MasukCHAPTER 4: Informations
Sa lahat ba naman ng oras na pwede akong mahulog sa canal bakit ngayon pa?
Sa lahat ba naman ng canal na pwede akong mahulog bakit dito pa?
Tanggap ko naman na mapapahiya ako. Wala akong reklamo wala akong problema don pero..
Baki dito pa mismo sa harap ni Lasagna Boy?
Hanggang bewang ko iyong tubig ng canal at ang masaklap pa, hanggang tuhod ata iyong putik.
Nakakainis!!
Nakakhiya!!
Bakit?
Bakit?
"Mia are you okay?"
Tanong ng dalawang girls habang nilapitan nila ako. Parang gusto kong mainsulo sa tanong nila, bakit kailangan pa nila akong tanungin kung okay lang ako eh halata namang hindi diba? Eh sila kaya mahulog sa canal tapos tatanungin ko sila kung okay lang sila?
Hindi ko nalang sila sinagot dahil hindi ko talaga nagustuhan ang tanong nila.
"Tulungan ka na namin."
Inabot nila iyong kamay nila sa'kin. Hahawakan ko na sana ang kamay nila kaso lang..
**BOGSHH**
Hindi ko talaga alam kung kailan ako lulubayan ng malas. Hindi pa nga ako nakaka-ahon sa pagkahulog ko sa canal tapos tinamaan na naman ako ng bola ng basketball sa ulo. Hindi lang masakit, sobrang sakit talaga ng ulo ko.
"MIA!!!"
As usual wala na namang ibang nagawa ang dalawa kong kaibigan kundi ang tawagin ang pangalan ko.
Napahawak lang ako sa ulo ko kung saan tumama iyong bola. Napakamalas ko talaga.
"Thank you Miss!"
Nagulat nalang ako sa sinabi nong lalaki sa'kin. Hindi ko pa nakikia iyong mukha niya dahil nahihiya akong tingnan siya.
Thank you iyong sinabi niya. Hindi ako maaaring magkamali sa narinig ko. Thank you daw. Thank you daw. Para saan ang thank you niya?
"Thank you?"
Mahinang tanong ko sa kanya habang nakayuko parin iyong ulo ko.
"You heard it right."
Sagot nong lalaki.
Parang gusto ko siyang sipain para naman matauhan siya kung anong ibig sabihin ng sinabi niya sa'kin.
"Thank you para saan?"
Pinilit kong kumalma kahit gustong gusto ko ng sumabog.
"Thank you dahil nahulog ka sa canal. Kung hindi ka kasi nahulog diyan eh malamang iyong bola na iyong nagswimming sa diyan. Mabuti nalang talaga at nandiyan ka para saluhin iyong bola.'
Parang gusto kong pumatay ng tao ngayon. Nahulog na nga ako sa canal tapos iyong pa ang sasabihin niya?
"Mia...si.."
Hindi ko na pinatapos si Aya sa sasabihin niya dahil sobrang uminit iyong ulo ko sa thank you ng lalaking iyon.
"Alam mo? Kung magpapasalamat ka pwede tulungan mo muna ako? Nakita mo naman siguro na hindi pa ako nakaka-ahon dito sa putikan na'to."
Pero nagulat nalang ako ng tiningnan ko siya sa mukha. Si..
"Lasagna Boy?"
Literal na lumaki iyong mata niya pagkatapos ko siyang tawaging Lasagna Boy.
"Lasagna Boy? Ako?"
Tinuro niya iyong sarili niya.
"Oo..Ikaw. Naaalala mo ba ako?"
Tanong ko sa kanya. Nag-isip na muna siya bago niya ako sinagot.
"Ahhh..oo..Ikaw iyong bumangga sa'kin. Cge ha, thank you pala dito."
Saka siya tumalikod pero tinawag ko siya ulit.
"Sandali lang!!"
Tumigil naman siya pero hindi niya ako nilingon.
"KEVIN!!! BILISAN MO NA!!"
Tawag nong lalaki sa kanya.
Kevin? Kevin ang pangalan niya? Ibig sabihin siya iyong kaibigan ni Axel? Siya iyong nakausap ko kanina sa phone?
"Oh andiyan na!"
Sigaw naman niya.
"Kevin.."
Bago paman siya makaalis, tinawag ko na siya. Kailangan ko pang isauli iyong phone ni Axel at isa pa, kailangan ko pa siyang makausap.
"Ano?"
Lumingon siya sa akin at hindi maganda iyong ekspresyon ng mukha niya. Para na siyang napipikon sa sobrang pangungulit ko sa kanya.
"Sandali lang.."
"Girls, help me.."
Inabot naman ni May at ni Aya ang mga kamay nila saka ko iyon hinawakan. Sobrang nahirapan ako sa pag-ahon dahil ang kapal ng putik na dumikit sa mga paa ko. Ang sama pa ng amoy. Nakakadiri talaga pero wala na akong magawa.
"Pwede ba sabihin mo na kung anong gusto mong sabihin para makabalik na ako sa team ko."
Sambit niya sa'kin.
"Sandali nalang.."
Sabi ko sa kanya. Ang hirap naman kasing umahon.
"Baka pwede mo akong tulungan kesa naman nakatunganga ka lang diyan?"
Pero sa halip na tulungan niya ako eh tumalikod na siya at tuluyan ng tumakbo papunta sa team niya habang dala dala niya iyong bola.
WAAA!!
Paano niya ako nakayang iwan dito? Kahit man lang tulong hindi niya ginawa. Ganun ba talaga siya kalamig? Hindi man lang ba siya tumutulung sa taong may kailangan ng tulong?
"Let me help you!!"
Nabigla nalang kaming tatlo ng lumitaw nalang kung san galing si Axel.
"Axel?"
Ngumiti lang siya sa'kin at hinawakan ang dalawang kamay ko. Si May at Aya, tumabi nalang dahil parang kaya naman akong iahon ni Axel dito.
Hindi nga ako nagkamali dahil isang hila lang niya sa'kin naka ahon na agad ako sa mabahong canal na iyon.
Pag-ahon na pag-ahon ko tinakpan naman agad ni May at Aya ang mga ilong nila. Alam ko mabaho ako pero hindi niyo na sana ginawa iyon sa harap ko. Pwede namang tumalikod muna diba?
"Ano bang nanagyari sa'yo at nahulog ka diyan sa canal?"
Tanong ni Axel sa'kn. Buti pa si Axel kahit ilang inches lang iyong layo namin sa isa't-isat hindi niya talaga tinakpan iyong ilong niya. Pero nakakaguilty din dahil alam kong tinitiis niya lang iyong masamang amoy na naaamoy niya sa'kin.
"Pwede mo namang takpan iyong ilong mo. Hindi ako magagalit."
Sambit ko sa kanya pero ngumiti lang siya.
"Hindi na kailangan Mia. So ano? Bakit ka ba nahulog diyan?"
"Eh kasi.."
"Huwag mo ng tanungin Axel dahil sinabi na namin kanina sa'yo na sadyang tanga talaga iyang si Mia."
Sambit ni Aya tapos tumawa na sila ni May. Nakakainis talaga sila oh.
"haha. Sa susunod Mia, mag-iingat ka. Bakit pala kayo andito?"
Tanong ni Axel sa'min. Muntik ko nading makalimutan iyong rason kung bakit kami andito. Mabuti nalang talaga at tinanong kami ni Axel.
"Ahh iyong phone mo kasi naiwan mo sa table kaya tinawagan ko si Kevin at tinanong ko sa kanya kung san ka namin makikita. Dito kasi iyong sinabi niya kaya pinuntahan ka na namin dito."
Kinuha na ni Aya iyong phone ni Axel tapos eh binigay niya.
"Thank you. Hindi ko namalayang naiwan ko pala 'to sa table. Nakakahiya naman. Pumunta pa talaga kayo dito."
Sabi niya habang nakakamot sa ulo niya.
"AXEL!!!"
Biglang may lumapit sa'min. Si Lasagna Boy..Este si Kevin pala. Pawis na pawis dahil sa paglalaro ng basketball.
"Oh Kevin. Tapos na ba kayo?"
Tanong ni Axel kay Kevin.
"Kanina ka pa namin hinintay. Bakit ngayon ka lang?"
"Pasensya na may dinaanan kasi ako kanina."
"Ganun ba..hmm..Bakit mabaho?"
Agad na tinakpan ni Kevin iyong ilong niya gamit ang kamay niya saka siya tumingin sa'kin.
"Oh? Naka ahon ka na pala."
Saka niya ako tinignan ulit mula ulo hanggang paa. Hobby ba niya talaga ang tumingin ng ganyan?
"Kaya naman pala mabaho dito."
Kahit pa crush ko siya eh nasaktan padin ako sa sinabi niya. Nakakahiya..Bakit pa naman kasi ako nahulog kanina.
Parang gusto ko ng maiyak.
"Kevin, tama na iyan."
Saway ni Axel sa kaibigan niya. Tama nga ako kanina, si Kevin iyong nakausap ko sa phone. Ang sama pala ng ugali niya? Parang ang sungit sungit niyang tao pero kahit na ganun siya gwapo padin naman siya.
"Magkakilala pala kayo?"
Tanong ni Kevin kay Axel.
"Oo. Kanina ko lang sila nakilala, naiwan ko kasi iyong phone ko sa table kaya sila andito."
Tumitig na naman si Kevin sa'kin.
"Ikaw pala iyong nakausap ko kanina?"
Yumuko nalang ako habang sinisipa ko iyong maliliit na bato at hindi ko na siya sinagot.
"Magkakilala din kayo?"
Tanong naman ni Axel kay Kevin.
"OO/HINDI"
....
Sabay naming sagot ni Kevin. Pero magkaiba iyong sagot namin. Oo iyong sinabi ko tapos hindi naman kay Kevin. Bakit niya sinabing hindi? Eh magkakilala naman kami ah?
"Huh?"
Nabigla nalang si Axel sa sagot namin.
"Hindi ko sila kilala. Tayo na nga!"
Hinila na ni Kevin si Axel.
"Sandali lang pare."
"Girls mauna na ako sa inyo ha. May practice pa kasi kami. Magkita nalang tayo ulit. And thank you pala dito sa phone. Babawi ako next time promise."
Paalam ni Axel sa'min saka siya ngumiti at kumaway.
Kumaway din naman si Aya at May sa kanya.
Ang malas ng araw ko. Oo nakita ko si Lasagna boy at alam ko na kung anong pangalan niya pero bakit kailangan pa niya akong makita sa ganitong sitwasyon?
Hindi ko talaga maintindihan kung anong gusto ng tadhana.
Hay!
Wala na akong ibang nagawa kundi ang bumuntong hininga.
"Mia, umuwi na nga tayo para naman makapagbihis ka."
Sabi ni May.
Tumango lang ako saka kami pumasok sa kotse ko. Si May na iyong nag drive ng kotse dahil sobrang napuno ng putik ang mga paa ko.
............
Kevin..
Kevin..
Kevin..
Kevin..
Paano ko siya makikitang muli? Pero gusto ko eh pag nagkita kaming ulit eh hindi na sa ganung sitwasyon katulad kanina. Nakakahiya iyon. Gusto ko pag nagkita kami ulit, maganda ako tapos presentable at higit sa lahat mabango.
Inalala ko lang iyong nangyari kanina bago ako mahulog sa canal.
Choi..
Choi iyong nakalagay na family name sa jersey niya. Tama!! Kevin Choi!
Agad akong bumangon sa kama ko saka ko binuksan ang laptop ko. Katatapos ko palang maligo at sinigurado ko talagang sinabunan ko ng maayos iyong katawan ko at nagperfume pagkatapos. Ayoko ng maulit iyong nangyari sa'kin kanina.
Binuksan ko agad iyong faceboook account ko saka ko tinype sa search bar ang pangalang Kevin Choi. Dahil sobrang common ng name niya eh andaming lumabas na mga pangalan. Kailangan ko pang iclick iyon isa isa para naman malaman ko kung siya ba iyon o hindi. Pagkatapos ng limang ulit na click dahil hindi si Lasagna boy ang may-ari ng ibang profile iyon, saka bumukad sa'kin ang isang profile picture ng babae at lalaki. Hindi ako maaring magkamali dahil mukha talaga ni Kevin iyon.
Pero..
Sino 'tong kasama niya?
Tinitigan ko ng matagal iyong babaeng kasama niya. Ang ganda niya. Sobrang ganda. Mas maganda pa siya sa'kin. Ang kinis ng mukha niya at ang ganda ng labi niya. Idagdag pa diyan ang mga mata niya na parang nangungusap.
Kaano niya si Kevin?
Girlfriend kaya siya ni Kevin?
May girlfriend na ba si Kevin?
Dahil hindi ko makita iyong full profile niya, mga basic informations lang ni Kevin ang nakita ko.
Single..
Single si Kevin.
Parang gusto kong sumigaw sa sobrang tuwa.
"Hindi pala niya girlfriend iyon. Kinabahan naman ako. Baka pinsan niya lang iyon o baka naman kapatid."
Binasa ko iyong ibang informations niya. Livingstone University. Don pala siya nag-aaral? Gusto kong malaman iyong course niya kaso eh hindi naman niya inilagay don. Bukod pa sa kung san siya nag-aaral wala na akong ibang nakitang impormasyon kagaya ng birthday niya o kung taga san siya.
I clicked the Add Friend Button sa'ka ako nag log-out.
Kailangan ko siyang makita ulit. And alam ko na ngayon kung anong gagawin ko.
"Kailangan kong lumipat sa Livingstone University."
CHAPTER 60: Mask Venice's POV Bumalik ako sa loob ng cafe para kunin iyong phone na naiwan ko sa table. Ang tanga tanga ko para makalimutan ko iyon. Pagpasok ko ng cafe, sinalubong naman agad ako ng waiter na nagpunas ng table namin ni Mia. "Ma'am iyong phone niyo po naiwan." Akala ko talaga eh nawala na iyon pero mabuti nalang at mabait ang staffs nila dito. Inabot sa'kin ng waiter ang phone ko. "Thank you talaga." Kinuha ko na iyong phone ko at tinungo ang pinto ng cafe. Ayokong paghintayin ng matagal si Mia dahil bagong kaibigan ko siya. Nakakahiya naman kung gagawin ko iyon sa kanya. Binuksan ko iyong pinto at nakita si Mia. Tatawagin ko na sana siya ng mapansin ko iyong kasama niyang lalaki. "Si Kevin!!" Bigla nalng bumalik sa isipan ko iyong sinabi ni Mia nong una kaming magkita. May asawa ka na pala Mia? Uhmm.. Oo.. hehe.. Kevin pangalan niya. Sige Venice. Mag-iingat ka. Si Kevin ang asawa ni Mia? Pero bakit? Paano? Andaming tanong na pumasok sa isipan
CHAPTER 59: New found friend? "Mia!!" "Kilala ba kita?" Tama iyan Mia. Kailangan mong magpanggan na hindi mo kakilala si Jun para naman tumigil na siya sa pang gugulo sa'yo. "Ano na namana ba iyan Mia? Hindi ako nakikipag biruan sa'yo." Bulalas ni Jun. Ang kapal talaga ng mukha niya. Eh sino bang may sabing gusto kong makipagbiruan sa kanya? Sinubukan kong bawiin iyong kamay ko mula kay Jun pero hindi ko magawa dahil masyado siyang malakas. "Mia.. I'm sorry." Nagulat ako sa sinabi ni Jun. Simula pa nong maging kami hindi ko narinig ang salitang 'I'm Sorry' mula sa kanya. Sa tuwing nag-aaway kami ako ang laging humihingi ng tawad kahit hindi ko naman kasalanan. Palaging ako iyong humihingi ng pasensya. "Mia.. Kausapin mo naman ako. Andito ako hindi para awayin o guluhin ka. Andito lang ako para imbitahin ka sa birthday ni Mommy. Sinabi ko kasi sa kanya na pupunta ka." Binuhos ko na iyong lahat ng lakas ko para bawiin iyong kamay ko mula sa pagkakahawak ni Jun kaya nagawa
CHAPTER 58: Unexpected Seatmate Minabuti ko ng ipagpatuloy nalang iyong paglalakad ko kesa makichismis pa ako don sa sinasabi nilang gwapong lalaki. Baka pa malate ako ng dahil don. Pagpasok ko ng classroom sinalubong agad ako ng mga kaibigan ko. "MIAAA!!" "Mia!" "Mia namiss kita. Long time no see." Sabi ni Aya sa'kin. "haha.. Ang OA mo talaga. Anong long time no see eh nagkita pa tayo kahapon." Kung makaarte talaga itong si Aya wagas eh. Nagbonding kami kagabi kasama ang mga boyfriend namin. Baka kasi hindi na kami makapagbonding na kompleto kaming lahat dahil magiging busy ulit kami sa studies namin. Naupo na ako sa upuan ko kung san katabi ko ulit si Zelle. Nagkwentuhan lang kami ng nagkwentuhan hanggang sa isa isa ng nagdatingan iyong mga classmates namin. "Mia, I heard may bago daw transfer student dito sa Livingstone University." Kwento ni Zelle sa'kin. Siguro iyon iyong kinabusyhan ng mga estudyante kanina. "Really? Anong department?" Tanong ko kay Z
CHAPTER 57: First Day "Thank you Mia.." Sabi ulit ni Venice. Ang gandang babae. Ang tangkad. Ang kinis. Ang puti. Ang ganda pa ng pangalan niya. Nasa sa kanya na talaga lahat. Waaa!! Nakakamesmerize iyong beauty niya kaya hindi ko mapigilang mapatitig sa mukha niya. "May dumi ba iyong mukha ko?" Tanong niya sa'kin. "Ahh wala naman.. Ang gada mo kasi eh. hehe" Sabi ko sabay tawa ng mahina. Alam ko masama mainggit pero nakakainggit talaga siya. Siya iyong pang model type na babae. "Kung okay lang sa'yo baka pwedeng hingin ang number mo?" Nagulat ako don sa sinabi niya. Eh I'm just a nobody kung icocompare ako sa kanya tapos hihingin niya iyong number ko. "Huh?" Tanging sagot ko sa kanya. "hehe. Hindi ko alam kung ano iyong dahilan pero sa tingin ko may something sa'yo na gusto ko. Gusto kitang maging kaibigan. Kararating ko lang kasi ng pinas eh." Kaya naman pala medyo may accent na iyong tagalog niya pero sa tingin ko magaling naman siyang magtagalog. May accent
CHAPTER 56: First Date "Kelan daw darating iyong kasambahay?" Tanong ko kay Kevin habang umiinom kami ng kape. Wala ng pasok ngayon dahil sembreak na kaya wala na akong aalahanin. Magagawa ko na lahat ng gusto kong gawin. "Bukas na daw." Sagot ni Kevin saka niya ininom iyong kape niya. "Huh? Bukas na? Agad agad?" Tumango lang si Kevin bilang sagot. Pero naalala ko. Kung may kasambahay na kami ni Kevin hindi ba kami masisikipan sa bahay namin? Ang liit lang kaya ng bahay namin tapos.. "Haalaaa!!!" Bulalas ko.. "Ano? May nangyari ba?" Tanong ni Kevin. "Kung may katulong na tayo. San siya matutulog? Eh diba dalawa lang iyong kwarto natin sa bahay tapos wala pang kama iyong kwarto mo." Sabi ko noon na bibili kami ni Kevin ng kama para sa kabilang kwarto pero ngayon hindi parin nangyayari. Naing busy lang talaga kami pareho. "Alam ko iyon." Tanging sabi ni Kevin. "Eh san matutulog ang kasambahay? Sa sala?" Tanong ko sa kanya. "Sa kwarto ko." Sagot ni K
CHAPTER 55: OfficialHindi ko alam kung san ako tutungo ngayon. Tumatakbo lang ako dahil gustong makalayo sa mga problema ko. Sa mga nakita ko at sa nararamdaman ko. Napatigil nalang ako ng biglang pumatak ang ulan galing sa langit. Sinalo ng kanang palad ko iyong patak ng ulan. Hindi ko talaga alam kung matutuwa ba ako dahil dinamayan ako ng langit o mas lalo akong masasaktan dahil pinapaalala ng langit na dapat kong ilabas ang hinanakit na nararamdaman ko. Nagpatuloy na ako sa pagtakbo hanggang sa nahanap ko iyong sarili ko na nakaupo na sa isang madilim na lugar. "Tama na ang lahat ng 'to." Ginawa ko na iyong lahat na pwede kong gawin. Kung tutuusin nga, sobra sobra na iyong ginawa ko para sa nararamdaman ko para kay Kevin pero talagang wala parin. Kailangan ko ng sumuko. Kung ipagpapatuloy ko pa 'to mas lalo lang akong masasaktan. Bigla nalang bumalik sa isipan ko ang lahat tungkol kay Kevin. Nong una kaming magkita sa greenwich. Natapunan pa nga niya ako ng lasagna sa ulo







