LOGINThank you po sa mga bumibili ng chapters, hindi ko talaga inexpect. Sobrang daming salamat, malaking tulong po ito sa akin as an author, I'll make sure na worth every penny ang ibinabayad niyo. Salamat po!🫶🏻
Pagdating nila sa bahay ay biglang nawala ang kaninang excitement na nararamdaman niya. Nadatnan niya sina Rowan at Sandra na nakaupo sa sala at nagmimirienda kasama si Ferlyn. ‘Ano ba itong dalawang ito hindi nabubusog? Kaka kain lang namin ah?’ Balak lang sana niyang lagpasan ang tatlo pero hindi talaga siya pinalagpas ni Sandra, “Sam, hali ka let’s eat I bought mirienda oh. Dumaan kami ni Rowan sa isang pizza place. Look, my baby Ferlyn is loving it!” Pinisil pa niya ang pisngi ni Ferlyn habang pareho namang nakangiti ang mag Ama niya kay Sandra. Hindi na lang siya sumagot at saka dire diretsong pumasok sa loob ng kwarto. Isa lang ito sa mga bagay na kailangan niyang tiisin. Pagpasok niya sa kwarto ay kumuha siya ng malinis na damit mula sa cabinet ngunit hindi pa man siya natatapos may biglang sumara ang pintuan nito. “Enjoying your show?” “Rowan…” Bigla niyang naalala kung ano ang ginawa nito sa kanya kanina. Hindi niya maiwasang mapalunok, gusto niyang sampalin ang sa
3rd Person's POV Bago siya bumalik sa lamesa nila ay hindi niya malaman kung paano itatago ang iniwang marka ni Rowan. Halatang halata kasi iyon at pulang-pula pa. Wala siyang nagawa kung hindi alisin na lang sa pagkakatali ang buhok niya at ilugay iyon. Kahit papaano natakpan naman ang pasa na iyon pero hindi niya pa rin maiwasang kabahan. Alam niya kasi na hindi ito pwedeng makita ni Sandra lalo na at hindi pa buo ang pag-iisip ng babaeng iyon. Naghilamos din siya para gisingin ang sarili. "Umayos ka Sam, huwag kang magpapadala. Ano ka ba?!" Paulit ulit niyang kinakausap ang sarili sa salamin bago siya tuluyang lumabas at bumalik sa table nila. “Sam bakit naman ang tagal mo? Nag-make over ka ba sa cr? OMG bakit hindi mo ako sinama?” walang kamalay malay na tanong ni Sandra. Umupo si Sam sa pwesto niya--- sa pagitan ni Rowan at Treb. “A-aahh h-hindi, ano lang naghilamos lang a-ako.” Hindi niya maidire-diretso ang gusto niyang sabihin dahil unti unting gumagapang ang kamay ni
3rd Person's POV “Rowan, dahan dahan.” Pagpapaalala ni Sandra. Hindi naman maiwasan ni Samarah ang mapangisi. Makahulugan pa silang nagkatitigan ni Treb. Hinawakan ni Treb ang kamay ni Samarah na nakapatong sa lamesa. “Hinay-hinay lang pre, biglang nagbago ang isip mo nung nalaman mong si Samarah ang gumawa ng recipe ah? Naku baka magselos ako niyan.” Hinila ni Treb ang upuan ni Samarah palapit sa kanya. Dinig na dinig sa buong establisimento ang paggasgas ng upuan sa sahig. Tinignan sila ng masama ni Rowan at pasimple niya ring sinisipa si Samarah sa baba ng lamesa. “Ano ka ba Rowan bakit ka sipa ng sipa? Sandra pagbawalan mo nga iyan.” Nananadyang sabi ni Samarah. Napatikhim naman si Sandra, itinatago ang pagkakapahiya. Hinarap niya si Rowan. “Rowan stop it, what's wrong with you?” Pero hindi nagpatinag si Rowan na siya namang ikinatuwa ni Samarah. Hanggang ngayon kasi ay kitang kita niya na iba pa rin ang epekto niya sa lalaki. Hindi pa rin nito matiis kapag may kasama si
3rd Person's POV “Sinabi mo pa imagine two years na siyang sumasama sa ating pero parang wala pa rin siyang natututunan. Gets ko naman mas magaling siya sa mga icing kaysa sa makeup, pero talaga ba hanggang ngayon wala pa rin siyang ma-gets tungkol sa business ng asawa niya?” “Ayun na nga girl, mukhang pang tinapay at icing lang talaga siya.” Napakuyom ang kamao ni Samarah nung maghagikhikan pa yung dalawa. “Minsan napapaisip ako, siguro kung si ma'am sandra ang nakatuluyan ni Sir Rowan, power couple sila no? Walang pabuhat.” Hindi naman bago kayo Samarah ang mga pambabastos at kawalang respeto sa kanya ng mga empleyado ng Allure. Pero may mga pagkakataon talagang gaya nito na hindi niya na kayang magpigil ng inis. Akmang haharapin niya na yung dalawa ng mamataan niya sina Rowan at Sandra na papunta sa gawin nila. Mabilis siyang humarap ulit sa elevator sa kanya itinakip ang mga folders na hawak niya sa mukha niya. “Ang messy mo talaga mag-eat, may cramps ka pa sa labi oh.” P
Samarah’s POV “Good morning everyone, I prepared the presentation about our new shades for jelly blushes.” Pangatlong beses na ako tumayo sa harap ng mga staff ni Rowan at nag present. Pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maiwasan kabahan. "As you can see, these jelly blushes are much more blendable than the blush sticks, or the classic powder blushes. Hindi rin ito kasing pigmented ng usual blushes which is why it is perfect for natural look and everyday use. It offers you the option to build the pigment that way." Nakaupo silang lahat sa isang mahabang lamesa habang ako ay nasa harap. Nakatayo sa harap ng monitor at nagsasalita sa harap nila. Nasa kalagitnaan ako ng pagde-demonstrate ng mga bagong shades nang may isang magtaas ng kamay. “But how do we plan to market these shades kung halos kapareho lang sila ng previous line natin for lippies? Most people use their lipsticks for blush.” “Magkaiba naman ang lipstick at blush on hindi ba?” Sinikap kong huwag na utal pero bin
“Fine. So I’ll order it na Daddy ha? I’ll use your card, hihi!” Napailing na lang ako, “Kahit kailan napaka spoiled,” bulong ko. “It’s fine.” Nagulat ako nang maramdamang nasa likod ko na pala siya pero hindi ko iyon ipinahalata, “Matutulungan naman niya ako soon to improve my products. Maganda na alam niya ang quality ng products sa ibang bansa. She’s doing the product testing for me.” Pumunta siya sa ref at kumuha ng maiinom. “Sige lokohin mo sarili mo.” As usual, we ate dinner together bilang isang buong pamilya. But I can't help but notice him being so glued on his phone while we eat. Kinuha ko rin ang cellphone ko at nag send ng message sa kanya para hindi mahalata ng anak natin. [To: Rowan Who are you talking to?] [From: Rowan Sandra, why?] [To: Rowan Park it, we’re infront of your daughter. ] Ibinaba niya ang cellphone niya at makahulugan akong tinignan. Hindi ko na lang iyon pinansin then I started a conversation with them. KINABUKASAN… “Lookig good, Samarah!” I
“Happy?” Nakabusangot ang mukha niya habang suot-suot ang cat costume na pinarisan pa ng cat paws at cat ears. Kulay pula at hapit na hapit ang damit, at may choker na may kasamang bell. “Hahaha! Isa pa! Mag meow ka dali, pakita mo yung
“Hoy! Buksan mo ‘to!” Bigla niyang sinara ang pintuan at Ikinulong ako ron. Paulit-ulit kong kinakalampag ‘yon, “Hoy! Peppa pig buksan mo ‘to!” Tumakbo ako papunta sa gilid ng rooftop para sana humingi ng tulong sa mga taong nasa baba pero kaagad akong nal
Samarah’s POV “That smells nice. Nagugutom na ‘ko.” “Wala pa naghihiwa pa lang oh! Hahaha!” “Ay sorry sorry hahaha!” Mula nung binanggit ni Maureen ang itsura ko kanina, eh hindi niya na ako tinigilan sa pang-aasar. “Buttered shrimp?” “Buttered shrimp na may pechay at kamatis? Sinigang!”
ANNOUNCEMENT: Leave kayo ng favorite scenes niyo sa REVIEWS (Click niyo yung 3 dots sa taas nitong chapter, click yung pic ng book, then scroll down nandoon ang reviews) . ANG MAY PINAKAMAGANDANG SAGOT GAGAWIN KONG CHARACTER! Ano ang favorite niyong Scene/Character at bakit? “Fine. Pero ganggang


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




