Chapter 5

Kinabukasan, eksaktong alas-otso ng umaga, nakatayo na si Celestine sa labas ng pinakamalaking opisina sa top floor ng Apex Realty building sa Tayabas. Ang kanyang bagong lamesa at mga gamit ay inilipat na sa isang executive desk na literal na nasa tapat lamang ng double doors ni Zeno Valmonte.

Wala siyang takas. Bawat pasok at labas ng CEO ay makikita siya nito.

Huminga nang malalim si Celestine. Inayos niya ang kanyang white silk blouse at ang kanyang dark grey trousers. Pinili niyang magsuot ng pantalon ngayon imbes na skirt upang mas maramdaman niya ang proteksyon sa sarili. Ang buhok niya ay nakapusod nang mas mahigpit kaysa kahapon.

Bago pa man siya makaupo, tumunog ang intercom sa kanyang mesa.

"Ms. Valderama. In my office. Now." Ang malamig at pamilyar na boses ni Zeno ay umalingawngaw sa speaker.

Napalunok si Celestine. Kinuha niya ang kanyang tablet at mga dokumento bago naglakad patungo sa malaking pinto. Kumatok siya nang dalawang beses bago pumasok.

Ang executive office ni Zeno ay sumisigaw ng kapangyarihan. Ang mga pader ay gawa sa dark oak, at ang isang buong gilid ng silid ay floor-to-ceiling glass window na nagbibigay ng panoramic view ng buong lungsod ng Tayabas hanggang sa paanan ng Bundok Banahaw.

Nakatayo si Zeno na nakatalikod sa pinto, nakaharap sa salamin, hawak ang isang baso ng kape. Wala na itong suot na suit jacket. Ang kanyang mga manggas ay nakatupi hanggang siko, naglalantad sa malalakas at maugat nitong mga braso.

"You wanted to see me, Mr. Valmonte?" panimula ni Celestine, pinapanatili ang propesyonal na distansya.

Dahan-dahang lumingon si Zeno. Ang mga mata nito ay agad na bumaba sa katawan ni Celestine, sinusuri ang bawat kurba na pilit itinatago ng pormal na damit nito. Isang tipid na ngisi ang sumilay sa labi ng bilyonaryo.

"Close the door, Celestine. And lock it," utos ni Zeno.

Kumunot ang noo ni Celestine. "Sir, para sa official business ang pagtawag ninyo sa akin. Hindi ko kailangang i-lock ang pinto."

"I said, lock it," ulit ni Zeno, ang boses ay mas mababa at may kasamang banta na hindi pwedeng suwayin. "May mga confidential na detalye tayong pag-uusapan tungkol sa Tayabas Commercial Hub. Ayaw kong may biglang pumasok na empleyado."

Kahit labag sa kalooban, umatras si Celestine at pinindot ang lock button ng pinto. Ang tunog ng pag-lock ay nagparamdam sa kanya na isa siyang biktima na pumasok sa lungga ng leon.

Naglakad si Zeno palapit sa kanyang malaking mahogany desk at kinuha ang isang folder. Ibinagsak niya ito sa harap ni Celestine.

"I reviewed your timeline for the supply chain restructuring," sabi ni Zeno. "Masyadong mabagal. You targeted the end of the month. I want it done in two weeks."

Tiningnan ni Celestine ang dokumento at umiling. "Imposible po iyan. Ang mga manufacturers natin ay nangangailangan ng sapat na lead time para sa bulk orders ng bakal at semento. Kung pipilitin natin ng two weeks, macocompromise ang quality ng materyales, at hindi iyon papasa sa standards ng Tayabas City Engineering Office."

"Then find new manufacturers. Or bribe the engineers," walang emosyong sagot ni Zeno.

Namula ang pisngi ni Celestine sa galit. Nakalimutan niya ang takot at umiral ang kanyang pagiging propesyonal. "Hindi kami ganyan magtrabaho dito sa Apex Realty. May integridad ang mga proyekto namin. Hindi ko isusugal ang kaligtasan ng mga tao para lang ma-meet ang aggressive deadline ninyo."

Unti-unting naglaho ang ngisi sa labi ni Zeno. Ang madilim nitong mga mata ay nag-apoy, hindi dahil sa galit, kundi dahil sa matinding paghanga at kakaibang init na nararamdaman nito sa tuwing lumalaban ang babaeng nasa harap niya.

Humakbang si Zeno palapit. Umatras si Celestine hanggang sa maramdaman niya ang malamig na salamin ng glass window sa kanyang likuran.

Wala nang aatrasan.

Ipinatong ni Zeno ang magkabilang kamay sa salamin sa gilid ng ulo ni Celestine, tuluyang kinukulong ang babae. Ang bango ng sandalwood at musk ay muling sumakop sa sistema ni Celestine, nagpapabilis sa tibok ng kanyang puso.

"You have a very sharp tongue for a regional employee," mabagal na bulong ni Zeno, ang mukha ay ilang pulgada na lamang ang layo sa kanya. Ang mainit nitong hininga ay tumatama sa mukha ni Celestine.

"I am just doing my job," matigas na sagot ni Celestine, pilit na iniiwas ang kanyang paningin sa mapupulang labi ng bilyonaryo.

Itinaas ni Zeno ang isang kamay at ginamit ang likod ng kanyang mga daliri upang haplusin ang panga ni Celestine, pababa sa mahaba at makinis nitong leeg. Nakaramdam si Celestine ng matinding kuryente sa simpleng haplos na iyon. Napakagat siya sa kanyang ibabang labi para pigilan ang anumang tunog na lalabas sa kanyang lalamunan.

Sinundan ng mga mata ni Zeno ang paggalaw ng labi ni Celestine. Napalunok ang bilyonaryo, ang pagnanasa ay malinaw na nakasulat sa mukha nito.

Hindi maintindihan ni Zeno kung bakit siya nagkakaganito. Simula nang makita niya ang babaeng ito kahapon, hindi na ito nawala sa isip niya. Walang sinumang babae ang nagparamdam sa kanya ng ganitong klaseng uhaw. May pamilyar na init ang balat nito na tila ba matagal na niyang nahawakan, ngunit alam ng utak niya na ngayon lang sila nagkita.

"Bakit ka nagtatago sa likod ng maluwag na damit at mahigpit na pusod, Celestine?" paos na tanong ni Zeno, inilapit ang mukha sa tainga ng babae. "You look like a strict operations head, but your body reacts to me like you know exactly what I want to do to you."

Tila nag-init ang buong mukha at katawan ni Celestine. Pilit niyang itinulak ang matigas na dibdib ni Zeno gamit ang magkabilang kamay.

"Lumayo ka sa akin, Mr. Valmonte. Sexual harassment ang ginagawa mo," banta ni Celestine, kahit pa nanginginig ang boses niya.

Isang mahinang tawa ang pinakawalan ni Zeno. Hinawakan nito ang magkabilang pulso ni Celestine gamit ang isang kamay at dahan-dahang itinaas ito sa ibabaw ng ulo ng babae, idiniin ang mga ito sa malamig na salamin. Gamit ang libreng kamay, hinaplos ni Zeno ang baywang ni Celestine, nararamdaman ang pagkabigla at pag-igting ng katawan nito.

"Harassment?" pang-aasar ni Zeno. "Kung harassment ito, bakit ang bilis ng tibok ng puso mo? Bakit nakatingin ka sa mga labi ko na parang gusto mong tikman kung anong lasa ko?"

"Huwag kang assumero," madiing sagot ni Celestine, tinitigan nang masama ang lalaki.

"I never assume. I observe," bulong ni Zeno. Ibinaba nito ang tingin sa dibdib ni Celestine na mabilis na umaangat at bumababa dahil sa mabigat na paghinga. "At the way you are breathing right now, alam kong pareho tayo ng nararamdaman. There is a fire between us, Celestine. And I always play with fire."

Unti-unting inilapit ni Zeno ang kanyang mukha, handang sadyain ang pag-angkin sa mga labi ni Celestine. Nakapikit na si Celestine, ang utak niya ay isinisigaw na lumaban ngunit ang katawan niya ay nag-aabang sa pamilyar na init ng halik nito anim na taon na ang nakararaan.

Ngunit bago pa man maglapat ang kanilang mga labi, biglang tumunog nang malakas ang desk phone ni Zeno.

Ang matalim na tunog ay sumira sa nakakapasong tensyon sa loob ng opisina. Pareho silang napamulat at naghahabol ng hininga. Marahas na binitawan ni Zeno ang mga pulso ni Celestine at umatras, inis na sinabunutan ang sariling buhok bago naglakad pabalik sa kanyang mesa para sagutin ang tawag.

"What?!" inis na bulyaw ni Zeno sa kausap sa telepono.

Mabilis na inayos ni Celestine ang gusot ng kanyang damit. Nanginginig pa rin ang kanyang mga binti, pero ginamit niya ang pagkakataong iyon upang tumakbo papunta sa pinto. Inalis niya ang lock at lumabas nang walang lingon-lingon.

Pagbalik niya sa kanyang desk sa labas, napaupo siya at napahawak sa sariling dibdib. Muntik na. Muntik na siyang bumigay. Kung hindi tumunog ang telepono, sigurado siyang hindi na siya makakawala sa bilyonaryo.

Ang laban ay nagsisimula pa lang. At kung hindi siya mag-iingat, hindi lang ang trabaho niya ang mawawala, kundi maging ang pinakatatagong lihim ng kanyang buhay.