Mag-log inLumipas ang dalawang araw matapos ang nangyari sa hallway.
Mula noon, mas naging tahimik si Heile.Hindi dahil natatakot siya.Kundi dahil hindi pa rin siya sanay na may taong handang ipagtanggol siya.Sa tuwing maaalala niya ang mga salitang sinabi ni Kerr—“Simula ngayon… masanay ka namang may taong poprotekta sa’yo.”—hindi niya maiwasang mapangiti.⸻Maagang bumaba si Heile upang mag-almusal.Pagpasok niya saLumipas ang dalawang araw matapos ang nangyari sa hallway.Mula noon, mas naging tahimik si Heile.Hindi dahil natatakot siya.Kundi dahil hindi pa rin siya sanay na may taong handang ipagtanggol siya.Sa tuwing maaalala niya ang mga salitang sinabi ni Kerr—“Simula ngayon… masanay ka namang may taong poprotekta sa’yo.”—hindi niya maiwasang mapangiti.⸻Maagang bumaba si Heile upang mag-almusal.Pagpasok niya sa dining hall, nadatnan niyang nagkakape si Kerr habang binabasa ang mga dokumentong ipinadala ng board of directors.“Good morning po.”Agad nitong ibinaba ang hawak na folder.“Good morning.”“Umupo ka.”Tahimik siyang naupo sa tabi nito.Napansin ni Kerr na maputla ang kanyang mukha.“Hindi ka ba nakatulog?”Napayuko si Heile.“Kaunti lang po.”“Masama ba ang pakiramdam mo?”“Hindi naman po…”
Tahimik na nakatanaw si Heile sa hardin mula sa balkonahe ng kanyang silid.Paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip niya ang sinabi ng family doctor.“Baka hindi ka kailanman naging bobo.”Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang paniwalaan.Buong buhay niyang tinanggap ang pangungutya ng mga tao. Tinanggap niyang mabagal siyang matuto. Tinanggap niyang pabigat siya sa kanyang pamilya.Pero ngayon…May nagsasabing hindi pala iyon ang katotohanan.Marahan niyang ipinatong ang kamay sa kanyang tiyan.“Baby…”“Kung talagang nagiging matalino na ako…”“Bakit ngayon lang?”Tahimik siyang napaluha.Hindi niya alam kung gaano karaming taon ang nawala sa kanya.⸻Bandang alas-diyes ng umaga, ipinatawag siya ni Madam Buenaventura sa tea room.Pagpasok niya ay naroon na rin si Kerr, ang kanyang lola, at ilang matatandang direktor ng Buenaventura Group.
Tatlong araw na ang nakalipas mula nang dumating si Heile sa Buenaventura Mansion.Sa loob lamang ng maikling panahong iyon, napansin ng lahat ang malaking pagbabago sa dating tahimik na mansyon.Mas madalas nang marinig ang mahinang tawanan ng mga kasambahay.Mas madalas nang makita si Madam Buenaventura na nakangiti.At ang pinakamalaking himala…Unti-unti nang nababawasan ang malamig na ekspresyon ni Kerr Adam Buenaventura.Ngunit ang taong walang kamalay-malay sa lahat ng iyon ay si Heile.⸻Pagkatapos ng almusal, nagtungo siya sa napakalawak na library.Ito na ang naging paborito niyang lugar sa buong mansyon.Tahimik.Mabango ang amoy ng mga lumang libro.At walang taong manghuhusga sa kanya.Humugot siya ng isang makapal na aklat tungkol sa international business.“Hmm…”Dahan-dahan niya itong binuklat.Ilang minuto lang ang lumipas,
Nanatiling nakatitig si Heile kay Kerr Adam Buenaventura.Hindi pa rin siya makapaniwala.Ito ba talaga ang lalaking pinakasalan niya?Hindi ito matanda.Hindi rin ito paralisado.Sa katunayan, tila masyado pa nga itong perpekto.Matangkad.Gwapo.Matangos ang ilong.At ang malamig nitong mga mata ay tila kayang basahin ang bawat emosyon ng taong kaharap nito.“Ako nga si Kerr Adam Buenaventura.”Mahinahon ang boses nito.Ngunit sa pandinig ni Heile, para iyong kulog na dumagundong sa kanyang isipan.“K-kung ganoon…”Napayuko siya.“Nagsinungaling po sina Mommy at Daddy.”Tahimik lamang si Kerr.Alam na niya ang sagot.Alam niyang sinadya ng pamilya Revilla na linlangin si Heile upang wala na itong lakas na tumutol sa kasal.“Pasensya na po…”Bigla niyang sabi.Bahagyang kumunot ang noo ni Kerr.
Hindi mapakali si Heile buong maghapon.Paulit-ulit niyang tinitingnan ang malaking portrait ni Kerr Adam Buenaventura na nakasabit sa kanyang silid.Hindi pa rin siya makapaniwala.Hindi ito ang lalaking inilarawan ng kanyang mga magulang.Hindi ito isang matandang nakaratay sa kama.Sa halip, isa itong binatang halos perpekto ang mukha, matangkad, at may kakaibang awtoridad sa kanyang mga mata. Kahit larawan lamang iyon, tila kaya nitong patahimikin ang sinumang makakatitig dito.“Bakit nila ako pinagsinungalingan?” mahina niyang tanong sa sarili.Isang katok ang pumutol sa kanyang pag-iisip.“Young Madam?”“Pasok po.”Pumasok ang isang maid na may dalang tray ng pagkain.“Pinaghanda po kayo ni Madam.”Napangiti si Heile.“Salamat.”Ngunit napansin niyang hindi pa rin umaalis ang maid.“May problema ba?”Nahihiyang ngumiti ang babae.
Maaga pa lang ay abala na ang buong Revilla Mansion. Hindi dahil may selebrasyon. Kundi dahil aalis na si Heile. Dalawang maleta lamang ang laman ng lahat ng kanyang pag-aari. Karamihan ay simpleng damit at ilang libro na lihim niyang binabasa gabi-gabi. Walang mamahaling alahas. Walang branded na gamit. Tahimik niyang isinara ang zipper ng huling maleta. Napatingin siya sa maliit na silid na kinalakihan niya. Hindi man ito marangya, dito niya ibinuhos ang lahat ng kanyang luha. “Kaya natin ito, baby,” mahina niyang bulong habang hinahaplos ang kanyang tiyan. Maya-maya ay kumatok si Aling Rosa. “Hija… dumating na sila.” Ngumiti si Heile. “Salamat po sa pag-aalaga ninyo sa akin.” Napaluha ang matandang katulong. “Ikaw ang pinakamabait na batang nakilala ko. Sana… sana maging masaya ka na sa b





![Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

