me na mag-aaral ka na ng mabuti. If babagsak ka, kahit isang subject man lang, ibabalik kita sa dati mong school."
Waaa!!!
Sa wakas napapayag ko nadin si Mommy.
Dahil sa sobrang tuwa ko niyakap ko agad ng mahigpit si Mommy.
"Thanks Mommy. Super duper mega thank you.."
....
"What?"
"Are you serious?"
Tumango lang ako bilang tugon ko kay May.
"Lilipat ka ng school? Pero malapit na iyong midterms natin."
Sambit naman ni Aya.
"I know pero napapayag ko na si Mommy."
"San ka lilipat?"
Tanong ulit ni Aya.
"Livingstone University."
Sagot ko naman.
"Livingstone? Bakit naman don? I heard madaming maaarte don. Madami din namang maaarte sa school natin pero mas madami ata sa kanila."
"I don't care Aya, basta gusto kong lumipat don."
"Bakit? Anong reason mo?"
Tanong naman ni May.
"Dahil gusto kong makita ulit si Kevin."
"KEVIN?? LASAGNA BOY??"
Tinakpan ko iyong dalawang tenga ko gamit ang mga kamay ko. Kailangan ba talagang sumigaw? Hindi ba pwedeng hinaan lang nila iyong boses nila? Hindi naman kami malayo sa isa't-isa para sumigaw dahil wala naman kami sa bundok.
"Bakit kailangan niyo pang sumigaw?"
"Eh kasi naman.. Lilipat ka lang don para lang makita mo ulit si Lasagna Boy? Ano bang pinakain niya sa'yo at para ka ng adik sa kanya pagkatapos ka niyang hilain."
"Hindi niya ako pinakain. Ako iyong nagpakain sa kanya. Anyway, sa ayaw at sa gusto niyo lilipat na ako don. Hindi ko din hinihingi ang permiso niyo kaya wala na kayong magagawa."
"Kilala ka namin Mia at alam naming hindi ka na talaga namin mapigilan kahit pa tumumbling kami dito sa harap mo."
Napatawa nalang ako sa sinabi ni May.
Tumbling?
hahaha.
Bakit sa lahat ng word na pwedeng gamitin tumbling pa talaga?
"Dahil hindi ka na namin mapigilan, sasama nalang kami sa'yo."
Nagulat nalang ako sa sinabi ni Aya.
"Sasama kayo sa'kin? You mean.."
Pero hindi ko na natapos ang sasabihin ko sana dahil dinugtungan na iyon ni Aya at May.
"Yeah.. Lilipat nadin kami ng school!"
Sabay nilang dalawa.
Oh well! Ang swerte ko talaga dito sa mga kaibigan ko.
Hindi ko naman sinabi sa kanila na lumipat din sila ng school pero ginawa parin nila.
....
"Mia, kinakabahan talaga ako. Pano kung may umaway sa'tin dito?"
Kanina pa talaga itong si Aya.
Inaamin ko kinakabahan din ako pero ayokong magpatalo sa kaba ko.
Pinili ko to at ginusto ko 'to kaya kailangan kong panindigan.
"Huwag kang mag-alala Aya, walang aaway sa'tin dito."
Sabi ko sa kanya para hindi na siya kabahan pa.
"Oo nga Aya, wala namang aaway satin dito kung hindi natin sila aawayin diba? Huwag ka ngang praning diyan."
Sambit naman ni May.
Dahil hindi pa ayos iyong uniform namin, naka casual nalang kami. Kaya pagpasok na pagpasok namin sa University nakatitig lahat ng mga estudyante sa'min dahil kami lang iyong naiiba. Wala pa nga kaming ID dahil hindi pa din napoprocess. Dahil sa mga mukha namin, nagmumukha kaming mga outsiders.
Kung hindi lang talaga malakas ang Daddy at Mommy ko sa may-ari ng Livingstone University sigurado akong hindi na kami nakapagtransfer.
Dumeretso na kami ng building namin dahil hindi talaga namin nagustuhan iyong mga titig nila.
Dahil sa hindi ko alam kung ano iyong course ni Kevin dahil hindi pa niya na confirm iyong friend request ko sa kanya, nagstick nalang ako sa dati kong course.
Mabuti nalang talaga at naisipang sumama ng two girls sa'kin. Sigurado akong nahimatay na ako sa kaba kung ako lang talaga ang andito ngayon. Hinanap na namin iyong room na naka assign sa unang subject namin para sa Monday.
"Eto na ba iyon?"
Tanong ni Aya.
Tinignan ko iyong registration form ko.
Room 218.
"Eto na nga.."
"Mauna ka na May..."
Utos ni Aya kay May.
"Ayoko nga. Nakakahiya. Ikaw nalang kaya."
"Ayoko din noh.."
Tumigil na sina May at Aya sa pagtutulak kong sino ang mauunang pumasok saka sila tumingin ng masama sa'kin.
"Ano?"
Tanong ko sa kanilang dalawa. Hindi ko gusto ang mga titig nila.
"Ikaw na Mia!!"
"Ako?"
Napaturo nalang ako sa sarili ko.
"Yup!!"
Sabay tango nilang dalawa.
"Bakit ako? Ayoko noh. Nakakahiya kaya!!"
Pero bigla nalang kinabig ni Aya ang doorknob saka nila ako tinulak papasok sa loob.
Pagpasok na pagpasok ko, ngumiti nalang ako sa kanilang lahat.
Nakakahiya!!!
"HELLO!!!"
Bati ko sa kanilang lahat saka ako kumaway.
Akala ko maaga pa para sa klase namin pero bakit andito na iyong teacher?
Early birds ba talaga iyong mga teachers dito?
Ang awkward lang!! Kahit isang kaklase walang nag hello back sa'kin o kaya Hi man lang.
"And you are?"
Tanong ng lalaking professor. Nakasuot siya ng salamin at naka blue na long sleeve habang hawak hawak ang isang white board pen at libro. Nasa kalagitnaan ata siya ng pagsusulat ng pumasok ako. Sa itsura niya, alam kong napaka strict niyang professor. Hindi ko ata gusto ang nanagyayaring ito.
"Hello po Sir.! I'm Maybelline Mia Park po at transfer student po ako."
Saka ako nag bow sa kanya. Wala akong halong koreana at lalong alam ko na wala ako sa Korea kaya hindi ko kailangang mag bow sa kanya pero dahil sa sobrang hiya nagawa ko iyon. Hindi ko siya kayang tignan sa mga mata niya.
"Miss Park you are very late for your class!"
Galit na sambit nong professor.
Late?
Tama ba iyong narinig ko?
Late ako?
Pero sinigurado naming tatlo na maaga kami ngayon.
Teka lang..Asan na ba sila?
Tumingin ako sa likod ko pero wala sila. Hindi pala sila nakasunod sa'kin.
Akala ko ba mga kaibigan ko sila? Bakit nila ako iniwan sa ere?
"Late po? Ako po late na po ako?"
Hindi ko alam kung anong nakakatawa don sa sinabi ko pero napuno ng tawa ang buong klase. Hindi naman ako nagjojoke ah.
"Give me your registration form."
Agad ko namang binigay sa professor ang registration form ko.
"You are supposed to be in the next class right after my class. 9:00 AM ang nakasulat dito sa schedule mo and 8:30 AM palang."
Tinignan ko iyong oras gamit ang relo ko.
8:30 pa nga lang.
Nakakahiya!!!
Ibig sabihin hindi ito iyong class ko?
Pagkatapos pa pala nito?
WAAAA!!
Bakit ba hindi ko tinignan iyong oras kanina bago ako pumasok?
Ibinigay na ng professor iyong registration form ko.
"I'm sorry po Sir!!"
Ilang beses akong nag bow sa harap niya. Sobrang nakakahiya talaga. Inistorbo ko iyong klase niya.
AHHH!! Nakakinis!!
Tumalikod na ako at tinungo iyong pinto. Pero dahil sa pagmamadali kong makalabas..
Tinapik na naman ako ng malas..
at nadulas..
HAHAHAHAH!!
HEHEEHEH!!!
HIHIHIHII!!!
WAAA!!!
Hindi ko na talaga kaya 'to. Bakit ba ayaw akong lubayan ng malas?
Kahit ba isang araw lang hindi ba pwedeng magpahinga?
Hindi lang ako napahiya, pinagtawanan pa ako ng buong klase.
"Let me help you.."
Biglang lumapit ang isang babae sa'kin at inalay ang kamay niya.
Nakakahiya dahil hindi ko naman siya kilala pero kinuha ko narin iyong kamay niya.
Tinulungan niya akong makatayo.
Ang bait niya. Sa lahat ng estudyante na nasa loob ng room, siya lang talaga iyong hindi tumawa. At tinulungan pa niya ako.
Ang bait niya..
"Thanks.."
Mahina kong sambit sa kanya pagkatapos niya akong tulungang makatayo.
"You're welcome."
Pagtingin ko sa mukha niya, ngumiti siya. Napaka genuine ng mga ngiti niya, walang halong kaplastikan.
Pero hindi ko maalis iyong mga mata ko sa kanya dahil napaka pamilyar talaga ng mukha niya.
"Nagkita na ba tayo somewhere?"
Tanong ko sa kanya.
Tinitigan na niya muna ako bago siya sumagot.
"I guess hindi pa."
Saka siya ngumiti ulit.
Bakit napakapamilyar ng mukha niya?
"You may go out now Miss Park!!"
Dahil sa parang anghel na nasa harap ko muntik ko ng makalimutan na nasa loob pa pala ako ng classroom.
"Opo Sir!"
Saka ako nag bow ulit sa professor.
"Next time be careful. Ang ganda mo pa naman."
Sabi nong babae na tumulong sa'kin.
Ngumiti lang ako sakanya saka ako lumabas ng pinto.
WOAAA!!
"Mia, anong nangyari? bakit ka pumasok don? Hindi pa natin time. 8:30 palang oh."
Sambit ni Aya.
"Anong pumasok? Hindi ako pumasok don tinulak niyo ako. Nakakainis talaga kayo. Iniwan niyo ako sa ere. Kung alam niyo lang kung anong nangyari sa'kin sa loob."
Nakakainis talaga ang mga kaibigan kong to. Itinaas ko iyong kamao ko para batukan sila pero syempre hindi ko naman ginawa iyon. Hanggang actions lang ako.
Pinahamak ba naman ako.
"Bakit ano bang nangyari?"
Tanong nilang dalawa sa'kin.
"Huwag niyo ng alamin!!"
Sigaw ko sa kanilang dalawa.
Tumahimik lang ako habang nakasandal sa may railing. Iniisip ko parin iyong babaeng tumulong sa'kin kanina.
Hindi pa daw kami nagkita pero napakapamilyar ng mukha niya.
Alam ko nakita ko na siya somewhere.
Inisip ko talaga ng husto kong san ko siya nakita.
OMO!!!
Siya nga iyon!!
Siya iyong katabi ni Kevin sa picture.
Iyong magandang babae.
Binuksan ko iyong f******k ko gamit ang mobile phone at hinanap ang profile ni Kevin.
Tinitigan ko ulit iyong picture niya at iyong mukha ng katabi niya.
Siya nga.
Iisa lang sila.
Dito pala siya nag-aaral?
"Congratulations Mrs. Choi. You're pregnant." "Pakiulit po doc?" Rinig na rinig ko iyong sinabi ng doctor at naintindihan ko agad iyon. Pero hindi agad nagsink in sa utak ko. O siguro, gusto ko lang ulit ulitin sa'kin ng doctor ang magandang balita na narinig ko. "You're 5 weeks pregnant." Hindi ko kayang ipaliwanag gamit lang ang mga salita ang sobrang pagkatuwa ko. Buntis ako! Magiging mommy nadin ako. "Are you okay Mrs. Choi?" Tanong ng doctor sa'kin dahil bigla nalang akog natulala. Natulala sa sobrang tuwa. "Ahh opo doc. Doc thank you po talaga. Thank you po." Tumayo ako sa upuan ako at hinand-shake ang doctor. Ewan ko talaga kung bakit ko ginawa iyon. Hindi niya naman ako tinanggap sa trabaho. Umupo ulit ako sa upuan ko. "Doc pwede na po ba akong umalis?" Tanong ko sa doctor. Excited na akong umuwi sa bahay namin. Gusto ko ng ipaalam kay Kevin na buntis ako. Na magiging ama na siya. Hinintay ko iyong sagot ng doctor pero tahimik parin siya. Hindi niya kaya
CHAPTER 80: Finally Mia's POV This is it! Summer na. hihihihi! Stress free nadin ako sa mga quizzes, oral recitations, report at exams. Pero sa totoo lang talaga naging mabuti akong estudyante sa recent sem ko. Syempre dahil may gwapo akong tutor. Nakagraduate nadin si Kevin at may bago na naman siyang kabanata sa buhay niya. Ang pagtatrabaho. Masaya talaga ako para sa asawa ko dahil atleast, hindi na kami aasa nalang sa mga parents namin. Malay natin 3 to 5 years from now mapapalitan na 'tong cute na bahay namin sa isang mansion. Pero honestly, masaya naman ako kahit hindi malaki ang bahay namin. "San mo gustong pumunta?" Tanong ni Kevin sa'kin habang nasa tabi ko siya at nagmamaneho. "Hmm.. Hindi ko din alam eh. Movie house? Restaurant? Mall?" Ako ang nagyaya kay Kevin na lumabas kami pero hindi ko talaga alam kung san ko gustong pumunta. "Kahit saan nalang.." Pagpapatuloy ko. "Sa park nalang muna tayo." Sambit ni Kevin at tumango naman ako. Pagkalipas ng
CHAPTER 79: Have I told You Kevin's POV "Congratulations pare. Masaya ako para sa'yo." Bati sa'kin ni Axel habang tinatapik niya iyong kanang balikat ko. "Salamat pare. Ikaw nadin ang susunod next year." Sambit ko sa kanya. Katatapos lang ng graduation namin at napag-isipan namin na magsalo salo kasama ang mga kaibigan namin ni Maybelline bago kami umuwi sa bahay ng mga magulang ko para sa konting salo salo din. Dapat sana eh sabay din kaming gagraduate ni Axel ngayong tao dahil magka sing edad lang naman kami pero dahil five years ang kursong kinuha niya, may isang taon pa siyang natitira sa University. Sina Jerome naman, Mark at Zelle next year pa gagraduate dahil junior ko sila. Umupo na kaming lahat habang hinihintay ang pagkain namin. "Congratulations Kevin. Sobrang proud ako para sa'yo." Sambit ni Maybelline na nasa tabi ko lang. Sobrang ganda ng ngiti niya, para akong natutunaw sa tuwing binibigyan niya ako ng ganung klaseng ngiti. "Oyyyy!!! Iba na yata an
CHAPTER 78: Assurance Kevin's POV "Asawa ko po siya." Sambit ni Maybelline. Kitang kita naman ang pagkagulat at parang hindi makapaniwala na mukha ng Mommy ni Jun. "Are you sure Mia? Ikinasal ka na pala? Bakit hindi mo sinabi? Pero.. Iyong..Diba kayo ng anak ko? Diba nagkabalikan na kayo? Kaya ka nga pumunta ng party ko diba dahil okay na kayo.. at iyong kwintas.." Andaming tanong ng Mommy ni Jun na unti unting nagpalinaw sa mga tanong ko nong una. Pinapunta ni Jun si Maybelline sa party ng Mommy niya dahil gusto niyang ipakita na nagkabalikan na sila. Pero bakit pumayag si Maybelline? Iyon nalang ang tanong na hindi pa nasasagot. Tinignan ko iyong kwintas na suot ni Maybelline. Ngayon ko lang napansin na hindi na pala ito ang kwintas na ibinigay ko sa kanya. "I'm sorry po Tita pero hindi po kami nagkabalikan ni Jun. Pumunta lang po ako ng party dahil pinilit niya ako. Pinasuot lang po 'to sa'kin ni Jun." Pagpapaliwanag ni Maybelline saka niya hinubad iyong kwintas
CHAPTER 77: Trouble Kevin's POV Para na akong baliw kakaisip kung anong sekreto ni Maybelline. Nong sinabi niyang tungkol lang iyon sa long quiz na bumagsak siya, hindi ako tanga para maniwala don. Alam ko may mas malalim pa siyang tinatago sa'kin. Sa itsura palang ni Jun alam na alam ko ng may nalalaman siya tungkol sa asawa ko na hindi ko alam. Gusto kong sabihin kay Maybelline na hindi ako naniniwala. Pero ayokong mag away na naman kami. Ayokong pangunahan siya. Siguro hindi lang siya handa na sabihin sa'kin ngayon. Lalo akong nag-alala ng magkasakit siya ang she's been acting strange. Hindi ko alam kung dahil lang ba iyon sa lagnat niya o balisa lang talaga siya dahil may iniisip siyang hindi niya pwedeng ipaalam sa'kin. Pinatulog pa niya ako sa sala namin imbes na sa taas. Pwede naman akong matulog sa couch sa taas. Sigurado akong hindi ako mahahawa sa kanya. Pero pinilit niya kaya bumigay nalang din ako. Matutulog na sana ako ng maalala ko iyong gamot ni Maybelline. H
CHAPTER 76: Trap *beep* *beep* Kinuha ko agad ang cellphone ko na nasa tabi ng digital clock at nakapatong sa bedside table. +639********* Asan ka na? Malapit ng magsimula ang party. Obviously si Jun ang nagtext dahil number lang iyong lumabas. Hindi nakasave ang number niya sa phone ko dahil wala naman akong kailangan sa kanya para kontakin siya. "Sinong nagtext? Parang importante ata." Tanong ni Kevin na nakaupo parin sa couch. "Ha? Ahh wala. Si Zelle lang nangangamusta." Pagsisinungaling ko ulit. Hindi na talaga mabilang ng mga daliri ko sa kamay at paa ang mga kasinungaling ko kay Kevin ngayong araw sa sobrang dami. Dahil ayokong makahalata si Kevin ibinalik ko na iyong cellphone ko sa bedside table. Magrereply pa sana ako kay Jun pero hindi ko na nagawa. Tumalikod ako kay Kevin saka ko kinumutan iyong sarili ko para magpanggap na tulog pero ang totoo nagiisip ako kung anong pwedeng gawin para makatakas. five minutes.. ten minutes.. fifteen minutes.. *ti
CHAPTER 9: Plan A "Aya, sigurado ka ba na ito susuotin ko?" Tanong ko kay Aya habang dala dala ko iyong black mini dress na may mga shimmering splendid pa. Sobra talaga iyong mga kinang ng damit. Para naman akong magmumukhang disco ball nito. "Yup. I'm sure mapapansin ka ng lahat pagpasok palang
CHAPTER 75: Sick "ANONG SEKRETO?" Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Nanigas na ako sa sobrang kaba at sa sobrang takot. Dapat siguro naging bato nalang ako para matakasan ko ang sitwasyon ko. Pero andito na 'to eh. "Totoo nga talaga ang sinasabi nila." Sabi ni Kevin. "Hindi lahat ng de
CHAPTER 73: Under Arrest "Let's go Kevin. Umalis na tayo sa impyernong lugar na 'to. Ayokong makita ang plastic na pagmumukha ng asawa ni Satanas." Hinawakan ko iyong kamay ni Kevin at hinila ko siya. Habang inaaway ko si Venice, hindi siya umimik na kahit na isang salita. Siguro dahil nagulat
CHAPTER 8: Sharing "Anong next class natin Mia?" Tanong ni Aya sa'kin habang kumakain ako. Itinabi ko na iyong kutsara at tinidor ko, saka ko kukunin na sana iyong registration form kaya lang eh inunahan na ako ni Zelle. "Foreign Language 1:30-3:00 pm." Sagot ni Zelle sa tanong ni Aya. "Classm







